Skip to: site menu | section menu | main content
Kijk hier voor alle voorgaande Leestips van Beldaran.
Iedere week geven wij op de site en op het forum een nieuwe Leestip van Beldaran. Al meer dan vijf jaar zijn de Leestips een begrip op internet en het is dan ook één van de meest bekeken en meest gewaardeerde onderdelen van het forum.
Op woensdag geeft Beldaran eerst een paar cryptische omschrijvingen waarna de bezoekers op het forum kunnen proberen de Leestip te raden. Waarna op vrijdag aan alle onduidelijkheid een eind komt en Beldaran zijn nieuwe Leestip aan iedereen bekend maakt.
31 oktober 2008 | De Leestip van Beldaran
Parijs 1633. Louis XIII is koning, maar kardinaal Richelieu heeft de werkelijke
macht in handen. Spionage, moord, oorlog, alle middelen zijn toegestaan om het
rijk te verdedigen tegen de gluiperige tegenstanders van het koninkrijk: draken!
Deze indrukwekkende en oeroude wezens verschuilen zich onder de mensen en smeden
sinistere complotten om de macht weer over te nemen. Het Spaanse hof is al in
hun klauwen gevallen. Daarom besluit Richelieu om zijn belangrijkste troef uit
te spelen. In het geheim ontvangt hij een briljant houwdegen, een toegewijde
officier die een flinke dosis verraad en eerloosheid te verwerken heeft
gekregen: kapitein La Fargue. Het moment is gekomen om de geheime elite die hij
vroeger onder zijn leiding had, opnieuw bijeen te brengen. Het betreft een
stelavonturiers en uitzonderlijke vechtersbazen - de een nog eleganter dan
de ander, moedig, vindingrijk en vooral zonder vrees: de Degens van de
Kardinaal.
"De Kuip lag verzonken in de grond in het hart
van een reusachtig pentakel dat in de kale, koude tegelvloer was gebeiteld; in
het midden van de crypte en onder een gewelf dat werd gesteund door zware
zuilen. Het ingewikkelde, maar vloeiende lijnenspel binnen de pentakel vormde
een twaalfpuntige ster, verrijkt met draconische tekens die de meeste tovenaars
niet eens kenden, of niet durfden uit te spreken. Ze straalden een boosaardige
kracht uit die de sfeer bedrukte, hoewel er op regelmatige afstanden van elkaar
grote kerkkaarsen brandden, Zwarte kerkkaarsen, Het rode licht van hun vlammen
had dezelfde kleur rood als het dampende bloed waarmee de kuip was gevuld. Er
liep een oude vrouw naar de pentakel toe. Ze had grijzend blond haar, ze liet de
sluier die haar bedekte aan haar voeten vallen en stond naakt. Het rode
schijnsel van de kaarsen belichtte haar vaalbleke huid en de slappe vormen van
haar verlepte lichaam. Ze daalde af in de kuip en gaf zich genietend over aan de
klamme warmte van het bloed, dat nooit helemaal afkoelde."
Kijk
hier
voor de Leestip van Beldaran op het forum.
