Skip to: site menu | section menu | main content
Kijk hier voor alle voorgaande Leestips van Beldaran.
Iedere week geven wij op de site en op het forum een nieuwe Leestip van Beldaran. Al meer dan vijf jaar zijn de Leestips een begrip op internet en het is dan ook één van de meest bekeken en meest gewaardeerde onderdelen van het forum.
Op woensdag geeft Beldaran eerst een paar cryptische omschrijvingen waarna de bezoekers op het forum kunnen proberen de Leestip te raden. Waarna op vrijdag aan alle onduidelijkheid een eind komt en Beldaran zijn nieuwe Leestip aan iedereen bekend maakt.
14 november 2008 | De Leestip van Beldaran
Verscholen aan een zuidelijke poolkust leeft een vissersvolk dat maar met moeite
weet te overleven. Kind-priester Kanu is de spreekbuis van zijn volk naar hogere
machten. Zolang hij nog in de jaren van onschuld verkeert, leidt hij de aandacht
van de gevreesde goden af door gebeden. Het ondenkbare gebeurt: de goden laten
hun blik vallen op Kanu's afgelegen baai en sturen hun boodschapper, het Beest
dat de voorloper is van een allesvernietigende godenstorm. Kanu's vader, het
stamhoofd Mazar, ziet nog maar één enkele mogelijkheid om aan de ramp te
ontsnappen. Hij en zijn zoon moeten het Beest vangen en het van zijn
lichtgevende vacht te ontdoen. Mazar komt hierbij om, de jongen wordt omringd
door doodsvijanden. Hij kan zich enkel tot zijn ergste vijand wenden, zijn
kreupele oom Soendal. Dan boort het immense schip van de goden zich diep in de
kust en verandert alles...
"De jonge priester sloeg zijn arm rond de mast
en lette gespannen op het gezicht van zijn vader. Door een heftige beweging
sloeg het bootje bijna om. Onder hen bewoog een immense school vissen rond iets
groots dat vanuit de diepte het water deed oplichten. In het vaartuig van
dwerghout en huiden vloog de angst door Kanu heen met een onstuitbare vaart.
Angst om zijn eigen lot, dat van Mazar zijn vader met wie hij zich midden op de
baai bevond en angst om de dorpelingen, die als meeuwen in een storm achter de
heuvel waren gevlucht. Hij hoorde nog de echo's van hun paniek, nadat Soendal,
vaders broer, als een razende van het ijs naar de oever was geroeid, schreeuwend
dat de boodschapper van de goden de baai was binnengezwommen: het Beest, het
slangachtige monster dat hum voorbode was. In zijn herinnering golfden woorden
van hut naar hut. Sommige dorpelingen waren meteen gevlucht, anderen staarden
verstijfd en ongelovig over het water. Uiteindelijk beseften ze het allemaal: de
goden hadden hun afgelegen deel van de wereld ontdekt. Het Beest werd meer
gevreesd dan wat voor dier dan ook. Rampspoed was op komst. Een godenstorm zou
het land verwoesten. Nauwelijks een ziel zou in leven blijven om de doden te
betreuren. En dan verdwenen zelfs de doden."
Zie verder
http://www.peterschaap.nl/
Kijk
hier
voor de Leestip van Beldaran op het forum.
