Skip to: site menu | section menu | main content
Kijk hier voor alle voorgaande Leestips van Beldaran.
Iedere week geven wij op de site en op het forum een nieuwe Leestip van Beldaran. Al meer dan vijf jaar zijn de Leestips een begrip op internet en het is dan ook één van de meest bekeken en meest gewaardeerde onderdelen van het forum.
Op woensdag geeft Beldaran eerst een paar cryptische omschrijvingen waarna de bezoekers op het forum kunnen proberen de Leestip te raden. Waarna op vrijdag aan alle onduidelijkheid een eind komt en Beldaran zijn nieuwe Leestip aan iedereen bekend maakt.
Leestip # 157
Vrijdag 25 juli 2008 | Voor vandaag een recent
verschenen horrorroman. De terugkeer van de doden is op zich al eng genoeg, maar
de echte verschrikking zit in het gegeven hoe de personages uit dit verhaal
omgaan met deze horror.
"De Doden keren Terug": John Ajvide Lindqvist, 2008
Na een langdurige hittegolf is de lucht boven de stad plotseling geladen met
elektriciteit. Lichten kunnen niet meer uit, machines draaien onafgebroken door.
De toestand is chaotisch. Maar even plotseling als de situatie is ontstaan, is
ze opgelost. Toch is er iets veranderd. Journalist Gustav Mahlier,
gepensioneerd, ontvangt een telefoontje van het ziekenhuis. De doden in het
mortuarium zijn wakker geworden. Geldt dit nu ook voor zijn kleinkind, dat hij
onlangs heeft begraven? Elvy, die haar man tot aan zijn dood heeft verzorgd,
schrikt midden in de nacht wakker. Wie staat daar voor de deur? De doden keren
terug. En ze willen wat iedereen wil: thuiskomen. Maar is er plek voor hen.
‘Hij bleef staan, toetste het nummer opnieuw
in, maar kreeg geen verbinding. Alleen een statische ruis. De man in de
telefooncel gooide de hoorn op de haak en kwam vloekend de telefooncel uit.
David schakelde zijn mobiel uit om het daarna opnieuw te proberen, maar het
scherm doofde niet. Een zweetdruppel viel van zijn voorhoofd op de toetsen. De
telefoon voelde onnatuurlijk warm aan, alsof de batterij oververhit geraakt was.
Hij drukte op het uitknopje, maar er gebeurde niets. De display bleef aan en de
ladingsindicator van de batterij ging een streepje omhóóg. Het was 21.05 uur en
hij liep snel naar Norra Brunn. Van een afstand hoorde hij al dat de
voorstelling in het restaurant was begonnen. De stem van Benny Lundin dreunde
buiten over straat, hij stak zijn verhaaltje af over de verschillende
toiletgewoonten van mannen en vrouwen en David trok een gezicht. Tot zijn
vreugde hoorde hij geen gelach bij de punchline. Het was even stil en op het
moment dat David bij de ingang kwam, pakte Benny de volgende draad op: over
condoomautomaten die het laten afweten als je ze het hardst nodig hebt. David
bleef bij de ingang staan en knipperde met zijn ogen. Het hele lokaal was
felverlicht. De zaalverlichting, die normaal gesproken uitging om de spot op het
toneel extra uit te laten komen, brandde volop.’
Kijk
hier
voor de Leestip van Beldaran op het forum.
