Skip to: site menu | section menu | main content

 

Currently viewing: www.ezzulia.nl » Uitgelicht


UITGEVERIJ SUCCESVOL MET KORTE VERHALEN

PARELZ VAN VERHALEN


Door: Eric Herni

1 november 2009 | De website van uitgeverij Parelz is sinds 2 september in de lucht. Het concept is zowel simpel als geniaal: liefhebbers van korte verhalen kunnen zelf hun boek samenstellen en kiezen uit het werk van meer dan twintig auteurs. Tevens verschijnt er binnenkort een speciale decemberbundel waaraan een groot aantal Parelz-auteurs hebben meegedaan. Ook gaat de uitgever selecties bieden van verhalen uit hun collectie op basis van thema’s. Deze bundelen ze dan tot een 'kant en klaar' Parelzboek, dat je in één keer kunt bestellen. Deze Parelz Selectboeken zijn beperkt leverbaar en hebben een gereduceerde prijs.

Ezzulia had begin september de primeur om Parelz te mogen introduceren en heeft inmiddels met vijftien van de in totaal tweeëntwintig auteurs gesproken over - onder andere - het schrijven van korte verhalen, het verschil tussen een kort verhaal en een volledige roman en de populariteit van het korte verhaal in Nederland.

Maak kennis met Ingrid Bilardie de Boer, Marelle Boersma, John Brosens, Sérgio do Carmo, Paul Evenblij, Stéphanie de Geus, Mel Hartman, Gerard Klappers, Rianne Lampers, Rona Lichtenberg, Tirza Meta, Tisa Pescar, Ashe Stil, Benny Wouters en Jacqueline Zirkzee.
 



INGRID BILARDIE DE BOER

Zelf lees ik graag korte verhalen

 

Ingrid Bilardie de Boer (1971) is geboren in Alkmaar. Ze groeide op rond het IJsselmeer, in Andijk. Een klein dorp waar ze met haar vriendinnen heerlijk kon spelen. Kiezen wat ze wilde worden was moeilijk. 'Schrijver' hield de beroepskeuzetest koppig vol, maar als ze dat perse niet wilde mocht ze ook wel 'iets met administratie' gaan doen. 'Doe dat laatste maar,' zeiden haar ouders, 'daar heb je meer aan.' Zo werd Ingrid project office manager in de ICT branche, waar ze zelf haar werk mocht indelen en ongemerkt steeds meer schrijfklussen naar zich toetrok. Drie jaar geleden besloot ze haar verzet op te geven en werk te maken van creatief schrijven, toch haar eerste liefde.  

 

Hoe is het contact ontstaan met Parelz en was je meteen overtuigd van het succes van deze formule?

Op een dag vroeg Leo Arie Elsenaar via de mail of er nog een spannend kort verhaal in mijn la lag, omdat hij een bijzonder plan had. Nieuwsgierig als ik ben vroeg ik natuurlijk wat voor plan dat was, en hoewel hij toen nog niet alles kon verklappen was ik onmiddellijk enthousiast. Ik vond het onwijs knap wat ze verzonnen hadden, en ik kon niet wachten om mee te doen. Uiteindelijk is het, zeker met de mooie kunstwerken die je voor de kaft kan kiezen, allemaal nog veel mooier geworden dan ik toen al verwachtte. Ik heb veel vertrouwen in Leo en Carien.
 

Wat is het mooie van een kort verhaal?

Wat is er niet mooi aan. Het kort verhaal is compact, het is rond, het is snel. Je kan het ook lezen en herlezen als je druk bent of weinig tijd hebt, en negen van de tien keer is zo´n verhaal spannend of verrassend of allebei. Ideaal dus als ontspanning in een drukke werkweek!
 

Hoe komt het dat korte verhalen in Nederland tot dusver slechts matig verkopen?

Moeilijk te zeggen, zelf lees ik ze graag. Wel is het lastig om ze in de winkel te vinden, en dan is het nog lastiger om een bundel te vinden waarin je smaak goed bediend wordt. Dan houdt het niet kopen en niet beschikbaar zijn elkaar in stand.
 

Wat is – buiten de lengte van het verhaal – het verschil in werken bij een kort verhaal en een volledig boek? Is het moeilijker of makkelijker?

Er zijn van die verhalen die op een zeker moment gewoon af en klaar zijn. Alles is verteld, alles klopt, de spanningsopbouw, de plot, de ontwikkeling van de karakters. Je kan dat verhaal dan uitwerken tot een complete roman, maar dat vind ik dan jammer.
 

Welke auteur bewonder jij het meest bij het schrijven van korte verhalen? Lees je zelf graag korte verhalen?

Ik ben vergeten hoe de auteur heet, maar toen ik een jaar of tien was had ik een bundel met science fiction verhalen. Briljant vond ik die, ik was ervan onder de indruk hoe de schrijvers in een compacte ruimte zoveel verhaal konden verwerken. Ik heb die bundel helemaal grijs gelezen. Later ben ik hem kwijtgeraakt, maar ik hoop altijd dat ik hem nog eens ergens tegenkom.
 

Hoeveel verhalen heb jij al beschikbaar bij Parelz? Welke is je favoriet? En heb je het speciaal voor Parelz geschreven?

Op dit moment heb ik één verhaal geschreven voor Parelz, het langste dat er op dit moment bij zit. De basis van het verhaal bestond al, maar het is speciaal voor Parelz afgemaakt. Ik was heel blij met die kans, want het is een van mijn favoriete verhalen. Ik ben met een tweede verhaal bezig, en daar verklap ik nog even niets over. Bijgeloof.


Verhaal op Parelz:
Sneeuwengel

Website:
http://www.versjeopverzoek.nl/

Over schrijven:
Schrijven biedt vrijheid, een ontsnapping aan grenzen, voor mij en voor mijn lezers. Soms ligt die ontsnapping in het vinden van de magie en de spanning, soms is het puur ontspanning. Verrassend is het altijd.

 



MARELLE BOERSMA

Ik denk dat dit initiatief grote potentie heeft

 

Marelle Boersma (1957) is thrillerauteur en heeft al verschillende titels op haar naam staan. Ze kiest vaak een actueel thema als decor voor haar boeken, zoals cosmetische chirurgie of de hoge bonussen van topmanagers. Daarnaast is ze de vaste columnist van Resource, het Wagenings Universiteitsblad. Ook schrijft zij regelmatig columns voor onder andere boekensite Ezzulia. Naast het schrijven werkt Marelle aan Wageningen University op de afdeling Toxicologie, voornamelijk in het voedingsonderzoek.

Als schrijver van fictie kan ze haar fantasie laten stromen, met liefst details die kloppen. In de wetenschap moeten juist alle details kloppen en is geen ruimte voor dichterlijke vrijheden. Soms voert ze series experimenten uit, alleen maar om het ultieme bewijs in handen te krijgen. Bij haar verhalen kan ze die bewijzen gewoon uit haar duim zuigen. De combinatie van deze twee activiteiten geeft een heerlijke afwisseling in haar leven. Ze moet er niet aan denken een van de twee kwijt te raken.

 

Hoe is het contact ontstaan met Parelz en was je meteen overtuigd van het succes van deze formule?

Carien Touwen heeft me al in een heel vroeg stadium benaderd. Ik was direct enthousiast. Ik vind het een verademing als mensen het lef hebben een droom na te jagen. Vandaar dat ik direct mijn medewerking heb toegezegd.

Ik heb het idee dat dit initiatief grote potentie heeft. Het belangrijkste is de naamsbekendheid van Parelz, zodat lezers de weg naar de website kunnen vinden. Het is afwachten of het opgepikt wordt. Een geheel nieuwe aanpak heeft soms een wat langere aanloop nodig. Voor bedrijven is dit vooral een erg interessant project. Een prachtig cadeau voor medewerkers of klanten, met de mogelijkheid een eigen titel te kiezen en een persoonlijke boodschap voorin het boek te zetten.
 

Wat is het mooie van een kort verhaal?

Korte verhalen kunnen pareltjes zijn juist in deze haastige tijd. Niet iedereen heeft de tijd om eens rustig te gaan zitten met een boek. De kracht van het korte verhaal zit ‘m in een snel plot, weinig uitwijdingen, maar wel een compleet verhaal. Het dwingt je tot schrappen en verhaallijnen kort en krachtig neerzetten.
 

Hoe komt het dat korte verhalen in Nederland tot dusver slechts matig verkopen?

Geen idee. Juist nu mensen steeds minder tijd hebben, zou je verwachten dat er een nieuwe doelgroep ontstaat en dus een ommezwaai van dikke boeken naar het korte verhaal. Parelz heeft dit goed begrepen en geeft ook nog eens een enorme keuzevrijheid. Bovendien snel en makkelijk te bestellen thuis achter je bureau.
 

Wat is – buiten de lengte van het verhaal – het verschil in werken bij een kort verhaal en een volledig boek? Is het moeilijker of makkelijker?

Het is voor mij meer een kwestie van thema. Sommige onderwerpen lenen zich beter voor een kort verhaal. Andere zaken vragen erom verder uitgediept te worden in een boek. Ik heb ideeën voor verhalen die niet voldoende stof opleveren voor een boek. Uitermate geschikt dus voor een korter verhaal.

