Skip to: site menu | section menu | main content

 

Currently viewing: www.ezzulia.nl » Uitgelicht



























 





 




 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

NOMINATIE DIAMANTEN KOGEL 2009
Jac. Toes

Door Jrgen Joosten | Ezzulia.nl


22 november 2009 | Jac. Toes werd voor zijn in april dit jaar verschenen Blind Zicht genomineerd voor de Diamanten Kogel 2009. Toes werd vaker genomineerd voor zijn boeken en wist met Fotofinish in 1998 de Gouden Strop te winnen. Zijn nieuwe boek Het Leugenarchief, geschreven met Thomas Hoeps, ligt inmiddels in de winkels. Het is het tweede deel in een serie die vorig jaar begon met Kunst zonder genade.

Het interview met Jac. Toes is het vijfde deel in onze serie interviews met alle genomineerde auteurs voor de Diamanten Kogel 2009.
 


"Er wordt veel pulp in ons genre geschreven"


Wil je jezelf voorstellen? Of zeg je: schandalig dat ze mij niet kennen!

Jac. Toes is dus de naam. Schrijf sinds 1990 misdaadromans. Begonnen met een trilogie waarin advocaat/levensgenieter Fred Benter en journalist/beroepspessimist Donald de Wacht de hoofdrol hebben. Daarna veel solowerk. Werk nu met de Duitse schrijver Thomas Hoeps aan een tweede drieluik. Zou mijzelf geen serieauteur noemen. Mijn boeken spelen zich telkens in een nieuwe wereld af en de personages zijn bepaald niet statisch in hun karakter en al helemaal niet stabiel in hun relaties. Werd onlangs in de NRC 'de onbekendste onder de grote Nederlandse thrillerschrijvers maar niet de minste' genoemd. Dat is wel zo rustig. Palmares: Gouden Strop voor Fotofinish. Nominaties voor Dubbelspoor (Gouden Strop), De Afrekening (Gouden Strop), Kunst zonder genade (Gouden Strop). Duitse oeuvreprijs: die goldene Handschelle.
 

Zou je Blind zicht in ongeveer vijf zinnen kunnen voorstellen?

Blind Zicht is een recht-voor-zijn-raapse, klassiek opgebouwde, niet al te lange misdaadroman. Hoofdpersoon is de (anti)held Ray Sol, een voormalige marineduiker die na een onderwater-affaire oneervol de dienst heeft verlaten. Hij doodt zijn tijd op het stadhuis van het kuststadje Helzijl, als beveiligingsambtenaar en secretaris van de ondernemingsraad. Dat levert tal van tragikomische momenten op maar vooral gaat hij er langzaam aan kapot. Wanneer zijn bazin Angela Marskramer dood uit de Noordzee wordt gehaald, worden zijn oude instincten wakker. Zelfmoord is namelijk de politiediagnose maar Ray heeft grote twijfels. Hij wordt daarin alleen gesteund door zijn parttimermedewerkster Franka. Zijn onderzoek laat niet alleen zien wat voor slangenkuil het gemeentehuis is en welke machtspelletjes er worden gespeeld maar brengt hem ook bij zijn vroegere marinematen - en die verdomde affaire. Uiteindelijk moet hij al zijn kwaliteiten als duiker inzetten tijdens de apotheose in de Duiktoren.
 

Waarom schrijf je misdaadromans? En waarom wordt dit genre nog altijd niet door iedereen serieus genomen?

Omdat ik 1) van spanning houd en 2) omdat je als auteur met een misdaad de werkelijkheid zo kan opensnijden dat er een verhelderende kijk ontstaat op wat er onder de oppervlakte van ons dagelijks bestaan wroet en rot en wringt: onze niet zo menslievende motieven en ambities, onze frustraties en onverwerkte verledens, kortom alles waarmee we liever niet te koop lopen.

Waarom het genre niet serieus wordt genomen door iedereen? Deels is het eigenbelang van auteurs en lezers die je tot het ‘cordon literair’ kunt rekenen. Wat niet voldoet aan de eigen, vaak niet eens duidelijk omschreven literaire normen, wordt simpelweg afgeserveerd: osm tegen asm. Een algemeen menselijk verschijnsel, waarin materieel gewin ook een niet te onderschatten rol speelt. Maar er wordt ook veel pulp in ons genre geschreven. De kwaliteitsverschillen zijn in onze sector even groot als die tussen bijvoorbeeld Hugo Claus en Brenda Trent (bestsellers als Geluk in Huize Burgstaete, bij de kassadisplay van de Co-op, € 1,95). In onze sector worden die kwaliteitsverschillen uit het oog gehouden doordat onder het label 'thriller' of 'misdaadroman' alle geschreven spanning wordt gezet.
 

