Interviews
Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.
Ezzulia Interview:
Simone van der Vlugt
Door Jürgen Joosten | Ezzulia.nl
Foto's: Merlijn Doomernik (gebruikt met toestemming)
"In thrillers kan ik het meest van mezelf kwijt"
4 maart 2008 | Simone van der Vlugt (1966) kwam tijdens haar studie Nederlands en Frans in aanraking met jeugdliteratuur. Na haar afstuderen begon ze te schrijven en in 1995 verscheen haar eerste boek. Het was het begin van een lange reeks historische jeugdboeken waar ze verschillende prijzen mee won. Eind 2004 maakte van der Vlugt de overstap naar literaire thrillers voor volwassenen en bleek ze met De Reünie meteen zeer sucesvol te zijn. In minder dan drie jaar verschenen er bij uitgeverij Anthos drie thrillers waar meer dan een half miljoen exemplaren van over de toonbank gingen. Twee weken geleden verscheen met Blauw Water de vierde thriller van Simone van der Vlugt. Hierin staat een ontsnapte TBS-er centraal die een moeder en haar dochtertje gijzelt in hun eigen huis.
Jürgen Joosten sprak met Simone van der Vlugt over Blauw Water en over haar toekomstplannen.
Ontsnapte TBS-ers kwamen vorig jaar vaak in het nieuws. In hoeverre verwerkte je dit in je boek?
De berichtgeving over ontsnapte TBS-ers bracht me zeker op het idee om er een boek over te schrijven. Op een dag was ik alleen thuis, ik was boven bezig, de deuren beneden waren niet op slot en plots drong het tot me door dat iedereen zomaar naar binnen kon stappen. Bij mij slaat dan meteen mijn verbeelding op hol. Ik vroeg me af hoe ik zou reageren als er opeens een wildvreemde met kwade bedoelingen in mijn huiskamer zou staan. Als ik daar vervolgens over ga fantaseren, trekken de gebeurtenissen als filmbeelden aan me voorbij. Die filmbeelden heb ik opgeschreven. Ik vind zo’n dicht-bij-huis-misdaad heel intrigerend. Het zou je zomaar kunnen overkomen…
Wist je trouwens dat ik zelf een beetje mijn eigen thriller meemaakte? Ik had
nog maar net mijn manuscript ingeleverd bij de uitgever, of mijn zwager, hij
woont dichtbij en loopt regelmatig even langs, kwam via de achterdeur mijn huis
in. Hij was nog maar net binnen of de politie liep al om ons huis. Ze keken snel
in de achtertuin en toen ze daar niemand zagen keken ze naar binnen. Je schrikt
je dood. Wat bleek? In de buurt was een verdacht persoon gesignaleerd. Mijn
zwager liep nietsvermoedend achterom, maar één van de buren vond het verdacht en
belde meteen de politie. Heel alert. Daar ben ik ook wel blij mee, maar ik vond
het toch wel heel toevallig. Hoe groot is de kans dat zoiets écht gebeurt... en
dan op zo’n moment, net na het inleveren van mijn manuscript. Ik dacht, als ik
dit aan iemand vertel geloven ze me niet. Zo zie je maar hoe snel je in je eigen
boek terecht kunt komen.
Waarom
de keuze voor een TBS-er?
Tja, het onderwerp kwam veel in het nieuws en die proefverloven gaan vaak
verkeerd. Natuurlijk zijn niet alle TBS-ers moordenaars, maar een boek over een
vriendelijk, onschuldig persoon is niet spannend.
Momenteel draait er ook een film genaamd TBS in de bioscoop.
Echt heel toevallig! Dat net nu mijn boek
uitkomt en dat er tegelijkertijd een film over een TBS-er in de bioscoop draait.
Het zal er wel te maken mee hebben gehad dat het zo’n hot item is.
Ook toevallig dat Theo Maassen lijkt op jouw hoofdrolspeler? Hij is ook lang met kort donker haar.
Nu je het zegt, puur toeval. Er zijn trouwens
wel meer gelijkenissen met de film. De echte naam van het gegijzelde meisje in
de film is Lisa, net als mijn hoofdrolspeelster. Maar het perspectief van het
slachttoffer is in Blauw Water duidelijk anders.
