Skip to: site menu | section menu | main content
Nicci French
Tot het voorbij is
Nicci French: Tot
het voorbij is
TERUG OP RAMKOERS
Kim Moelands |
www.ezzulia.nl
Het heeft best iets romantisch. Je woont met zes vrienden samen in een groot huis. Je deelt lief en leed met elkaar en wacht samen op ‘later als je groot bent’. Net als jij zijn ook je vrienden nog niet klaar om alle verantwoordelijkheid te nemen die bij een volwassen leven hoort. Dit kleine beschermende woongroepje is een kweekvijver waar je oneindig in kunt vissen tot je een helder toekomstbeeld aan de haak slaat. Maar dan gebeurt er iets. Ook in deze zorgvuldig gecreëerde schijnwereld ben je niet veilig meer. Ineens weet je niet meer wie je echte vrienden zijn, of je ooit wel echte vrienden hebt gehad. De roze bril waardoor je je omgeving altijd hebt bekeken, valt stuk. Het glas breekt in venijnige stukken en laat littekens achter die je nooit meer kwijtraakt.
Meet Astrid Bell, een jonge fietskoerier. Ze laat zich de kaas niet van het brood eten, maar weet nog niet waar ze met haar leven heen wil. Samen met haar vrienden, Pippa, Miles, Dario, Davy, Mick en Owen woont ze in een huis met tuin in een Londense wijk. Allemaal weten ze dat ze er niet eeuwig kunnen blijven wonen. Leah, de vriendin van huiseigenaar Miles maakt dat maar al te vaak duidelijk. Zij wil niets liever dan met Miles samenwonen en het schorriemorrie dat de bovenverdiepingen bevolkt op straat zetten. Miles bezwijkt voor haar gezeur en kondigt aan dat iedereen op zoek moet naar andere woonruimte. Gelijk na deze aankondiging ontstaan de eerste barsten in het hechte groepsgevoel. Het wordt er niet beter op als vlak naast het huis het lijk van een buurvrouw wordt gevonden. Dezelfde buurvrouw die Astrid een paar dagen daarvoor van haar fiets reed. De politie sluit niet uit dat Astrid en kornuiten er iets mee te maken hebben. Als Astrid tijdens haar werk nog twee lijken vindt, is het hek van de dam. Het enige dat al de zaken gemeen hebben, is het feit dat Astrid de ontzielde lichamen heeft gevonden. Is ze de dader of probeert iemand haar er op een smerige manier in te luizen? Kan ze haar vrienden nog vertrouwen?
Tot het voorbij is, is weer een echte Nicci French, geschreven vanuit het bekende concept. Net als voorgaande boeken bevat dit boek een sterke vrouw, raadselachtige moorden en psychologische spelletjes. Is dit format na tien boeken nog niet uitgemolken? Voor mij niet. Nicci French voelt nog steeds als een warm bad waar je je diep zuchtend in laat glijden. Door het vele schuim dat French erin doet, kun je de bodem niet altijd goed zien. Steeds als je relaxed je ogen sluit, zwemt daar die badhaai die speels in je tenen bijt. Je bent weer bij de les. Meedeinen op het klotsende water mag van French, maar in slaap vallen is niet toegestaan. Met Verloren had Nicci French zichzelf bijna verzopen, maar Tot het voorbij is brengt het echtpaar weer terug op ramkoers.
Nicci French: Tot
het voorbij is
EEN LEESFEEST VAN EN MET ALLURE
Peter Kuijt |
www.ezzulia.nl
De tiende thriller van het Britse schrijversechtpaar Nicci Gerrard en Sean French is uit en dat zullen we weten ook. Uitgeverij Anthos maakt er eind augustus in Utrecht een groot feest van met een diner voor het succesvolle stel, prominente fans als Marjan Berk en Simone van der Vlugt en 200 minder bekende, maar niet minder hardcore French-liefhebbers. Het mag wat kosten, maar daar staat tegenover dat het stel een trouwe en uiterst lucratieve – excusez le mot - ‘melkkoe’ is gebleken. Ruim 4,5 miljoen boeken verkocht het dartele duo in Nederland en daar komen er meteen nog eens 200.000 exemplaren bij, want zo groot is de eerste oplage van Tot het voorbij is.
