Skip to: site menu | section menu | main content

 

Currently viewing: www.ezzulia.nl » Grote Interviews


Nieuwe recensies op de Ezzulia website:



Sharon Bolton:
Zielsgeheim


Bolton doet in Zielsgeheim iets nieuws. Zij nam de oorspronkelijke gebeurtenissen als uitgangspunt voor haar thriller, vertaalde het naar het nu en gaf er haar eigen draai aan


Tom Rob Smith:
Agent 6


Met deze trilogie leverde Smith een huzarenstuk af


Sofie Sarenbrant:
Week 36


Geen doodenge zwangerschapsthriller maar een gemiddeld debuut uit het succesvolle thrillerland Zweden


Jussi Adler-Olsen:
Het Washington-decreet


De eindredacteur had de schrijver en lezers een groot plezier gedaan door het verhaal te laten inkoken tot de helft van het volume


Håkan Nesser:
De man zonder hond


Met De man zonder hond is Håkan Nesser weer helemaal terug op het gebied van de misdaadroman


Lars Kepler:
Getuige


Prima thriller die net als Contract werd genomineerd voor beste Zweedse misdaadroman


Buthler & Öhrlund:
Moordlust


Een goedgeschreven maar verder doorsnee Zweedse thriller


C.J. Sansom:
Kloostermoord


Kloostermoord is in de eerste plaats een zeer sfeervol boek


Jerker Eriksson & Håkan Sundquist:
Het kraaienmeisje


Het Kraaienmeisje is een thriller die staat als een huis. Een koud donker huis vol sinistere geheimen


Judith Visser:
Time-out


De thriller laat je dankzij het goede gebruik van deze thema’s op het puntje van je stoel zitten en de schrijfster neemt je in een rap tempo mee door verschillende lagen in het verhaal





































































 




















































 

 

 


 

Ezzulia interview
Svea Ersson

Door Carien Touwen | Ezzulia.nl
(Twitter: @CarienTouwen)

 


12 augustus 2012 |  Zonder Lisa is alweer het derde boek van Nederlandse auteur Svea Ersson. Haar bijzondere achternaam dankt ze aan haar opa, een Zweedse zeeman die met een Nederlands meisje trouwde. Svea schreef op haar zestiende haar eerste boek al, maar ging pas serieus met schrijven aan de slag naar aanleiding van enkele schrijfwedstrijden. Ze deed het hierin goed; ze kreeg een eervolle nominatie, een gesprek bij een beginnende uitgever en vervolgens won ze de wedstrijd van Verbum Crime. De dag dat Ilse Karman van Verbum Crime (nu De Crime Compagnie) belde om te zeggen dat ze de winnares was, kon ze haar geluk niet op. Dit resulteerde in Svea’s eerste thriller Alleen Eva, die in augustus 2009 verscheen. In juli 2010 kwam Svea’s tweede thriller Voor altijd Isa uit en nu dus Zonder Lisa, waarin Eva de nachtmerrie van iedere ouder meemaakt: haar dochtertje verdwijnt.

 


"Ik schrijf graag over zaken die zich dichtbij huis zouden kunnen afspelen"


Je hebt een droomdebuut gemaakt: je eerste boek Alleen Eva werd gepubliceerd na het winnen van een schrijfwedstrijd van Verbum Crime. Nu ligt je derde boek al in de schappen. Hoe voelt dat?

Het voelt alsof ik op de goede weg ben (lacht). Ik ben heel blij dat ik de kans heb gekregen om na mijn debuut meer boeken te publiceren. Om naam te maken als auteur, is dat echt nodig.

 

Zonder Lisa is alleen te lezen, maar ook een vervolg op je debuutroman Alleen Eva. Was je altijd al van plan om een vervolg te schrijven?

Ja, dat idee is al tamelijk snel ontstaan. Ik heb Alleen Eva in twee maanden geschreven. In die periode leefde ik bij wijze van spreken dag en nacht samen met mijn hoofdpersonen. Toen het verhaal af was, vond ik het heel moeilijk om hen los te laten. Ik bleef me afvragen hoe het verder zou gaan met Eva en Tommie en de mensen om hen heen. Uiteindelijk was mijn nieuwsgierigheid daarnaar groot genoeg om een vervolg te schrijven.

 

Hoe ben je ertoe gekomen dit verhaal te schrijven?

