Sharmeela, waarom moest jouw verhaal geschreven worden?

Spiegelbeeld heeft mij geholpen mijn anorexia beter te verwerken. Daarnaast wilde ik de hardnekkigheid van een eetstoornis laten zien. Ik wil met dit boek voorlichten en ik hoop daarnaast dat mensen het beter zullen begrijpen. Ik wil graag mensen helpen. Daarom geef ik ook voorlichting over anorexia op scholen.
 

Hoe ging het schrijven van Spiegelbeeld in zijn werk?

Natasza Tardio en ik leerden elkaar kennen via Meulenhoff/Boekerij. Het is belangrijk om een klik te hebben met de persoon die je verhaal gaat schrijven. De klik tussen Natasza en mij en omgekeerd was er direct. We zijn eind mei 2009 begonnen. Op dat moment had ik nog anorexia en Natasza heeft mij er wel eens flink mee geconfronteerd. Dat had ik nodig.

Sommige stukken uit mijn leven waren heel moeilijk om te vertellen. Vooral de stukken over Femke, mijn vriendin die aan anorexia is overleden, vond ik verschrikkelijk verdrietig. Op een gegeven moment moest ik hier zelf wel doorheen, anders kon Natasza niet verder met schrijven.
 

Hoe werkte het schrijven voor jou, Natasza?

Wanneer je iemands verhaal moet opschrijven is het altijd erg belangrijk dat je goed in iemands huid kruipt. Je moet weten wat voor taal iemand gebruikt en wat iemand bezig houdt, wat hij of zij voelt, wat deze persoon heeft beleefd en hoe hij of zij dat heeft ervaren. Soms is dat best moeilijk, tenslotte ben ik ook een mens met gevoelens en af en toe brengt dit dan ook emoties met zich mee.
 

Wat waren dan de moeilijke momenten tijdens het schrijven, Natasza?

Het is moeilijk als je ziet dat de persoon waarover je schrijft nog worstelt met bepaalde issues en je desondanks de deadline in de gaten moet houden. Wat ook moeilijk is, is dat je als schrijver van dit soort boeken vaak een soort van psycholoog en vertrouwenspersoon wordt. Dat kan emotioneel belastend zijn en heeft soms zijn impact op je eigen leven.
 

Heb je hier ook een voorbeeld van?

Tijdens de laatste fase van het schrijven zonder ik me vaak af van mijn gezin en omgeving. Dan kan ik me beter concentreren en me helemaal in de hoofdpersoon, in dit geval Sharmeela, inleven. Soms ga ik daar best ver in. Zo ben ik tijdens het schrijven van Spiegelbeeld een flink aantal kilo’s afgevallen. Als je schrijft over anorexia krijg je nou niet direct trek om iets te eten (lacht).
 

Sharmeela, is het echt zo dat de media een rol speelt in het krijgen van anorexia?

Nee, je kunt hier de media niet verantwoordelijk voor stellen. Maar modellenprogramma’s kunnen het misplaatste gevoel dat je te dik bent wel versterken. Iedereen heeft zijn eigen kwetsbaarheid. Maar we hebben niet allemaal het doorzettingsvermogen voor een eetstoornis.

In Spiegelbeeld klinkt heel duidelijk de machteloosheid van jouw moeder. Wat werkt wel als je een dochter hebt met anorexia?

Natasza heeft ooit tegen mij gezegd, toen ik haar huilend opbelde omdat ik niet wilde eten: ‘Dan eet je toch niet!’. Natasza vertelt dat ze dat heel moeilijk vond, maar dat haar dat toen het beste leek. Sharmeela beaamt dat. Zelfvertrouwen kun je niet halen uit externe factoren. Elke vrouw heeft een vervormd zelfbeeld. De realiteit is dat mensen er gewoon normaal uitzien. Bij een anorexiepatiënt komt het zelfbeeld totaal niet overeen met de realiteit. De reclame van Dove met die gezonde vrouwen vind ik schitterend.
 

Je noemt geen gewicht in Spiegelbeeld.

Dat wilde ik inderdaad bewust niet. Ik vond het niet relevant. Daar komt ook bij dat ik mezelf niet dun genoeg vond om anorexia te hebben. De foto op de cover vind ik inmiddels wel mooi, maar ik vond mezelf in eerste instantie eigenlijk te dik.
 

Hoe heeft jouw omgeving op Spiegelbeeld gereageerd?

Na het uitkomen van het boek heb ik geen contact meer met mijn familie gehad. Dat is natuurlijk heel moeilijk. Maar er kwamen ook onverwachte, fijne reacties van mensen. Van mijn tante Fareeda heb ik bijvoorbeeld een hele fijne mail gehad. Mijn ouders weten van Spiegelbeeld, maar hebben er heel veel moeite mee. De ouders van mijn vriendin Femke vonden het heel fijn en belangrijk dat het boek er was.
 

Heb jij klachten aan je anorexia overgehouden?

Ik wilde altijd danseres worden, maar dat kan nu niet meer vanwege botontkalking. Maar ik vind nu andere dingen veel belangrijk. Ik zit goed in mijn vel. Ik heb fijne mensen om me heen verzameld waar ik voor gekozen heb. Ik doe een hele leuke verpleegkundigenopleiding. Later wil ik een gezin. Ik ben genezen van anorexia. Ik moet met mijn stressmomenten leren omgaan. Inmiddels eet ik zonder schuldgevoel.

 

---

Over Aefke ten Hagen:
Aefke ten Hagen is gek op Nederlandse literatuur. Op elfjarige leeftijd schreef ze Het fototoestel, een kort verhaal dat werd verfilmd door de NCRV. In 2007 won ze de dialogenwedstrijd van het tijdschrift Esta.

Begin september verschijnt bij uitgeverij Mistral haar eerste roman, In naam van mijn vader. Volgens Aefke zelf een verhaal over liefde, waanzin en sushi.

Voor Ezzulia gaat Aefke interviews doen, columns en recensies schrijven. Op internet heeft ze ook een eigen weblog: www.stoereschrijfster.nl.

 

---

Spiegelbeeld
Auteur: Sharmeela de Roo & Natasza Tardio
Uitgeverij Arena
ISBN: 978 90 225 5475 3
Paperback
Prijs: € 18,95
Verschenen: juni 2010
 

 

 

 

 

 

 

 

 

Op 12-jarige leeftijd ontwikkelde zich bij Sharmeela de Roo zeer geleidelijk een eetstoornis. Wat begon met het overslaan van het ontbijt, resulteerde in een dramatische eetstoornis, waarvoor ze uiteindelijk zelfs moest worden opgenomen. Haar onzekerheid, de scheiding van haar ouders en het gevoel nergens te worden begrepen, werden ondergeschikt gemaakt aan haar obsessie ten aanzien van voedsel.

Als ten slotte haar vriendin en lotgenote Femke overlijdt, begint langzaam tot haar door te dringen dat ze zo niet verder kan gaan. Geschokt door de zelfmoord van haar vriendin gaat Sharmeela het gevecht met haar eetstoornis aan en ze wint.

Sharmeela de Roo is 21 jaar en woont in Nijmegen. Haar levensverhaal werd opgeschreven door freelance journalist Natasza Tardio, die onder andere voor Ezzulia schrijft. Eerder schreef zij de succesvolle autobiografie van paragnost Peter van der Hurk.

 

---