Skip to: site menu | section menu | main content
Jo Claes woont en werkt in Leuven. Hij schreef een aantal novelles en romans en
publiceerde bestsellers over mythologie, hagiografie en iconografie. Zijn
schrijversloopbaan begon met De Stenen Toren dat werd bekroond
met de Debuutprijs. In 2008 verscheen zijn eerste misdaadroman De zaak
Torfs. Met dit boek kreeg hij de smaak van het spannende genre te
pakken, want daarna volgden De blinde vlek, Dood in
december, Het oog van de naald, Tot de dood
ons scheidt en zijn recentste Getekend vonnis. Ook de
media wist zijn misdaadverhalen te waarderen: 'Een stilistisch sterke
politieroman, die een gedegen kennis van en liefde voor de stad Leuven
verraadt,' schreef Gazet Van Antwerpen over Dood in December.
14 juni 2013 | De Leestip van Beldaran
Op een tafel in een Leuvens café wordt op een ochtend een
studente dood aangetroffen. Het meisje is halfnaakt. Haar schaamhaar is volledig
afgeschoren. Door haar tong steekt een tekenpotlood en vlakbij ligt een blad uit
een stripalbum waarop een verkrachtingsscène is afgebeeld.
Hoofdinspecteur Thomas Berg heeft nooit eerder zoiets meegemaakt, sterker, de
moordenaar heeft hem de plaats delict zelf met de juiste coördinaten per e-mail
bezorgd. Een paar dagen later krijgt Berg een soortgelijke mail. Opnieuw vindt
de politie een jonge vrouw die in bijna identieke omstandigheden werd verkracht,
verminkt en vermoord. En weer ligt er een pagina uit een stripverhaal naast het
lijk. Vanaf dat ogenblik verkeert de studentenstad in de greep van de angst. Ook
Berg vreest dat in Leuven een volkomen verknipte sadist, ja zelfs een psychopaat
rondwaart, vooral als er nog meer slachtoffers vallen...
‘Hanne trok een gezicht. Wansmakelijk. Was dat nu een onderwerp voor
een stripverhaal? Anderzijds moest ze toegeven dat de scene knap getekend was.
Levensecht. Technisch perfect. Ze las zelden of nooit stripalbums en ze had geen
idee wie de tekenaar was, maar… Er viel har iets te binnen. Of toch. Ze had dit
soort tekeningen al eens eerder gezien. Dezelfde stijl. Het typische
kleurgebruik en overwegend grijs- en paarstinten. De onverbloemde, vaak ruwe
seks en het extreme geweld met veel bloed en lillende ingewanden.’
Zie ook
http://www.jo-claes.be/
Kijk hier voor de Leestip van Beldaran op het forum.