Skip to: site menu | section menu | main content

 





ISBN:
978 90 8140 120 3

Paperback
Prijs: € 14,95

Verschenen:
december 2011




Kijk hier voor alle voorgaande Leestips van Beldaran.

 


 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Leestip van Beldaran # 292

Vera Odenthal studeerde aan de Radboud Universiteit van Nijmegen en werkte vijf jaar als assistent manager in de horeca van Schiphol. In 2008 verscheen in eigen beheer het jeugdboek Max Defreije en het enigma van Charlotte Santbanck, een jaar later gevolgd door Joost Everard en het enigma van de Sint Jorisschool. Eind vorig jaar werd het eerste deel van de geplande vijfdelige serie voor de jeugd opnieuw uitgebracht, deze keer als Het Enigma van Kay Templer.

Het Enigma van Kay Templer
Vera Odenthal
(2011)

6 juli 2012 | De Leestip van Beldaran

Kay weet al jaren dat hij een lichtmeester is en een ridder van de Graal. Op de raarste momenten duiken schaduwmensen op die iets van hem willen. Kay negeert ze, stopt zijn energie liever in freerunnen. Als zijn ouders een verlaten villa in een bos kopen, beseft Kay pas dat het hebben van een niet ontwikkelde gave levensgevaarlijk is; hoewel hij nooit van plan is geweest zijn gave te gebruiken, zien duistere wezens Kay als vijand en dwingen hem partij te kiezen. De eerste nacht in de villa verschijnt er een gedaante in Kay's slaapkamer die hem duidelijk maakt dat ze hulp nodig heeft. Kay heeft geen idee waarbij, maar de ijzige kou in de hal van de villa en de bewegende schaduwen op plekken waar ze niet horen, doen het ergste vermoeden. Een raadselachtige tekst op de zonnewijzer in de diepe schaduw van het bos. Een angstaanjagende gebeurtenis in de zwemvijver bij de villa. Het wijst op onraad. Kay en zijn vrienden gaan uitzoeken wat zich in de villa heeft afgespeeld. Langzaam maar zeker komen ze achter een afgrijselijke waarheid: het kwaad is altijd dichtbij, maar nooit daar waar je het verwacht.

‘Altijd hetzelfde liedje; ik was niet de enige die iets had gezegd, maar wel de enige die eruit vloog. Toch stond ik zonder morren op. Ik was allang blij dat ik kon ontsnappen aan de schaduwmensen en Meester Etterbak. Om te showen dat hun aanwezigheid me koud liet, slenterde ik naar voren zonder ze een blik waardig te keuren. Mijn niet ingevulde proefwerk legde ik op Etterbaks bureau. Meteen zette hij er een één op en drukte het terug in mijn hand. ‘Hier, laat dat maar aan je moeder zien. En nou opgedonderd!’ Dat wilde ik, opdonderen, niets liever. Maar een schaduwmens was wijdbeens voor de deur gaan staan en maakte het ‘halt’- teken. Over mijn kin wrijvend vroeg ik me af wat hij eigenlijk van me wilde. Want dat ik in dit lokaal moest blijven, kon hij onmogelijk bedoelen. ‘Kun je de deur niet vinden?’ Etterbaks stoelpoten schraapten over de vloer. Hij drong langs me en denderde dwars door het schaduwmens heen dat onbeweeglijk in de ‘tot hier en niet verder’ – houding bleef staan, Best een geinig gezicht. Etterbak vond er niets aan. Dat kwam beslist omdat hij ze niet zag. ‘Lach jij
Mij uit?’ vroeg hij scherp. Hij hield de deur voor me open en wenkte dat ik moest maken dat ik weg kwam. Ik rechtte mijn rug, maakte me groot en schuifelde langs het schaduwmens dat een stap achteruit deed en verdween. ‘Achtste uur nablijven,’ riep Etterbak me na. ‘En hijs je broek op, irritante kwal. Hou op me uit te dagen, want ik maak je onbeduidende leven tot een hel!’ De deur sloeg met een knal dicht.'




Kijk hier voor de Leestip van Beldaran op het forum.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Back to top

Terug naar boven