NOMINATIE DIAMANTEN KOGEL 2009
Jac. Toes
Door Jürgen Joosten | Ezzulia.nl
22 november 2009 | Jac. Toes werd voor zijn in april dit jaar verschenen Blind Zicht genomineerd voor de Diamanten Kogel 2009. Toes werd vaker genomineerd voor zijn boeken en wist met Fotofinish in 1998 de Gouden Strop te winnen. Zijn nieuwe boek Het Leugenarchief, geschreven met Thomas Hoeps, ligt inmiddels in de winkels. Het is het tweede deel in een serie die vorig jaar begon met Kunst zonder genade.
Het interview met Jac. Toes is het vijfde deel in onze serie interviews
met alle genomineerde auteurs voor de Diamanten Kogel 2009.
"Er wordt veel pulp in ons genre geschreven"
Wil je jezelf voorstellen? Of zeg je: schandalig dat ze mij niet kennen!
Jac. Toes is dus de naam. Schrijf sinds
1990 misdaadromans. Begonnen met een trilogie waarin advocaat/levensgenieter
Fred Benter en journalist/beroepspessimist Donald de Wacht de hoofdrol hebben.
Daarna veel solowerk. Werk nu met de Duitse schrijver Thomas Hoeps aan
een tweede drieluik. Zou mijzelf geen serieauteur noemen. Mijn boeken spelen
zich telkens in een nieuwe wereld af en de personages zijn bepaald niet statisch
in hun karakter en al helemaal niet stabiel in hun relaties. Werd onlangs in de
NRC 'de onbekendste onder de grote Nederlandse thrillerschrijvers maar niet de
minste' genoemd. Dat is wel zo rustig. Palmares: Gouden Strop voor Fotofinish.
Nominaties voor Dubbelspoor (Gouden Strop), De Afrekening (Gouden
Strop), Kunst zonder genade (Gouden Strop). Duitse oeuvreprijs: die
goldene Handschelle.
Zou je Blind zicht in ongeveer vijf zinnen kunnen voorstellen?
Blind Zicht is een recht-voor-zijn-raapse,
klassiek opgebouwde, niet al te lange misdaadroman. Hoofdpersoon is de
(anti)held Ray Sol, een voormalige marineduiker die na een onderwater-affaire
oneervol de dienst heeft verlaten. Hij doodt zijn tijd op het stadhuis van het
kuststadje Helzijl, als beveiligingsambtenaar en secretaris van de
ondernemingsraad. Dat levert tal van tragikomische momenten op maar vooral gaat
hij er langzaam aan kapot. Wanneer zijn bazin Angela Marskramer dood uit de
Noordzee wordt gehaald, worden zijn oude instincten wakker. Zelfmoord is
namelijk de politiediagnose maar Ray heeft grote twijfels. Hij wordt daarin
alleen gesteund door zijn parttimermedewerkster Franka. Zijn onderzoek laat niet
alleen zien wat voor slangenkuil het gemeentehuis is en welke machtspelletjes er
worden gespeeld maar brengt hem ook bij zijn vroegere marinematen - en die
verdomde affaire. Uiteindelijk moet hij al zijn kwaliteiten als duiker inzetten
tijdens de apotheose in de Duiktoren.
Waarom schrijf je misdaadromans? En waarom wordt dit genre nog altijd niet door iedereen serieus genomen?
Omdat ik 1) van spanning houd en 2) omdat je als auteur met een misdaad de werkelijkheid zo kan opensnijden dat er een verhelderende kijk ontstaat op wat er onder de oppervlakte van ons dagelijks bestaan wroet en rot en wringt: onze niet zo menslievende motieven en ambities, onze frustraties en onverwerkte verledens, kortom alles waarmee we liever niet te koop lopen.
Waarom het genre niet serieus wordt genomen door
iedereen? Deels is het eigenbelang van auteurs en lezers die je tot het ‘cordon
literair’ kunt rekenen. Wat niet voldoet aan de eigen, vaak niet eens duidelijk
omschreven literaire normen, wordt simpelweg afgeserveerd: osm tegen asm. Een
algemeen menselijk verschijnsel, waarin materieel gewin ook een niet te
onderschatten rol speelt. Maar er wordt ook veel pulp in ons genre geschreven.
De kwaliteitsverschillen zijn in onze sector even groot als die tussen
bijvoorbeeld Hugo Claus en Brenda Trent (bestsellers als Geluk
in Huize Burgstaete, bij de kassadisplay van de Co-op, € 1,95). In onze
sector worden die kwaliteitsverschillen uit het oog gehouden doordat onder het
label 'thriller' of 'misdaadroman' alle geschreven spanning wordt gezet.