In een boek kun je de lezer meenemen naar een diepere gelaagdheid, er is vaak meer research nodig en de karakters kunnen meer interactie vertonen. Aan een boek werk ik meestal langer dan een half jaar. Er zijn veel meer lijnen, die je allemaal bij elkaar moet brengen. Daarvoor moet enige continuïteit in werken zijn. Een boek vraagt meer van me, zonder dat het echt ingewikkelder hoeft te zijn.
 

Welke auteur bewonder jij het meest bij het schrijven van korte verhalen? Lees je zelf graag korte verhalen?

Als ik zelf met een boek bezig ben vind ik het prettiger om af en toe een kort verhaal te lezen dan een dikker boek. Een boek wil ik toch in een redelijk korte tijd uitlezen, daar moet ik echt de tijd voor vinden. Bovendien tijdens mijn eigen schrijfproces ben ik teveel met mijn eigen personages en verhaallijnen bezig in mijn hoofd.
 

Hoeveel verhalen heb jij al beschikbaar bij Parelz? Welke is je favoriet? En heb je het speciaal voor Parelz geschreven?

Voor Parelz is op dit moment alleen In de stilte van de duisternis beschikbaar. Een tweede (december)verhaal ligt bij de redactie, en een derde staat in de grondverf en moet alleen nog tot een glimmend pareltje opgepoetst te worden. Alles exclusief voor Parelz geschreven. De hoofdpersoon, de kwetsbare Tanja, van In de stilte van de duisternis, heb ik in mijn hart gesloten. Maar mijn tweede verhaal raakt mij persoonlijk het diepst.
 

Verhaal op Parelz:
In de stilte van de duisternis

Website:
http://www.marelleboersma.nl

Over schrijven:
Schrijven is echt mijn ding. Beelden of emoties in woorden vangen is prachtig werk. Ideeën bieden zich vaak vanzelf aan, in de krant, op tv of gewoon ergens op straat. Als ik ergens door geraakt word, kan en wil ik erover schrijven. Die emotie heb ik nodig, om het ook bij de lezer over te kunnen brengen. Tijdens de research voor een nieuw verhaal kan mijn fantasie heerlijk op hol slaan. Als ik thuiskom met mijn vele aantekeningen, foto’s en vol indrukken, wil ik maar één ding: direct achter mijn pc kruipen.

 



JOHN BROSENS

Nederlandse lezers zijn geen ontdekkingsreizigers

 

John Brosens (1946) is schrijver van thrillers en jeugdboeken. Sinds 2002, toen hij uit het onderwijs stapte, is hij fulltime met schrijven bezig. Naast boeken en korte verhalen, bezondigt hij zich ook aan gedichten, essays, scenario’s, columns en kritieken. In zijn producties vind je de sporen uit zijn ‘vorige leven’ terug, maar ook maatschappijkritische uitingen die hij zo mild mogelijk formuleert. Een enkele keer treedt hij op als blueszanger. Hij is gehuwd, woont in Barendrecht en heeft drie volwassen kinderen die intussen zelf voor vijf kleinkinderen hebben gezorgd. John werkt nu aan Het Lichtgenootschap, een spannend jeugdboek.

 

Hoe is het contact ontstaan met Parelz en was je meteen overtuigd van het succes van deze formule?

Via het internet – Parelz zocht auteurs en hun formule sprak me aan. Een en ander raakte in een acute stroomversnelling toen ik LeoArie bij de presentatie van Tisa Pescars nieuwe boek tegen het lijf liep. Er sprong een vonk over.
 

Wat is het mooie van een kort verhaal?

Het geeft je als auteur de kans een idee of een aardig gegeven van geringe omvang uit te werken. Een item dat door je hoofd spookt, maar waarmee je nooit een compleet boek zou kunnen vullen zonder er meer lijnen bij uit te zetten.
 

Hoe komt het dat korte verhalen in Nederland tot dusver slechts matig verkopen?

Ik heb daar geen echt antwoord op. Onbekend maakt onbemind, denk ik. En bovendien: de Nederlandse lezers zijn absoluut geen ontdekkingsreizigers. Ze lezen (en lenen of kopen) wat al bekend is en binnen handbereik ligt. Ik vergelijk hen wel eens met de vakantieganger die wel op safari wil, maar dan intekent op een georganiseerde reis compleet met Nederlandstalige gids, goede hotels en 100% verzekering, waarbij de leeuwen en tijgers niet te dichtbij komen. Zij koesteren dan de illusie echt op avontuur te zijn.
 

Wat is – buiten de lengte van het verhaal – het verschil in werken bij een kort verhaal en een volledig boek? Is het moeilijker of makkelijker?

Het is gemakkelijker, zowel qua tijdsinvestering als waar het de uitwerking van karakters, acties en omstandigheden betreft. Maar ook hier geldt (voor mij, tenminste): steeds het manuscript een tijdje wegleggen en er dan weer schrappend en schavend doorheen gaan.
 

Welke auteur bewonder jij het meest bij het schrijven van korte verhalen? Lees je zelf graag korte verhalen?

Ik duik zelf liever in een stevig boek waar ik een paar dagen mee zoet ben. Ik heb wel korte verhalen gelezen, onder meer van Jeffery Deaver.
 

Hoeveel verhalen heb jij al beschikbaar bij Parelz? Welke is je favoriet? En heb je het speciaal voor Parelz geschreven?

Ik had twee verhalen liggen waar ik nog steeds niet tevreden over was en waar ik af en toe weinig gemotiveerd in dook. Door de kennismaking met Carien en LeoArie vlamde mijn vuurtje plots weer op. Ik werk nu aan mijn derde verhaal voor Parelz. Het is een ‘decemberverhaal’ dat ik speciaal voor Parelz heb bedacht. De titel is: Een zwarte hond in de sneeuw.
 

Verhalen op Parelz:
Slag om de taille
Het vreemde verhaal van Govert Sparrendaal

Website:
http://www.johnbrosens.com

Over schrijven:
Ik ben een zondagskind met hier en daar een maandagfoutje. Als er een verhaal door mijn hoofd speelt dan treed ik letterlijk een fantastische wereld binnen waarin alles mogelijk is. Ik beleef het script heel visueel: ik zie de karakters voor me, ik hoor hun stemmen, leef mee met hun acties. Het is elke keer weer een kick als iets wat ik uit mijn duim gezogen heb in boekvorm verschijnt en door anderen gelezen wordt. Het leven dat ik nu leid - de schrijver uithangen dus – is voor mij één groot avontuur: ik voel mij een zondagskind. Ik kan dit blijven doen zolang ik geestelijk oké blijf, desnoods tot ik achtentachtig ben. Het is verslavend... Er zijn ook nadelen: mijn maandagfoutjes. Soms is mijn vrouw nijdig omdat ze me iets al drie keer heeft verteld en ik het blijkbaar nog steeds niet heb gehoord. En hier in huis blijven klusjes liggen die ik voordien fluitend deed. Sorry schat, zeg ik dan, er zit een verhaal in mijn hoofd. Dat zit er morgen ook nog, roept ze dan.

 



SÉRGIO DO CARMO

Parelz doet iets unieks voor de lezersmarkt

 

Sérgio do Carmo (1971) is geboren en getogen in Rotterdam. Hij is schrijver, vertaler, trainer en oprichter van het literaire webtijdschrift Blanco Regel. Sérgio heeft altijd veel verschillende interesses gehad: sport, fotografie, muziek, film, dans, theater en natuurlijk het schrijven. Hij zoekt constant naar de grenzen van zichzelf en probeert die te verleggen en/of te doorbreken. Sérgio woont in Bologna. Zijn motto: willen is kunnen.

 

Hoe is het contact ontstaan met Parelz en was je meteen overtuigd van het succes van deze formule?

LeoArie vertelde me een lange tijd terug over dit idee en dat hij het met Carien ging aanpakken. Ik denk dat ik na zijn eerste zin al dacht van “Wow! Dit is een briljant concept.” Naar mijn idee doet Parelz iets unieks voor de lezersmarkt. In de USA en de UK lijken verhalenbundels veel meer ingeburgerd te zijn dan in de Lage Landen en ik denk dat dit een prima mogelijkheid is voor lezers om gewoon eens kennis te maken met allerlei nieuwe auteurs. Het feit dat je zelf vanuit je luie stoel de bundel kunt samenstellen is toch een heel stuk leuker dan dat je dat kant-en-klaar in een boekwinkel koopt.
 

Wat is het mooie van een kort verhaal?

Het schitterende aan het korte verhaal is dat je bij wijze van spreken binnen een pagina een totale wereld kunt opbouwen en het tevens laten vergaan en dat de lezer de indruk heeft dat hij in één pagina een diepgaand verhaal heeft gelezen zonder weerga.

Ik hou persoonlijk erg van moordende tempo’s in korte verhalen. Een roman in hoog tempo zonder rustmomenten is redelijk zwaar voor een lezer maar je kan dat dus wel flikken in een kort verhaal.
 

Hoe komt het dat korte verhalen in Nederland tot dusver slechts matig verkopen?

