Interviews
Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.
Ezzulia Interview: James Rollins
Hij schrijft
zowel thrillers als fantasyboeken, is van huis uit dierenarts en heeft
bovenmatige interesse in archeologie en alles wat met geschiedenis te maken
heeft. Inmiddels verschenen er al 17 boeken van zijn hand. Een aantal daarvan
zijn ook in Nederland verschenen. Zijn schrijftempo ligt op twee boeken per
jaar. “Ik moet zes pagina’s per dag schrijven om dat te kunnen halen en dat
houdt me nog wel eens uit mijn slaap.” James Czajkowski, alias
James Rollins, alias
James Clemens, en voor intimi ‘dokter
Jim’, zit met blozende wangen in de bibliotheek van het Ambassadehotel in
Amsterdam. Vandaag heeft hij de pet van James
Rollins opgezet ter promotie van zijn nieuwe thriller ‘De zwarte Orde’.
Het is al zijn zoveelste interview vandaag, maar hij zit er monter bij en lijkt
er nog steeds zin in te hebben. Na een grote slok water steekt hij van wal.
Door Kim Moelands |
Ezzulia.nl
"Ik kon
mijn kamer behangen met alle afwijzingen die ik kreeg"
Rollins
omschrijft zichzelf als een verhalenverteller in hart en nieren. “Ik kom uit een
groot gezin. Ik was een grote fantast en terroriseerde mijn drie broers en drie
zussen met mijn enge verhalen. Op kerstavond maakte ik één van mijn broers wijs
dat een pop die we in huis hadden ’s nachts in een moordzuchtig monster
veranderde. Ik vertelde hem dat hij de pop goed moest opsluiten in de kast. Ik
heb de pop toen ’s nachts stiekem in zijn bed gelegd, dus hij schrok zich kapot
toen hij ’s ochtends wakker werd en gilde alles bij elkaar.” Net als veel
collega-auteurs dacht ook James Rollins
dat het wat te hoog gegrepen was om zijn brood met schrijven te verdienen. “
Schrijven was mijn grootste hobby, maar dat zag ik niet als een potentieel
serieuze job. Ik besloot dat ik volwassen moest worden en een ‘echte’ baan moest
nastreven. De tijd van dromen was voorbij. Ik heb altijd veel interesses en
passies gehad. Eén daarvan was mijn liefde voor dieren. Vanaf de derde klas
wilde ik dan ook al dierenarts worden. Een vrij ambitieus plan, omdat ik niet
eens wist hoe ik het woord moest spellen. Een woordenboek bracht uitkomst. Een
carrière als dierendokter leek me een stuk haalbaarder dan die van auteur.”
Tijdens zijn studie diergeneeskunde stopte Rollins tijdelijk met schrijven omdat hij er simpelweg geen tijd meer
voor had. “De enige ‘fout’ die ik heb gemaakt is dat ik tijdens mijn studie wel
ben blijven lezen. Dat was natuurlijk olie op het vuur.”
Nu of nooit
Op zijn 30e verjaardag sprak
Rollins
zichzelf in een moment van bezinning ernstig toe. “Ik zei: James, als je het
echt wilt proberen als schrijver dan is nu het moment. Ik heb een bureautje in
mijn kamer gezet met een oude computer en heb een aantal jaar hele slechte korte
verhalen geschreven.’’ De schrijverswijsheid: Je moet eerst een miljoen woorden
schrijven voordat je kans maakt op publicatie, hield
Rollins op de been toen niemand zijn
korte verhalen wilde uitgeven. “Mijn eerste miljoen woorden liggen nu ergens
begraven in de tuin. Het was zo slecht! Ik kan mijn woonkamer behangen met alle
afwijzingen die ik heb gekregen. Korte verhalen schrijven was dus blijkbaar niet
mijn ‘ding’.”
Two to tango
Rollins gooide het over een andere boeg
en schreef een echt ‘grote mensenboek’. “Ik schreef elf maanden lang als een
bezetene aan een thriller (Subterrenean) en stuurde het naar zo veel mogelijk
agenten. De 50e agent (het is echt waar!) wilde een poging wagen om het boek aan
de man gaan brengen. Dat lukte!” Uitzinnig besloot
Rollins gelijk door te stomen. Dit keer
waagde hij zich aan het fantasygenre, waar hij zelf een groot liefhebber van is.