Toen de tekst van Alleen Eva al definitief was, las ik in de krant een berichtje waarvan ik dacht: oh, dat had ik ook nog wel in het boek willen verwerken. In het bericht stond dat steeds meer wietkwekerijen Nederland ontvluchtten en naar Zweden trokken. Ik zag direct voor me hoe Eva op een ogenschijnlijk verlaten huis stuitte en daar tot haar schrik een wietkwekerij in aantrof. Met dat idee ben ik aan Zonder Lisa begonnen, maar gaandeweg is het toch een heel ander verhaal geworden.

 

Ik las ergens dat Tommie in de eerste versie van Alleen Eva stierf. Dit heb je uiteindelijk toch veranderd. Waarom?

Vooral uit medelijden met Eva. Ze had al zo veel ellende meegemaakt en dan liet ik, harteloze auteur, ook nog eens haar vriend verongelukken. Dat ongeval vond na de ontknoping plaats, waardoor het verhaal volgens mijn uitgever te lang doorliep. Ik moest het einde dus herschrijven en heb daarbij meteen het verzoek van één van de juryleden van de schrijfwedstrijd, om Tommie alsjeblieft te laten leven, ingewilligd. Gelukkig maar, anders was Zonder Lisa er ook niet gekomen.

 

Hoofdpersoon Eva heeft meerdere persoonlijkheden. Hoe heb je hiernaar onderzoek gedaan?

Door zo veel mogelijk over dissociatieve stoornissen te lezen. Ook heb ik een aantal vragen aan een psychotherapeut voorgelegd. Omdat het niet mijn bedoeling was een boek over dissociatieve stoornissen te schrijven, heb ik ervoor gekozen om Eva behoorlijk ver te laten zijn met de verwerking van haar trauma. Ze heeft haar stoornis goed onder controle, waardoor deze voor de buitenwereld niet direct zichtbaar is.

 

Er is een flink leeftijdsverschil tussen Eva en Tommie. Denk je dat zo’n relatie kan werken?

Ik denk niet dat leeftijdsverschil een punt hoeft te zijn. Zeker niet als beide partners al wat ouder zijn. Tommie is in dit geval nog wel erg jong, maar heeft al zo veel meegemaakt dat hij in zijn gedrag ouder is.

 

Wat zou jij doen als je kind zomaar verdwijnt?

Ik ben nogal nuchter, dus ik denk niet dat ik direct in paniek zou raken. Ik zou eerst alle mogelijke verblijfplaatsen onderzoeken. Pas als dat geen resultaat oplevert en de tijd verstrijkt, zou ik waarschijnlijk ongerust worden. Vooral de mogelijkheid dat je kind zich in handen bevindt van een gestoord iemand, lijkt me afschuwelijk.

 

Dit is alweer je derde psychologische thriller. Wordt het schrijven gemakkelijker?

Het schrijven op zich wordt niet makkelijker of moeilijker. Er zijn fijne dagen waarop ik barst van de inspiratie en het schrijven als vanzelf gaat, en er zijn dagen waarop het veel meer moeite kost. Ik probeer wel altijd door te schrijven en niet te blijven hangen in het onbestemde gevoel dat ik soms bij een verhaal heb. Als ik daar te veel aan toegeef, komt er niets meer uit mijn handen.

 

Via internet is er een oproep geweest dat je proeflezers zocht voor deze roman. Waarom heb je dit gedaan en wat heeft het opgeleverd?

Het idee kwam van mijn uitgever. Het is best lastig om kritische proeflezers te vinden in de directe omgeving en dit leek ons een leuke manier om met geïnteresseerden in contact te komen. Er meldden zich tien mensen aan, van wie er negen daadwerkelijk hebben proefgelezen. Ook mijn man heeft meegelezen. Waar ik vooraf dacht dat er heel veel verschillende opmerkingen zouden komen, viel dit in de praktijk erg mee. De kritiek was bondig en kwam vaak op hetzelfde neer. Daardoor was voor mij duidelijk welke punten in het verhaal beter uitgewerkt moesten worden. Al met al vond ik het een waardevolle ervaring en voor herhaling vatbaar.

Kon je veel van jezelf kwijt in het boek? In hoeverre laat je persoonlijke ervaringen of meningen bewust een rol spelen?

