Ezzulia Interview:
Renée Vervoorn & Hermelijn van der Meijden
Door Carien Touwen | Ezzulia.nl
15 januari 2009 | Onlangs verscheen het boek Liefdesles van Renée Vervoorn en Hermelijn van der Meijden. In Liefdesles wordt het verhaal verteld van fotomodel Leslie. Zij ontmoet in Laurens de man van haar dromen en stapt al snel met hem in het huwelijksbootje. Gaandeweg gaat er steeds meer mis en begint ze aan Laurens te twijfelen. Is hij wel wie hij zegt dat hij is? De liefdesles uit dit boek is hard: Laurens blijkt een pathologische leugenaar en hij heeft Leslie vanaf de eerste seconde over werkelijk alles voorgelogen.
Het boek is gebaseerd op Renée haar eigen verhaal; zij trouwde met een man die niet alleen haar maar ook de halve wereld oplichtte. Deze man zit nu in de gevangenis, maar Renée zal altijd aan hem herinnerd worden doordat ze samen een dochter kregen.
Liefdesles schept een onthutsend beeld van hoe geraffineerd een leugenaar zich in iemands leven kan vestigen en hoe lang het duurt voor zo iemand echt door de mand valt.
"Het leven kan veranderen van een sprookje in een nachtmerrie"
Zouden jullie je even willen voorstellen? Wie is Renée Vervoorn? Wie is Hermelijn van der Meijden?
Renée: Ik ben een vrouw van 32 jaar. En ben moeder van Lisa Sophie (5 jaar). Na mijn middelbareschooltijd heb ik een aantal jaren gewerkt als model en zangeres in een meidengroep. Daarna ben ik als VJ bij TMF gaan werken om vervolgens programma’s bij SBS6 en NET5 te gaan presenteren. In die tijd trouwde ik met een man die later een oplichter en pathologisch leugenaar bleek te zijn, waarover ik onlangs, samen met Hermelijn, een boek heb geschreven. Ik ben daarnaast hoofdredacteur en eigenaar van www.kidzlifestyle.nl, een online community voor ouders en verzorgers van kinderen van 0-12 jaar op het gebied van alle aan kinderlifestyle gerelateerde onderwerpen. Daaraan gekoppeld zit een online shop.
Hermelijn: Ik werk sinds een jaar of twaalf
in de journalistiek, in verschillende functies, voor verschillende
tijdschriften. Drie jaar geleden heb ik mijn freelance tekstbedrijf opgericht.
Daarnaast doe ik een healingstudie aan de Barbara Brennan School of Healing: een
gedegen, intensieve, vierjarige Amerikaanse opleiding tot healer. Daar heb ik
echt een passie in gevonden; werken met energievelden en mensen helpen zich
persoonlijk te ontwikkelen, op emotioneel, mentaal en/of spiritueel niveau.
Liefdesles is gebaseerd op een vreselijke ervaring uit het leven van Renée. Waarom wilde je hier een boek over schrijven?
Renée: Toen ik merkte dat ik niet langer
emotioneel werd als ik het over die pijnlijke periode had, besefte ik me dat
mijn verhaal zo bizar en uniek is, met zo’n krachtige boodschap, dat het de
moeite waard was om het op te schrijven. Bovendien wilde ik graag een soort
‘naslagwerk’ voor mijn dochter maken, van waaruit zij kan herleiden waarom onze
situatie is zoals hij is. Ook wilde ik dit universele thema (het verliezen van
vertrouwen in de liefde; toch een van de meest belangrijke pijlers in het leven)
aankaarten met daarin de levensles dat we beter naar onze intuïtie moeten leren
luisteren en daarop moeten durven handelen. Last but not least gaat er inderdaad
de waarschuwing in schuil dat, voordat je het weet, een oplichter of bedrieger
in de vorm van een geliefde geruisloos in je leven kan zijn doorgedrongen met
alle (verstrekkende) gevolgen van dien.
Waarom hebben jullie gekozen voor een fictief verhaal en niet voor Renées eigen verhaal?