“ Ik stoorde me aan het feit dat alle fantasyboeken op dezelfde manier zijn
geschreven. Een boerenjongen vindt een magisch ding en gaat een fantastisch
avontuur tegemoet, bla, bla, bla. Ik dacht toen: wat als ik eens een meisje als
hoofdpersoon neem en daar mee aan de slag ga?” Dit verhaal sloeg gelijk aan. Een
week na de verkoop van zijn eerste thriller was er al een uitgever voor zijn
fantasyverhaal. Geen behangetje van alle afwijzingen dit keer. “Het was echt
bizar. Ineens had ik twee verschillende uitgevers, twee boeken in een
verschillend genre en ook nog twee verschillende pseudoniemen. Dit op verzoek
van de uitgevers om geen verwarring te scheppen bij de lezers.” 
‘Dokter Jim’
De namen koos Rollins zelf uit. Voor
zijn fantasyboeken gebruikt hij de naam James
Clemens. “Ik ben een enorme fan van
Mark
Twain. Zijn echte naam is Samuel Clemens.
Ik dacht toen: als hij zijn echte achternaam niet gebruikt, dan doe ik het wel.”
Als James zijn thrillerpet opzet transformeert hij in
James Rollins. “Rollins is de voornaam
van mijn vader. Zijn achternaam, Czajkowski, kon ik niet gebruiken omdat die te
ingewikkeld is. Toen besloot ik zijn voornaam te verwerken.” Geen van beide
namen zit Rollins als gegoten. “Ik zie
mezelf als ‘dokter Jim’. Zo noemde de klanten van mijn dierenartsenpraktijk me,
omdat ze mijn achternaam niet konden uitspreken. Ik ben altijd dokter Jim
gebleven voor mijn gevoel.”
Om en om
Rollins heeft een trucje bedacht om het
plezier in beide genres te behouden. “Ik schrijf om en om thrillers en
fantasyboeken. Elk genre heeft zijn specifieke uitdagingen. Spannende boeken
zijn heel staccato, snel en flitsend. Die van mij zijn altijd gebaseerd op een
historisch geheim dat niet is opgelost, een beetje wetenschap en een spannende
omgeving. In het fantasygenre kun je het wat rustiger aan doen. Uitgebreide
beschrijvingen van bijvoorbeeld het landschap zijn dan veel belangrijker. Ik
focus me voor die boeken altijd op het creëren van een zo creatief mogelijke
wereld. Ik leef me helemaal uit qua gekke ideeën en wil altijd vernieuwend zijn
om mijn lezers te verrassen. Zo zit in één van mijn boeken een vrouw van wie de
buik helemaal vol zit met spinnen.” Op de vraag naar welk genre zijn voorkeur
uit gaat, antwoordt hij: “Als ik met het ene genre bezig ben, lijkt het andere
op de één of andere manier altijd makkelijker. Stel dat ik mijn
thrillerhoofdpersonen in een onmogelijk positie heb gebracht waar ze niet uit
kunnen ontsnappen… dan denk ik, goh wat zou het fijn zijn als ik wat magie kon
gebruiken om ze uit hun benarde positie te bevrijden… Maar als ik dan een
fantasyverhaal schrijf, verlang ik weer naar de thriller. Als bijvoorbeeld de
ene hoofdpersoon belangrijke informatie heeft die een ander karakter nodig heeft
dan denk ik, wat zou het toch makkelijk zijn als ze elkaar even konden mailen of
bellen…”
Thrillers met fantasy en vice
versa
Toch mixt Rollins stiekem de genres wel
eens door elkaar. In zijn fantasyboeken maakt hij gebruik van cliffhangers die
uit zijn thrillerachtergrond komen. Voor zijn spannende boeken is
Rollins altijd op zoek naar verborgen
plekken op de wereld en die beschrijft hij dan zo mooi mogelijk vanuit zijn
fantasy-ervaring. “Mijn eerste thriller was eigenlijk een soort
Jurassic Park onder de grond met
telepathische superwezens. Niet echt standaard thrillerpersonages.” Naast zijn
onuitputtelijk fantasie, vindt Rollins
ook veel inspiratie in tijdschriften als Discovery magazine en National
Geographic. “Als ik iets interessants lees dan dringt de ‘Stel nou dat’-vraag
zich altijd gelijk aan me op en dan is het einde al snel zoek...”. Als het
onderwerp van een nieuw verhaal is vastgesteld, begint een periode van negentig
dagen research. “Ik ben zo gek op researchwerk dat ik mezelf een ultimatum moet
stellen. Daarna moet ik het boek gaan schrijven, want anders blijf ik
onderzoeken. Het internet is mijn belangrijkste bron, maar ik interview ook
mensen, ga naar de bibliotheek etc. Het internet heeft wel een valkuil. Niet
alle informatie is accuraat dus je moet alles wel drie keer checken. Eén keer
heb ik dat nagelaten en dat heb ik geweten…”
Verrassend genoeg doet
Rollins ook
onderzoek voor zijn fantasyboeken. “Als je bijvoorbeeld een fantasyverhaal in
middeleeuwse setting schrijft, moet je je verdiepen in de wapens die er in die
tijd gebruikt werden. Als er paarden in je verhaal voorkomen, moet je weten wat
ze wel en niet kunnen etc. Het moet wel allemaal kloppen. De meeste
fantasy-auteurs zien paarden als grote honden en geloof me, dat zijn ze in de
verste verte niet.”
