Ezzulia Interview:
Tessa Feller
Door Josefin Hoenders | Ezzulia.nl
17 april 2008 | Zeventien jaar oud is ze pas en nu al heeft ze een boek in de winkels liggen: Nooit Meer, een aangrijpende roman over zinloos geweld. Opgedragen aan haar overleden vriend Gerd Nan, die vorig jaar op het schoolplein slachtoffer werd van zinloos geweld. Hoog tijd om nader kennis te maken met…Tessa Feller.
"Ik hoop dat dit boek andere mensen helpt bij het verwerken van hun verdriet"
Waarom heb je dit boek geschreven?
In eerste instantie voor mezelf, om mijn
verdriet te verwerken. Na het verlies van Gerd Nan merkte ik dat - hoe vreemd
het misschien ook klinkt - mensen het er toch al gauw steeds minder over gaan
hebben. Dat maakte het voor mij erg lastig, omdat ik met een gevoel van verdriet
en later ook boosheid bleef zitten. Toch wilde ik niet iedereen continu lastig
vallen met mijn gevoelens. Mijn moeder raadde me toen aan om Gerd Nan een brief
te schrijven. Alleen lukte dat niet. Vroeger kon ik gewoon alles waar ik mee zat
op een directe wijze opschrijven, maar dit keer niet Daarom besloot ik om een
fictief verhaal te schrijven, dat toch nog een beetje leek op wat er allemaal
was gebeurd. Elke keer als ik even ergens mee zat of als ik down was, kroop ik
achter mijn computer om te schrijven. Van tevoren stond nooit in mijn gedachten
vast van "zo en zo wordt het" maar na pakweg twee maanden was het er gewoon. Ik
heb wel eens eerder een verhaal geschreven, maar vaak liep ik op een gegeven
moment vast. Maar bij dit verhaal bleven de woorden maar komen. Bij het
teruglezen van passages herinnerde ik me niet eens meer dat ik die had
geschreven. De tekst had net zo goed van een ander kunnen zijn. Ik denk dat ik
het toch in een soort roes heb geschreven, af en toe huilend zelfs.
De roman is fictie, maar wel gebaseerd op wat er met Gerd Nan is gebeurd. In hoeverre is het fantasie, in hoeverre waargebeurd?
De roman is inderdaad fictief. Dat wordt ook
sterk benadrukt in het voorwoord. Je moet het lezen als een verhaal voor Gerd
Nan, niet het verhaal over Gerd Nan. Maar ook in Nooit Meer komt een
jongen om door zinloos geweld, die gelijkenis valt natuurlijk niet te ontkennen.
Net als dat de emoties die uit het verhaal spreken ook zo door mij zijn ervaren.
Maar wat betreft de verhaallijn en de personages is alles fictief.
Kun je me vertellen wie Gerd Nan was?
Gerd Nan kan ik het beste omschrijven als
heel sociaal (ik denk dat iedereen hem wel kende of over hem heeft gehoord) en
altijd vrolijk. Als je met hem praatte had je ook daadwerkelijk het gevoel dat
hij geďnteresseerd was en hij lachte altijd. Ik heb Gerd Nan leren kennen via
één van mijn beste vriendinnen. Dan kwamen we hem wel eens tegen met uitgaan.
Later is hij ook bij ons op de hockeyclub komen spelen en toen heb ik hem
eigenlijk steeds beter leren kennen.
Hoe hoorde je wat er met Gerd Nan was gebeurd?
Ik was thuis, die maandag, toen ik gebeld
werd door een vriendin. Ze vertelde dat Gerd Nan was neergeslagen. Hij was
afgevoerd naar het ziekenhuis, maar niemand wist precies wat er aan de hand was.
Die middag op MSN en via de telefoon gingen de verhalen van kwaad tot erger.
Gerd Nan was neergeslagen, hij had een hartstilstand gehad, hij was naar het
ziekenhuis gebracht, hij had praktisch al geen hersenactiviteit meer en 's
avonds kwam het bericht dat hij er daadwerkelijk niet meer was. De eerste paar
dagen ben je wel heel erg verdrietig, maar toch beseft een gedeelte van je het
nog niet of wil het niet beseffen. Dan stond ik op het hockeyveld en zag ik zijn
hele team aan komen lopen en dacht ik: oké nu komt Gerd Nan ook zo! En ik was
niet de enige die dat dacht. We hebben wel eens met een aantal meiden staan
huilen op het veld, omdat telkens weer dat besef kwam. Als je dan eenmaal beseft
dat het echt voorbij is, dan komt pas het echte verdriet. En voor het eerst ook
de boosheid dat zoiets kan gebeuren, om niets.
Pepijn V, de dader, werd op tweede kerstdag vrijgelaten. Hoe is daarop gereageerd door jou en jouw vrienden?
Vol ongeloof natuurlijk. De uitspraak is qua
rechtsysteem natuurlijk compleet te rechtvaardigen, maar zo'n korte straf vindt
niemand opwegen tegen wat hij heeft aangericht. Kijk, het zal nooit zijn
bedoeling zijn geweest om Gerd dood te slaan. Dat geloof ik ook niet, maar het
is wel degelijk gebeurd en zoiets hoort toch zijn consequenties te hebben.
Ben je nog boos?
De boosheid is wel afgezwakt. Ik heb het
allemaal een plaatsje kunnen geven, maar het verdwijnt natuurlijk nooit
helemaal. Gerd is omgekomen om niks, er was geen reden voor en dat gevoel van
onbegrip roept ook eens boosheid op. Ik heb Pepijn zelf nooit gekend en dat
maakt het toch wel heel lastig om boos op hem als persoon te zijn. Ik ben vooral
boos om wat er is gebeurd.
Wanneer besloot je je verhaal op te sturen naar een uitgeverij?
