Ezzulia Interview:
Thomas Olde Heuvelt
Door W.J. Maryson | Ezzulia.nl
19 juli 2008 | In de wereld van de genreliteratuur lijkt een Sturm und Drang periode te zijn aangebroken. Vooral in de fantasywereld zijn veel debuterende auteurs amper twintig jaar. Nederland draagt zijn steentje bij aan die “trend” nu Thomas Olde Heuvelt, vijfentwintig jaar, zijn derde grote werk Leerling, Tovenaar, Vader en Zoon de wereld instuurde. Zijn eerste roman, De Onvoorziene, schreef hij toen hij zestien was.
W.J. Maryson, de bekendste en meest
succesvolle Nederlandse fantasyauteur sprak met hem.
"Ik hou van romans die wat dieper graven"
Wie is Thomas Olde Heuvelt?
Een dromer. Een optimistisch, misschien een
tikje idealistisch mens, maar met een flinke dosis zelfspot en galgenhumor, en
een fascinatie voor de duistere kant van mensen en het leven zelf. Ik geloof
niet in een vaststaande, binaire verdeling van 'goed' en 'kwaad' of 'moreel' en
'immoreel', maar vind het juist interessant te ontdekken wat mensen ertoe brengt
keuzes te maken die ze in andere gevallen nooit zouden maken. Daar ligt de
essentie van goede horrorliteratuur.
Er zijn nu drie boeken van je uitgegeven. Is dit boek een nieuw begin voor je, of zie je het als logisch vervolg op de eerdere boeken?
Als schrijver heb ik de laatste jaren een
enorme groei doorgemaakt, en in die zin is Leerling, Tovenaar, Vader & Zoon
een logisch gevolg, omdat het een veel sterkere roman is dan mijn eerste twee.
Maar daar houdt de vergelijking ook op. Met mijn nieuwe roman heb ik een stap
gezet naar de meer menselijke, emotionele, diepgaande horror waar ik van hou.
Dit komt enerzijds door mijn bewondering voor literaire werken die ik tijdens
mijn studie heb opgedaan, en anderzijds doordat ik in die paar jaar erg veel heb
meegemaakt wat me als mens heeft veranderd. Ik ben volwassen geworden en heb
ervaren dat het leven niet altijd als een geplaveide weg voor je uit wordt
gelegd. Dat is een proces waar iedereen doorheen gaat. Bij mij heeft het me
opengesteld voor een veel rijkere manier van schrijven en verhaalconstruering.
Ik
ben benieuwd naar jouw werkwijze. Zet je een soort scenario in elkaar? Ga je
schrijven en ontwikkelt de boel zich gaandeweg?
Ik hou van een roman die naast onderhuidse
spanning, ook een diepere laag heeft waarin de thematiek doorwerkt, en die je
aan het denken zet. In LTVZ heb ik dat veelvuldig proberen toe te passen,
omdat ik dat zo waardeer in het werk van auteurs als Neil Gaiman, Joe
Hill, Carlos Ruiz Zafón, Steven Hall en Jonathan Safran
Foer. Wil je een roman zo rijkelijk construeren, dan ontkom je niet aan
plotten. Want het werkt alleen als alles klopt, als alle eindjes bij elkaar
komen. Toch laat dat wel degelijk ruimte over voor je creativiteit tijdens het
schrijfproces. Het zou niet goed zijn dat af te stompen, want daar komen vaal
juist briljante vondsten uit!
Heb je veel onderzoek gedaan voor Leerling, Tovenaar, Vader en Zoon?
Ja, en dat moest ook, want LTVZ is een
erg divers boek. Het gaat over twee mensen die beide hun meest dierbare
verliezen - een 1200 jaar oude sjamaan zijn zoon en een hedendaags jongetje zijn
vader - en die zodanig in hun verdriet verstrikt raken dat ze wraak willen op de
dood zelf. Ik heb veel gelezen over verlies, rouwverwerking, de menselijke angst
voor de dood, en heb ook uit eigen ervaring kunnen putten. Maar daarnaast gaat
het boek over surfen, over sjamanisme, over de Amerikaanse
lichaamsdelenindustrie, over de verontreiniging van de Tijuana River, over
kanker en over anorganische wezens - allemaal zaken die onderzoek vergen wil je
er iets over kunnen zeggen! Dat vind ik sowieso een leuk aspect van het
schrijven - je verbreedt je eigen kennis, en maakt je verhaal rijker.
Hoe doe je die research?
De beste manier voor mij is te leven, en dan
erover te schrijven. Je raakt mensen het meest met universele, oorspronkelijke
thema's als angst, liefde, verdriet, geluk, omdat iedereen die emoties herkent.
Wanneer je zelf hieraan wordt blootgesteld kun je als auteur er eigenlijk niet
omheen daaruit te putten, want het creëert iets krachtigs dat echt van jou is.
Vlak voordat ik aan LTVZ begon verloor ik iemand van wie ik erg veel
hield. Dat heeft onherroepelijk zijn stempel gedrukt op het verhaal, en dat is
ook precies waar vele lezers me vertellen zo goed aan te kunnen relateren.
Confronterende research, dus, maar schrijven gaat nu eenmaal niet zonder diep in
jezelf te snijden.
Feiten en fictie. Hoe ga je daarmee om?
Bij het schrijven van fantastische literatuur
moet je een bepaalde geloofwaardigheid creëren die zo solide mogelijk is, want
anders verlies je de nuchtere lezer. LTVZ speelt zich af tegen het decor
van de problemen rond de Amerikaans-Mexicaanse grens en de misstanden in de
lichaamsdelenhandel. Zulke zaken probeer ik zo realistisch mogelijk weer te
geven. Maar tegelijk heb je als schrijver een creatieve vrijheid die je heerlijk
op de loop kunt laten gaan. De Tijuana Sloughs is bijvoorbeeld een echtbestaande
surfspot waar de Tijuana River op een rif in de Stille Oceaan stoot. In het boek
staan de golven symbool voor de dood. Ik heb de Sloughs dan ook heel wat
mythischer en duisterder gemaakt dan ze in werkelijkheid zijn, want dat is hoe
hoofdpersoon Travis ze ervaart.
