Skip to: site menu | section menu | main content

 





ISBN:
978 90 89242 35 8

Paperback
Prijs: € 21,95

Verschenen:
maart 2013




Kijk hier voor alle voorgaande Leestips van Beldaran.


 


 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Leestip van Beldaran # 325

Jo Claes woont en werkt in Leuven. Hij schreef een aantal novelles en romans en publiceerde bestsellers over mythologie, hagiografie en iconografie. Zijn schrijversloopbaan begon met De Stenen Toren dat werd bekroond met de Debuutprijs. In 2008 verscheen zijn eerste misdaadroman De zaak Torfs. Met dit boek kreeg hij de smaak van het spannende genre te pakken, want daarna volgden De blinde vlek, Dood in december, Het oog van de naald, Tot de dood ons scheidt en zijn recentste Getekend vonnis. Ook de media wist zijn misdaadverhalen te waarderen: 'Een stilistisch sterke politieroman, die een gedegen kennis van en liefde voor de stad Leuven verraadt,' schreef Gazet Van Antwerpen over Dood in December.

Jo Claes
Getekend vonnis
(2013)

14 juni 2013 | De Leestip van Beldaran

Op een tafel in een Leuvens café wordt op een ochtend een studente dood aangetroffen. Het meisje is halfnaakt. Haar schaamhaar is volledig afgeschoren. Door haar tong steekt een tekenpotlood en vlakbij ligt een blad uit een stripalbum waarop een verkrachtingsscène is afgebeeld.
Hoofdinspecteur Thomas Berg heeft nooit eerder zoiets meegemaakt, sterker, de moordenaar heeft hem de plaats delict zelf met de juiste coördinaten per e-mail bezorgd. Een paar dagen later krijgt Berg een soortgelijke mail. Opnieuw vindt de politie een jonge vrouw die in bijna identieke omstandigheden werd verkracht, verminkt en vermoord. En weer ligt er een pagina uit een stripverhaal naast het lijk. Vanaf dat ogenblik verkeert de studentenstad in de greep van de angst. Ook Berg vreest dat in Leuven een volkomen verknipte sadist, ja zelfs een psychopaat rondwaart, vooral als er nog meer slachtoffers vallen...

‘Hanne trok een gezicht. Wansmakelijk. Was dat nu een onderwerp voor een stripverhaal? Anderzijds moest ze toegeven dat de scene knap getekend was. Levensecht. Technisch perfect. Ze las zelden of nooit stripalbums en ze had geen idee wie de tekenaar was, maar… Er viel har iets te binnen. Of toch. Ze had dit soort tekeningen al eens eerder gezien. Dezelfde stijl. Het typische kleurgebruik en overwegend grijs- en paarstinten. De onverbloemde, vaak ruwe seks en het extreme geweld met veel bloed en lillende ingewanden.’

Zie ook http://www.jo-claes.be/



Kijk hier voor de Leestip van Beldaran op het forum.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Back to top

Terug naar boven