Skip to: site menu | section menu | main content
Kijk hier voor alle voorgaande Leestips van Beldaran.
Iedere week geven wij op de site en op het forum een nieuwe Leestip van Beldaran. Al meer dan vijf jaar zijn de Leestips een begrip op internet en het is dan ook één van de meest bekeken en meest gewaardeerde onderdelen van het forum.
Op woensdag geeft Beldaran eerst een paar cryptische omschrijvingen waarna de bezoekers op het forum kunnen proberen de Leestip te raden. Waarna op vrijdag aan alle onduidelijkheid een eind komt en Beldaran zijn nieuwe Leestip aan iedereen bekend maakt.
Leestip # 155
Vrijdag 11 juli 2008 | Voor vandaag de winnaar
van de Selexyz debuutprijs 2008. Wat maakt dat de ene persoon slaagt in het
leven en de andere niet? Wordt dat bepaald door karaktereigenschappen, komt het
door het toeval of schuilt er een ongrijpbaar, allesomvattend plan achter? Wat
het antwoord ook is, drugsverslaafde Berry en Popzanger Spike krijgen er mee te
maken in deze vlot weglezende mix van Sf en grootstedelijke horror.
"Drie": Maarten Schinkel, 2007
Wanneer de wetenschapsjournalist Walter Bardinsky wordt uitgenodigd op het
Institute for Theoretical and Multidimensional Analysis om baanbrekend onderzoek
mee te maken, heeft hij geen idee wat hem boven het hoofd hangt. Langzaam krijgt
hij het gevoel dat hijzelf onderwerp van een experiment is. Maar wat maakt het
zo bijzonder? En wat is zijn band met drugsverslaafde Berry en Popzanger Spike?
Bardinsky verdwaald in een bizar labyrint van ruimte en tijd, dat voert van de
krochten van de Amsterdamse heroïnescène tot de onpeilbare hoogten van het
sterrendom.
‘Vaarwel wrede wereld. Nu hij het voertuig tot
duizelingwekkende snelheid opjoeg maakte zich een ongebruikelijke
vastberadenheid van Bardinsky meester. Ruim een ton staal, rubber,botten en
bloed joeg hij voort. Moed, dacht hij. De soldaat bij de Somme die de loopgraaf
uit klimt, het spervuur in. De zanger vlak voor zijn eerste noot in een kolkend
stadion. De Paus bij het Laatste Oordeel. Hij kneep zijn ogen toe, overdacht
zijn zonden voor de laatste maal en dwong met een haast bovenmenselijke
krachtinspanning van heen zijn lichaam het razende gevaarte naar links. Walter
Bardinsky had zojuist voor het eerst ingevoegd. Toen hij zijn ogen weer opende
en blik naar rechts waagde, trof hij drie knikjes en een een opgegeven
wenkbrauw: spiegel, schouder, richting. Vergeten. Bardinsky had zich met honderd
per uur blind in de rechter rijstrook van de A2 geboord. Dat hij nog leefde was
een godswonder, En God zat naast hem, als een dame van middelbare leeftijd wier
lichaam na duizenden uren rijles de vorm had aangenomen van een passagiersstoel.
Een menselijke komma in skai, inclusief airbag.’
Kijk
hier
voor de Leestip van Beldaran op het forum.
