Skip to: site menu | section menu | main content
Leestip van Beldaran # 271
Dean Ray Koontz is in 1945 in Everett, Pennsylvania geboren. Als kind schreef hij verhalen die hij zelf illustreerde, inbond en probeerde te verkopen voor 5 dollarcent. Tegen de zin van zijn ouders besteedde hij zijn geld vooral aan het kopen van boeken. Op zijn elfde ging hij voor het eerst naar de bibliotheek en daar las hij alles wat hij te pakken kon krijgen. Zijn moeder was ziekelijk en zijn vader was een agressieve, gokgrage alcoholist. Op zijn vierde werd hij door een vriendin van zijn moeder in huis genomen en daar leerde hij voor het eerst wat het is om op te groeien in een stabiel en huiselijk gezin. Hij zal zijn liefde voor boeken uit dat gezin hebben meegekregen.
De ravenzwarte veer
Dean Koontz
(2011)
20 januari 2012 | De Leestip van Beldaran
De tienjarige Howie Dugley is verminkt. Hij heeft
ternauwernood een brand overleefd, maar zijn gezicht is voor de helft verbrand
en hij mist twee vingers aan zijn linkerhand. Volwassenen staren naar hem en
door leeftijdgenoten wordt hij gepest. Howie zit regelmatig op het dak van een
leegstaand warenhuis. Op een dag komt hij daar een man tegen die net zo gehavend
is als Howie. De man, Blackwood, leidt een zwervend bestaan. Ze hebben het
gezellig en voor het eerst in zijn leven heeft Howie het idee een vriend te
hebben. Wanneer Howie de volgende dag terugkeert, treft hij niet Blackwood aan,
maar het lijk van zijn grootste pestkop. Instinctief voelt Howie aan dat zijn
moeder en zus in gevaar zijn en hij rent naar huis...
‘Ik was de Dood, en ik oogstte levens. Ik wist dat mijn lotsbestemming
epische proporties zou aannemen. Toch moordde ik steeds maar één per keer, één
per keer, één per keer. Als je mijn moordparade muziek kon noemen – en dat was
het voor mij – dan was het een eenvoudig volksdeuntje. Maar ik was van plan een
symfonie des doods te componeren, een onsterfelijke opera der verschrikkingen.
Door een onverwachte ontmoeting begreep ik ineens dat, als ik mijn belofte wilde
waarmaken en mijn capaciteiten ten volle wilde benutten en waarlijk memorabele
crescendo’s van vernietiging wilde creëren, ik complete gezinnen moest
uitmoorden, dat ik ze eerst naar believen zou mogen gebruiken om ze vervolgens
af te slachten. Met vermoorden van andere families zou ik mijn eigen familie
vermoorden, want die verdiende niet beter. Inspiratie komt soms uit onverwachte
hoek. Een kind wees me de weg.’
- uit het dagboek van Alton Turner Blackwood
Zie ook
http://www.deankoontz.com/
Kijk hier voor de Leestip van Beldaran op het forum.