Ik krijg altijd te horen dat mensen liever in een lang verhaal duiken waar ze nachtenlang in mogen blijven rondzwerven. Een reeks korte verhalen lijkt te leiden tot het constant uit het leesritme te worden getrokken want de lezer moet weer nieuwe personages leren kennen, nieuwe settings tot zich laten doordringen, kortom, weer een heel nieuw verhaal uitdokteren en dat schijnt voor sommigen nogal geestelijk vermoeiend te zijn. (lacht) Misschien dat Parelz ook sessies moet gaan organiseren om mensen geestelijk klaar te maken voor korte verhalen.
 

Wat is – buiten de lengte van het verhaal – het verschil in werken bij een kort verhaal en een volledig boek? Is het moeilijker of makkelijker?

Naar mijn idee is het schrijven van een perfect kort verhaal net zo moeilijk als het schrijven van een roman. Het enige verschil is dat je een kort verhaal moet vertellen in een fractie van de pagina’s die je bij een roman tot je beschikking hebt. In een roman kun je een scala aan andere personages en (sub)plots introduceren, terwijl je bij een kort verhaal dat naar alle waarschijnlijkheid niet zal doen.
 

Welke auteur bewonder jij het meest bij het schrijven van korte verhalen? Lees je zelf graag korte verhalen?

Ja, ik lees graag korte verhalen. Ik bewonder verschillende auteurs. Ik denk dan aan bijvoorbeeld mannen als Octavio Paz, Bob den Uyl, Jos Vandeloo, José Luis Peixoto, José Luis Borges (waarbij ik overigens toegeef dat ik sommige verhalen van deze auteur niet altijd snap), Cesar Pavese en Edgar Allan Poe.
 

Hoeveel verhalen heb jij al beschikbaar bij Parelz? Welke is je favoriet? En heb je het speciaal voor Parelz geschreven?

Op dit moment is er één verhaal beschikbaar. Ik heb op dit moment nog geen enkel ander verhaal gelezen van de andere auteurs. Ik hoop dat ik dat in oktober zal kunnen doen. Overigens heb ik wel andere verhalen en/of boeken gelezen van een deel van de auteurs die op dit moment bij Parelz zitten.
 

Verhaal op Parelz:
Open wond

Website:
http://www.sergiodocarmo.com

Over schrijven:
Schrijven is voornamelijk het confronteren van mezelf met de belangrijkste thema`s uit het leven. Van groot belang is alles wat je ooit hebt geleerd laten varen en openstaan voor andere inzichten. Het leidt tot verrassende conclusies en zelfontplooiing. Ik hoop dat de lezer aanvoelt dat ik hem of haar uitdaag. En die uitdaging moet in het begin vooral resulteren in twijfel, want twijfel dwingt tot nadenken en nadenken biedt mogelijkheden om een probleem vanuit verschillende perspectieven te bekijken.

 



PAUL EVENBLIJ

Een goed verhaal bevat geen alinea teveel

 

Paul Evenblij schrijft fictie, muziek en software. Zijn korte verhalen zijn gepubliceerd in tijdschriften en anthologieën in Nederland, Groot-Brittannië en de VS. Zijn roman De Scrypturist verscheen onlangs bij uitgeverij Mynx.

 

Hoe is het contact ontstaan met Parelz en was je meteen overtuigd van het succes van deze formule?

Het eerste contact is ontstaan via een collega-auteur. De 'formule' deed mij direct denken aan een vergelijkbare Engelstalige versie, www.anthologybuilder.com, en ik was aangenaam verrast dat er mensen waren die zoiets in Nederland wilden opzetten. Ik was niet helemaal direct overtuigd van de wijze waarop de uitgevers zelf hun concept zagen, maar uiteindelijk zijn we het daarover eens geworden. Ten slotte zal je het moeten proberen om uit te vinden of zoiets levensvatbaar is.
 

Wat is het mooie van een kort verhaal?

De kortheid en het beperkte bestek dwingen je ertoe om je ideeën zo helder mogelijk voor het voetlicht te brengen. Een goed verhaal bevat geen alinea teveel. Het grijpt de lezer op de eerste bladzijde bij de lurven, neemt haar mee op een uitstapje door een werkelijkheid die kortstondig en speciaal daarvoor in het leven is geroepen, en levert haar op de laatste bladzijde weer thuis af, hopelijk ietwat wijzer/vrolijker/droeviger (of wat de schrijver ook heeft beoogd) dan voorheen. En dat alles in een paar duizend woorden.
 

Hoe komt het dat korte verhalen in Nederland tot dusver slechts matig verkopen?

Daarover doen allerlei opvattingen de ronde, en ik wil niet pretenderen de waarheid in leen te hebben. Zelf denk ik dat het komt doordat mensen teveel bruine M&M's eten.
 

Wat is – buiten de lengte van het verhaal – het verschil in werken bij een kort verhaal en een volledig boek? Is het moeilijker of makkelijker?

Voordat ik aan mijn eerste roman begon (De Scrypturist, Mynx 2009) riep ik jarenlang dat ik aan mijn korte verhalen soms net zoveel tijd en aandacht schonk als sommige andere auteurs aan hun romans. Aan een kort verhaal kun je, ook tijdens het schrijven zelf, ongestraft blijven schaven en slijpen: je werkterrein is beperkter en overzichtelijker, en zelfs als het je maanden kost werpt de inspanning op redelijk korte termijn wel zijn vruchten af.

Bij een roman heb je die luxe niet. Aan een roman moet je doorschrijven, anders heb je na een jaar nog niks. Tegen de aandrang om te gaan schaven en slijpen moet continu weerstand geboden worden, zelfs al betekent het dat je na afloop heel hoofdstuk 1 kunt weggooien. Dondert niet! Dat hoofdstuk was waarschijnlijk toch niet veel soeps.
 

Welke auteur bewonder jij het meest bij het schrijven van korte verhalen? Lees je zelf graag korte verhalen?

Mijzelf. Serieus, als je *tijdens het schrijven* niet het idee hebt dat wat je schrijft het beste is wat je ooit gelezen hebt, dan kan je het maar beter niet opschrijven. Pas als je het de volgende ochtend nog eens overleest mag de twijfel toeslaan.
 

Hoeveel verhalen heb jij al beschikbaar bij Parelz? Welke is je favoriet? En heb je het speciaal voor Parelz geschreven?

Momenteel is mijn clockpunk-verhaal Manneken beschikbaar bij Parelz. Dit is een nieuwe versie van een verhaal dat eerder elders is verschenen.
 

Verhaal op Parelz:
Manneken

Website:
http://www.metromantyck.net/

Over schrijven:
Thomas Mann zei ooit dat een schrijver iemand is voor wie het moeilijker is om te schrijven dan voor andere mensen. Dat geldt mijns inziens niet alleen voor de handeling van het schrijven zelf, maar ook voor het resultaat dat de schrijver beoogt. Je probeert relevant te zijn en je lezers een houvast te bieden waarmee ze je verhaal binnen de werkelijkheid van alledag kunnen duiden, maar uiteindelijk zijn het de lezers die bepalen hoe goed je daarin slaagt. Het besef dat je daarin een onmogelijke strijd voert is een van de dingen die de schrijver onderscheidt van iemand die schrijft.

 



STÉPHANIE DE GEUS

Ik lees zelf weinig korte verhalen

 

Stéphanie de Geus (1986) werd op een vroege zomerochtend geboren. Ze was een vrolijk kind met veel fantasie. Dat uitte zich eerst in het vertellen van verhaaltjes die ze later begon op te schrijven. Na de middelbare school was journalistiek de meest logische keuze. Maar met een diploma op zak en een jaar werkervaring, kwam ze er achter dat bureauredacteur voor één baas het toch niet helemaal is. Daarom gaat dit jaar terug naar de schoolbanken en probeert ze dat met werk als freelancer te bekostigen. Daarnaast schrijft ze recensies voor Crimezone en Boekengek.com.

 

Hoe is het contact ontstaan met Parelz en was je meteen overtuigd van het succes van deze formule?

Ik kreeg eind juni een mail van Carien Touwen met de vraag of ik nog korte verhalen had liggen die ik via Parelz wilde uitgeven. In eerste instantie was de bedoeling me niet helemaal duidelijk. Het klonk alsof ze bezig waren een POD-uitgeverij op te zetten. Maar toen het eenmaal duidelijk was wat de bedoeling was, was ik wel enthousiast. Ik heb een verhaal naar hun opgestuurd, maar die bleek te kort te zijn. Daarna heb ik een ander verhaal gestuurd en aan de hand van hun aanwijzigen langer gemaakt en geredigeerd.
 

Wat is het mooie van een kort verhaal?

Een goed kort verhaal kan de lezer binnen No time in het verhaal trekken en een verhaal vertellen en afronden zonder dat het veel tijd kost. Een roman is algauw 200 pagina’s lang en trage(re) lezers doen daar best lang over. Een kort verhaal is vaak precies genoeg om in de bus of trein te lezen zonder dat je het halverwege moet afkappen en op een ander moment verder moet gaan. Je neemt dus eigenlijk vrij kort een kijkje in een andere wereld zonder dat je daar lang aanvast zit.
 