Ik heb nooit echt tijdens het schrijven
gedacht: dit gaat een boek worden, dit komt in de winkel terecht. Een tijd lang
wist ook niemand waar ik mee bezig was. Vlak voordat we op zomervakantie gingen
heb ik het bij mijn moeder op het bureau gelegd. Die heeft een klein stukje
gelezen en was zo geroerd dat ze zoiets had van: dit is een prachtige boodschap!
Hier moet je iets mee doen! Mijn moeder heeft het vervolgens opgestuurd naar
Kluitman. Mijn zusje, broertje en ik lezen die boeken al van kleins af aan. Ik
liet haar maar begaan, want dacht dat het toch niet zou worden uitgegeven. Maar
tot mijn verbazing werd ik ineens de dag voor mijn verjaardag door de uitgeverij
gebeld dat ze me wilden uitnodigen voor een gesprek. Dat vond ik prima
natuurlijk, maar niet voordat ik met Gerd Nan's ouders had overlegd. Die vonden
het uiteindelijk ook een heel mooi idee en toen hebben we besloten het te laten
uitgeven.
Hyves speelt een grote rol in het boek. Het verhaal begint er zelfs mee. Waarom heb je daarvoor gekozen?
Ik had geen zin om mijn boek te beginnen met
een complete karakterschets van ieder personage. Daarom heb ik gekozen voor
Hyves, omdat dat toch "het middel" is waarmee mensen tegenwoordig in contact
staan en elkaar als het ware "leren kennen". Verder is Hyves na de gebeurtenis
met Gerd Nan natuurlijk ook overgelopen door dit nieuws en mensen die elkaar
erover berichtten. Dat maakte het ook wel weer toepasselijk.
Hoe heeft je omgeving gereageerd op ‘Nooit Meer’?
De reactie van mijn omgeving was voor mij wel
een struikelblok. Of eigenlijk: de angst voor vervelende reacties. Je stapt
natuurlijk niet zomaar ineens naar je vrienden toe van "hoor eens, ik heb een
boek geschreven en het ligt over twee maanden in de winkel". Mensen zoeken dat
toch niet achter je, als ze niet weten dat je wel eens schrijft. Het heeft dan
ook even geduurd voordat ik het iedereen had verteld, maar de reacties waren
allemaal zo leuk dat ik me nu echt afvraag waar ik me druk over heb gemaakt.
Natuurlijk zullen er altijd mensen zijn die niet achter dit boek staan Maar de
mensen die er voor mij toe doen, zijn het ermee eens. Dus ik ben tevreden en
inmiddels ook wel een beetje trots.
Wat hoop je met je boek te
bereiken?
Ik hoop dat mensen eens een keer stil staan
bij wat geweld kan aanrichten. Je hoort zo vaak dat iemand weer een klap heeft
gehad in het uitgaansleven. Om de doodsimpele reden dat er totaal geen reden
voor was. Een klap geven lijkt in heel veel gevallen "normaal" en dat is het
gewoon niet. Er kunnen wel degelijk vreselijke dingen worden aangericht met
geweld. En daar staat dit boek voor. Verder is het een herinnering aan Gerd Nan
en misschien helpt het andere mensen bij het verwerken van hun verdriet.
Welke boeken lees je zelf graag?
Op dit moment heb ik het even gehad met
boeken, omdat ik er zoveel voor school moet lezen, maar op zich houd ik wel van
lezen. Lekker op vakantie, op het strand. Zelf vind ik De Vliegeraar van
Khaled Hosseini een heel mooi boek en ik lees ook graag de “Gossip Girl”-
serie, die vertaald is uit het Amerikaans. Typische meidenboeken zijn dat.
Ben je van plan nog een tweede, derde, vierde boek te schrijven?
Jazeker! Maar ik zou alleen niet kunnen zeggen wanneer. Ik zit nu midden in mijn laatste tentamenweken en daarna de examens van 6 gymnasium, dus daar ben ik voorlopig wel even zoet mee. En na de zomer ga ik Rechten studeren in Amsterdam, ook niet echt een studie waarbij je veel vrije tijd hebt. Dus wanneer er een tweede boek komt kan ik niet zeggen, maar dŕt het er komt wel.
Naslag:
Website Gerd Nan: http://hetlevenvangerdnan.nl/
Volkskrant artikel over Gerd Nan: kijk hier
Bibliografie Tessa Feller:
2008 : Nooit Meer
Kijk hier voor de recensie
Nooit Meer
Auteur: Tessa Feller
Uitgeverij Kluitman
ISBN 978 90 206
6350 1
Paperback
Prijs 9,95
Noa is gek op Ron, sinds kort haar vriendje. Hij is
vrolijk en open en heeft de breedste smile van iedereen. Zoey is gek op Jason,
haar vriendje. Maar wat is zijn probleem de laatste tijd? Hij is niet meer de
jongen op wie ze een jaar geleden verliefd werd.
Als de meiden elkaar op een feestje ontmoeten, blijkt dat ze het goed met elkaar
kunnen vinden. Maar met hun ontmoeting neemt het lot een dramatische wending en
het vriendschappelijke contact tussen Noa en Zoey krijgt verregaande gevolgen.
In april 2007 verloor de toen zestienjarige Tessa Feller een goede vriend door zinloos geweld. Ze had het gevoel dat ze nog erg veel tegen hem te zeggen had en daarom raadde haar familie haar aan om te gaan schrijven. Dat resulteerde in dit boek.
Het verhaal in dit boek is fictie, het is niet het
verhaal zoals Tessa dat heeft meegemaakt.
Wil je reageren op dit interview?
Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt
voor de discussie over Nooit Meer van Tessa Feller.
Kijk
hiervoor op ons boekenforum.
Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.