Skip to: site menu | section menu | main content
Michael White
Equinox
Michael White: Equinox
WEINIG
VERRASSEND
Eric Herni |
www.ezzulia.nl
In de media werd Equinox door de uitgever
neergezet als “De Thriller van het Jaar”. Met televisiereclame, posters op
straat en een heuse website werd niets aan het toeval overgelaten en ook het
boek zelf – uiteindelijk het middelpunt van alle inspanningen – kreeg een
prachtige uitvoering. Het probleem bij dit soort voortvarende promotionele
activiteiten van een uitgever is alleen wel dat de kwaliteit van het verhaal
alle opgeklopte commotie wel moet kunnen rechtvaardigen. Omdat je anders het
risico loopt dat de lezers teleurgesteld gaan afdruipen na alle hooggespannen
verwachtingen. En in het geval van Equinox is dat dus wel degelijk het
geval. Het is ook nogal wat om over je af te roepen: De Beste Thriller van het
Jaar. De vraag is daarnaast of je dat soort teksten wel over je eigen boeken
moet gaan roepen. Als het boek namelijk écht zo vreselijk goed is als jezelf
denkt (of hoopt), dan doen anderen mensen dat wel voor jou. Na het lezen van
Equinox kan ik mij echter niet voorstellen dat de uitgever op voorhand van
mening was dat ze het beste boek van dit jaar hadden uitgebracht, want daarvoor
ontbreekt het simpelweg teveel aan originele kwaliteit, waarmee het boek zich in
zo’n geval zou moeten onderscheidden van de rest. Toegegeven: het is helemaal
geen slecht boek, maar het bezwijkt onder de door de uitgever zelf opgelegde
druk en kan zich over de hele linie slechts incidenteel aan de middelmaat
onttrekken.
In de Engelse universiteitsstad Oxford wordt een vermoorde vrouw gevonden bij
wie het hart met chirurgische precisie is verwijderd. Op de lege plek heeft de
moordenaar een oude gouden munt achtergelaten. Politiefotograaf Philip
Bainbridge moet er meteen naartoe, maar neemt vanaf het restaurant waar hij aan
het dineren was zijn vriendin Laura Niven mee. Niven is een auteur van thrillers
en werkte voordien ook als misdaadverslaggeefster in New York. Zij ziet in de
moord en de vreemde omstandigheden het ideale gegeven voor een boek en gaat zelf
op onderzoek uit. Als er al redelijk snel nog meer vrouwen worden vermoord waar
organen zijn verwijderd, ontdekt zij dat dit mogelijk te maken heeft met moment
waarop de zon, de maan en een aantal planeten een rechte lijn vormen. De laatste
keer dat dit plaatsvond was in 1851 en ook toen bleken er – volgens de archieven
van de kranten – een aantal gelijksoortige moorden te zijn gepleegd. Een race
tegen de klok ontstaat om de moordenaar tegen te houden en te ontdekken wat de
betekenis is van de equinox.
Net als meer boeken de laatste tijd, schakelt Equinox regelmatig terug
naar het verleden. In dit geval naar de 17de eeuw en staat in die delen van het
verhaal de Britse wetenschapper Isaac Newton centraal. Niet geheel toevallig
schreef Michael White daar ooit een bekroonde biografie over en kwam alle
informatie die hij toen wist op te diepen hem bij zijn eerste thriller dus goed
van pas. Ook Newton was in de ban van de equinox en via de flashbacks komt de
lezer veel te weten over de achterliggende motieven van de moordenaar in Oxford.
White is er absoluut in geslaagd om een makkelijk leesbaar en soms zelfs
zeer spannend boek te schrijven. Maar als geheel is het allemaal té voorspelbaar
en te weinig verrassend. Een aantal rituele moorden, een paar geheime
genootschappen, het heden en het verleden dat ergens binnen het verhaal weer bij
elkaar komen en een kwade genius die tot het eind van het boek geheim moet
blijven. Waar Michael White overigens niet helemaal in slaagt, want reeds
op de helft van deze thriller weet je al vrijwel zeker wie er achter alle
moorden zit. In z’n totaliteit is Equinox een leuk boek om even
tussendoor te lezen, maar lukt het niet om een blijvende indruk achter te laten.
Equinox
Auteur: Michael White
Uitgeverij Unieboek
ISBN 978 90 269 8558 4
Paperback
Prijs 17,95