Je bent genomineerd voor de Diamanten Kogel. Hoe kreeg je  dit te horen? Wat was de leukste reactie die je mocht ontvangen?

Ik las het op de spanningsweblog van Peter Kuijt. Hij had volgens mij de primeur. Van een Vlaamse collega (zelf ooit ook genomineerd) kreeg ik een heel aardige reactie. Zij wilde wel een moord doen om die Diamanten Kogel te pakken krijgen, liet ze me weten. Terwijl ze als boksamateur dat ding eigenlijk helemaal niet nodig heeft…
 

Wat is het verschil - behalve dat het een Vlaamse prijs is - tussen de Diamanten Kogel en De Gouden Strop?

De Strop doet een cheque van 10 mille euro bij het eresculptuur. De strop is ouder dan de Kogel. Maar vooral zijn de Vlamingen minder terughoudend in het uitroepen van een buurlandauteur tot winnaar… in ieder geval in het nomineren. Zie de shortlist: Nederland – Belgi 5-2. De omgekeerde score heb ik bij de GS longlisten nog niet aangetroffen.
 

Heb je n van de andere genomineerden gelezen?

Ik beken: geen van alle.
 

Welk boek denk je dat gaat winnen? En welk boek zou het verdienen om te winnen, maar gaat het waarschijnlijk niet redden?

Ik kan niet op de stoel van de jury gaan zitten. Sowieso al door gebrek aan kennis (zie antwoord vraag 6) maar ook omdat ik dan een dubbele pet opzet: van scheidsrechter n speler. Dat leidt tot schizofrenie.
 

Heb je na Blind zicht al weer aan een nieuw boek gewerkt?

Vorige week verscheen Het Leugenarchief, dat ik samen met mijn Duitse coauteur Thomas Hoeps schreef. Daarover heeft Ezzulia me al een aantal interviewvragen gestuurd dus in het kort: net als in Kunst zonder Genade figureren in Het leugenarchief Robert Patati, kunstrestaurator uit Krefeld, en Micky Spijker, politiepsychologe uit Arnhem. Nadat Wolfgang Altenburg, een collega van Robert, in Amsterdam het beeldarchief van bedrijf Duneko heeft gerestaureerd, wordt hij in een geleende Jaguar middels een granaatwerper in de gracht geschoten. Alles wijst erop dat niet hj maar de hoogste chef van Duneko het doel van deze dodelijke aanslag was. Hoewel hun persoonlijke relatie is stukgelopen, duiken Robert en Micky in het verleden en heden van Duneko. Er komen contacten met foute regeringsleiders, chantage en lucratieve landaankopen aan het licht. Duneko blijkt Afrika als een moderne kolonie voor de productie van biobrandstoffen te beschouwen. Maar ook Wolfgangs eigen activiteiten voor Duneko krijgen een steeds schimmiger wordend tintje.

Zie ook: http://www.jactoes.nl/

 

Foto: Rens Plaschek

 


Voorgaande delen in deze serie:


kijk hier | Bavo Dhooge

kijk hier | Jacob Vis

Kijk hier | Willem Asman

Kijk hier | Marion Pauw

  


Meer Jac. Toes op Ezzulia:
 

kijk hier | Kort & Krachtig interview (2008)

kijk hier | Interview n.a.v. nominatie Gouden Strop 2008

kijk hier | Columns van Jac. Toes voor Ezzulia

kijk hier | Recensies van boeken van Jac. Toes

 


Blind Zicht
Auteur: Jac. Toes
Uitgeverij De Geus
ISBN: 978 90 445 1387 5
Gebonden
Prijs: 17,50

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In een congrescentrum op de Veluwe vergadert de ondernemingsraad van de gemeente Helzijl. Het havenstadje staat aan de vooravond van een serie bouwprojecten waarmee grote belangen zijn gemoeid. Halverwege de middag wordt voorzitter Angela Marskramer weggeroepen voor een spoedgeval. De volgende ochtend komt het bericht dat ze is verdronken bij de Kop van Helle.

Zelfmoord, concludeert de politie op grond van niet mis te verstane aanwijzingen. Opzet, denkt haar minnaar en ex-marinier Ray Sol, verantwoordelijk voor Interne Veiligheid binnen de gemeente. Naarmate Ray dieper in Angela’s verleden doordringt, ontdekt hij dat ze hoog spel speelde in een dubbelleven waarover ze ten slotte de regie verloor.
 


Wil je reageren op dit interview?

Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt voor de discussie over de boeken van Jac. Toes.

Kijk hiervoor op ons boekenforum.

 


Interviews

Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.


 

 

 

 

Terug naar boven