Skip to: site menu | section menu | main content
Kijk hier voor alle voorgaande Leestips van Beldaran.
Iedere week geven wij op de site en op het forum een nieuwe Leestip van Beldaran. Al meer dan vijf jaar zijn de Leestips een begrip op internet en het is dan ook één van de meest bekeken en meest gewaardeerde onderdelen van het forum.
Op woensdag geeft Beldaran eerst een paar cryptische omschrijvingen waarna de bezoekers op het forum kunnen proberen de Leestip te raden. Waarna op vrijdag aan alle onduidelijkheid een eind komt en Beldaran zijn nieuwe Leestip aan iedereen bekend maakt.
Leestip # 174
23 januari 2009 | De Leestip van Beldaran
Elfenkoning Manoeuvre
Robert Löhr
(2008)
Op een februarimorgen van het jaar 1805 wordt de geheimraad Johann Wolfgang von
Goethe op het hertogelijk paleis van Weimar ontboden. Daar krijgt hij van Carl
August te horen dat deze hem aan het hoofd van een geheime missie wil stellen,
die de opdracht heeft de ware koning van Frankrijk te bevrijden uit handen van
niemand minder dan... Napoleon. Daarvoor zal hij de Rijn moeten oversteken naar
het door de Fransen bezette Mainz. Niet lang daarna vaart onder dekking van de
duisternis een bont gezelschap de rivier over. Goethe heeft zich kunnen
verzekeren van het gezelschap van zijn goede vriend Friedrich Schiller en ook de
wetenschapper en globetrotter Alexander von Humboldt is van de partij. Naast hen
maken het jonge liefdespaar Achim von Arnim en Bettine Brentano en de jonge,
onbesuisde toneeldichter Heinrich von Kleist deel uit van dit gemêleerde
groepje. Al snel moeten Goethe en de zijnen constateren dat de opdracht toch
lastiger is dan voorzien. Zo zien ze zich niet alleen gedwongen de Bonapartisten
het hoofd te bieden - ook de royalisten en de romantici zetten hen de voet
dwars. De missie ontaardt in een dodelijke jachtpartij dwars door Duitsland tot
diep in de schoot van het Kyffhäuser-gebergte...
"Sakkerloot!" riep Goethe uit toen er van
achteren een volle fles bourgogne met zoveel kracht op zijn schedel werd
stukgeslagen dat hij de klap tot in zijn botten voelde. Hij had niet eens de
tijd gehad zijn duim uit de mond van de vrouw te halen. Versuft zocht hij
houvast aan de tafel om niet door de knieën te gaan, maar de ander had hem al
bij zijn kraag gegrepen en in de rondte gedraaid, en stond klaar om hem met een
vuistslag te vellen. Intussen had Schiller het gewei gegrepen, compleet met
schedel en houten schild, en nu liet hij het suizend op de rug van de aanvaller
neerkomen. Toen de man bewusteloos op de grond zakte, knarsten de scherven onder
zijn lichaam. Schiller omklemde met zijn ene hand het gewei en ondersteunde met
de andere hand zijn vriend totdat deze weer volledig bij zijn positieven was. Ze
zagen zich gesteld tegenover vier volwassen mannen - de man die door
Schillers slag was geveld niet meegerekend - die nu opkeken van het
onbeweeglijke lichaam van hun kameraad; het waren potige landlieden die de
indruk wekten niet onbedreven te zijn in het vuistgevecht en het ook niet zouden
schuwen als het zover mocht komen."
Kijk
hier
voor de Leestip van Beldaran op het forum.