Teamplay
Rollins is naast een uitstekend
schrijver zo’n gepassioneerd verteller dat we bijna niet toekomen aan het boek
waarvoor hij in Nederland is, De Zwarte orde.
Het is het tweede deel in de serie rondom het Sigma Force team (een geheime tak
van het Amerikaanse ministerie van defensie) van hoofdpersoon Grayson Pierce.
“Eigenlijk vind ik thrillerseries helemaal niet zo leuk. Altijd weer zo’n zelfde
hoofdpersoon die zich boek na boek door een hoop ellende heen sleept, maar er
altijd ongeschonden uitkomt.” Op verzoek van zijn uitgever liet
Rollins zich toch overhalen. Hij besloot
niet over één hoofdpersoon te schrijven, maar een heel team op de voorgrond te
zetten. “Door een groep de hoofdrol te laten spelen kan ik ook zonder
consequenties af en toe ook eens een teamlid dood laten gaan. Niemand is veilig
in mijn verhalen. Dat verhoogt de spanning want de lezer weet nooit welke
teamleden aan het eind van het boek nog overeind staan.”
Work in progress
Zowel in
Steen der wijzen (deel 1) als in
De zwarte orde speelt commandant Grayson
Pierce een belangrijke rol. Was hij in deel 1 nog stoer en onoverwinnelijk, in
deel 2 is hij een stuk menselijker. “Grayson lijkt een vent van staal die alles
aankan, maar hij heeft absoluut zwakheden in zijn karakter zitten. Die liggen
vooral besloten in zijn verleden waar ik steeds meer over ga vertellen in de
komende delen van de serie. Grayson is een ‘work in progress’ die steeds meer
van zichzelf gaat laten zien. De lezers kunnen nog wel wat vuurwerk verwachten.”
Dat wordt smullen, om te beginnen in oktober wanneer deel 3,
Taal der Engelen, uitkomt. Alle delen in
de Sigma Force serie zijn overigens prima als stand alone te lezen. Ook voor
zijn fantasyboeken heeft Rollins nog genoeg plannen. “Ik heb voor de rest van
mijn leven nog genoeg ideeën liggen. Ik zal schrijven totdat ze de pen uit mijn
koude, dode vingers moeten wrikken.”
Bibliografie James Rollins:
1999: Subterranean
2000: Excavation
2001: Deep Fathom
2002: Amazonia
2003: Ice Hunt (IJsjacht, 2004)
2004: Sandstorm
Sigma Force serie:
2005: Map Of Bones (Steen der Wijzen, 2006)
2006: Black Order (De Zwarte Orde, 2007)
2007: Judas Strain
Bibliografie James Clemens:
Verboden & Verbannen serie:
1998: Wit'ch Fire (Boek van Vuur, 2003)
1999: Wit'ch Storm (Boek der Stormen, 2004)
2000: Wit'ch War (Boek van Wraak, 2005)
2001: Wit'ch Gate (Boek der Poorten, 2006)
2002: Wit'ch Star (Boek der Sterren, 2007)
De Godengebieder serie:
2005: Shadowfall (Schaduwval, 2006)
2006: Hinterland
James Rollins: De Zwarte Orde: Het begint
met een aanslag op een Deens antiquariaat. Toevallig is commandant Grayson
Pierce ter plaatse. Hij weet te voorkomen dat de daders vertrekken met een
bijbel die ooit van Darwin was. Waarom zijn de terroristen geobsedeerd door de
nalatenschap van een wetenschapper die ooit betrokken was bij gruwelijke
experimenten? In Nepal is een vallei ontvolkt door een mysterieuze plaag.
Schimmige machten dreigen de arts Lisa Cummings, die de zaak onderzoekt,
voorgoed het zwijgen op te leggen. Haar enige bondgenoot is de pelgrim Painter
Crowe, het hoofd van de elite-eenheid Sigma Force. Maar Painter vertoont de
eerste symptomen van de dodelijke ziekte... Grayson heeft de sleutel in handen
om Painter en Lisa te redden - als hij zou weten wat er op het spel staat. Sigma
Force zet alles op alles om daar achter te komen. Vóór de huidige wereldorde
voorgoed vernietigd wordt...
