Reacties
Longlist Gouden Strop 2009
29 april 2009 | Deze week werd de longlist van de Gouden Strop 2009 bekendgemaakt. Een aantal auteurs reageerde reeds op het feit dat hun boek bij de laatste vijftien kanshebbers zit.
Judith Visser:
Wat een mooie longlist is het geworden! Toen ik Stuk schreef wist ik niet
zeker hoe men er op zou gaan reageren, het is natuurlijk best een heftig verhaal
en daar kunnen zeer uiteenlopende reacties op komen, en ik ben daarom blij dat
dat goed is gekomen en enorm trots en opgetogen dat het boek nu op de longlist
staat van de Gouden Strop.
Patrick De Bruyn:
28 april, 7 mei, 2 juni... Bij de Gouden Strop weten ze wel hoe een
spanningsboog op te bouwen!
Simone van der Vlugt:
Uit zoveel inzendingen, geweldig! Vorig jaar was ik op vakantie in Italië toen
ik hoorde dat ik genomineerd was voor Blauw water. Dat hebben we toen in
Siena gevierd. Dit jaar zit ik op die dag in Spanje. Nominatie of niet, dit ga
ik alvast vieren. Deze keer in Sevilla! Daar wil ik best een gewoonte van maken…
Bavo Dhooge:
Wat een aangename verrassing, en jij bent de goede boodschapper want ik lees nu pas mijn mails! Gisteren mijn enkel verzwikt tijdens een potje tennissen en vannacht een heel pijnlijke nacht achter de rug, maar dit maakt mijn dag goed! En in tegenstelling tot Jimmy Hendricks in mijn boek Stiletto Libretto (die tegen wil en dank de Silver Stiletto in ontvangst moet nemen, met alle gevolgen vandien) ben ik wel degelijk zeer opgezet en vereerd met deze vermelding op de Longlist.
In het boek wordt Jimmy tijdens de pauze van de uitreiking afgeranseld door de
jury (een potje gangsters), ik denk dat ik het er wel wil op wagen om te
achterhalen of het er bij de jury van de Gouden Strop ook zo aan toegaat ;-)
Alles voor de literatuur!
Let's hope so!
Geert Kimpen:
Ik ben ontzettend blij! Toen ik gisterennacht het bericht ontving, maakte ik
meteen mijn vrouw wakker en hebben we hier nog een goed glas wijn op gedronken.
Ik ben verheugd dat met deze voornominatie het spanningselement van mijn boek
erkend wordt. Ik ambieer boeken te schrijven die lezers bij hun nekvel grijpen
op de eerste pagina en ze niet loslaten tot de laatste bladzijde. Maar spanning
om de spanning is mij niet voldoende. Er moet wel een diepere onderlaag
inzitten. Een, liefst waar gebeurd geheim of mysterie, dat ontraadseld moet
worden. Dat is bij De Geheime Newton natuurlijk zeker het geval. Het gaat
immers om het verborgen leven en onderzoek van Isaac Newton dat naar mijn idee
spectaculair is. Daarom heb ik dit boek geschreven. Vele lezers noemen mijn
boeken “beter dan Dan Brown”. Dat wordt met deze voornominatie
bevestigd. Ik zou mijn geluk niet opkunnen wanneer het boek nu ook stand houdt
op de shortlist. Dank, jury!
Gauke Andriesse:
Stilzwijgen, mijn derde boek, heeft nauwelijks publiciteit gekregen toen het vorig jaar uitkwam. En dat terwijl het gaat over een onderwerp dat nog vrijwel dagelijks in de publiciteit is: gedwongen prostitutie, het opschonen van de Wallen, het gebruik van de wet Bibob en de gevolgen van de legalisering van de prostitutie. Als klap op de vuurpijl wordt er ook nog eens een werkelijk gebeurde affaire rond een onbekend gebleven vervalser van oude schilderijen uit de doeken gedaan. Zou er een vloek rusten op de titel van het boek? Of komt er een onverwachtse ontknoping bij de uitreiking van de Gouden Strop?