Ik probeer mezelf zo veel mogelijk buitenspel te zetten bij het schrijven. Ik heb er geen behoefte aan mijn persoonlijke overtuigingen of kijk op de maatschappij uit te dragen. Toch zal er ongemerkt best veel van mijzelf insluipen. Ik put tenslotte uit eigen bron.

 

Hoe en wanneer heb je aan dit boek geschreven? Je hebt tenslotte ook een baan bij de gemeente en een druk gezinsleven…

Ik merk dat het lastiger wordt om schrijftijd te vinden. Tijdens het schrijven van mijn eerste twee boeken leefde ik in een roes. Ik zette veel voor het schrijven opzij en werkte bij voorkeur ’s avonds en ’s nachts. Dat is me op gaan breken, ik trek het niet meer om laat op te blijven. Ik moet nu dus meer tijd overdag vinden, waardoor het soms touwtrekken is met mijn andere bezigheden.

 

Wat vind je familie ervan dat je schrijft? Lezen ze jouw werk?

Ze zijn trots op me. Mijn moeder, zus en schoonzus hebben al mijn boeken gelezen. Mijn vader is daar helaas niet meer toe in staat. Mijn man is niet zo’n lezer, maar met Zonder Lisa is hij begonnen met proeflezen.

 

Zijn er onderwerpen waar je nooit over zou schrijven?

O, heel veel. Niet zozeer uit principe, maar vooral uit onwetendheid of omdat ze me niet interesseren. Ik zou niet gauw schrijven over onderwerpen waar ik geen verstand van heb en die me ook niet genoeg interesseren om me er heel erg in te verdiepen. Hierbij denk ik bijvoorbeeld aan een waarheidsgetrouwe, politiek getinte thriller. Het lijkt me moeilijk om, zonder kennis van het politieke bedrijf, dat geloofwaardig neer te zetten. Hetzelfde geldt voor de advocatuur. Ik heb altijd het idee dat je daarin werkzaam moet zijn om er goed over te kunnen schrijven. Ook aan internationale complottheorieën zal ik me niet gauw wagen. Die interesseren me wel, maar de research daarvoor vraagt veel meer tijd dan ik er in deze fase van mijn leven aan kan besteden. Mede daarom schrijf ik graag over zaken die zich dichtbij huis zouden kunnen afspelen.

 

Lees je zelf veel en wie zijn je favoriete schrijvers/ boeken?

Het verplicht lezen voor de boekenlijst van de Havo heeft mijn leesplezier lange tijd bedorven. Pas sinds een aantal jaren lees ik weer. Voornamelijk thrillers van Nederlandse auteurs. Ik heb geen favoriete schrijver. Alhoewel…de boeken van mijn collega-auteur Linda Jansma vind ik wel erg fijn lezen.

 

Hoe zou je jouw schrijfstijl omschrijven?

Lastig om daar zelf iets over te zeggen. Ik hoor vaak dat ik beeldend schrijf en dat mijn boeken zich vlot laten lezen. Ik hoop mijn lezers door mijn schrijfstijl mee te nemen in het verhaal.

 

Ben je al bezig met een volgend boek en kun je iets over je toekomstige schrijfplannen vertellen?

Het begin van mijn volgende boek is er. Het verhaal dat ik wil schrijven, is al redelijk uitgewerkt aanwezig in mijn hoofd. Een schrijfdoel voor de toekomst heb ik niet echt. Voorlopig houd ik het bij het spannende genre. Als het me lukt om ieder jaar een thriller uit te brengen, ben ik meer dan tevreden.




Foto: Met dank aan De Crime Compagnie 

 

 

 

 



Zonder Lisa

Auteur: Svea Ersson
Uitgeverij De Crime Compagnie
ISBN: 978 94 6109 048 5
Paperback
Prijs: € 14,95
Verschenen: mei 2012

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Als Eva na een spelletje verstoppertje vanuit haar schuilplek tevoorschijn komt, kan ze haar dochter van vijf nergens meer vinden. Een zoektocht levert niets op, het meisje lijkt spoorloos verdwenen. De politie wordt ingeschakeld en dan begint het eindeloze wachten.

Waar is Lisa? Wie heeft het op haar voorzien en waarom?

 


Website:

http://sveaersson.nl/


 


Wil je reageren op dit interview?

Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt voor de discussie over de boeken van - of dit interview met - Svea Ersson.

Kijk hiervoor op ons boekenforum.

 


Interviews

Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.

 


 

 

Terug naar boven