Hoe komt het dat korte verhalen in Nederland tot dusver slechts matig verkopen?

Ik denk dat het komt omdat mensen liever een verhaal hebben waar ze de tijd voor kunnen nemen. Als je een roman leest groeit het hoofdpersoon en jij als lezer groeit met hem/haar mee. In een kort verhaal is dat anders. Het is vermakelijk en leuk om te lezen even tussendoor. Maar ik denk dat mensen die echt de tijd hebben om te lezen liever een langere binding met een verhaal aangaan.
 

Wat is – buiten de lengte van het verhaal – het verschil in werken bij een kort verhaal en een volledig boek? Is het moeilijker of makkelijker?

De manier waarop de plot zich ontwikkelt. In een roman kan je de tijd nemen om alles uit te werken en er zelfs een tweede verhaallijn in verwerken. In een kort verhaal moet het plot veel sneller tot ontwikkeling komen. Het verhaal moet duidelijk en boeiend zijn voor de lezer, maar tegelijkertijd niet teveel erbij betrekken. Ik vind het daardoor juist moeilijker om een goed kort verhaal te schrijven.
 

Welke auteur bewonder jij het meest bij het schrijven van korte verhalen? Lees je zelf graag korte verhalen?

Om eerlijk te zijn lees ik zelf weinig korte verhalen. Ik houd ervan om weg te dromen in een boek. Korte verhalen zijn afgelopen op het moment dat je er net lekker inzit. Als ik ze lees zijn het meestal verhalen uit Pure Fantasy. Maar ik ben wel heel benieuwd naar de verhalen van mijn mede auteurs en zodra ik mijn Parelz boek binnenheb ga ik het meteen lezen.
 

Hoeveel verhalen heb jij al beschikbaar bij Parelz? Welke is je favoriet? En heb je het speciaal voor Parelz geschreven?

Momenteel staat er nog van mij één verhaal bij Parelz, maar ik ben bezig met een december verhaal en daarna wil ik me bezig houden met een nieuw kort verhaal. Dus er komt nog het een en ander aan.
 

Verhaal op Parelz:
De weg van de minne

Website:
http://www.stephaniedegeus.nl/

Over schrijven:
Schrijven is voor mij een manier om mezelf te uiten op een manier waarop het in de echte wereld vaak niet mogelijk is. Het geeft me een gevoel van vrijheid zonder grenzen als ik mijn eigen wereld schep.

 



MEL HARTMAN

Korte verhalen vormen heerlijke tussendoortjes

 

Mel Hartman (1972) begon op negenjarige leeftijd met het schrijven van gedichten, romannetjes, kinderverhalen en toneelstukken. Rond haar puberteit ontdekte ze echter dat het fantastische genre haar het meest aansprak. Haar fascinatie en interesse voor parapsychologie, mythologie, ufologie, magie en dromen begon al op elfjarige leeftijd en verwerkte ze eveneens in haar toekomstige schrijfsels. Haar middelbare studies rondde ze af in de kunstgeschiedenis/plastische kunsten. Na haar hogere studies in de klinische psychologie, werkte ze als slaapanaliste/psychologe. Momenteel woont ze met haar echtgenoot en hondje Kiwi in haar geboortestad Oostende, in een boerderijtje. Gedurende enkele jaren had ze daar haar eigen bedrijf als nieuwbouwprojectontwikkelaar, samen met haar broer. Later verkocht ze haar aandelen en besloot ze fulltime te schrijven. Haar droom is om ooit, samen met haar man, in een hoeve te wonen in het buitenland met vele honden, katten, kippen, een varken, een koe en een geit, en vooral ver van alle beschaving vandaan.

 

Hoe is het contact ontstaan met Parelz en was je meteen overtuigd van het succes van deze formule?

De oprichters, Leo en Carien, namen contact met me op via email. Toen ik het concept las, vond ik het meteen gigantisch slim bedacht en van het 'gat in de markt' gehalte. Ik heb dan ook geen seconde getwijfeld en mijn medewerking onmiddellijk verleend door een verhaal naar hen op te sturen. Bovendien vond ik het een eer dat ze me vroegen om bijdragen.
 

Wat is het mooie van een kort verhaal?

Ten eerste kan het een eerste indruk geven van een schrijver, bevallen zijn/haar soort schrijfstijl en ideeën je als lezer of niet. Hoewel in mijn geval de korte verhalen meestal een ander genre en stijl hebben dan mijn boeken.

Ten tweede is het voor lezers die niet veel tijd hebben en slechts met grote tussenpozen kunnen lezen, aangenaam om dan een verhaal te hebben dat volledig uitgelezen kan worden. Korte verhalen vormen heerlijke tussendoortjes. Parelz heeft het dan ook nog zo aan boord gelegd dat je verschillende genres in 1 boek kunt stoppen, zo kan je het lezen afwisselend houden en aanpassen naargelang je stemming.
 

Hoe komt het dat korte verhalen in Nederland tot dusver slechts matig verkopen?

Daar vraag je me wat. Eigenlijk heb ik geen idee. Het enige dat ik kan bedenken is dat de meeste verhalenbundels tot één bepaald genre behoren; met bijvoorbeeld alleen maar horrorverhalen. Of allemaal korte verhalen van één schrijver. Dat is het voordeel van Parelz: je kan zoveel verschillende genres door elkaar mengen als je zelf wil en ook van meerdere schrijvers. Voor ieder wat wils, dus.
 

Wat is – buiten de lengte van het verhaal – het verschil in werken bij een kort verhaal en een volledig boek? Is het moeilijker of makkelijker?

Enerzijds is het moeilijker, want je kunt niet zoveel informatie meegeven als in één enkel groot verhaal. Je moet dus goed uitmaken wat belangrijk is en bijdraagt aan het verhaal en wat niet. Anderzijds is het een leuke oplossing voor ideeën die je niet loslaten, maar niet uitgewerkt kunnen worden tot een groot verhaal. Ik vind het ook leuk om afwisselend te schrijven; andere schrijfstijlen, werelden, personages en met korte verhalen kan dat gemakkelijk. Zoals bij alles: voor- en nadelen dus.
 

Welke auteur bewonder jij het meest bij het schrijven van korte verhalen? Lees je zelf graag korte verhalen?

John Vermeulen. Zeker weten. Het maakte niet uit wat hij schreef, genre of lengte, telkens was het zalig lezen. Ik lees regelmatig verhalenbundels, absoluut. Tussen twee lijvige boeken in, is het een aangename verademing.
 

Hoeveel verhalen heb jij al beschikbaar bij Parelz? Welke is je favoriet? En heb je het speciaal voor Parelz geschreven?

Momenteel zijn er drie verhalen van mij beschikbaar op de site en nog twee onder redactie. Behalve Ultiem zijn alle verhalen speciaal geschreven voor Parelz. Mijn favoriet? Ik twijfel tussen Memoires van een uitvinder en Gastheer. En het verhaal dat ik nu aan het schrijven ben, kan ook nog verrassend worden, denk ik.
 

Verhaal op Parelz:
Ultiem
Gastheer
Memoires van een uitvinder

Website:
http://www.fantasiejagers.net/

Over schrijven:
Schrijven is voor mij een manier om mijn hoofd, dat continu volzit met ideeën, leeg te maken. Het is meer dan een passie, het is voor mij even belangrijk als ademen en grenst serieus aan een obsessie. Ik hoop met mijn verhalen de lezer aan het denken te zetten, maar dat op een indirecte, subtiele manier. Maatschappelijke kwesties en psychologische problemen in een S.F.- of fantasiejasje. En vooral hoop ik lezers even te kunnen laten ontsnappen uit de dagelijkse realiteit en zorgen.
 

 



GERARD KLAPPERS

Aan een roman sleutel ik jaren

 

Gerard Klappers (1967) is in 2005 afgestudeerd aan de Schrijversvakschool Amsterdam. Sindsdien schrijft hij romans, essays en verhalen. In 2006 is hij gestart met een manuscriptenbeoordelingsbureau. Hiervoor analyseert hij manuscripten en verhalen van beginnende schrijvers met de intentie ze te ondersteunen in hun vooruitgang en waar mogelijk verder te helpen in het literaire circuit. Daarnaast werkt hij als psychiatrisch verpleegkundige en woont in Arnhem. Momenteel werkt hij aan zijn derde roman Tweelingzielen en schrijft hij voor zijn eigen rubriek Van idee tot verhaal op de website van Schrijven Online Plus.

 

Hoe is het contact ontstaan met Parelz en was je meteen overtuigd van het succes van deze formule?

Ik ben benaderd door Carien en LeoArie. Ik was direct enthousiast over het idee en vond het een mooi podium voor mijn Pleidooi van de dood. Of de formule ook echt aan zou gaan slaan daar was ik niet zo zeker van.
 

Wat is het mooie van een kort verhaal?

Ik vind een kort verhaal niet per definitie mooier dan een roman. Voor alles geldt dat iets pas mooi is als het goed geschreven is. Een kort verhaal of een roman maakt mij dan niet uit.
 

Hoe komt het dat korte verhalen in Nederland tot dusver slechts matig verkopen?