Bij het verschijnen van hun negende thriller, Verloren (2006), zeiden
Gerrard en French in een interview elk nieuw boek als wéér een
uitdaging te zien. ,,We moeten telkens onszelf zien te verbeteren. Als het een
maniertje gaat worden, als Nicci French een merknaam wordt, dan is het gedaan
met ons’’, aldus de mannelijke helft van het echtpaar.
Op de vraag of ze met Tot het voorbij is progressie hebben geboekt, kan
maar één antwoord mogelijk zijn en dat is een luid en duidelijk ‘ja!’. Ze hebben
geëxperimenteerd met hun stijl en dat schept verwachtingen voor een mooie
toekomst van nog eens tien thrillers.
Het boek wordt vanaf het begin traditiegetrouw verteld in de vrouwelijke
ik-persoon, die ditmaal luistert naar de naam Astrid Bell. Ze is
fietskoerierster in Londen. Ze woont samen met nog zes andere personen in een
groot huis, dat eens glorie heeft gekend, in Maitland Road. Vogels van velerlei
pluimage. Zo is daar de kunstfotograaf Owen, klusjesmannen Davy en Mick, de
nymfomane advocate Pippa, Dario die met halfbakken werkzaamheden in het huis
zijn kost en inwoning betaalt en Miles, de eigenaar van het pand. De zeven wonen
betrekkelijk harmonieus onder een dak, totdat Miles hen meedeelt dat hij hen het
huis uitzet. Hij wil de woning voor zichzelf en zijn vriendin Leah. Het is een
mededeling die vanzelfsprekend tot onrust leidt.
Maar er is nog veel meer onheil onderweg en dat ondervindt Astrid aan den lijve.
Zij fietst tegen een pardoes openzwaaiende autoportier op en de eigenaresse van
de wagen wordt later vermoord aangetroffen onder een stel vuilniszakken aan
Maitland Road. Hersteld van haar verwondingen stapt Astrid enkele dagen later
weer op de fiets om een volgend slachtoffer van geweld aan te treffen. Het is
een rijke, jonge vrouw, bij wie Astrid een pakje zou ophalen. Dat een en
dezelfde persoon twee lijken vindt in korte tijd, acht de politie wat al te
gortig en zij stelt dan ook een diepgaand onderzoek in. Ondertussen is het nog
steeds hommeles in het huis aan Maitland Road.
We zijn dan halverwege het boek als het verhaal ineens wordt verteld door een
andere ik-persoon, een mannelijke. We mogen dit verklappen omdat Sean French
dit vooruitzicht al vorig jaar beloofde tijdens een avond met
Libelle-lezeressen, dit overigens onder afkeurende blikken van zijn wederhelft
Nicci Gerrard.
Die ik-persoon doet de hele geschiedenis nog eens dunnetjes over, maar dan
vanuit zíjn visie. Minder getalenteerde tekstverwerkers zouden met zo’n
gevaarlijke manoeuvre al snel in een hopeloze herhaling vervallen, zo niet
French en Gerrard. Zij omzeilen alle riskante kliffen met een
accuratesse die respect afdwingt om uiteindelijk af te stevenen op een meer dan
bevredigende apotheose. Nicci French die als een man schrijft, dat
belooft nog wat.
Tot het voorbij is is een leesfeest van en met allure. Dat is niet alleen
de verdienste van Nicci French, maar ook van vertaalster Irving Pardoen.
De stijl is virtuoos, de dialogen zijn om door een ringetje te halen en de
spanning blijft er tot aan de laatste pagina’s goed in. Tot het voorbij is
is een verademing vergeleken bij het weinig opzienbarende aan wat er de
afgelopen maanden in het Nederlandse taalgebied zoal onder de noemer ‘literaire
thriller’ werd gepresenteerd.
Tot het voorbij is
Auteur: Nicci French
Oorspronkelijke titel: Until It's Over
Uitgeverij Anthos
ISBN 978 90 414 1016 0
paperback
Prijs 19,95
Gebonden editie
ISBN 978 90 414 1214 0
Prijs 24,95
Wil je reageren op deze recensie of heb je een mening over de boeken van Nicci French? Klik hier voor het speciale topic op het forum van Ezzulia.
