Hoe is het idee ontstaan voor Na Delphine?

Ik wilde een boek schrijven over vriendschap. Vrienden zijn essentieel voor het menselijk geluk. Het is zelfs wetenschappelijk aangetoond dat mensen met goede vrienden langer leven. Maar je vrienden kennen ook als geen ander je zwakke kanten. Als ze zich tegen je keren, weten ze precies waar ze je moeten raken. Diepe vriendschappen aangaan, maakt kwetsbaar. Dat vond ik een mooi gegeven voor een thriller.

 

In Na Delphine staat een vriendenclub centraal. Maak je zelf ook onderdeel uit van een hechte vriendenclub die elkaar al vele jaren kent?

Ik heb mijn vrienden in de loop der jaren overal opgeduikeld, maar ze kennen elkaar langzamerhand wel vrij goed van feesten. Ik ben meer van het een op een contact. Dat is misschien maar beter ook, als je bedenkt wat er in Na Delphine met de vriendengroep gebeurt.

 

Hoe kijk jij aan tegen vriendschap?

Ik wil graag geloven in vriendschap voor het leven, maar ik ben het wel steeds meer gaan zien als een dynamisch proces. Voorheen had ik de neiging veel van vriendinnen te verwachten. Dat leverde intense vriendschappen op, die soms ook eindig bleken. Net als een hevige verliefdheid gaat zo’n vriendschap op den duur voorbij. Maar de meeste vriendinnen en vrienden heb ik al heel lang.

 

Hoe belangrijk zijn vrienden in je leven?

Heel belangrijk. Zij scherpen m’n geest, laten me zien wie ik ben, en vice versa, en ik kan met ze lachen. Met een gedeelde blik naar de wereld kijken geeft een gevoel van verbondenheid. Alles wat ik meemaak, wordt vanzelf een goed verhaal als ik het aan mijn vriendinnen vertel. Ik voel me een stuk minder gelukkig zonder ze, dat weet ik zeker. Ik kan ze ook echt missen als ik ze een tijdje niet heb gezien.

 

Hoe ontstaan de karakters in je boeken?

Zij komen voort uit alles wat ik heb meegemaakt, gelezen en geobserveerd. Het gebeurt geregeld dat vrienden en bekenden in een personage iemand menen te herkennen, maar meestal klopt dat niet. Ik vind het wel een compliment. Blijkbaar zijn mijn personages behoorlijk levensecht.

 

Welk karakter is je favoriet? 

Na Delphine is vanuit zeven verschillende perspectieven geschreven, dus ik dook steeds weer in een ander hoofd. Dat was heel enerverend. Ik heb een voorliefde voor Hans, een van de vrienden. Hij maakt een rommel van zijn leven, maar hij weet het van zichzelf. Hij is verbaal begaafd en heeft zelfspot, dat maakt hem ondanks zijn streken aimabel. Het moeilijkst? Ik denk dat dat Kick was, de man van Delphine. Hij is ambivalent in zijn reacties. Dat zijn ze allemaal, maar het duurde met Kick het langst voordat ik hem had doorgrond.

 

Vond je het lastig om met zoveel karakters te werken?

Ik heb de karakters eerst heel goed leren kennen. Het zijn stuk voor stuk markante figuren, met hun eigenaardigheden. Ze zijn ook lang niet altijd aardig. Personages met een zekere eigenaardigheid zijn zoveel interessanter dan personages die je buurvrouw kunnen zijn. De buurvrouw, die kennen we nu wel.

 

Heb je veel research gedaan voor Na Delphine en zo ja, kun je daar wat over vertellen?

Nina, de hoofdpersoon, is dierenarts. Ik heb me uitgebreid in haar vak verdiept. Dierenartsen hebben een grote verantwoordelijkheid, veel groter dan ik dacht. Wettelijk zijn ze verplicht om 24 uur per dag zorg te leveren aan zieke dieren – wat met een kleine praktijk natuurlijk onmogelijk is, daarom nemen collega’s elkaars diensten over. In een nachtdienst beslis je als dierenarts over leven en dood. Moet je direct ingrijpen bij een zieke kat of hond, of kan het wachten tot de volgende ochtend? Een foute beslissing kan fataal zijn. Die spanning kon ik in het boek goed gebruiken.

 

Je bedankt achterin het boek collega Marion Pauw. Welke rol heeft zij gespeeld bij de totstandkoming van Na Delphine?

Marion en ik lezen al jaren elkaars manuscripten en geven elkaar ongezouten kritiek. Zij durft eerlijk tegen mij te zijn, en andersom. We zijn het er over eens dat we daar alleen maar beter van worden.

 

Hoe werkt het schrijfproces bij jou?