In romans kunnen verhalen en karakters meer uitgediept worden. Ik denk dat de lezer een roman intenser ervaart en er daardoor ook meer over praat. Zelf heb ik ook wel eens het gevoel dat ik verhalenbundels als wat vluchtig ervaar omdat na het ene verhaal het volgende alweer wacht. Daardoor blijven ze bij mij wat minder hangen. Bovendien zijn korte verhalen vaak spectaculairder en heftiger waardoor het ene verhaal het andere makkelijker verdringt. In romans gaat het meer om de stijl en krijgt de lezer meer de tijd om te ontspannen.
 

Wat is – buiten de lengte van het verhaal – het verschil in werken bij een kort verhaal en een volledig boek? Is het moeilijker of makkelijker?

Korte verhalen schrijf ik meestal snel en in een opwelling. Aan een roman sleutel ik jaren. Een roman is denk ik moeilijker omdat je de lezer langer moet blijven boeien. Het schrijven aan korte verhalen is prettiger omdat je eerder resultaat ziet. Een roman is bij mij altijd een langdurig proces vol met twijfels.
 

Welke auteur bewonder jij het meest bij het schrijven van korte verhalen? Lees je zelf graag korte verhalen?

Ik lees graag korte verhalen. Internationaal vind ik de verhalen van Raymond Carver nog steeds een feest om te lezen. In Nederland vind ik bijvoorbeeld de korte verhalen van Thomas Verbogt erg goed door zijn luchtige stijl en zijn humor, hetzelfde geldt voor Remco Campert.
 

Hoeveel verhalen heb jij al beschikbaar bij Parelz? Welke is je favoriet? En heb je het speciaal voor Parelz geschreven?

Er is een verhaal beschikbaar bij Parelz en ik heb een tweede ingezonden. Mijn Pleidooi van de dood had ik al min of meer klaar. Het tweede verhaal is wel speciaal voor Parelz geschreven, al is dat ook weer een onderdeel van een toekomstig drieluik.
 

Verhaal op Parelz:
Pleidooi van de dood
De laatste dagen van Catrien

Website:
http://www.gerardklappers.schrijft.nl/

Over schrijven:
Schrijven is een drive die ik nooit heb gezocht, maar er ineens was. Een mogelijkheid om de werkelijkheid te ontvluchten en het onwerkelijke tot leven te wekken. Schrijven is grenzeloos, het heeft me ver gebracht maar altijd weer teruggevoerd naar mezelf, soms naar kanten waarvan ik eens niet wist dat ik ze had.

 



RIANNE LAMPERS

Nederland is een lastige markt

 

Rianne Lampers (1963) werd geboren in haar moeders land Suriname. Haar moeder is de dochter van een halfbloed creoolse en haar vader komt uit het oer-Hollandse Westland. Ze was de zesde in een gezin van zeven kinderen (drie jongens, vier meiden). Aangezien het onmogelijk was om een eigen plekje te hebben in zo’n groot gezin, vluchtte ze al gauw in haar fantasie. Dat vertaalde zich in lezen en tekenen en vanaf ongeveer haar elfde jaar ook in schrijven. Schrijver zijn is niet haar officiële beroep, Rianne is jarenlang secretaresse geweest bij veelal internationale bedrijven en is nu projectassistent bij een bedrijf dat software ontwikkelt voor de eerstelijnszorg. Ze heeft een dochter Yolinda en woont sinds 2000 samen met Harm, die vader is van Daniël.

 

Hoe is het contact ontstaan met Parelz en was je meteen overtuigd van het succes van deze formule?

Tijdens Tisa Pescars boekpresentatie van Jachtmaan kwam LeoArie naar me toe. We hadden elkaar gezien bij de uitreiking van de Paul Harland Prijs 2008, maar niet echt ontmoet. LeoArie vroeg of ik interesse had om een verhaal te leveren voor het Parelz-concept. De enthousiaste wijze waarop hij uitleg gaf over Parelz sloeg direct op me over. Klanten zelf hun boeken te laten samenstellen en hen te laten putten uit verhalen en omslagen van Nederlandse en Vlaamse schrijvers en kunstenaars, was iets waar ik nog nooit van gehoord had. Misschien is het concept niet nieuw op de wereld, maar in Nederland en Vlaanderen is het dat wel.
 

Wat is het mooie van een kort verhaal?

Meer nog dan bij romans moeten korte verhalen de kracht hebben om de aandacht van de lezer te vangen en vast te houden tot het laatste woord. De lezer moet het verhaal in één keer willen uitlezen en het moet nog lang na het uitlezen in de herinnering blijven hangen. Als dat lukt, dan is een kort verhaal wat mij betreft geslaagd.
 

Hoe komt het dat korte verhalen in Nederland tot dusver slechts matig verkopen?

Nederland is een lastige markt. Dat geldt voor korte verhalen net zo goed als voor het fantastische genre. Ik heb het gevoel dat Nederlanders zich graag laten leiden door wat hun voorgeschoteld wordt. En als je in de boekwinkels kijkt, dan zijn dat voornamelijk vertaalde werken. Als een boek in het buitenland bewezen heeft goed gelezen te worden, dan is dat vaak het recept voor succes hier en ook bij die boeken zitten zelden verhalenbundels.
Bovendien denk ik dat onbekend onbemind maakt. Er zou direct vanaf de basisschool meer aandacht aan lezen geschonken mogen worden. Juist voor degenen die tegen het lezen van een heel boek op zien, zijn korte verhalen een uitkomst. Als dat jongeren op school al geleerd wordt, dan komt het wel goed. En voorlezen! Niet alleen ouders aan hun kinderen, maar ook aan elkaar.
 

Wat is – buiten de lengte van het verhaal – het verschil in werken bij een kort verhaal en een volledig boek? Is het moeilijker of makkelijker?

Ik vind het schrijven van een kort verhaal lastiger dan het schrijven van een roman – moeilijker wil ik het niet noemen. Het is een kunst op zich om met relatief weinig woorden een heel verhaal te vertellen. Er is weinig ruimte om karakters diepgang te geven, dat moet je zien te klaren met slechts enkele zinnen. Teveel uitwijden laat een kort verhaal immers snel verzanden en dat moet je nu juist niet hebben. Er moet vaart in zitten en toch moet je aan alles wat er in het verhaal voorkomt precies genoeg woorden besteden om de aandacht van de lezer vast te houden.
 

Welke auteur bewonder jij het meest bij het schrijven van korte verhalen? Lees je zelf graag korte verhalen?

Eén auteur komt direct in mijn hoofd op als ik aan korte verhalen denk: Herman Pieter de Boer. Het is weliswaar dertig jaar geleden dat ik zijn boeken gelezen heb, maar ik kan me nog steeds fragmenten herinneren. Als je bedenkt dat zijn verhalen soms slechts eenderde van een pagina besloegen, dan begrijp je misschien waarom ik hem noem.

Verder heb ik altijd genoten van sprookjes (dat zijn toch ook korte verhalen), de verhalen van Roald Dahl, verzamelbundels van Pure Fantasy en lees ik graag verhalen op www.verhalensite.com.
 

Hoeveel verhalen heb jij al beschikbaar bij Parelz? Welke is je favoriet? En heb je het speciaal voor Parelz geschreven?

In het reguliere verhalenbestand heb ik op het moment één verhaal en voor de decemberuitgave heb ik ook één verhaal geleverd. Beide verhalen zijn inzendingen voor wedstrijden geweest. Verder ben ik bezig met een volgende.

Mijn favoriet is Spiegelwereld, een verhaal dat ik zelf als horror bestempelde en instuurde voor de Paul Harland Prijs 2007. Helaas kwam het niet door de voorronde. Niet omdat het een slecht verhaal was, maar omdat er de jury oordeelde dat er geen fantastisch element in zat. Kennelijk is het meer een psychologische thriller. Ik zou zeggen: oordeel zelf...
 

Verhaal op Parelz:
Spiegelwereld

Website:
http://www.rianne-lampers.nl/

Over schrijven:
Voor mij is schrijven een eerste levensbehoefte. Ik hoop dat mijn lezers net zo van mijn werk genieten als ik doe tijdens het schrijven en ik hoop dat mijn fantasie hen aan het denken zet. Je kunnen verplaatsen in een ander, vind ik heel belangrijk omdat het je helpt bij het vormen van je wereldbeeld. Mijn inspiratie haal ik uit alles om me heen!

 



RONA LICHTENBERG

In een boek heb je meer ruimte voor opbouw

 

Rona Lichtenberg (1953) was een dromerig, wat eenzelvig kind dat op jonge leeftijd al liever bezig was met lezen en schrijven dan dat ze buiten ging spelen. Eenmaal volwassen werd ze zo zeer door het leven in beslag genomen dat er van schrijven niet veel kwam. De laatste vijftien jaar echter is het schrijven steeds belangrijker geworden. En na een grote hoeveelheid verhalen, artikelen, columns en interviews noemt ze zich eindelijk schrijver. Ze woont in Zeeland samen met haar hondje Zorba, die ze een echte vriend noemt en die de hoofdrolspeler is in een aantal columns.

 

Hoe is het contact ontstaan met Parelz en was je meteen overtuigd van het succes van deze formule?