Blauw Water is je dunste boek tot nu toe. Heb je daar een verklaring voor?
In Blauw Water schrijf ik vanuit twee
perspectieven. Het ene perspectief ligt bij Lisa, de vrouw die door de TBS-er
gegijzeld wordt, en het andere perspectief bij Senta, een vrouw die bij Lisa
aanbelt om de weg te vragen. Als Senta snel weggaat om hulp te halen, overkomt
haar iets verschrikkelijks. Die twee verhaallijnen nodigden niet uit tot
allerlei uitwijdingen en daardoor werd het boek minder dik dan de vorige drie.
Dat had ik best kunnen oplossen met allerlei flashbacks van jeugdherinneringen
en de dagen voor het drama, maar ik had het gevoel dat ik dat niet moest doen.
Het boek had een heel strakke spanningsboog en die wilde ik graag behouden.
Trouwens, zo dun is het nou ook weer niet. Blauw Water is van een heel normaal
formaat, alleen iets minder dik dan wat je van mij gewend bent. Vooral om de
spanningsboog intact te laten.
RTL nieuws wordt genoemd. Hoe belangrijk is de media en actualiteit in jouw beschrijvingen?
Heel belangrijk, in het boek gebruik ik
beschrijvingen van mijn wereld en het nieuws waar ik naar kijk. Ik hoor van de
lezers dat ze die herkenbaarheid leuk vinden.
Het verhaal speelt zich af in Appeltern. Vanwaar de keuze voor deze plek?
Voor het verhaal had ik een omgeving met een
huis en een dijk in gedachten. In eerste instantie had ik het verhaal in
Friesland gesitueerd, maar daar heb je minder van de dijken die ik voor ogen
had. Ik ben eens in Appeltern geweest en wist dat die omgeving voldeed aan de
locatie die ik zocht. Aan een bekende omgeving heb ik ook steun tijdens het
schrijven, dan zie ik het beter voor me. De verdrinkingsscène van Senta komt
weer voort uit mijn eigen angst om langs het water rijden.
De personages zijn levendig beschreven. Ook een klein beetje autobiografisch?
Alle personages zijn een afspiegeling van mijzelf. Ze zijn van binnenuit geschreven. Wat de gezinssituatie van Lisa betreft; ik heb ook een dochter, maar ik had net zo goed een zoon kunnen nemen. De keuze voor een meisje is logisch; zij ondervindt meer dreiging van die TBS-er. Je weet maar nooit of het een pedofiel is.
Ook de ziekte van Anouk heb ik uit eigen
ervaring beschreven. Ze heeft astmatische bronchitis en daar heeft mijn zoon
veel last van gehad toen hij klein was. Dat Anouk ziek is, verklaart waarom ze
niet naar school hoeft en waarom Lisa thuis zit. Tegelijk heb je voor je verhaal
een extra ijzer in het vuur: een ziek kind maakt dat je als ouder nóg
kwetsbaarder.
Was Blauw Water een moeilijk boek om te schrijven?
Nee, het ging eigenlijk heel vlot. Ik was wel
een beetje bang dat mijn uitgever zou zeggen dat ik extra hoofdstukken moest
toevoegen om het boek dikker te maken. Maar gelukkig waren ze met me eens dat
dat afbreuk zou doen aan het verhaal. De lezers hebben meestal ook geen behoefte
aan al die details. Er moet iets te verzinnen blijven. Ik had Senta bijvoorbeeld
verder kunnen uitdiepen, maar dit is niet het soort boek dat daar om vraagt.
Nee, ik ben tevreden zo. Ik hoop de lezers ook.
Senta
is journalist en interviewt een auteur met een writers block. Heb je hier bewust
voor gekozen?
Het beschrijven van een journalist die iemand
interviewt was een goede verklaring waarom Senta alleen op pad gaat en de weg
kwijt raakt. Ik koos voor een interview omdat veel journalisten die naar mij
komen ook wel eens de weg niet kunnen vinden. Tijdens het schrijven blijf ik
altijd dicht bij mezelf.
Senta is geen alledaagse naam. Hoe kom je tot de namen van je personages?
