Skip to: site menu | section menu | main content
Leestip van Beldaran # 289
De Braziliaan Eduardo Spohr (1976) bereisde de gehele wereld en deed gaandeweg
veel informatie op over de mores van verschillende culturen en volkeren. Spohr
is schrijver-journalist en specialist in digitale media.
De Engelen van de Apocalyps
Eduardo Spohr
(2011)
15 juni 2012 | De Leestip van Beldaran
Het is al vele jaren geleden dat de hemel het toneel van een
verschrikkelijke oorlog was – een oorlog waarin een groep engelen, verdedigers
van recht en vrijheid, de tirannie van de machtige aartsengelen trotseerde. Toen
namen engelen voor het eerst in de geschiedenis de wapens op en bonden de strijd
aan met de onderdrukkers, de aartsengelen. Zodoende verloren zij hun plaats in
de hemel, werden ze veroordeeld om in ballingschap te leven en tot het aanbreken
van de Dag des Oordeels rond te dwalen op de wereld van de mens. Het einde der
tijden, de Dag des Oordeels, is nu echter dichterbij dan velen
veronderstellen... Ablon, de leider van een groep voortvluchtige engelen die aan
de lange arm van de aartsengelen is ontsnapt, is een van de weinige
overlevenden. Uitgerekend hij wordt door de zwarte aartsengel Lucifer
uitgenodigd zich aan te sluiten bij zijn legioenen, om samen de eindstrijd aan
te gaan, de strijd tussen hemel en hel, de Apocalyps. In deze laatste,
allesbepalende oorlog zal niet alleen het lot van de wereld worden beslist, maar
ook de toekomst van het universum.
‘De zon ging onder. Staande op de gigantische hand van het
standbeeld van Christus de Verlosser, observeerde de gevallen engel de stad bij
het vallen van de schemer. Hij had de onverstoorbare en serene uitdrukking van
iemand die vele levens had geleefd, over de hele wereld was gereisd, eindeloze
mysteries had ontrafeld en elk soort schepsels weerstaan had, de uitdrukking van
iemand die zowel diep gevallen als hemelhoog gerezen was. Maar hij had ook de
fysieke verschijning van een pionier, die teloorgegane naties had bezocht en aan
tafel had gezeten met de groten uit vervlogen tijden. Het was alsof in de
diepten van die grijze ogen het ongeschonden gedeelte van elke beschaving, van
elk volk, van alle voorouderlijke en moderne culturen gegrift stond; van de
schitterende torens van Atlantis tot de Babylonische piramides, van de Griekse
stadstaten tot het majesteitelijke Romeinse Rijk, van de middeleeuwse
kathedralen tot de karvelen uit Sagres, van de napoleontische veldtochten tot de
nucleaire afschrikking. De geschiedenis van een hele soort leefde nu voort in de
geest van een voortvluchtige, een jong uitziende krijger, goed geconserveerd als
een sterveling van net dertig jaar. Soms bleef de strijder uren onbeweeglijk
staan, in absolute stilte, om te mediteren en zo te voorkomen dat zijn reeds
dode vrienden uit zijn geheugen zouden verdwijnen. Hij had maar voor één ding
een gruwelijke angst en dat was dat hij zijn idealen, zijn verleden en zijn
onvermoeibare strijd vergat.’
Zie ook:
http://www.abatalhadoapocalipse.com/
Kijk hier voor de Leestip van Beldaran op het forum.