Jaren geleden heb ik Carien leren kennen op een schrijverssite en zijn we bevriend geraakt. Zij heeft me gevraagd om een aantal verhalen aan te bieden voor Parelz. Ik was inderdaad direct gecharmeerd van het idee en ben er van overtuigd dat het een schot in de roos zal blijken te zijn. En tot nu toe bevalt de samenwerking heel goed, met name de respectvolle manier van redigeren en de communicatie. Beide zijn voor mij erg belangrijk.
 

Wat is het mooie van een kort verhaal?

Een kort verhaal is (als het goed is) een afgerond geheel, iets wat je bijvoorbeeld kan lezen als je geen tijd hebt om je te verdiepen in een heel boek. Het mooiste zijn korte verhalen die een soort miniatuurroman zijn.
 

Hoe komt het dat korte verhalen in Nederland tot dusver slechts matig verkopen?

De algemene trend in Nederland is toch dat er enigszins wordt neergekeken op een kort verhaal. Je bent pas een schrijver die serieus genomen moet worden als je een boek hebt afgeleverd. Die houding heeft uiteraard ook weer zijn invloed op de lezer die daardoor niet zo snel een verhalenbundel zal aanschaffen (zo die er al zijn). Meestal gaat het zo dat pas als een auteur succesvolle boeken heeft geschreven er op een moment een ‘de verzamelde verhalen van’ verschijnt. Andersom bijna nooit!
 

Wat is – buiten de lengte van het verhaal – het verschil in werken bij een kort verhaal en een volledig boek? Is het moeilijker of makkelijker?

Ik denk dat het verschil is dat je gerichter moet werken, meer op de millimeter. In een boek heb je meer ruimte voor opbouw, en kan je tussenstuk veel uitgebreider zijn. Een kort verhaal moet een begin hebben waarmee je de lezer direct in het verhaal trekt (je krijgt geen tweede kans), dan een tussenstuk en vervolgens een bevredigend einde.
 

Welke auteur bewonder jij het meest bij het schrijven van korte verhalen? Lees je zelf graag korte verhalen?

Vaak is het zo dat ik van mijn lievelingsauteurs ook de korte verhalen goed vind. Ik heb niet een specifieke schrijver.
 

Hoeveel verhalen heb jij al beschikbaar bij Parelz? Welke is je favoriet? En heb je het speciaal voor Parelz geschreven?

Er zijn nu drie verhalen van mij beschikbaar bij Parelz die ik niet speciaal daarvoor heb geschreven. Al mijn verhalen zijn voor mij op een bepaalde manier belangrijk maar als ik een voorkeur uit moet spreken dan Het Trieste Dorp. Overigens ben ik nu wel met verhalen bezig die ik speciaal met Parelz in mijn achterhoofd schrijf.
 

Verhaal op Parelz:
Een stenen bed
Vreemdeling
Het trieste dorp

Website:

Over schrijven:
Ik ben geboren met een Griekse ziel. Dat heeft mijn karakter en leven gekleurd en sijpelt vaak door in mijn verhalen. ‘Pathos’, de Griekse vorm van passie, is niet alleen mijn drijfveer maar ook een noodzaak om te leven en te kunnen schrijven. Het verlangen naar Griekenland (niet noodzakelijk alleen het land) veroorzaakt regelmatig een gevoel van een ontbreken, een gemis en heimwee. De pogingen om die leegte te vullen en de gevolgen daarvan vormen de vruchtbare bodem waarin nieuwe verhalen ontkiemen.

 



THIRZA META

John Vermeulen was en is mijn grote voorbeeld

 

Thirza Meta (1976) was als kind al verzot op tekenen en lezen. De jeugdafdeling van de bibliotheek werd zowat verslonden, tot op het moment dat ze twaalf werd en haar vader haar `een boek voor volwassenen` gaf: De Hobbit en niet lang daarna In de ban van de ring. Sindsdien creëert Thirza eigen werelden, met eigen culturen en unieke personages. Dit resulteerde in de publicatie van haar debuut bij Uitgeverij Kramat in 2008: Wortelboom, het eerste deel van de epische fantasyreeks Zeríans Vloek. Het tweede deel, Muziekwevers, verscheen in de zomer van 2009 en het derde deel staat op stapel voor 2010. Ook aan het vierde deel is ze inmiddels begonnen. Daarnaast verschenen een aantal korte verhalen van Thirza’s hand in Pure Fantasy, het verhalenmagazine dat vijf jaar geleden door Alex de Jong de wereld ingestuurd werd en waar Thirza ook redactielid is. 

 

Hoe is het contact ontstaan met Parelz en was je meteen overtuigd van het succes van deze formule?

Ik ken Arie Elsenaar al een poosje, tot wederzijds genoegen. Ik las over Parelz op het Pure Fantasy forum, waar Mel Hartman een postje had staan daaromtrent. In een mail vroeg ik Arie hoe en wat, want ik weet liever op voorhand waar ik aan toe ben dan dat ik naderhand met mijn neus tegen een onverwachte deur knal. Arie echter overtuigde me met steekhoudende argumenten, dus sindsdien ben ik ook een Parelz auteur.
 

Wat is het mooie van een kort verhaal?

Verhalenbundels geven lezers de kans eventjes tussendoor iets te lezen van meerdere schrijvers. Niet iedereen heeft bovendien altijd evenveel zin om een heel dikke roman te lezen; dan bieden korte verhalen wel degelijk een uitkomst.
 

Hoe komt het dat korte verhalen in Nederland tot dusver slechts matig verkopen?

In België is het niet anders. Korte verhalen zijn nog steeds een miskend vakgebied. De algemene opinie heerst dat echte schrijvers boéken schrijven; korte verhalen is werk “in de kantlijn”. Ik ben het daar zeker niet mee eens. Wanneer het label literair in de enge zin eens zou verdwijnen uit de hele schrijf- en leeswereld, denk ik dat we aan het begin van een mooie en werkbare kanteling in de schrijfkunst staan.
 

Wat is – buiten de lengte van het verhaal – het verschil in werken bij een kort verhaal en een volledig boek? Is het moeilijker of makkelijker?

Ik weet niet of ik kan spreken van moeilijker versus makkelijker. Voor mij zijn het twee verschillende disciplines. Een kort verhaal vraagt m.i. meer actie, meer spanning, meer snelheid dan een boek. In een kort verhaal moet je uiteindelijk de lezer meteen bij de keel weten te grijpen en van daaruit een heel sterke plot uitwerken. Geloofwaardigheid springt hier ook veel sneller in het oog dan in een boek, waar je als schrijver de tijd krijgt (en neemt) om gebeurtenissen uit te leggen, te beschrijven, te verweven. Ik heb altijd gedacht dat ik niet goed was in korte verhalen, maar het is gebleken dat het toch vooral een kwestie van oefenen is. Middels schema’s is het een stuk makkelijker om duidelijk voor ogen te hebben waar je als schrijver naartoe wilt, en dat geldt voor zowel korte verhalen als boeken schrijven. Toegegeven, soms borrelt een idee zomaar op dat zich echt niet laat vertalen in een boek, en dan begin ik maar gewoon; dat leidt soms tot heel leuke verhaaltjes.
 

Welke auteur bewonder jij het meest bij het schrijven van korte verhalen? Lees je zelf graag korte verhalen?

Vroeger had ik het niet zo voor korte verhalen. Opgevoed in een wereld van boeken stonden korte verhalen ook niet meteen op de leeslijst. Sinds ik echter bij de redactie van Pure Fantasy werk, heb ik niet alleen de meerwaarde van een kort verhaal leren appreciëren, maar ook de passie voor het schrijven ervan. John Vermeulen was en is nog steeds mijn grote voorbeeld bij alles wat ik schrijf. Aan zijn begeleiding de afgelopen zes jaar heb ik heel veel gehad.
 

Hoeveel verhalen heb jij al beschikbaar bij Parelz? Welke is je favoriet? En heb je het speciaal voor Parelz geschreven?

Momenteel is er één verhaal beschikbaar, Vuurbloem. Er liggen nog twee andere te wachten op redactie van mijn kant. Slechts één verhaal heb ik speciaal voor Parelz geschreven, maar dat wordt, mede door het onderwerp, ook de grootste uitdaging tot nog toe. De andere twee zijn al ouder, maar hebben een opknapbeurt gekregen.
 

Verhaal op Parelz:
Vuurbloem

Website:
http://www.thirza-meta.be/

Over schrijven:
Uiteindelijk ben ik altijd wel bezig met schrijven, is het niet aan de pc dan wel in mijn hoofd. Dingen die ik buiten zie, kunnen me mateloos inspireren tot een scène in een verhaal. Ik hou van taal, ik hou van het creëren van werelden en settings die behalve hun unieke (fantasy)karakteristieken ook iets herkenbaars, iets alledaags hebben. Dat alledaagse probeer ik te laten zien via de personages. Ik ben gek op het uitwerken van de dynamiek tussen personages, maar ook van de dynamiek bínnen een personage. Daar heeft mijn studie psychologie ongetwijfeld veel mee te maken. En het fijne is ook dat je op die manier aardig wat lezers kunt beroeren. Ik hoop dat ik dat kan blijven doen.