Theo & Marianne Hoogstraaten:
De laatste vijftien! Hoeveel thrillers verschijnen er wel niet in een jaar? Balsem voor onze onzekerheid. In een dag vloeiden er meerdere bladzijden voor een volgende thriller uit onze pen. Toen sloeg echter de spanning toe. Een jury met gerenommeerde leden gaat zich over Lokvrouw buigen. Gediskwalificeerd worden kan niet meer, verliezen opeens wel. En mocht blijken dat we in mei en juni nog een trapje hoger komen, dan gaat de druk om weer beter te presteren beslist toenemen. Een uitdaging, houden we ons zelf voor, die we ook aangaan als de jury de laatste vijftien voor ons mooi genoeg vindt.
Kijk hier voor een column van Marianne & Theo Hoogstraaten over de longlist va nde Gouden Strop.
Marion Pauw:
Wat een geweldig nieuws dat Daglicht op de longlist staat! Dat na maandenlang in eenzame opsluiting tikken, niet alleen de critici, de lezers, maar nu ook de jury van de Gouden Strop het boek heeft opgepikt, is heel bijzonder. Ik ben trots en blij. En heb meteen maar Valdispert extra forte gehaald bij de drogist om de komende dagen nog enigszins normaal door te komen.
Tomas Ross:
Het is natuurlijk mooi, wát je ook kunt zeggen van de oude Havank, en dat is veel, er is geen auteur die zó lang, vanaf midden jaren dertig tot midden jaren zestig van de vorige eeuw, ons genre zo populair wist te maken als hij. In die zin is het dus vooral een eerbetoon aan hem. Oubollig als we hem nu ook vinden, een auteur die zich niets aantrok van de tijdgeest of de trends waarmee zoveel eigentijdse misdaadschrijvers zijn behept – één seriemoordenaar, allemaal, één oversekste mevrouw in een Vinexwijk, allemaal oversekste mevrouwen – nooit eerder, behalve Baantjer, was er een schrijver die decennialang zijn eigen gang ging en de meest onvergetelijke Held creëerde, monsieur Charles C.M. Carlier alias de Schaduw. Zeg “ Merkwaardig” en nog steeds vult een hele horde Nederlanders het aan met “Hóógst Merkwaardig!”
Daarom alleen dus al. Geen enkele pretentie, nooit een “literaire thriller”. Zoals het genre bedoeld is, spannend entertainment, niets meer, niets minder. Daarom ook lijkt het me stug dat “mijn” Havank genomineerd zal worden of de prijs zal krijgen, dat hoeft ook niet al was het maar omdat dat “overkill” zou zijn en zou bevestigen wat ik, toch ooit de initiatiefnemer van De Gouden Strop, nou al voortdurend probeer te vermijden : het imago van een klein clubje dat buiten alle literatuur om elkaar die prijs toeschuift. Maar leuk ís het wel.
Joost Heyink:
Mooie reactie van Tomas Ross. Havank woonde in Leeuwarden. waar hij een wat eigengereid, maar Bourgondisch leven leidde. Dat heb ik van jonkheer Gerard van Wageningen, zeer goede vriend van de schrijver en indertijd bewoner van een verkommerende Dekema State in Jelsum. Als jongetje kwam ik daar geregeld over de vloer, geïmponeerd door de wapenverzameling en schilderijengalerij van voorouders.
Helaas is Havank er niet meer. Ook Gerard niet, anders had ik hem kunnen
vertellen dat dat kleine gastje nu zelf op de longlist van de Gouden Strop
staat.
Kleine wereld, en merkwaardig. Hoogst merkwaardig. Havank en zijn
plaatsbekleder verdienen op zijn minst een nominatie.
Leuk dat mijn thrillerdebuut bij de laatste 15 zit.
Wil je reageren op dit artikel?
Op het forum van Ezzulia is een apart topic aangemaakt voor De Gouden Strop.
Kijk hier voor dit speciale topic op het Ezzulia forum.