Skip to: site menu | section menu | main content
Lucas
Hirsch
Dolhuis
Lucas Hirsch: Dolhuis
LIEFDE VOOR DE TAAL
Jos Herni |
www.ezzulia.nl
Als je kijkt naar het aanbod van boeken in
Nederland, dan neemt de poëzie daar maar een bescheiden plaats in. Het grote
publiek leest immers geen poëzie. Die lezen romans, thrillers, fantasy, een
biografie en ook nog wat werk uit het literaire aanbod. Maar geen poëzie. Dat
zie je terug in de verkoopcijfers. Een dichter mag blij zijn als de eerste
oplage van bijvoorbeeld 1000 stuks wordt verkocht.
Hoe komt dat nou eigenlijk? Hebben we geen goede dichters in Nederland? Of
hebben we het nooit leren lezen? Herkennen we ons niet in een gedicht? Is het te
ingewikkeld of allemaal te diepgravend? Waarom kennen zoveel mensen nog wel
gedichten van toen, en niet van nu?
Het gekke is dat er eigenlijk best wel veel
dichters zijn in Nederland. Ieder in zijn eigen habitat. Er wordt in dit verband
wel gesproken over de Nederlandse 'laissez-faire' in de letteren. Daarmee wordt
bedoeld dat iedereen het op eigen wijze mag invullen. Er zijn geen kaders, geen
herkenbare school, alles is goed. En dus is het maar afwachten wat een
dichtbundel je gaat brengen.
En dan komt er zomaar een recensie op Ezzulia te staan over een dichtbundel van
de Haarlemse dichter Lucas Hirsch: Dolhuis. Niet helemaal
toevallig want hij behoort tot een jonge lichting van dichters in Nederland. Hij
is daarnaast actief met zijn literaire stichting 'Stichting Kleine Revolutie
Producties' waarmee hij literaire evenementen en festivals organiseert. Zo wordt
ieder jaar het Poëziefestival Elswout georganiseerd en is hij eerder dit jaar
met een groep Nederlandse dichters afgereisd voor een tour naar New York &
Pittsburgh.
Belangrijk is dat Lucas van mening is dat het Nederlandse Poëzieklimaat ten onder gaat aan die grote verscheidenheid van stromingen en vormen. Het wordt volgens hem tijd voor een nieuwe periode, een periode waarin jonge dichters het aandurven om zich te engageren, om het 'te laten schurken en schuren'. Kortom... de hoogste tijd om eens te kijken hoe het hem afgaat in zijn Dolhuis.
Dolhuis is in ieder geval
prachtig vormgegeven. De omslag is een gescheurde foto waar de auteur zelf op de
achterkant zichtbaar is gemaakt. Gebruind, kaal, met bokshandschoenen en vol
opzichtige tatoeages. Een gladiator met zijn poten in de klei. Een stempel met
de tekst “behandeld 11 november” geeft aan dat er nog hoop is. Hij is behandeld.
Dat slaat ongetwijfeld terug op de titel van zijn boek. Het Dolhuis is een
museum over de historie van de geestelijke gezondheidszorg, gevestigd in het
voormalige Haarlemse leprozen-, pest- en dolhuys.
Het boek je is ingedeeld in 5 verschillende onderdelen. Ontkenning, Protest,
Onderhandelen & Vechten, Depressie en tot slot het onderdeel Aanvaarding.
Ongetwijfeld een onderverdeling die voortkomt uit de psychiatrie. Het schetst
meteen een beeld van wat gaat komen. Je weet meteen dat er gewerkt moet worden.
Hier wordt een boodschap verteld.
In totaal zijn 35 gedichten opgetekend in Dolhuis. De meeste
hebben genoeg aan één pagina, er zijn er bij die met de helft al tevreden zijn.
En er zijn er ook een paar die iets meer ruimte vragen.
Als je daarin alleen maar mooie zinnen verwacht
die in een melodische rijm aan elkaar zijn geknoopt dan kom je van een koude
kermis thuis. Hier wordt de taal van de straat gebruikt. De taal van nu. Maar
net als de gedichten van vroeger worden actuele onderwerpen gebruikt. Die
onderwerpen handelen over de crisis, bankiers, bonussen maar ook zaken als Boer
zoekt Vrouw komen aan bod.
Als je maar een klein beetje liefde voor de taal voelt dan herken je ook de
schoonheid en de diepte die in deze gedichten zijn gestopt. Bij het ene gedicht
ligt dat makkelijk voor het grijpen. Anderen bieden een grotere weerstand en
vragen meer tijd en aandacht om door te dringen tot de essentie van wat bedoeld
zou kunnen zijn.
En eigenlijk is dat het mooiste compliment wat je
de schrijver kan geven. Het zijn geen hapklare brokken die je even tot je neemt.
Je zal regelmatig het boek weer ter hand nemen om nog eens te proeven hoe het op
de tong ligt. En uiteindelijk blijkt dan dat het zoet en het zuur in een mooie
balans zijn opgediend. Je zal deze bundel dus voorlopig onder handbereik moeten
houden, goede smaak valt te leren maar dan moet je wel blijven proberen.
Dolhuis
Auteur: Lucas Hirsch
Uitgeverij De Arbeiderspers
ISBN: 978 90 295 8613 9
Paperback
Prijs: € 18,95
Verschenen: september 2012
Wil je reageren op deze recensie of heb je een
mening over de boeken van Lucas Hirsch?
Klik
hier voor het speciale topic op het forum van Ezzulia.
