Ezzulia Interview
Will Lavender
Door Kim Moelands | Ezzulia.nl
18 november 2008 | Hoe ver zou jij gaan voor iemand die je niet kent? Dat is de vraag die centraal staat in Het Verborgen Raadsel, het opzienbarende debuut van Will Lavender. Het boek wist de eerste plaats van de New York Times Top 10 te bereiken en inmiddels is er vanuit Hollywood al grote belangstelling om Het Verborgen Raadsel te verfilmen. De vele lovende recensies zorgen er tevens voor dat de verkoopaantallen blijven stijgen en ook in Nederland ligt het boek met grote stapels in de boekhandel.
Kim Moelands sprak met
Will Lavender toen hij in Nederland zijn debuut kwam promoten.
"Ik ben dol op thrillers en spannende verhalen"
Wat heeft jou geïnspireerd tot het schrijven van Het verborgen raadsel?
Ik wilde eigenlijk vooral een
‘puzzle mystery’ schrijven dat zich afspeelt op een schoolcampus. Je vindt dat
soort boeken niet zo overdreven veel in de VS en ik ben dol op beide genres. Ik
kwam op het idee om een professor te creëren die helemaal niet is wie hij lijkt
te zijn. Vanaf dat moment schreef het boek zichzelf eigenlijk.
Hoelang heb je er over gedaan om Het verborgen raadsel af te krijgen?
De eerste versie was in twee maanden af.
Wat
zou je antwoorden als ik vroeg waar het boek over gaat?
Ik antwoord altijd dat het gaat over drie
studenten die een hoogst eigenaardig project tot een goed einde willen brengen.
Ik krijg wel vaker de vraag of ik echt geloof dat leerlingen zo ver zouden gaan
om Polly/Deana (het meisje waar het raadsel om draait) te vinden. Ik weet het
echt niet. De realiteit was niet mijn eerste bekommernis. Waar ik eigenlijk op
uit was, is om aan te tonen dat studenten het meest volgzame volkje vormen dat
je je maar kan inbeelden. Ze willen het allemaal zó goed doen, dat ze vergeten
zelf na te denken en hun intuïtie opzij zetten als ze daartoe worden aangezet
door een leerkracht die hen over een grens wil duwen – wat hun docent Williams
ook in zekere zin doet door het verhaal heen.
Wat maakt Het verborgen raadsel zo apart ten opzichte van andere spannende verhalen? Wat is in jouw ogen de kracht van het boek?
Ik denk dat het zit in het
ongewone. Ik ben dol op thrillers en spannende verhalen. Ik ben er echt gek op.
Ik loop de andere rekken gewoon voorbij als ik een boekhandel binnen loop. Maar
op één of andere manier lijken de verhalen allemaal wel op elkaar. Een
privédetective die een vermiste erfgename opspoort. Een jonge snotneus van een
politie-inspecteur die de moordenaar van zijn senior partner wil vinden. Een
uitgekookte tante bij de FBI die achter een volstrekt geschifte seriemoordenaar
aan gaat. Er zijn uiteraard ontzettend goede boeken bij, maar ik wilde door de
schimmelkorst van de gewoonte prikken door eens iets helemaal anders te gaan
doen met Het verborgen raadsel.
Het verhaal toont ten overvloede de kwetsbaarheid van studenten en hoe makkelijk het is om hen een bevel te laten opvolgen. Zet zoiets je aan het denken over de kwetsbaarheid van je eigen kinderen? Is er een manier om hen voor te bereiden op de grote boze wereld?
Een interessante vraag, die ik
nog nooit voorgeschoteld kreeg in alle interviews die ik tot nog toe deed. Iets
wat wel ter sprake kwam en dat hier in de VS tot behoorlijk wat discussie heeft
geleid, is de verdraaide realiteit die reality shows neerzetten. Dat blijkt
behoorlijk wat invloed op hun kijkers te hebben. Niet zolang geleden is er een
ouder echtpaar mishandeld hier in de stad. Geen mens die een hand uitstak om te
helpen, al waren er veel toeschouwers. Toen een journalist de vraag stelde of de
reality shows daar iets mee te maken konden hebben, bleek dat veel mensen
dachten dat het in scène gezet was voor tv… En dat stemt tot nadenken over de
wereld waar mijn kinderen in opgroeien. Niemand vertrouwt nog iets of iemand. De
hamvraag is waarschijnlijk ook of het nog wijs is iets of iemand te vertrouwen.
Paul Auster’s City of Glass heeft jou en je stijl duidelijk beïnvloed. Kan je de Nederlandse lezers uitleggen waar het boek juist over gaat en hoe die invloed voelbaar is?
City of Glass (Broze
stad) gaat over een man die op een ochtend een telefoontje krijgt. De beller
heeft zich duidelijk vergist in het nummer, maar hij wordt zo door diens verhaal
geïntrigeerd, dat hij zich helemaal verliest in een dubbelzinnige,
surrealistische jacht op een man die misschien bestaat, maar misschien ook niet.
