Meer dood dan levend is het vierde boek van Tupla Mourits. Wie gaan er achter dit pseudoniem schuil?

Atie Vogelenzang en Wendela de Vos. Omdat we geen combinatie wilden van onze eigen namen zochten we een schrijversnaam. Dat werd Tupla Mourits.
 

Jullie werken nu al vijf jaar samen aan het schrijven van boeken en columns. Is het duo schrijven lastig of is het juist fijn dat iemand over je schouder meekijkt?

Er zijn schrijvers die er niet aan moeten denken, maar voor ons is het een perfecte manier om onze krachten te bundelen. Het resultaat is meer dan de som der delen, zoals dat heet. Wat de een niet kan, doet de ander goed. We zitten zelden tegelijk vast. Hakken samen knopen door enz. En we zijn elkaars redacteur, waardoor het verhaal zijn eerste correctieronde al gehad heeft tegen de tijd dat het bij onze Arbeiderspersredacteur op tafel ligt.
 

Met jullie debuut Vrouwelijk naakt wonnen jullie de Schaduwprijs (prijs voor beste spannend debuut). Hoe belangrijk is die prijs geweest?

Voor ons ego als schrijver was het natuurlijk fantastisch om meteen voor ons debuut een prijs te krijgen. Het heeft vast bijgedragen aan onze naamsbekendheid. Inmiddels heeft de prijs wel aan media-aandacht gewonnen, mede door het bekendmaken van longlist en shortlist.
 

Meer dood dan levend is jullie vierde boek. Kunnen jullie in enkele zinnen zeggen waar het over gaat?

Een rechtenstudente met een prettig ongecompliceerd studentenleven wordt voor dood achtergelaten na een gewelddadige overval op de winkel waar ze parttime werkt. In eerste instantie probeert ze het trauma rationeel te overwinnen, maar als blijkt dat haar politiedossier in een stapel aan het verdwijnen is, probeert ze zelf achter de identiteit van de daders te komen. Ze vindt inderdaad een van de overvallers. En daar rekent ze op haar eigen wijze mee af.
 

Het thema van Meer dood dan levend is wraak, zijn jullie gezien vorig onderwerp Maand van het Spannende boek niet een jaar te laat?

Tja, volgend jaar is het thema misschien wel zinloos geweld of eigenrichting. Zijn we een jaar te vroeg…
 

Op de cover staat in grote letters dat Meer dood dan levend een literaire thriller is, maar is psychologische thriller geen betere omschrijving?

Kan dat niet samengaan? Voor ons betekent ‘literair’: goed geschreven, gelaagd, psychologische ontwikkeling, niet cliché. Dat is Meer Dood dan Levend allemaal. Overigens is het etiket literaire thriller vooral een keuze van de Arbeiderspers, niet van ons zelf.
 

Luna Bisschop, een 21-jarige jonge rechtenstudente, speelt de hoofdrol in dit boek. Was het moeilijk om je te verplaatsen in deze jonge vrouw? Denk hierbij ook aan het woordgebruik en het uitgaansleven in Amsterdam.

Wij hebben veel jonge mensen in onze vrienden- en kennissenkring, waren ooit toch ook gewoon zelf jong en voor de details van welke club hot is en welke drankjes hebben we met iemand gepraat die nog niet zo lang studente af is.
 

Luna trekt zich terug op een tuinencomplex in het huisje van haar ouders. Naast het huisje woont ook een andere vrouw, Chris. Zij zoekt rust in verband met een burn-out. In zekere zin proberen beide vrouwen hun gedachten weer op een rijtje te zetten. Hebben jullie zelf ook zo’n plekje om tot rust te komen?  

We hebben een paar plekken waar we regelmatig komen met een hobbybox vol boeken, een laptop en een stapel aantekeningen. Zo hebben we een hide-out aan de Duitse waddenkust, maar ook een paar lekker truttige hotels in Nederland. Alles waar ze twee stoelen en een beetje uitzicht hebben, is goed. En liefst ook een zwembad, voor de ontspanning.
 

Naast Luna maken we als tweede hoofdpersonage kennis met een zwerver. Hebben jullie hier veel research voor gepleegd?

Het leven van de zwerver heeft elementen uit een documentaire die we ooit zagen, Z-magazine (de Amsterdamse daklozenkrant) en een man waar Wendela ooit naast lag in het ziekenhuis, die vertelde over zijn leven op Schiphol. Zo hark je een personage bij elkaar.
 

