Skip to: site menu | section menu | main content
Kijk hier voor alle voorgaande Leestips van Beldaran.
Iedere week geven wij op de site en op het forum een nieuwe Leestip van Beldaran. Al meer dan vijf jaar zijn de Leestips een begrip op internet en het is dan ook één van de meest bekeken en meest gewaardeerde onderdelen van het forum.
Op woensdag geeft Beldaran eerst een paar cryptische omschrijvingen waarna de bezoekers op het forum kunnen proberen de Leestip te raden. Waarna op vrijdag aan alle onduidelijkheid een eind komt en Beldaran zijn nieuwe Leestip aan iedereen bekend maakt.
Leestip # 190
29 mei 2009 | De Leestip van Beldaran
Kinderen van Judas
Markus Heitz
(2009)
De adem van de jeugd, jong zijn, gezond, en dat tot in de eeuwigheid. Wat voor
velen een droomwens is, is voor Sia al heel lang doodgewoon. Ze hunkert ernaar
op een goede nacht in slaap te vallen en nooit meer wakker te worden. Tegelijk
is ze heel bang dat dit ooit werkelijk gebeurt. De schuld die Sia op zich heeft
genomen is namelijk groot, ondraaglijk groot, en dat geldt ook voor haar
verantwoordelijkheid ten opzichte van de mensheid in het algemeen. En er is nog
iets dat haar dwars blijft zitten, de herinnering aan een heel bijzonder meisje.
Overdag is Sia de goede ziel die het leed van velen verzacht in het ziekenhuis
waar ze werkt. Hier staat zij diegenen bij die in het stervensuur niet alleen
kunnen en willen zijn. Iedereen die de jonge vrouw aan het werk ziet, ziet in
haar de Engel van Verlichting. Niemand weet wie zij werkelijk is. Of liever
gezegd: was. Een heel bijzonder meisje. Om de pijn van haar eigen leven te
verzachten, zet Sia in een lange doorwaakte nacht de geschiedenis van Scylla op
papier. Het verhaal van Scylla begint in 1670 en is onverbrekelijk verbonden met
de duistere machten van de Kinderen van Judas, een machtig verbond van
wetenschappers en ondoden.
‘Aan het eind van de gang zie ik een
verblindend, fel licht. Dat doet me iedere keer weer denken aan die verhalen
over bijnadoodervaringen. Mijn weg leidt vandaag echter niet naar de hemel maar
naar de hel en ze draaien daar The 69 Eyes. Mijn lievelingsband op zulke
momenten. Framed in blood. De zware, melodieuze gothic rock dreunt me tegemoet,
de zanger bereikt lage tonen die zich op de ondergrens van de hertzfrequenties
bevinden en die het menselijke gehoor bijna niet meer waarneemt. De eerste
adrenaline komt vrij. Na een paar meter sta ik in het felle licht van de
schijnwerpers, draaf door de smalle corridor recht op de verhoging af waar de
ring zich bevindt. Aan het plafond, in de hoeken, bijna overal blinken de
statuslampjes van webcams. De betalende klantenkring maakt het zich nu
gemakkelijk voor hun monitoren. Beamers worden gestart. Nog snel een paar
biertjes uit de koelkast gehaald voor een gezellig avondje met vrienden. Zo leuk
kan bloedvergieten zijn. Het is illegaal, het is grof, het levert verdomd veel
geld op en niemand gelooft dat het midden in Duitsland plaatsvindt. Een
subcultuur waarin ik me thuis voel. Mijn uitlaatklep.’
Zie ook
http://www.mahet.de/site/
Kijk
hier
voor de Leestip van Beldaran op het forum.