Ik las het boek toen ik nog op school zat en werd compleet door het verhaal
overdonderd, vooral omdat het het wat afgeleefde genre van de detective een
totaal nieuwe definitie geeft. Het verhaal gaat ook over identiteit: wie is wie,
wie zijn wij, wie is iedereen? Ik wilde met Het verborgen raadsel de
grenzen van de identiteit gaan aftasten en dus was het niet zo onnatuurlijk dat
één van de personages Auster’s werk leest.
Had je het verhaal van Het verborgen raadsel kant en klaar in het hoofd voor je begon te schrijven of heeft het zich gaandeweg ontwikkeld?
De basis van het verhaal was
aanwezig. Ik had op korte tijd de scène in de klas, het verhaal van Deanna Ward
en de verdwijning van de professor bij elkaar, de drie steunpilaren van het
verhaal. De rest heeft zich tijdens het schrijfproces ontwikkeld rond deze drie
gegevens.
Waren er moeilijke momenten tijdens het schrijven?
Eigenlijk was het een vrij
gemakkelijk boek om te schrijven. Het verhaal kwam op gang terwijl ik er aan
werkte, omdat ik op voorhand niet teveel dingen had vastgelegd. Als ik dan toch
eens kom vast te zitten, is lezen een erg probaat middel. Het werk van anderen
is altijd een goede manier om zelf weer op gang te komen. Het is inspirerend te
zien hoe een collega-auteur een scène, een personage of een verhaalwending uit
zijn mouw schudt. Ik probeer ze dan de loef af te steken in mijn eigen verhaal.
Heb je lang moeten zoeken naar een uitgever?
Ik ben vrij vroeg met een
impresario gaan werken en zij kwam met de uitgever op de proppen. Het gaat
allemaal wel een beetje stroef bij fictie, maar ik denk dat het verhaal net
voldoende ongewoon en commercieel was om de interesse te wekken van een
uitgever.
Je gaf jarenlang les in schrijven en literatuur. Was het niet ontzettend wennen toen je zelf aan het schrijven ging? Eerst werkte je met verschillende mensen en dan opeens sta je er alleen voor. Ooit spijt gehad van die keuze? Ooit terug verlangd naar de studenten?
Leuke vraag. Ik heb er niet echt
van wakker gelegen terwijl ik met Het verborgen raadsel bezig was, omdat
ik er ’s ochtends aan werkte vóór ik moest lesgeven, of ’s middags na de
cursussen. Nu ik het grootste deel van mijn tijd doorbreng met schrijven valt
het me wel op dat het een eenzame bezigheid is. Soms vind ik dat wel moeilijk,
maar ik zou niets anders in de plaats willen doen.
Je
bent een fervent fan van thrillers. Wat trekt je er meer in aan dan in andere
genres?
Ik hou van woordspelletjes. En
die vind je gemakkelijker in thrillers en spannende verhalen. Ik hou ervan als
ik niet exact begrijp wat er gebeurt als ik lees. Ik wil om de tuin geleid
worden door de auteur. Ik lever mezelf aan hem of haar over en laat me meeslepen
langs al de duistere trucjes en plotwissels van zijn of haar doolhof, tot ik
uitgeteld aan het eind van het verhaal kom. Je vindt dit ook wel in de
literatuur (ik denk hierbij aan Borges bijvoorbeeld), maar
thrillerauteurs zijn er veel meer op toegespitst om dit effect te bereiken en
dat spreekt me aan.
Zag je er na het succes van Het verborgen raadsel tegenop om aan een nieuw boek te beginnen of was het eerder een stimulans?
Ik heb mezelf altijd nogal onder
druk gezet. Ik wil boeken schrijven die mensen zich herinneren, waar over
gesproken wordt, die men leest en herleest, tegen de muur smakt, overal mee
naartoe sleept, die generaties lang van hand tot hand worden doorgegeven, die
men leest om drie uur ’s ochtends midden in de week – ik wilde altijd al een
schrijver zijn en nu ik eindelijk zover ben, wil ik een onuitwisbare stempel
drukken. Dat is een heel ambitieus doel en als je niet uitkijkt kun je er jezelf
gemakkelijk de das mee omdoen. Maar ik heb de lat zo hoog gelegd omdat ik geloof
in de kracht van het geschreven woord en omdat ik anderen het genot wil schenken
dat zovele schrijvers mij gegeven hebben. Voor mij zijn boeken een serieuze zaak
en als ik vast kom te zitten in een verhaal vergeet ik vaak dat ik ook schrijf
voor de lol. Het mag niet over de hele lijn een job zijn.
Het Verborgen Raadsel
Auteur: Will Lavender
Oorspronkelijke titel: Obedience
Uitgeverij A.W. Bruna
ISBN: 978 90 229 9359 0
Paperback
Prijs: 19,95
Een groep ouderejaarsstudenten filosofie heeft zich ingeschreven voor een collega logica en argumentatieleer. Bij het eerste college worden ze verrast door de onorthodoxe wijze van lesgeven van professor Williams. Hij heeft één opdracht voor ze. Aan de hand van tips en hun eigen logica moeten ze een fictieve zaak van een vermist meisje oplossen. Wanneer dit niet lukt binnen de zes weken die de cursus duurt, zal het meisje vermoord worden.
Wil je reageren op dit interview?
Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt
voor de discussie over de boeken van Will Lavender.
Kijk
hiervoor op ons boekenforum.
Interviews
Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.