Deze zwerver praat de gehele dag tegen zichzelf in haiku’s. Komt dit uit de pen van Wendela. Aangezien zij vorig jaar geprobeerd heeft dichter van jullie stad te worden?

Slim, slim, Jürgen! Ja, de haiku’s zijn van Wendela.

Wendela de Vos schrijft tevens columns op Vitaal.nl. Hierin ga je vaak in op het schrijven van je boeken en in één van de columns bedank je alle mensen die je geholpen hebben met dit boek. Een verpleegster op de intensive care, een oud-studente, iemand van de schietclub en meneer X. Zit er ook nog een beetje van jullie zelf in dit boek?

Correctie: geen verpleegster maar een internist op een intensive care. Maar de research betreft alleen de feiten, technische zaken, details. Feiten op een rijtje zetten, maakt nog geen boek. Dat schrijven wij. Overigens: wij zitten ook letterlijk in het boek. In al onze boeken. Net als Hitchcock figureren wij ergens heel even in ons eigen verhaal. Als iemand ons in ten minste twee van onze boeken kan spotten, krijgt hij/zij een boek cadeau, oké?
 

Een schietvereniging speelt een prominente rol in jullie boek. Hebben jullie zelf ook enkele keren geschoten?

Ja, meerdere malen en met verschillende kalibers.
 

Jullie boek is zeer actueel; meerdere zinloosgeweldacties vinden plaats. Raakt het jullie?

Een aantal jaren geleden werd in Amstelveen een avondwinkel overvallen. Daarbij werd de eigenaar doodgestoken. Wendela kwam regelmatig in die winkel. Heel schokkend vonden we het. Sindsdien is het aantal gewelddadige overvallen alleen maar toegenomen. Momenteel zijn het er acht per dag. Dat is toch meer dan verschrikkelijk.
 

Door de jaren heen zijn jullie boeken iets bondiger geworden, leren jullie er elk boek weer bij?

Dat klinkt alsof bondig per definitie een kwaliteit is voor een boek. Daarmee zouden er heel veel goede boeken afvallen! Als onze boeken bondiger zijn geworden dan was dat een keuze. Iets dat door het boek zelf gedicteerd wordt. Het ene verhaal leent zich nu eenmaal beter voor niet/wel uitweiden. Maar natuurlijk leren we van het schrijven. Daarom proberen we ook ieder boek een beetje anders op te zetten. Zo houden we het ook spannend voor ons zelf.

Naast het schrijven hebben jullie ook een drukke baan, is het goed te combineren?

Wij zijn inmiddels allebei parttime gaan werken en dat gaat goed. De afwisseling is goed voor het creatieve brein!
 

Overigens het thema van Maand van het Spannende boek van dit jaar is de Scandinavische thriller. Wat hebben jullie met Scandinavië?

Ooit maakten wij een reis door Finland. Dat was een openbaring. Fascinerend. Ons eerste boek speelt daarom deels in Finland. Daarna werd het een beetje een gimmick. In Een Kwestie van Tijd zitten stukjes Denemarken, Speeddate speelt in Riga/Letland. Alleen in dit laatste boek is het bij nader inzien niet gelukt een stukje Scandinavië te frommelen.
 

In Meer dood dan levend zijn de namen van de hoofdrolspelers 'herkenbaarder' dan in vorige boeken. Wat hebben jullie met de namen van hoofdpersonages; Philo, Riitta, Hjørdis, Sissela en Luna?

We willen graag dat de naam van de hoofdpersoon een beetje opvallend is, niet doorsnee, net als de hoofdpersoon zelf. Riitta (Vrouwelijk naakt) is overigens een Finse dus moest een Finse naam hebben, Hjørdis (Kwestie van Tijd) heeft een Deense achtergrond dus kreeg een Deense naam. Voor de hoofdpersoon van Meer Dood dan Levend wilden we een naam die verwees naar het hippieverleden van haar ouders.
 

Tja een altijd terugkomende vraag, zijn jullie al bezig met een vijfde boek? Willen jullie er ook al iets over kwijt?

Ja. Nee.
 

Foto: Tupla Mourits
 

---

Meer dood dan levend
Auteur: Tupla Mourits
Uitgeverij Arbeiderspers
ISBN: 978 90 295 7226 2
Paperback
Prijs: € 17,95
Verschenen: april 2010

 

 

 

 

 

 

 

 

 

---