Skip to: site menu | section menu | main content
J.J.
Voskuil
De buurman
J.J. Voskuil: De buurman
OH ZO MOOI ECHTELIJK GERUZIE
Gerd Boeren |
www.ezzulia.nl
Enkele jaren geleden schafte ik – ongetwijfeld in
een vlaag van overmoed – Het Bureau van J.J. Voskuil aan. Alle
zeven delen. Ik beeldde me toen in dat de lotgevallen van Maarten Koning en zijn
collega’s op een wetenschappelijk instituut me heel erg zouden kunnen boeien.
Dat denk ik eigenlijk nog steeds, alleen schrikken de kleine lettertjes en het
aanzienlijke volume me af. Ik ben voorlopig te druk met mijn eigen leven. Daar
komt vast ooit verandering in, en tot die tijd wacht Het Bureau
geduldig in de boekenkast.
Het is een overbodige inleiding, gewoon bedoeld om u, beste lezer, te zeggen: ik
ken Voskuil en zijn reputatie, maar ik las nog niets van hem. Tot ik onlangs
De buurman in de boekhandel zal liggen. In dit postuum
uitgegeven boek is de hoofdrol eveneens weggelegd voor Maarten Koning. Hij woont
samen met zijn vrouw Nicolien in een Amsterdams pand en op een dag krijgen ze
een nieuwe buurman, Petrus. Petrus blijkt homoseksueel en dat feit levert hem
Nicoliens onvoorwaardelijke sympathie op. Homoseksuelen zijn namelijk
“underdogs” en de lichtelijk hysterische Nicolien neemt het principieel op voor
underdogs. Elke onschuldige opmerking van Maarten over hun buurman en zijn
vriend Peer ontaardt in een vurige woordenwisseling, waarbij Nicolien oude
koeien gretig uit de gracht haalt. Maarten heeft helemaal niets tegen
homoseksuelen, alleen vindt hij zijn buurmannen oninteressante druiloren. Dat
gaat er bij Nicolien niet in, ze vermoedt dan ook voorhuwelijkse indoctrinatie
van moederskant. Zucht.
Het leven van Maarten en Nicolien gaat zijn gangetje. Maarten gaat werken,
schrijft een boek. Ze maken samen fietstochtjes en gaan af en toe op reis.
Maarten loopt op kousenvoetjes rond het thema “buurmannen”, maar Nicolien is
hypergevoelig als het haar underdogs betreft. Ze volhardt in de boosheid en put
Maarten uit. Het lijkt geen pretje om getrouwd te zijn met zo’n Nicolien.
De buurmannen komen ook in beeld, Petrus met zijn gekke, kromme beentjes en de
veel jongere Peer met zijn onvoorspelbaar humeur. Zij zijn de underdogs die te
allen tijde moeten ontzien worden. De buurman is een heerlijk
boek. Het is niet netjes om genoegen te scheppen in andermans ellende, maar het
puntgaaf neergepende mag als verzachtende omstandigheid gelden. Waarom het
postuum uitgegeven is: het boek is net als Het Bureau écht
geïnspireerd door Voskuils leven. Hij schreef De buurman in
2001. Hij mocht het van zijn vrouw niet publiceren, enerzijds omdat erin
beschreven hoofdpersonages nog leefden en erdoor gekwetst zouden worden,
anderzijds omdat het veelvuldige geruzie ook voor haar confronterend was.
Voskuil stierf in 2008, en onlangs overleed ook de laatste andere hoofdpersoon.
Daarna besloot Voskuils weduwe dat het nu wel kon, omdat ze zich over het
beschreven geruzie tussen hem en haar kon heen zetten. Gelukkig! Anders was een
pareltje verloren gegaan. Ik heb veel plezier beleefd aan De buurman
(het boek).
De buurman
Auteur: J.J. Voskuil
Uitgeverij Van Oorschot
ISBN: 978 90 282 419 30
Paperback
Prijs: € 22,50
Verschenen: februari 2012
Wil je reageren op deze recensie of heb je een
mening over de boeken van J.J. Voskuil?
Klik
hier voor het speciale topic op het forum van Ezzulia.