De wisselwerking tussen Travis en Don Fuego in LTVZ is erg opvallend. Beide maken niet altijd de beste keuzes, maar je lijkt ze nergens te veroordelen.
Klopt. Beide hebben veel gemeen, ook al zijn ze totaal verschillende karakters. De keuzes die Travis maakt - dezelfde die Don Fuego maakte - zijn misschien niet altijd goed te keuren als we het lezen vanuit onze comfortabele stoel, maar zijn ook heel begrijpelijk als je in zijn schoenen zou staan. Er zijn situaties waarin moreel en immoreel niet altijd meer vastliggen. Ik geloof niet in een vaststaand goed of kwaad.
Wat zou jíj ervoor geven als je wist dat je
heel snel zou sterven, maar dat er één kans is om dat te ontlopen? Zelfs Don
Fuego's acties zijn te begrijpen als we naar zijn verleden kijken. Het is de
ultieme schaakmat van horrorfictie als je de lezer zo ver krijgt dat hij de
immorele keuzes van personages begrijpt, want het laat een stukje van het
duistere in ieder van ons zien.
Dit is je eerste boek bij Luitingh. Vanwaar deze stap - hoe kwam het contact tot stand?
Ik heb altijd al door Luitingh Sijthoff
gepubliceerd willen worden, omdat zij al mijn favoriete auteurs uitgaven -
Stephen King, Clive Barker, Peter Straub, noem maar op.
Jacques Post van Luitingh sprak me in 2005 aan op de Elf Fantasy Fair, waar
hij me zag signeren. Hij vond het leuk wat ik deed en zou me in de gaten houden.
Vier maanden later kreeg ik een telefoontje of ik geïnteresseerd was in "een
grotere uitgever". Dat was een droom die uitkwam. Jacques is inmiddels
mijn redacteur en ik leer ontzettend veel van hem. Mijn nieuwe boek ligt in alle
boekhandels, gaat nu al in tweede druk en ik heb lovende kritieken gehad in de
nationale bladen en op tv. Dat is mogelijk geworden dankzij Luitingh.
Wat mogen we in de komende tijd van je verwachten? Waar ben je nu mee bezig?
Ik werk nu aan mijn nieuwe roman. Jacques
was erg enthousiast over het concept. Zoals LTVZ mijn roman was over de
duistere kant van de dood, wordt dit mijn roman over de duistere kant van de
liefde. Zoals het er nu naar uitziet komt het in de loop van 2009 uit.
Blijf je bij dit genre of heb je nog plannen voor literair werk of iets anders?
Of een werk al dan niet 'literair' is, vind
ik altijd een vrij zinloze discussie. Verschillende media hebben over LTVZ
aangegeven dat die scheidslijn sowieso erg vaag is, en dat is goed. Aanvankelijk
denken veel mensen dat het een puur genreverhaal is en 'dus' geen literatuur,
mede door de omslag en het woordje 'tovenaar' in de titel. Maar dan blijkt, zo
redeneren ze, dat het toch diepgaande thema's kent en universele vragen oproept.
Van mij mag iedereen het plaatsen zoals hij of zij wil. Ik hou in ieder geval
van romans die dieper graven, en dat wil ik ook blijven doen. Hierbij wil ik me
in de toekomst niet beperken tot het bovennatuurlijke of fantastische, maar ik
hou nu eenmaal van bizarre, surreële verhalen. Dat zal altijd in mijn schrijven
terugkomen, daar kun je van op aan.
Is er belangstelling uit het buitenland?
Jep. Uitgeverijen in Frankrijk, Duitsland en Groot-Brittannië kijken op dit moment naar het boek. Een erg leuke ontwikkeling, natuurlijk!
Bibliografie Thomas Olde Heuvelt:
2002 : De Onvoorziene
2004 : Phantasamnesia
2008 : Leerling, Tovenaar, Vader & Zoon
Leerling, Tovenaar, Vader & Zoon
Auteur: Thomas Olde Heuvelt
Luitingh
ISBN: 978 90 245 2818 9
Paperback
Prijs: € 18.95
Ooit sloeg de nabijheid van de
dood een gat in het leven van de jonge Travis Lauper. Een zonderlinge
vreemdeling die Travis bij toeval op het strand ontmoette, leerde hem evenwel de
dood te aanvaarden en maakte van hem een gevierd surfkampioen.
Nu, twintig jaar later, ziet Travis opnieuw zijn einde naderen. Pas dan beseft
hij indertijd bestolen te zijn - in een pact met de spreekwoordelijke duivel -
van iets wezenlijks, waardoor zijn lotsbestemming voorgoed veranderde.
Op zijn sterfbed besluit hij kost wat kost zijn zoon het leed te besparen dat
hemzelf tot een gemankeerd mens maakte. Daarvoor moet hij op zoek gaan naar zijn
oude leermeester, een indiaanse medicijnman die zou weten hoe de mens de dood
voor kan blijven. Maar voordat Travis het goed en wel beseft, is hij verwikkeld
in een strijd met de dood zelf en met wezens die niet van deze wereld zijn.
En veel tijd heeft hij niet meer tot zijn beschikking.
Wil je reageren op dit interview?
Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt
voor de discussie over de boeken van Thomas Olde Heuvelt.
Kijk
hiervoor op ons boekenforum.
Interviews
Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.