Renée: Met name om afstand te kunnen nemen tot de werkelijkheid en om zo bepaalde situaties, personen, feiten en momenten te kunnen fictionaliseren opdat mijn naasten en ik een bepaalde mate van privacy en bescherming behouden.
Hermelijn: Het is een bijzonder kwetsbaar
verhaal voor alle betrokkenen. Ik vond het daarom erg belangrijk dat het integer
werd opgetekend: zo min mogelijk sensatie, en met zo veel mogelijk gevoel en
authenticiteit. Wat mij betreft gaat het dan ook over een vrouw die door een
heel diep dal gaat en daar sterk en vol inzicht in zichzelf uitkomt. Niet over
een oplichter die het leven van een ander verwoest.
Hoe is het idee ontstaan om samen aan dit boek te werken?
Renée: Mijn uitgever Eva Reinders en ik waren op zoek naar een coauteur. Via een goede vriend werd ik op Hermelijn geattendeerd. Het eerste moment dat ik haar ontmoette wist ik dat zij de vrouw was om dit proces mee aan te gaan. Ze kwam zo authentiek en integer over. Hermelijn heeft veel schrijfervaring en was, net als ik, eager om er een roman over een sterke vrouw van te maken, die haar eigen verantwoordelijkheden in het proces durft te erkennen. Ons boek moest gaan over een vrouw die een fikse emotionele groei doormaakt en krachtiger dan ooit uit de strijd komt.
Hermelijn: Ik wilde al jaren een boek
schrijven. Dat heb ik ook gedaan, maar dat werd niet gepubliceerd. Toch was ik
redelijk overtuigd dat dat een keer zou lukken. Toen ik op een dag een mailtje
van Renée in mijn inbox trof, wist ik direct: dit is het. De gelegenheid waarop
ik had gewacht. En die werd me zomaar aangereikt, op een presenteerblaadje.
Nadat ik Renée had ontmoet werd dat gevoel nog sterker.
Hoe hebben jullie elkaar leren kennen?
Renée: We hebben elkaar leren kennen in ons werkproces. Dagenlang hebben we gepraat, gelachen en soms een traantje weggepinkt. We hebben een diepe connectie door onze samenwerking gekregen. We hebben samen immers ‘ons kindje’ gemaakt. Sommige momenten waren fijn, andere stressvol, maar altijd was het goed zoals het was. Een bijzondere vriendschap is het resultaat.
Hermelijn: We hebben samen een emotioneel
proces doorgemaakt en zijn daarbij eigenlijk tot de kern gekomen: het delen van
gevoel en kwetsbaarheid zonder maskers. Vertrouwen speelde een belangrijke rol,
maar ook humor en groot wederzijds respect.
Hoe gaat het in zijn werk als je samen een boek schrijft?
Renée: We zijn er een klein jaar mee bezig geweest. In eerste instantie hebben we in mijn woonkamer aan de eettafel onder het genot van koffietjes en/of theetjes gepraat, gepraat en gepraat. Dagen achtereen. Daarna zijn we gaan nadenken over vorm, focus en tijdsspanne. Hermelijn heeft een hoofdstukindeling gemaakt en is gaan schrijven. Ik vulde aan, voegde toe en beschreef de emoties van de personages. We hebben ons bij wijze van spreken suf heen en weer gemaild. Daarna is het manuscript naar de uitgever gegaan, die het van commentaar heeft voorzien, waarna we nog wat dingen hebben aangepast. Een interessant proces, want voor zowel Hermelijn als voor mij is dit het eerste boek dat is uitgebracht.
Zien jullie elkaar nog steeds nu het schrijven klaar is?
Renée: We bellen, mailen en spreken af. We hebben beiden behoefte aan frequent contact. We zijn heel close geworden door deze samenwerking en broeden op een volgend project dat we samen kunnen aangaan.
Hermelijn: Ik vond de samenwerking geweldig.
Het was veel en veel meer dan ik van tevoren had bedacht. Een cadeautje waarop
ik niet had gerekend. De tijd die we samen doorbrachten ging zeker niet alleen
over schrijven. We hebben heel snel een vriendschap opgebouwd waar je in andere
omstandigheden jaren over kunt doen.