 



TISA PESCAR

Ik heb weinig vergelijkingsmateriaal

 

Tisa Pescar (1967) werd in Rotterdam geboren, als oudste in een gezin met drie kinderen. Haar eerste bovennatuurlijke thriller in de serie MaanMysteries, getiteld Jachtmaan, verscheen in 2008 bij de Belgische uitgeverij Kramat en is een herschreven versie van het boek Varcolac, dat in 2003 uitkwam bij uitgeverij Boekenplan. Voor haar boeken laat Tisa zich inspireren door oude Oost Europese legendes, hekserij en liefdesrelaties die gebaseerd zijn op polygamie en biseksualiteit. Op het moment woont en werkt Tisa in Ridderkerk, een voorstad van Rotterdam.

 

Hoe is het contact ontstaan met Parelz en was je meteen overtuigd van het succes van deze formule?

Het leek me direct een erg origineel en leuk idee om verhalen te publiceren, dus ja, ik was meteen enthousiast. Parelz heeft mij benaderd met de vraag of ik korte verhalen voor hen wilde schrijven.
 

Wat is het mooie van een kort verhaal?

Dat je er Parelz van kunt maken! Het leuke van een verhalenbundel is, dat er veel variatie inzit en je kunt kennismaken met het werk van verschillende schrijvers, waarbij je van diverse stijlen kunt proeven. Een kort verhaal is ook leuk als je geen ervaren lezer bent of weinig tijd/rust hebt om te lezen en het moeilijk vindt aan een dik boek te beginnen. Voor mensen die meestal juist wel dikke boeken lezen kan een kort verhaal een welkome variatie zijn.
 

Hoe komt het dat korte verhalen in Nederland tot dusver slechts matig verkopen?

Daar heb ik me nooit in verdiept, dus ik kan er niets zinnigs over zeggen.
 

Wat is – buiten de lengte van het verhaal – het verschil in werken bij een kort verhaal en een volledig boek? Is het moeilijker of makkelijker?

Ik vind het een niet moeilijker of makkelijker dan het ander, wel anders. Bij een kort verhaal gebruik ik meestal geen of minder subplots dan bij een lang verhaal. Een kort verhaal is ook minder breed uitgemeten. Het is bij korte verhalen de kunst om, rondom een stevig gefundeerd plot, ‘to the point’ te zijn en toch voldoende diepgang te creëren. Dat is naar mijn idee de grootste uitdaging bij het schrijven van korte verhalen.
 

Welke auteur bewonder jij het meest bij het schrijven van korte verhalen? Lees je zelf graag korte verhalen?

Ik lees niet zoveel, vooral omdat ik daar nauwelijks aan toe kom, en als ik lees zijn het meestal geen korte verhalen. Wel kan ik korte verhalen van Poppy Z. Brite waarderen, maar zoals gezegd heb ik weinig vergelijkingsmateriaal.
 

Hoeveel verhalen heb jij al beschikbaar bij Parelz? Welke is je favoriet? En heb je het speciaal voor Parelz geschreven?

Op het moment heb ik twee verhalen ingeleverd, beide speciaal voor Parelz geschreven. Behalve dat heb een aantal ideeën liggen die ik nog moet uitwerken. Mijn persoonlijke favoriet tot nu toe is Groeten uit Macabria. Een nogal controversieel verhaal omtrent het thema rassenhaat.
 

Verhaal op Parelz:
Groeten uit Macabria

Website:
http://www.maanmysteries.com/

Over schrijven:
Schrijven is datgene wat ik het liefst doe, omdat ik het heerlijk vind om mijn fantasie de vrije loop te laten en te spelen met taal. Ik hoop dat mijn boeken en verhalen niet alleen leuk zijn om te lezen, maar ook dat ze iets losmaken en mensen aan het denken zetten over onderwerpen die al dan niet in de taboesfeer verkeren. Ik laat mij inspireren door Europese legendes, folklore, taboes en liefdesrelaties die anders in elkaar zitten dan heteroseksuele, monogame relaties.

 



ASHE STIL

Een kort verhaal zeurt nooit

 

Ashe Stil (1953) werd geboren in Kampen. Hij studeerde aan de VU in Amsterdam van 1971 tot 1980. Eerst studeerde hij antropologie, maar al snel stapte hij over op geschiedenis. Toen hij afgestudeerd was had hij een probleem om een vaste baan te vinden. Hij begon met schrijven en zo ontstond Willem Lootsman, waterschout in het Amsterdam van de Gouden Eeuw. Bij uitgeverij Conserve verschenen in totaal vijftien historische misdaadromans met Lootsman in de hoofdrol.

 

Hoe is het contact ontstaan met Parelz en was je meteen overtuigd van het succes van deze formule?

Via Jacqueline Zirkzee, medeauteur bij uitgeverij Conserve. En of de formule succesvol is, zal moeten blijken. Maar zo'n interessante formule moet in elk geval een eerlijke kans krijgen.
 

Wat is het mooie van een kort verhaal?

Zie punt 4.
 

Hoe komt het dat korte verhalen in Nederland tot dusver slechts matig verkopen?

Geen idee, ik wist dat ook niet.
 

Wat is – buiten de lengte van het verhaal – het verschil in werken bij een kort verhaal en een volledig boek? Is het moeilijker of makkelijker?

Een verhaal is makkelijker: de spanningsboog hoeft niet lang volgehouden te worden, de kans is kleiner dat je figuren uit hun rol vallen, minder bijrollen, minder thema's. Het enige wat lastiger is, is dat alles geconcentreerder moet: je hebt niet de ruimte om personen en hun hebbelijkheden uitgebreid te beschrijven. Maar dat is ook weer het mooie eraan. Een kort verhaal zeurt nooit.
 

Welke auteur bewonder jij het meest bij het schrijven van korte verhalen? Lees je zelf graag korte verhalen?

Mijn favoriet is Ambrose Bierce. Ik mag graag korte verhalen "tussendoor" lezen, als ik niet de rust of de tijd heb om me in een roman te verdiepen.
 

Hoeveel verhalen heb jij al beschikbaar bij Parelz? Welke is je favoriet? En heb je het speciaal voor Parelz geschreven?

Twee stuks. Ze zijn niet speciaal voor Parelz geschreven, maar korte vingeroefeningen die ik nog had liggen. Ik heb ze wel voor Parelz herschreven, dan wel bijgewerkt.
 

Verhaal op Parelz:
Zondagmiddag in San Juan
De begraven goudstukken

Website:

Over schrijven:
Het Amsterdam van de Gouden Eeuw is een onuitputtelijke bron van inspiratie. Je kunt vertellen over hebzucht, macht, misdaad,enzovoort. Alle menselijke emoties en situatie kwamen toen ook al voor.

 



BENNY WOUTERS

Geen ruimte voor overbodige info

 

Benny Wouters (1974) schrijft verhalen die zich maar moeilijk tot een vastomlijnd genre laten schikken. Zelf plaatst hij ze ergens tussen magisch realisme en science fiction, met af en toe een uitspatting naar spanning, maar hij zal de eerste zijn om dit alles te ontkennen. Kenmerkend voor zijn verhalen is het ontbreken van een duidelijk toneel waartegenover de diepere zoektocht naar het hoe en waarom van de mens en zijn trivialiteit staat. De roman waar Wouters momenteel aan werkt moet hier een hoogtepunt van worden. Naast schrijver is hij ook een essayist. Vele van zijn essays zijn te vinden op de website Blanco Regel, een site die hij mee uit de grond stampte.

 

Hoe is het contact ontstaan met Parelz en was je meteen overtuigd van het succes van deze formule?

Arie (Elsenaar) en ik gaan al een hele tijd terug. We zijn fan van elkaars verhalen zeg maar. We deden al een project links en rechts zoals Blanco Regel, waar trouwens ook Carien aan heeft meegewerkt. Verder ken ik Arie natuurlijk van het boek De hemelvaart van een gevallen vrouw waar we beiden een verhaal voor schreven. Het is trouwens Arie zelf die dat boek op de markt heeft gebracht en het is ook deze krachttoer die me doet geloven dat een project waar Arie zijn schouders onder zet, een beloftevol project is.
 

Wat is het mooie van een kort verhaal?

Een kort verhaal is niet noodzakelijk mooier of anders dan een “gewoon” verhaal. Waar ligt de grens trouwens. Sommigen vinden een kort verhaal leuk omdat het snel te beleven is. Je komt snel tot een hoogtepunt, zeg maar. Anderen vinden het dan weer niet omdat ze de tijd niet krijgen om zich in te leven in een kort verhaal. Persoonlijk vind ik dat een lang verhaal sowieso bestaat uit een aaneenschakeling van korte verhalen; van op zichzelf staande gebeurtenissen. Dus in die zin kan je de voordelen van een kort verhaal verweven in dat van een langer verhaal.
 

Hoe komt het dat korte verhalen in Nederland tot dusver slechts matig verkopen?

Is dat zo? Misschien omdat Parelz nog niet bestond? (lacht)
 

Wat is – buiten de lengte van het verhaal – het verschil in werken bij een kort verhaal en een volledig boek? Is het moeilijker of makkelijker?

