In Denemarken verschijnt binnenkort de tweede misdaadroman van schrijfster en vertaalster Inger Wolf.  In deze tweede titel proberen Daniel Trokic en Lisa Kornelius van de recherche in Århus de moord op een achtjarig jongetje op te lossen. In Nederland krijgen we het eerste boek van Wolf  voorgeschoteld, Zwarte nazomer, dat in 2006 de prijs kreeg voor beste Deense misdaadromandebuut.

In een park in Århus wordt een dode jonge vrouw gevonden slechts gekleed in een boeketje gevlekte scheerling. Hoofdinspecteur Agersund koppelt einzelganger Trokic met zijn Kroatische wortels aan de computerwizard uit Kopenhagen Lisa Kornelius. Lisa tovert wat gewiste emailberichten uit de PC van de jonge vrouw en betovert collega Jacob in de bedstee. En binnen een tijdbestek van iets meer dan een week al nazomerend in september weet het nieuwe politieduo samen de dader op te sporen waarbij de misdaden redelijk spontaan worden bekend. En passant wordt ook nog even een cold case opgelost en dat alles slechts tegen een vriendenprijs van een schampschot.

In dit debuut worden een aantal nieuwe hoofdpersonen in de verf gezet die na het lezen van het boek nog zo dun blijven als bordkarton. Verder worden ingrediënten als industriële spionage en een sekte bestuurd door geestelijk leider Hanishka niet overtuigend genoeg samengevoegd. Er ontstaat geen homogene en boeiende thriller. De opbouw van spanning blijft redelijk naïef met cliffhangers als: “Ze staarde met verbazing naar het scherm. Dat kon gewoon niet kloppen.” Om vervolgens twee hoofdstukken later terug te komen op de reden van de verbazing. De dode vrouw had geen email op haar PC.

Wellicht doet het bovenstaande niet helemaal recht aan deze debuterende Deense schrijfster die nog duidelijk zoekende is naar een eigen stijl en die ook nog wat tijd nodig heeft voordat de lezers bekend zijn met de hoofdrolspelers Daniel Trokic en Lisa Kornelius. Maar het contrast tussen dit boek Zwarte nazomer en het ook recent uitgekomen boek Honingval van Unni Lindell dat ik ook deze week las, is zo groot dat ik me niet helemaal kan vinden in de aanbeveling van “overdonderend thrillerdebuut”. Wellicht kan het tweede boek van Wolf meer overtuigen.