Renée, was het moeilijk om je verleden zo gedetailleerd op te rakelen? En hier zo open over te zijn naar Hermelijn toe?
Vertrouwen is voor mij zoals je zult
begrijpen een heikel punt. Maar bij Hermelijn had ik al heel snel het gevoel dat
ik haar kon vertrouwen. Dat moest ook wel, want voor haar moest ik natuurlijk
met de spreekwoordelijke billen bloot. Alles weet zij over mij in die periode.
Ik merkte al heel snel dat Hermelijn in staat was om wat ik haar had verteld op
zo’n manier op te tikken, dat de nuance in mijn verhaal aan haar overeind bleef.
Dát zorgde ervoor dat ik weinig tot geen moeite had om me zo kwetsbaar op te
stellen naar haar toe. In de afgelopen periode, waarin ik veel ben geïnterviewd,
vond ik dat veel lastiger. Keer op keer bleek dat de interviewer een
persoonlijke ‘lading’ aan mijn verhaal toevoegde, waardoor het soms
ongenuanceerd op me overkwam. Dát voelde niet fijn. Gelukkig was elke journalist
bereid om dingen aan te passen in zijn of haar stuk, waardoor het voor alle
partijen fullfilling werd.
Hermelijn, was het moeilijk voor jou om te schrijven over iets wat Renée echt heeft doorgemaakt en daardoor dus ook voor jou heel dichtbij komt?
Tja, moeilijk… Zo zou ik het niet willen
noemen. Maar het kwam voor mij inderdaad dichtbij. We zijn samen door een
periode gegaan van emoties voelen, herbeleven, delen en inzicht krijgen. Elk
mens heeft blinde vlekken en gaat als gevolg daarvan door tijden van diep
verdriet, eenzaamheid, boosheid en loslaten. Al heb ik niet dezelfde dingen
meegemaakt als Renée, de emoties die erbij kwamen kijken ken ik wel allemaal. Ik
heb ze tijdens onze samenwerking dan ook allemaal gevoeld; allemaal kwamen ze
naar de oppervlakte. Af en toe was ik zelfs enorm van slag. Maar daardoor werd
het schrijven zelfs voor mij als ‘buitenstaander’ een verwerkingsproces. En
behalve pittig, dus bijzonder en betekenisvol voor mij.
Tijden het lezen van Liefdesles ergerde ik me regelmatig aan de hoofdpersoon Leslie, ik vroeg me af waarom ze nooit twijfelde aan Laurens en nooit eens iets controleerde, terwijl ze toch geen domme vrouw is. Is dit een accurate beschrijving van hoe het in jouw leven is gegaan, Renée?
Ik ergerde me ook aan Leslie in het boek en
wilde tegen haar roepen: ‘Jezus, neem ACTIE!’. In de werkelijkheid confronteerde
ik hem vaker met leugens, waarop grote conflicten ontstonden, die minstens zo
pijnlijk en uitputtend waren als de leugens die daaronder schuilgingen. Maar
tegelijkertijd moet ik toegeven dat ik lang een zeurderig onderbuikgevoel heb
gehad, waarop ik veel te laat in actie kwam. Té beschaafd om hem ‘en public’ af
te vallen, té gefixeerd op dat ideaalplaatje. Onvoldoende geaard. Lange tijd
verblind door de liefde, waarin al zijn leugens werden geruggensteund door zijn
familie en omgeving. Erop terugkijkend zie ik dat er lang voor mijn tijd,
tijdens mijn tijd en na mijn tijd tal van bedrijven en privépersonen in zijn
leugens en bedrog zijn gestonken. Hij is een geweldig acteur die van oplichten
zijn beroep heeft gemaakt. Met dit boek heb ik het grotendeels afgesloten, al
hoewel ik een geweldige dochter heb uit dat huwelijk, waardoor ik (wij) altijd
met één voet in het verleden zal blijven staan. Dit is waar Lisa en ik het mee
zullen moeten doen in dit leven en het is oké zoals het is nu.