Je bent genomineerd voor de Diamanten Kogel. Hoe kreeg je dit te horen? Wat was de leukste reactie die je mocht ontvangen?
Ik las het op de
spanningsweblog van
Peter Kuijt. Hij had volgens mij de primeur. Van een Vlaamse collega (zelf ooit
ook genomineerd) kreeg ik een heel aardige reactie. Zij wilde wel een moord doen
om die Diamanten Kogel te pakken krijgen, liet ze me weten. Terwijl ze als
boksamateur dat ding eigenlijk helemaal niet nodig heeft…
Wat is het verschil - behalve dat het een Vlaamse prijs is - tussen de Diamanten Kogel en De Gouden Strop?
De Strop doet een cheque van 10 mille euro bij
het eresculptuur. De strop is ouder dan de Kogel. Maar vooral zijn de Vlamingen
minder terughoudend in het uitroepen van een buurlandauteur tot winnaar… in
ieder geval in het nomineren. Zie de shortlist: Nederland – België 5-2. De
omgekeerde score heb ik bij de GS longlisten nog niet aangetroffen.
Heb je één van de andere genomineerden gelezen?
Ik beken: geen van alle.
Welk boek denk je dat gaat winnen? En welk boek zou het verdienen om te winnen, maar gaat het waarschijnlijk niet redden?
Ik kan niet op de stoel van de jury gaan zitten.
Sowieso al door gebrek aan kennis (zie antwoord vraag 6) maar ook omdat ik dan
een dubbele pet opzet: van scheidsrechter én speler. Dat leidt tot schizofrenie.
Heb je na Blind zicht al weer aan een nieuw boek gewerkt?
Vorige week verscheen Het Leugenarchief,
dat ik samen met mijn Duitse coauteur Thomas Hoeps schreef. Daarover
heeft Ezzulia me al een aantal interviewvragen gestuurd dus in het kort: net als
in Kunst zonder Genade figureren in Het leugenarchief Robert Patati,
kunstrestaurator uit Krefeld, en Micky Spijker, politiepsychologe uit Arnhem.
Nadat Wolfgang Altenburg, een collega van Robert, in Amsterdam het beeldarchief
van bedrijf Duneko heeft gerestaureerd, wordt hij in een geleende Jaguar middels
een granaatwerper in de gracht geschoten. Alles wijst erop dat niet híj maar de
hoogste chef van Duneko het doel van deze dodelijke aanslag was. Hoewel hun
persoonlijke relatie is stukgelopen, duiken Robert en Micky in het verleden en
heden van Duneko. Er komen contacten met foute regeringsleiders, chantage en
lucratieve landaankopen aan het licht. Duneko blijkt Afrika als een moderne
kolonie voor de productie van biobrandstoffen te beschouwen. Maar ook Wolfgangs
eigen activiteiten voor Duneko krijgen een steeds schimmiger wordend tintje.
Zie ook: http://www.jactoes.nl/
Foto: Rens Plaschek
Voorgaande delen in deze serie:
kijk hier |
Bavo Dhooge
kijk hier | Jacob Vis
Kijk hier | Willem Asman
Kijk hier | Marion Pauw
Meer Jac. Toes op Ezzulia:
kijk hier | Kort & Krachtig interview (2008)
kijk hier | Interview n.a.v. nominatie Gouden Strop 2008
kijk hier | Columns van Jac. Toes voor Ezzulia
kijk hier | Recensies van boeken van Jac. Toes
Blind Zicht
Auteur: Jac. Toes
Uitgeverij De Geus
ISBN: 978 90 445 1387 5
Gebonden
Prijs: 17,50
In een congrescentrum op de Veluwe vergadert de ondernemingsraad van de gemeente Helzijl. Het havenstadje staat aan de vooravond van een serie bouwprojecten waarmee grote belangen zijn gemoeid. Halverwege de middag wordt voorzitter Angela Marskramer weggeroepen voor een spoedgeval. De volgende ochtend komt het bericht dat ze is verdronken bij de Kop van Helle.
Zelfmoord, concludeert de politie
op grond van niet mis te verstane aanwijzingen. Opzet, denkt haar minnaar en
ex-marinier Ray Sol, verantwoordelijk voor Interne Veiligheid binnen de
gemeente. Naarmate Ray dieper in Angela’s verleden doordringt, ontdekt hij dat
ze hoog spel speelde in een dubbelleven waarover ze ten slotte de regie verloor.
Wil je reageren op dit interview?
Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt
voor de discussie over de boeken van Jac. Toes.
Kijk
hiervoor op ons boekenforum.
Interviews
Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.