In sommige opzichten is het makkelijker om een kort verhaal te schrijven. Een kort verhaal kan je neerpennen zonder dat je op de één of andere manier schema’s moet bijhouden, van personages, plaatsen, gebeurtenissen, enfin, noem maar op. Aan de andere kant heb je minder ruimte om uit te wijden. Je moet van de eerste keer op het juiste pad zitten, er is geen ruimte voor overbodige info of losse verhaallijnen. Je personages moeten het met veel minder stellen. Het is dus de kunst om het verhaal te gebruiken om je karakters bloot te geven aan de lezer en niet andersom. Toch merk je bij korte verhalen bijna altijd dat je een deel van een geheel meekrijgt. Je mist een beetje geschiedenis als het ware.
 

Welke auteur bewonder jij het meest bij het schrijven van korte verhalen? Lees je zelf graag korte verhalen?

Ik lees zelf niet zoveel korte verhalen, maar ik ga bij het selecteren van een boek wel op zoek naar schrijvers die in dat lange verhaal, kortere verhalen weten in te weven. Gebeurtenissen in het geheel. Zodat het lijkt alsof je telkens een op zich staand verhaal voorgeschoteld krijgt (een kort verhaal, zeg maar), een beetje zoals met een feuilleton, elke aflevering staat op zich en is op zichzelf bekijkbaar, maar het maakt deel uit van een groter geheel. En welke auteurs; dat hangt een beetje van mijn stemming af. Ben ik moe dan hou ik er niet van om wat ontoegankelijkere literatuur te lezen, maar anders lees ik eender wat.
 

Hoeveel verhalen heb jij al beschikbaar bij Parelz? Welke is je favoriet? En heb je het speciaal voor Parelz geschreven?

Momenteel heb ik twee verhalen geschreven. Maar daar zullen er in de nabije toekomst nog zeker bijkomen. Het is moeilijk om een favoriet te kiezen omdat ze dat op de één of andere manier allebei zijn. Maar ik denk dat Uitverkoren wat toegankelijker is dan Het meisje.
 

Verhaal op Parelz:
Het meisje
Uitverkoren

Website:

Over schrijven:
Gevraagd naar waar zijn inspiratie vandaan komt: ‘Ben je ooit al zo vermoeid geweest dat je tijdens het lopen insliep? Ik wel. Ik liep zonder het te weten en werd wakker op deze plek.’

 



JACQUELINE ZIRKZEE

Roald Dahl is een geweldige verhalenverteller

 

Jacqueline Zirkzee (1960) is romanschrijver, historicus en freelance journalist. Haar artikelen over cultuur, kunst en reizen werden geplaatst in tijdschriften in binnen- en buitenland. Voor haar werk reisde ze jarenlang de wereld rond. Later specialiseerde ze zich verder in het schrijven van teksten en (bedrijfs)interviews, copywriting en redactiewerk met haar eigen tekstbureau TxTs.nl. In 2001 verscheen haar debuutroman Mykene bij uitgeverij Conserve, een epos van bijna zeshonderd pagina’s. Het verhaal speelt zich af in de tijd van de Trojaanse Oorlog en is een mengeling van geschiedenisfeiten, mythologische overlevering en romantische fictie. In 2004 kwam haar tweede roman uit, Het Boek van Tristan en Isolde, een hervertelling van de bekende Keltische sage. Binnen anderhalf jaar verscheen een tweede druk als Zilver Pocket bij uitgeverij Maarten Muntinga (2006). Met Barbara M. Veenman schreef Jacqueline Zirkzee de chicklit roman Iris & Valentine (Conserve 2005). In 2008 verscheen Het Heksenhuis, een historische roman over de heksenwaan in de zeventiende eeuw, een boek dat veel media-aandacht kreeg en haar naam als serieus auteur vestigde. Ze werkt momenteel aan haar vierde historische roman, over de opkomst van de VOC. Jacqueline Zirkzee woont samen met haar zoon Rembrandt in Leiden.

 

Hoe is het contact ontstaan met Parelz en was je meteen overtuigd van het succes van deze formule?

Ik had al eerder kennisgemaakt met Carien Touwen – een van de oprichters van Parelz. Vorig jaar interviewde ze mij naar aanleiding van de publicatie van mijn laatste historische roman Het Heksenhuis (Conserve, Schoorl 2008) voor Ezzulia. Het was een ontzettend leuk gesprek, zo leuk dat het interview integraal werd overgenomen door Spits. We hielden daarna contact en toen ze mij dit voorjaar benaderde met een verzoek om korte verhalen voor een nieuw project, had ik daar gelijk vertrouwen in. Als zij ergens aan begint, dan doet ze het goed!
 

Wat is het mooie van een kort verhaal?

De roman en het korte verhaal hebben voor mij allebei hun charme. Vergelijk het met een olieverfschilderij en een schets. In een roman kun je verschillende lagen aanbrengen, je kunt aandacht schenken aan kleur en detail. Bij een tekening moet elke lijn raak zijn. Zo moet je in een kort verhaal met een paar woorden een karakter of situatie kunnen neerzetten, en de kunst is om dat zonder clichés te doen. Het moet dus allemaal wat scherper zijn. Bij een roman kun je het je veroorloven de informatie te doseren en langzaam naar iets toe te werken. Het mooie van een kort verhaal is dat het een fijn afgerond geheel is (een parel dus), in tegenstelling tot een roman waarvoor je een heel snoer moet gaan rijgen. Hoewel ook het idee voor een verhaal soms een paar maanden moet rijpen kun je het relatief snel op papier zetten, wat heel bevredigend is.
 

Hoe komt het dat korte verhalen in Nederland tot dusver slechts matig verkopen?

Ik weet niet of dat alleen in Nederland zo is. Een reden zou misschien kunnen zijn dat een verhalenbundel lastiger te recenseren is. Ik vind korte verhalen juist fijn, vlak voor het slapen gaan, in de trein, op vakantie, in alle situaties waarbij je iets wat tijd hebt of iets minder concentratie nodig hebt dan bij een roman.
 

Wat is – buiten de lengte van het verhaal – het verschil in werken bij een kort verhaal en een volledig boek? Is het moeilijker of makkelijker?

Voor mij zijn dat vooral research en snelheid. Dat eerste omdat ik historische romans schrijf, waarvoor ik eerst heel veel achtergrondinformatie moet verzamelen voordat ik überhaupt een letter op papier kan zetten. Je hebt te maken met een chronologie en verschillende verhaallijnen. Een roman is gecompliceerd. Dat betekent niet dat een goed kort verhaal schrijven gemakkelijker is. Bij een kort verhaal spelen andere dingen. Een kort verhaal moet trefzeker zijn, het moet logisch opgebouwd worden, je moet de lezer tevreden stellen of tot nadenken stemmen, en dat alles in relatief weinig woorden.
 

Welke auteur bewonder jij het meest bij het schrijven van korte verhalen? Lees je zelf graag korte verhalen?

Ik ben erg dol op de verhalen van Somerset Maugham. The World Over heb ik diverse keren gelezen. Verder vind ik Roald Dahl een geweldige verhalenverteller, heerlijk dat venijn en die verrassende plots! Ook heb ik een zwak voor science fiction verhalen, wat eigenlijk raar is, want er zijn maar weinig science fiction romans die ik de moeite waard vind.
 

Hoeveel verhalen heb jij al beschikbaar bij Parelz? Welke is je favoriet? En heb je het speciaal voor Parelz geschreven?

Ik heb jarenlang reisreportages gemaakt en voor deze verhalen heb ik geput uit mijn eigen reiservaringen. Vier zijn er inmiddels opgenomen in de verhalenbank van Parelz, een vijfde ligt bij de redactie. De ideeën voor deze verhalen lagen al heel lang half uitgewerkt op de plank, maar ik had niet eerder een motief om er serieus mee aan de slag te gaan. In die zin ben ik Carien Touwen en LeoArie dankbaar voor hun initiatief, want ik vond het heerlijk om dat nu eindelijk eens te kunnen doen. Mijn mooiste verhaal is De Waterkar, al zijn de andere misschien verrassender.
 

Verhaal op Parelz:
Dood aan de Douro
De waterkar
De weduwe en de gigolo
Een vroom man

Website:
http://www.jacquelinezirkzee.nl/

Over schrijven:
Door het schrijven leef ik vele levens. Het doet me uitstijgen boven de beslommeringen van alledag en vergroot mijn wereld. Ik bevind me in andere tijden en op andere plaatsen. Ik ervaar de emoties. motieven en gevoelens van anderen. Dat is niet altijd prettig, zoals bij mijn laatste roman Het Heksenhuis, waarin ik de heksenjachten vanuit het standpunt van dader èn slachtoffer benader, maar het is voor mij toch een soort heilig moeten. Over het hoe en waarom van mijn thema’s en onderwerpen moeten literatuurhistorici zich maar buigen. Ik wissel graag van perspectief, want ieder verhaal kun je van verschillende kanten belichten. Als ik de lezer daarin kan meenemen en overtuigen ben ik tevreden.

 



Wil je reageren op dit artikel?

Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt over de verhalen en het concept van Parelz.

Klik hier voor het Ezzulia Forum.

 

          

 

Terug naar boven