Tekst en foto's: Carien Touwen

11 september 2009 | Ruim 5000 boekenliefhebbers kwamen afgelopen zondag naar de Westergasfabriek in Amsterdam voor alweer de derde aflevering van Manuscripta: de feestelijke opening van het nieuwe boekenseizoen. Ook dit jaar was er veel te beleven en liepen er veel schrijvers in het wild rond. Grote namen stonden er op het programma; van schrijversduo Nicci French en Thomas Rosenboom, tot A.F.Th. en Olympisch zwemkampioen Maarten van der Weijden. En natuurlijk was er de bekendmaking van de nominaties voor de NS publieksprijs. Bij binnenkomst waren er meteen al literaire gelukskoekjes, een goede voorbode van wat er komen ging.  Bij de stands van de uitgeverijen werden veel boeken uitgedeeld in ruil voor een e-mailadres. De oplettende bezoeker kon zo goede zaken doen voor de lege planken in zijn boekenkast. Je moet er alleen wel de drukte en warmte voor trotseren.

Uitgeverij De Geus presenteerde het spookje Enge Ella, dat zelf niet kwam doordat ze overdag in de kast ligt, maar dat haar afbeelding wel aan een lekker stukje taart verleende. Wie wel in het echt rondliep was Dikkie Dik, die toch best een slank figuur bleek te hebben.

In de middag werd het boekconcept Dwarsligger officieel gepresenteerd aan minister Ronald Plasterk. De dwarsligger is een compleet boek op miniformaat dat perfect in een handtas of binnenzak past. De dwarsligger kon nog niet gekocht worden, maar al wel aangeraakt.  Ik heb de boekjes aan één velletje in de lucht mogen tillen en tot mijn verbazing bleek het dunne papier razend sterk. Een bijzonder idee dus, deze mini boeken die je diagonaal moet lezen.

Aan het einde van de middag was ook de boekpresentatie van het vierde boek van Judith Visser: Oversteken. Judith las een bijzondere passage voor uit deze thriller waarin hoofdpersoon Tender op een ochtend wakker wordt en haar kersverse verloofde dood naast haar ligt. Judith nam na afloop ruim de tijd om haar boeken te signeren, evenals vele andere auteurs die ik die dag heb zien zitten, zoals Loes den Hollander, Francine Oomen, John Brosens, Ariane Meijer en Gerard Nanne. En dan zijn er nog tientallen andere schrijvers die ik niet heb gezien, omdat het Manuscripta-terrein zo groot is en het programma op zoveel plaatsen overlapt dat je nooit alles kunt zien. Maar dat maakt het evenement juist zo leuk, want iedereen houdt van andere boeken en daardoor is er ook voor iedereen wat te beleven.

De bus terug naar het centraal station zat vol met tevreden lezers. Zelfs in de trein naar huis herkende ik mijn mede-Manuscripta-bezoekers aan de tassen vol ansichtkaarten en boekenleggers. Het is dan ook behoorlijk moeilijk om niet met overvolle tassen, stukgelopen voeten en brandende schouders naar huis te gaan. Bij thuiskomst was ik te moe om al meteen te beginnen aan al die verse lettertjes, maar daar heb ik gelukkig de komende maanden voor.

 

---