Ik houd een namenlijst bij met namen die ik
wil gebruiken. Verder heb je natuurlijk van die namenboeken. Maar vooral tijdens
het signeren kom ik de mooiste namen tegen. Zo’n aparte naam is weer eens wat
anders en degene van wie ik de naam gebruik vindt het ook erg leuk.
Ga je ooit met vaste personages werken?
Ik zal niet zo gauw met vaste personages gaan
werken. Boeken moeten inwisselbaar zijn. Voor een lezer is het niet leuk dat ze
met het verkeerde deel beginnen en een stuk van de ontwikkeling van de
hoofdpersoon missen. Maar wat vooral speelt is dat ik een personage na een jaar
schrijven een beetje zat ben. Dan krijg ik behoefte aan iets anders.
Waar haal jij je inspiratie vandaan?
Veelal van dingen die ik zie of lees. Vooral
door mij af te vragen wat ik zou doen bij zo’n gebeurtenis. Maar als ik dan een
thrillerplot bedenk, denk ik wel eens: daar vermoord je iemand toch niet voor.
Terwijl de werkelijkheid vaak gekker nog gekker is. Kijk nu bijvoorbeeld naar
Joran van der Sloot. Als ik dat verhaal had bedacht zou ik het erg
onwaarschijnlijk hebben gevonden dat een jongen een meisje zomaar in zee dumpt.
En dat een infiltrant er vervolgens in slaagt hem een bekentenis te ontfutselen
die ook nog eens op band staat. Maar de gekste dingen gebeuren gewoon werkelijk.
Ik volg zo’n zaak met interesse. Het eerste wat ik dacht was, kan iemand
veroordeeld worden op zo’n bekentenis door middel van een verborgen camera? En
mag een burger zoals die van Eem zoiets doen? Daar leer je veel van.
Wat is het verhaal achter de cover?
De cover moet de spanning en broeierigheid uitdrukken die tussen Lisa en de TBS-er ontstaat. Ik denk dat iedereen in zo’n situatie zou proberen om vriendjes te worden als duidelijk wordt dat ontsnappen niet lukt. Maar wat doe je als diegene wat meer dan alleen vriendjes wil worden? Natuurlijk leeft bij Lisa, behalve doodsangst, ook de vrees dat die man zich aan haar zal vergrijpen.
Ik ben heel tevreden met dit omslag. Ik hou
niet zo van omslagen vol bloed en geweld. Juist de suggestie van het
tegenovergestelde vind ik prikkelend.
De eerste oplage van Blauw Water is maar liefst 100.000 exemplaren. Een geweldig aantal. Doet dat iets met jou?
Mijn boeken hebben het allemaal heel goed gedaan. Ze zijn alle drie ruimschoots de 100.000 exemplaren gepasseerd. In die zin vond Anthos het geen risico om er meteen zoveel te drukken, en ik ook niet. Ik zie het niet als een extra druk maar eerder als een enorm blijk van vertrouwen. En natuurlijk is zo’n hoge oplage de droom van iedere schrijver, dus daar moet je gewoon van genieten. Ik ben niet zo bang dat we er mee blijven zitten.
Je boeken hebben verschillende stijlen. Welke
bevalt nu het best?
Schaduwzuster had een wisselend perspectief en geen chronologische tijdsbalk. Dat is een uitdaging en leuk om te doen. Maar ook een stuk ingewikkelder dan het de opbouw van Blauw Water. Het Laatste Offer was weer een heel ander soort thriller, met veel aandacht voor archeologie en geschiedenis. Met dat boek was mijn uitgever iets voorzichtiger, hoewel er toen ook de eerste oplage 55.000 exemplaren telde. Intussen zijn er meer dan 150.000 exemplaren van Het Laatste Offer verkocht. Een heel mooi getal, ik ben er dan ook heel trots op. Momenteel is in de midprice-editie verkrijgbaar.
Mijn jeugdboeken doen het ook heel goed. Twee
van mijn historische jeugdboeken, De Bastaard van Brussel en
Schijndood, zijn in een speciale editie op de volwassenenmarkt uitgebracht.
Jammer genoeg leggen veel boekhandelaren ze gewoon bij de jeugdboeken. De mensen
moeten ze nu soms even zoeken in de boekhandel.
Is het verschil in schrijven tussen jeugdboeken en thrillers voor volwassenen erg groot?