Je krijgt dankzij Liefdesles veel aandacht van de media momenteel, Renée.
Interviews in tijdschriften, televisieshows, een weblog op vrouw.nl. Daardoor
komen de herinneringen natuurlijk wel steeds weer naar boven. Hoe voelt dat om
iedere keer maar weer te vertellen wat je hebt doorgemaakt?
Het voelt best heel kwetsbaar dat zoveel
mensen zoveel persoonlijke dingen van mij weten. Maar ik heb dat wat ik in de
media verteld heb, wel begrensd. Er is ook nog een hoop dat ik voor mezelf en
mijn omgeving heb gehouden. Pas op het moment dat er in de media over mijn
dochter wordt gevraagd, raakt me dat. Dát komt zo dichtbij.
Ben je niet bang dat je ex hier kwaad door wordt? Denk je dat hij weer op dezelfde voet verder zal gaan als hij vrij over enkele jaren komt?
Ik heb lang geleden, in een periode waarin ik
in échte angst leefde als gevolg van de mess die mijn ex had gecreëerd om
hem en dus om ons heen, besloten om me niet te laten leiden door angst. Dat doe
ik nu dus ook niet. Ik probeer niet meer in de toekomt te kijken. De informatie
die ik nu heb over het leven, is veranderlijk en is daarmee dus geen indicatie
voor de toekomst en wat er dan zou kunnen gebeuren. Ik doe daarom liever geen
uitspraken over wat er in de toekomst zou kunnen gebeuren.
Hoe zijn de reacties in jullie omgeving nu Liefdesles verschenen is?
Renée: We zijn tot op heden overladen met positieve reacties. Mensen lezen het in één ruk uit en zijn verbijsterd over hoe geruisloos het leven kan veranderen van een ‘sprookje’ in een ‘nachtmerrie’. Vooral de mensen die mij goed kennen en het verhaal van dichtbij hebben meegemaakt, hebben het boek met afwisselend woede en tranen gelezen. Het rakelt een hoop op, maar geeft ook veel hoop en kracht omdat zo duidelijk is dat het nu goed gaat met mij en Lisa en dat je als mensen blijkbaar toch over heel veel positieve kracht beschikt. Ik hoor vaak dat mensen hopen dat ik er maar veel bij heb bij verzonnen.
Hermelijn: Ik schrijf al jaren, maar heb nog
nooit zoveel mooie, ontroerende en hartverwarmende reacties ontvangen als op dit
boek.
Renée, jouw dochter gaat dit boek vast ooit eens lezen en vragen stellen over wat haar vader jou heeft aangedaan. Hoe sta je daar tegenover?
Ik ben eerlijk tegenover haar, zonder ooit negatief over hem te praten. Ik vertel haar nu in taal die geschikt is voor een meisje van vijf, hoe een en ander verlopen is. Te zijner tijd zal ik mijn verhaal aan haar uitbreiden. Zij heeft hem nooit gekend, nadat ze drie maanden was heeft ze hem nooit meer gezien, en dus weet ze niet beter dan dat haar realiteit de hare is.
De aandacht in de media voor het boek lijkt vooral op Renée te zijn geconcentreerd, terwijl jullie dit boek samen hebben geschreven. Renée zat bijvoorbeeld op 6 november alleen aan tafel bij Pauw en Witteman. Wat vinden jullie hiervan?
Hermelijn: Ik vind het soms jammer. Als mijn naam helemaal niet genoemd wordt, zoals bij een aantal media gebeurd is, ben ik enigszins teleurgesteld. We hebben er tenslotte samen keihard aan gewerkt. Voor programma’s als Pauw en Witteman wordt alleen Renée uitgenodigd. De interviews zijn tot nu toe vooral gericht geweest op wat haar overkomen is, veel minder op de inhoud van het boek. Daarom ben ik ‘minder belangrijk’. Dat het zo zou gaan had ik van tevoren verwacht en is ook helemaal oké. De reden dat we zoveel publiciteit krijgen, komt namelijk ook gewoon doordat Renée Renée is en bekend is/was. Naar Pauw en Witteman zou ik normaal gesproken mee zijn gegaan om in het publiek te zitten. Jammer genoeg kon ik niet die dag.
