Skip to: site menu | section menu | main content

 

Je bent nu op: www.ezzulia.nl » Recensies

Jussi Adler-Olsen
Dossier 64


Jussi Adler-Olsen: Dossier 64
MEESLEPEND TRIO
Gerd Boeren | www.ezzulia.nl

Het is een geweldig goede stunt van uitgeverij Prometheus. Eerst brengen ze De vrouw in de kooi op de markt, voor het luttele bedragje van € 10. Het is een prijs die doet twijfelen. Enerzijds lijkt het té goedkoop, het moet welhaast bagger zijn. Anderzijds scheur je er evenmin je broek aan. Het gevolg is een schoorvoetende aankoop... die afgaande op de laaiend enthousiaste reacties op diverse lezersfora/websites een schot in de roos blijkt te zijn. Deel 2 en 3 in “Serie Q” volgen, waarbij “Q” staat voor de afdeling onopgehelderde zaken. De uitgeverij verhoogt de prijs maar blijft zeer schappelijk en houdt eveneens de mooie strakke vormgeving aan. Mocht het al niet de kwaliteit van deze boeken van de Deen Jussi Adler-Olsen zijn, dan laat vanaf nu het “reeksgevoel” zich gelden. Deel 4, Dossier 64, ligt net in de winkel, en is verdorie een niet te versmaden boek. De 32ste Detective & Thrillergids heeft er vijf sterren voor veil. “Steengoede mix van een stand-alone en de voortzetting van een reeks rond een bont speurderstrio die steeds beter wordt,” schrijft Erik de Vries. Hij heeft gelijk!

In Dossier 64 leidt een aanslag met zwavelzuur op een bordeelhoudster het team van afdeling Q naar een reeks vermissingen in de jaren ’80. Carl Mørck, zijn rechterhand Assad en assistente Rose vermoeden een verband met Curt Wad, gynaecoloog op leeftijd. Deze man richtte “De Zuivere Lijn” op. Het is een ultrarechtse partij met een wijdvertakt netwerk van gelijkgezinden die in stilte “De Geheime Strijd” voeren. Zwangere vrouwen die in de ogen van deze mensen minderwaardig zijn, worden zonder hun medeweten geaborteerd en gesteriliseerd. De leden van “De Geheime Strijd” denken met weemoed terug aan de tijd van het gesticht op het eiland Sprogø. Zwakzinnige en seksueel losbandige meisjes kregen daar een hardhandige heropvoeding, die meestal bestond uit heel hard werken en een gedwongen sterilisatie. Nete Hermansen was zo’n meisje dat door ongelukkige omstandigheden op Sprogø terecht kwam. Ze ontworstelde zich aan haar verleden, maar een ontmoeting met Curt Wad rakelt het weer op.

Dossier 64 vertelt helaas een stuk waargebeurde Deense geschiedenis. Zoals Ierland de smet van de Magdalena Sisters draagt - ongehuwde moeders werden door hun familie verstoten, baarden hun kind in een Magdalenaklooster waarna ze het moesten afstaan voor adoptie en werkten zelf nog eindeloos lang als goedkope werkkrachten in de wasserijen en keukens van de kloosters - , zo had Denemarken de intentie om de maatschappij te zuiveren van “minderwaardige” individuen door “promiscue” vrouwen te steriliseren. Die praktijken duurden tot 1959, een tijdsframe dat onze ouders zich alleszins nog herinneren. Het besef dat het echt zo had kunnen gaan als Jussi Adler-Olsen vertelt, maakt Dossier 64 extra schrijnend. Desalniettemin is het geen droefgeestig boek, integendeel. Het trio van afdeling Q brengt enorm veel humor en vaart in het verhaal. Meer nog dan in de vorige drie delen beginnen Carl en Assad echt vertrouwen in elkaar te krijgen. Assad is niet meer de klunzig pratende allochtoon, maar een ervaren politieman met een goede intuïtie. Ook Rose, die meestal op kantoor achterblijft, is een kei in haar vak. Naarmate de sporen rond Dossier 64 duidelijker worden, blijken Rose en Assad zich ook persoonlijk aangesproken te voelen door de zaak. Welk verleden dragen deze mensen mee? Laat ons hopen dat we dat in een vijfde deel kunnen lezen en dat zo’n vijfde deel er snel komt. Want als je een boek zoekt waarvan je hoopt dat het je zo in de ban krijgt dat je het in één ruk uitleest, dan zit je bij Serie Q helemaal goed.