In mijn jeugdboeken houd ik meer rekening met
mijn taalgebruik. Je moet niet te vaak woorden gebruiken die de lezers niet
kennen, hoewel het soms wel goed is als ze een woord moeten opzoeken. Verder
gebruik ik in de jeugdboeken wat kortere zinnen en ik zou niet gauw in een
historisch boek spreken van het woord ‘tapisserie’ maar van ‘wandtapijt’.
Als
je ooit eens zo moeten kiezen tussen beide, waar zou dan je voorkeur naar uit
gaan?
Als ik echt zou moeten kiezen, zou ik voor boeken voor volwassenen gaan. Ik heb twaalf jaar lang met veel plezier voor jeugd geschreven en dat doe ik nog steeds. Maar het nadeel van jeugdliteratuur is dat je je iedere keer in een heel jong personage moet verplaatsen. Niet dat ik dat lastig vind, maar het schrijft prettiger als je vanuit je eigen belevingswereld schrijft.
De hoofdpersonen in mijn jeugdboeken werden
steeds ouder, op een gegeven moment waren ze rond de twintig, maar je moet er
altijd rekening mee houden dat je ook wordt gelezen door kinderen van twaalf.
Dat brengt beperkingen met zich mee die ik niet heb bij het schrijven van mijn
thrillers. Overigens ben ik niet van plan om alleen maar thrillers te schrijven.
Mijn liefde voor het historische genre ben ik nog niet verloren, en op dit
moment groeit er een historische roman voor volwassenen in mijn hoofd. Maar
daarover een andere keer meer…
Ben je al met een volgend boek bezig?
Ik zit nu op ongeveer driekwart van mijn thriller voor 2009. Daarna zou ik graag een historisch boek voor volwassenen willen schrijven. Nu en dan schrijf ik zelfs al een stuk, maar ik blokkeer die inspiratie zoveel mogelijk. Eerst moet mijn nieuwe thriller af. Dat vereist wel wat discipline. Maar ik ben altijd wel al bezig met research en ideeën ontwikkelen.
Let wel, het wordt geen historische thriller, maar een roman. Weer totaal iets anders, al is het wel weer een spannend verhaal. De nadruk ligt echter op de psychologie.
Maar het kan net zo goed gebeuren dat ik straks een nieuwe thriller bedenk en daar aan begin. Ik heb geen haast met die historische roman, hij groeit in de schaduw van mijn thrillers. Want thrillers blijf ik het leukst vinden om te doen. Daar kan ik het meest van mezelf in kwijt.
Blauw Water
Auteur: Simone van der Vlugt
Uitgever: Anthos
ISBN: 978 90 414 1090 0
Paperback
Prijs: 16,95
ISBN: 978 90 414 1294 2
Gebonden
Prijs: 21,95
Als Lisa in haar achtertuin de was ophangt staat er ineens een ontsnapte tbs'er voor haar neus. Vluchten is geen optie omdat ze het leven van haar zesjarige dochter Anouk niet in gevaar wil brengen. Er volgt een angstaanjagende en zenuwslopende week waarin moeder en dochter gegijzeld worden in hun eigen huis. Lisa zint op een ontsnappingspoging maar heeft weinig bewegingsvrijheid. Het enige waar ze op kan rekenen is haar inlevingsvermogen, fantasie en mensenkennis. Maar is dat genoeg om het er levend vanaf te brengen?
Senta is journalist en is met haar auto verdwaald in de mist. Als ze besluit aan te bellen bij een dijkhuisje, wordt er niet opengedaan. Ze loopt om het huis heen en ziet tot haar schrik dat daarbinnen een vrouw met een mes wordt bedreigd. Ze vlucht, maar terwijl ze op zoek gaat naar hulp overkomt haar iets vreselijks...
Bibliografie van Simone van der Vlugt:
2004: De Reünie
2005: Schaduwzuster
2007: Het Laatste Offer
2008: Blauw Water
Kijk hier voor de columns van Simone van der Vlugt.
Lees hier een eerder interview voor Ezzulia.
Wil je reageren op dit
interview?
Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt
voor de discussie over de boeken van Simone van der Vlugt.
Kijk
hiervoor op ons boekenforum.