Als ik ga schrijven ken ik het verhaal en de personages. Ik heb de plot goed uitgewerkt en maak vooraf een hoofdstukindeling. Dat moet ook wel met een boek als Na Delphine, dat behoorlijk ingewikkeld in elkaar zit. En vervolgens gebeuren er altijd weer dingen die ik niet had voorzien. De touwtjes strak in handen houden en ze vervolgens durven laten vieren, dat is de kunst.

Je eerste boek was een roman, waarom heb je ervoor gekozen om vervolgens over te gaan op het thrillergenre?

In Zus, mijn eerste boek, zat al een constante dreiging, al stond er ‘roman’ voorop. Doof, mijn tweede boek, ontwikkelde zich vanzelf tot een thriller. Het genre blijkt bij me te passen. Ik houd van een stevige plot en vind het fijn om naar een dramatische ontknoping toe te werken. De duistere trekjes van de mens, de kant die meestal onder de oppervlakte blijft, vind ik fascinerend.

 

Hoe lang schrijf je gemiddeld over een boek? Gaat het schrijven van boeken nu sneller dan bij het schrijven van je debuut?

Het duurt juist steeds langer omdat de verhalen steeds complexer worden: meer personages, meer tijdslijnen, meer lagen. Maar ik heb zeker bruikbare ervaring opgedaan in het doseren van spanning en de opbouw van de ontknoping.

 

Ben je wel eens bang dat de inspiratie voor nieuwe boeken stopt?

Het is gevaarlijk om te zeggen, maar ik heb eigenlijk altijd wel ideeën. Ik kom geregeld uitgewerkte plots tegen op mijn laptop waarvan ik met verbazing denk: o ja, dat had ik ook nog bedacht. Ik verzin dan liever een nieuw verhaal dat vers is en urgent aanvoelt.

 

Schrijf je elke dag op vaste tijden of schrijf je op willekeurige momenten, net hoe het uit komt?

In vroeg opstaan geloof ik niet. Dan ben ik veel te duf. Ik doe ’s ochtends yogaoefeningen om lichaam en geest soepel te maken en dan ga ik aan de slag. Het liefst werk ik in stilte. Schrijvers die roepen dat ze allerlei interessante muziek draaien, geloof ik nooit zo. Of je luistert ernaar en dan ben je afgeleid. Of je concentreert je en dan hoor je toch niets. ’s Avonds schrijven vind ik overigens het fijnst, maar dan kan ik vaak niet slapen omdat mijn hoofd te vol zit met het verhaal.

 

Was het lastig om een uitgever te vinden voor je werk?

Ik ben verwend, dat ging snel. De eerste uitgeverij was meteen raak. Maaike le Noble, mijn toenmalige uitgeefster, kende me al van mijn columns in Marie Claire, dat scheelde. Ze bood me na het lezen van mijn manuscript een contract aan en ik zei verheugd ‘ja’.

 

Verzin je de titels voor je boeken zelf of doet je uitgever dat?

Dat doe ik zelf. En de uitgeefster was tot nu toe blij met de titel, dus dat is geen punt.

 

Welke waarde hecht je aan recensies over je boeken?

Van goede recensies word ik vrolijk. En slechte recensies relativeer ik net zolang tot ik er geen last meer van heb. Gelukkig rolde de ene na de andere mooie recensie van Na Delphine binnen. Natuurlijk ben ik blij dat mijn boek zo vaak en zo positief is besproken.

 

Ben je alweer bezig met een nieuw boek?

Het antwoord is: ja. Maar ik kan er nog niets over zeggen. Kwestie van beroepsgeheim.

 

Wat is je ultieme droom als schrijfster?

Natuurlijk hoop ik met elk boek weer op veel publicitaire aandacht, een grote stapel in de winkel en hoge verkoopcijfers. Maar uiteindelijk is de kern: mooie verhalen bedenken en schrijven. Verhalen met een noodzaak. Als ik dat kan blijven doen, ben ik gelukkig. De rest is bijzaak. Dat zou althans wel zo moeten zijn.

  

Foto: Pascal Ollegott | kijk hier
Met dank aan uitgeverij De Boekerij

---

Na Delphine
Auteur: Siska Mulder
Uitgeverij De Boekerij
ISBN: 978 90 225 5481 4
Paperback
Prijs: € 18,95
Verschenen: november 2010

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Acht vrienden delen samen lief en leed, totdat één van hen verdwijnt. Delphine Zuiderland laat haar gezin in de steek en vertrekt met onbekende bestemming. Haar vriendin Nina is er als enige van overtuigd dat Delphine niet vrijwillig is weggegaan. Door haar zoektocht naar de waarheid raakt Nina verstrikt in een web van leugens en intriges. De veilige wereld van de vriendengroep valt uiteen en laat Nina achter met de vraag: wie heeft er schuld?

Na Delphine is een intelligente psychologische thriller vol onderhuidse spanning. De personages worden tot leven gewekt met gevoel voor detail en scherp menselijk inzicht. Liefde, lust, afgunst en haat leiden tot een dramatische ontknoping die nog lang nadreunt.

 

---