Renée: Het is inderdaad zo dat de meeste
interviews rondom Liefdesles met mij alleen geweest zijn. Dat komt
waarschijnlijk omdat mensen mij nog zouden kunnen kennen van mijn
televisieperiode een aantal jaar geleden of vanuit alle gossipverhalen in
magazines en showbizz programma’s. Bovendien betreft het mijn persoonlijke
verhaal. Dit scenario hadden we overigens van te voren ook zo ingeschat. Ik vind
het zelf wel jammer dat de aandacht rondom Liefdesles voornamelijk
naar mij uitgegaan is, omdat dit boek er zonder Hermelijn niet geweest zou zijn.
Gelukkig hebben Hermelijn en ik een open communicatielijn. Dingen die ons
dwarszitten kunnen we vrijelijk bespreken met elkaar.
Zijn jullie van plan om nog meer boeken te schrijven? Zo ja, waarover? Willen jullie dit ook samen doen?
Hermelijn: Jaaaaaaaa! Leuk! We hebben een paar spannende ideeën, maar dat houden we nog even voor onszelf. Ik ga nu twee maanden op reis naar Bali en New York om bij te komen van een jaar lang heel hard werken. Onze plannen voor een vervolg zijn nog helemaal niet concreet. Ik kan je wel vertellen dat seks een thema is dat ons beider interesse heeft.
Renée: Ja, we hebben meer plannen, maar
daarover blijven we toch echt nog even vaag. Hermelijn gaat voorlopig naar het
buitenland om te genieten van het leven. Dáárna gaan we weer samen om de tafel
zitten. Maar de goede zin, die is er.
Wat kunnen we in de toekomst nog meer van jullie verwachten?
Renée: Ik ben enorm toe aan een positief gedreven uitdaging, naast kidzlifestyle.nl. Dat kan een verblijf zijn in het buitenland, maar ook een spannend werk gerelateerd iets. Het komt vast op mijn pad op het daarvoor geschikte moment. Ik heb vertrouwen!
Hermelijn: Ik studeer in juni af. Daarna wil ik een eigen healingpraktijk beginnen. De combinatie van healen en schrijven, wat eigenlijk bij het schrijfproces met Renée ook heeft plaatsgevonden, vind ik een heel interessante. Waar ik over een jaar ben: geen idee. Ik ben benieuwd wanneer en in welke vorm zich de volgende mooie mogelijkheid aandient.
De foto's van Renée Vervoorn en Hermelijn van der Meijden zijn gemaakt door Edwin Smulders.
Liefdesles
Auteur: Renée Vervoorn en Hermelijn van der Meijden
Uitgeverij Truth & Dare
ISBN: 978 90 499 9879 0
Paperback
Prijs: 18,95
Programma's als Opgelicht en Opsporing verzocht vertellen de verhalen van mensen die door charlatans en oplichters doelbewust en berekenend zijn bedrogen. We denken altijd dat ons zoiets niet overkomt. Maar wat nu als blijkt dat de liefde van je leven vanaf de eerste seconde altijd en overal tegen je heeft gelogen?
Leslie is een succesvol fotomodel, reist de hele wereld over en behoort tot de happy few van Amsterdam. De mannen staan in de rij, maar langer dan een nacht kunnen ze Leslie niet boeien. Dan ontmoet ze Laurens, een geslaagde beurshandelaar. In korte tijd worden Leslie en Laurens een droomkoppel. Maar in de aanloop naar haar huwelijksdag begint Leslie te twijfelen aan de identiteit van haar aanstaande man.
Liefdesles
is een onthutsende roman over leugens en liefde, over een sterke vrouw die kiest
voor zichzelf en haar kinderen, losjes gebaseerd op Renées eigen, bijna
onwerkelijke, verhaal.
Wil je reageren op dit interview?
Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt voor de discussie over dit bijzondere boek van Renée Vervoorn en Hermelijn van der Meijden.
Kijk
hiervoor op ons boekenforum.
Interviews
Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.