Skip to: site menu | section menu | main content

 

Currently viewing: www.ezzulia.nl » Grote Interviews


























 





 




 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Ezzulia Interview
Saskia Noort

Door Kim Moelands | Ezzulia.nl


8 maart 2009 | Met haar thrillers Terug naar de Kust, De Eetclub en Nieuwe Buren is Saskia Noort uitgegroeid tot hét boegbeeld van de Nederlandse misdaadromans. Het succes dat haar ten deel valt is haast met geen pen te beschrijven. Begin deze maand verscheen haar vierde thriller, De Verbouwing, waarin de wereld van de cosmetische chirurgie centraal staat.

Kim Moelands sprak namens Ezzulia met Saskia Noort over De Verbouwing,  over de invloed van recensenten en over haar plannen voor de toekomst.

 


"Schrijven is een heel eenzaam proces"


De Verbouwing  gaat onder andere over angst en hoe je vanuit die emotie verstrekkende keuzes kunt maken. Wat is jouw eigen grootste angst? 

Mijn angst is dezelfde als die van vele ouders, dat mijn kinderen iets overkomt.  Ik probeer mijn keuzes daar niet door te laten leiden en hen zoveel mogelijk vrij te laten en de ruimte te geven, maar ik kan het soms niet nalaten ze te controleren. Wat mezelf betreft, ik vind bijvoorbeeld vliegen eng, maar ik zal er geen reis minder om maken. Ik heb ook geleerd dat dwars door je angst heengaan, je van die angst bevrijdt.
 

In hoeverre geloof jij in maakbaarheid? En ervaar jij net als hoofdpersoon Mathilde grote druk om te presteren en in het perfecte plaatje te passen?

Het perfecte plaatje is dat van een gezin, met mooie, succesvolle ouders, gezonde, mooie, intelligente kinderen in een gestyled huis, met vele vrienden en familie, omringd door liefde en bewondering. Uiteraard zou ik ook willen dat mijn leven er zo uitzag, maar niet genoeg om dit heel erg na te streven. Daar ben ik te lui en te chaotisch voor. En ik geloof niet in maakbaarheid, maar dat kun je denk ik wel uit mijn boeken opmaken.  Als je probeert het geluk te ‘maken’ gaat het fout, die lering kun je er wel uit trekken.
 

De hoofdpersoon in De Verbouwing is een plastisch chirurg. Hoe sta jij zelf tegenover plastische chirurgie? Is het iets wat je absoluut nooit zou doen?

Ik heb mijn oogleden laten doen, omdat ze zwaar op mijn wimpers drukten en ik daarom altijd hoofdpijn had. Fijne bijkomstigheid was dat het me meteen tien jaar jonger maakte. Sindsdien fantaseer ik weleens eens over kleine, onzichtbare ingreepjes. Maar ik heb me er nog niet aan gewaagd, uit luiheid en angst. Ik heb ook geleerd het woord ‘nooit’ zo min mogelijk te gebruiken. 
 

Wordt het moeilijker of makkelijker om weer een nieuw boek te schrijven als er al meerdere op je naam staan?

Enerzijds is het makkelijker, omdat ik nu meer zelfvertrouwen heb, en meer routine. Ik durf meer, ook meer van mezelf erin te geven. Anderzijds is het moeilijker, omdat ik niet meer in de luwte kan schrijven. Er wachten heel veel mensen op mijn nieuwe boek en dat maakt de druk vrij groot.
 

Waar haal je je inspiratie vandaan voor de plot en voor je hoofdpersonen?

Uit alles om me heen. De karakters ontstaan in mijn hoofd en zijn een samensmelting van mensen die ik ken, mensen die ik tijdens mijn research tegenkom en mensen die ik soms op televisie of in de krant zie. Als ik mijn onderwerp gekozen heb en ga zoeken naar verhalen, ontstaat ook vanzelf de plot. Ga ik eenmaal schrijven, dan laat ik me iedere keer weer door mijn fantasie verrassen.
 

Welk karakter in De Verbouwing is je favoriet?

Mijn favoriete karakter is Thom, de zoon van Rogier en Mathilde. Hij is een boze puber, die zich tot held ontpopt. Het is heerlijk om vanuit zijn hoofd te schrijven, in die lekkere bozige pubertaal. Ik vind het altijd fijn vanuit iemand te schrijven die heel ver van mezelf af ligt.
 

Hoe spannend is het voor jou als er weer een nieuw boek van je hand verschijnt?

Ik vind het nu veel enger dan toen mijn debuut verscheen. Bij een debuut weet je niet wat je moet verwachten, is alles nieuw en verrassend. Nu weet ik wat er op het spel staat, en dat sommigen van de gelegenheid gebruik zullen maken mij als publiekelijke pispaal te gebruiken. Maar wat wel prettig is, is dat ik nu weet waar mijn eigen grenzen liggen, qua promotie en dat ik in vijf jaar tijd wel een soort olifantenhuid heb ontwikkeld. Bovendien heb ik nu, meer dan toen, geloof in mijn werk.
 