In afwachting van dat vijfde deel brengt Prometheus deze zomer alvast een omnibus Jussi Adler-Olsen uit: De bedrijfsterrorist/Het alfabethuis. Deze boeken kregen jaren geleden al flink wat VN-sterren. Met de hernieuwde belangstelling voor hun Deense schepper, worden ze vanonder het stof gehaald. Iets om naar uit te kijken!
 

 

 


Jussi Adler-Olsen: Dossier 64
MEISJES VAN SPROGØ
Ronald de Jong | www.ezzulia.nl

Dossier 64 van Jussi Adler-Olsen, is na het bekroonde De noodkreet in een fles, de vierde cold case waar afdeling Q zijn tanden in zet. Brigadier Carl Mørck en zijn twee assistenten Rose en Assad komen op het spoor van de succesvolle call girl Rita Nielsen die verdween in 1987. Een zaak waar de politie in die tijd weinig aandacht voor had, de verdwijning van een prostituee met connecties naar het crimineel milieu werd afgedaan als zelfmoord. Gedegen onderzoek door een snotterig drietal laat zien dat er in die periode meer verdwijningen plaatsvonden dan statistisch kan worden verantwoord.

Vasthoudend speuren leidt Carl naar het eilandje Sprogø waar tientallen jaren lang vrouwen opgesloten werden die niet normaal konden functioneren in de Deense samenleving. Sociaal zwakkeren, vrouwen met een psychische stoornis en andere probleemgevallen werden als het afval van de maatschappij gedumpt op de sociale vuilstort Sprogø. Om te voorkomen dat deze probleemgroep nog verder zou groeien werden ongehuwde zwangere vrouwen geaborteerd en gesteriliseerd op basis van zeer discutabele criteria.

Nete Rosen, echtgenote van de succesvolle arts Andreas Rosen, is een van de meisjes van Sprogø die op een ontluisterende manier wordt geconfronteerd met haar verleden door Curt Wad, een collega van haar man. Wad is zelf een oudere arts die een dominante rol speelt in de opkomende politiek partij De Zuivere Lijn. Deze partij wil de maatschappij een oplossing bieden voor de problematiek van de sociaal zwakkeren en geestelijk gehandicapten. De oplossing bestaat uit het niet in stand houden van datgene dat geen kans heeft om een waardig leven te leven. Een standpunt dat op veel weerstand maar ook veel bijval kan rekenen. Wat het grote publiek niet weet is dat Curt Wad samen met een grote groep gelijkgestemden en buiten het zicht van de media zijn dubieuze theorie al jaren lang in de praktijk brengt.

Eugenetica of rasverbetering is een onderwerp dat kan worden gezien als een van de schandvlekken die vaak worden gekoppeld aan nazi-Duitsland. Realiteit is dat veel westerse landen zich tot ver in de twintigste eeuw schuldig maakten aan een of andere vorm van eugenetica. Met Dossier 64 laat Jussi Adler-Olsen zien dat ook Denemarken net als Zweden en Noorwegen overging tot aborteren en gedwongen sterilisatie.

Dossier 64 is wederom een sterke Scandinavische thriller van de hand van Jussi Adler-Olsen geworden waarbij een actueel thema over politieke partijen met dubieuze standpunten wordt gekoppeld aan een smet op het verleden. Beide thema’s worden versterkt door de goed uitgewerkte personages waarbij Adler-Olsen de ontwikkeling van zijn terugkerende personages Carl, Rose en Assad laat doorlopen in zijn vier 'serie Q' boeken. Goed opgebouwde spanning, gedoseerde humor, actuele thema’s, aansprekende personages en een verrassende ontknoping maken van Dossier 64 een van betere Scandinavische misdaadromans van 2011.

 


 

Dossier 64
Auteur: Jussi Adler-Olsen
Oorspronkelijke titel: Journal 64
Uitgeverij Prometheus
Vertaling: Kor de Vries
ISBN: 978 90 446 1755 9
Paperback
Prijs: € 17.50
Verschenen: mei 2011

Wil je reageren op deze recensie of heb je een mening over de boeken van Jussi Adler-Olsen? Klik hier voor het speciale topic op het forum van Ezzulia.
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Terug naar boven