Skip to: site menu | section menu | main content
Kijk hier voor alle voorgaande Leestips van Beldaran.
Iedere week geven wij op de site en op het forum een nieuwe Leestip van Beldaran. Al meer dan vijf jaar zijn de Leestips een begrip op internet en het is dan ook één van de meest bekeken en meest gewaardeerde onderdelen van het forum.
Op woensdag geeft Beldaran eerst een paar cryptische omschrijvingen waarna de bezoekers op het forum kunnen proberen de Leestip te raden. Waarna op vrijdag aan alle onduidelijkheid een eind komt en Beldaran zijn nieuwe Leestip aan iedereen bekend maakt.
10 oktober 2008 | De Leestip van Beldaran
In een chic restaurant in Londen krijgt Julia Lovat een vreemd geschenk
toegespeeld. Het lijkt haar een antiek boekje over borduurwerk, maar bij nadere
bestudering vindt ze een oud handschrift tussen de gevlekte en vervaagde
bladzijden. Ze ontcijfert een mysterieus en groots verhaal, dat haar leven
voorgoed zal veranderen. Op een zondagmorgen in juli 1625 landden Barbarijse
zeerovers aan de kust van het Engelse Cornwall en stormden een kerk binnen.
Volgens de archieven namen ze zestig mannen, vrouwen en kinderen gevangen, met
de bedoeling ze als slaven te verkopen in Noord-Marokko. Onder hen bevond zich
een jonge vrouw, Catherine Anne Tregenna. Ze nam haar borduurschrift mee en
hield daarin een geheim dagboek bij over haar lotgevallen. Bijna vierhonderd
jaar scheiden deze twee vrouwen, maar op een uitzonderlijk een geheimzinnige
wijze raken hun levens vervlochten tot een meeslepende geschiedenis die over
ware liefde gaat én over de eeuwen oude relatie tussen het Westen en de Islam.
"De mensheid kent slecht twee of drie verhalen
en die worden keer op keer verteld met een bezieling als waren ze nooit eerder
gebeurd, als leeuweriken die al duizenden jaren dezelfde vijf noten zingen." Dit
had ik in mijn aantekenboekje opgeschreven nadat ik het de avond voor mijn
afspraakje met Michael in een roman had gelezen, en ik verheugde me erop het
tijdens het eten op hem los te laten, al wist ik precies wat zijn meest
waarschijnlijke reactie zou zijn (negatief, smalend - hij was altijd sceptisch
over alles wat maar in de verste verte naar "romantiek" zweemde). Hij was docent
Europese literatuur, die hij met een onbuigzame poststructuralistische houding
benaderde, alsof boeken louter vlees voor het slagersblok waren, spieren en
pezen, botten en kraakbeen, die met messcherpe blik ontleed dienden te worden.
Kijk
hier
voor de Leestip van Beldaran op het forum.