Overweeg je om ook eens in een ander genre te schrijven?

Ik zie mijn boeken als fictie, als boeken die toevallig ook spannend zijn om te lezen. Ik vrees dat als ik een roman zou schrijven, die spanning er vanzelf weer insluipt. Roman, thriller, het maakt mij niet zoveel uit.

Hoe belangrijk zijn recensenten in jouw ogen voor de verkoop van een boek?

Ik denk dat recensenten nauwelijks invloed hebben op de populariteit van een boek. Het is slechts een mening en de lezer maakt eigen keuzes. Het kan uitsluitend wat betekenen als het een hele goede recensie is, voor een schrijver die nog niet zo bekend is. Maar slechte recensies raken mijn verkoopcijfers niet.
 

Je debuteerde met het succesvolle Terug naar de kust. Hoe ben je er ooit toe gekomen om dat boek te schrijven?

Ik zat in de journalistiek, maar droomde er al jaren van eens een boek te schrijven. Mijn grote liefde lag bij fictie. Om mezelf minder afhankelijk te maken van de journalistiek ging ik een cursus scenarioschrijven doen, en daar ontstond het plot voor Terug naar de kust. Algauw bleek dat ik het leuker vond er een roman van te maken dan een film. Ik heb een jaar in mijn agenda vrijgemaakt om eraan te werken, nadat ik iemand bij Anthos bereid had gevonden mee te lezen. Niemand had verwacht dat het zo’n hit zou worden. Mede dankzij dat succes kan ik me nu uitsluitend met schrijven bezig houden. Heerlijk!
 

Met de opvolger van Terug naar de kust, De Eetclub, zorgde je ervoor dat niemand meer om Saskia Noort heen kon. Hoe ben je gekomen tot de plot van De Eetclub?

Terug naar de kust was natuurlijk al een bescheiden succes, maar De Eetclub werd echt een hype. Ik bleek bovenop de tijd te zitten met dit boek, mensen in heel Nederland vonden iets van herkenning erin. Het was voor mij echt een verrassing. Hoe kom je tot een plot? Tja…. dat gaat een beetje vanzelf, als de fantasie eenmaal in werking gesteld wordt.

Hoe zwaar is het om een boek te schrijven?

Als ik een boek af heb, ben ik ook helemaal leeg. Tijdens de laatste hoofdstukken neem ik me iedere keer voor minstens twee jaar niet te schrijven. Het is als een bevalling en de persweeën zijn het zwaarst. Maar net als bij een bevalling, vergeet je die ellende zodra het kindje op je buik ligt. Bij mij broeit nu alweer een volgend boek, ik moet alleen even opladen, geestelijk en fysiek, om er weer aan te beginnen. Ook omdat het een heel eenzaam proces is, dat schrijven.
 

Op welk gedeelte van het schrijfproces neemt het verhaal echt bezit van je?

Ik zit er echt goed in na vijf hoofdstukken, maar ik sta ermee op en ga ermee naar bed vanaf zin één en zelfs nog nadat het af is, zoals nu. Dat schakelen tussen twee werelden gaat me nu wel goed af, het is soms ook wel lekker uit het schrijven gehaald te worden, want je wordt er ook een beetje raar van.
 

Heb je voordat je begint met schrijven de volledige plot al in je hoofd of vertelt het verhaal zichzelf tijdens het schrijfproces?

Nieuwe Buren en De Verbouwing vertelden zichzelf aan mij, Terug naar de kust en De Eetclub had ik uitgewerkt van tevoren, tot het laatste hoofdstuk, als een scenario. Bij Afgunst merkte ik hoe heerlijk het werkt om jezelf steeds te verrassen.
 

Wat kunnen we nog allemaal van Saskia Noort verwachten in de toekomst?

Ik denk weer een thriller, er is weer een idee geboren. Maar ik broed ook op een idee voor een heel grappig boek, in de stijl die ik voor LINDA schrijf. Beide ideeën vechten om voorrang.

 

Foto's door Eline Klein.

 


De Verbouwing
Auteur: Saskia Noort
Uitgever Anthos
ISBN: 978 90 414 0971 3
Paperback
Prijs: 19,95

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

Schoonheid: hoe ver ga jij?

Mathilde, succesvol plastisch chirurg, opent haar privékliniek. Ze lijkt aan de vooravond te staan van wat een glansrijk vervolg van haar carrière moet worden. Mathilde is als vrouw in elk opzicht geslaagd te noemen: ze is slim, combineert een groot zakelijk inzicht met een hoge morele standaard, ze is gelukkig getrouwd en heeft een intelligente puberzoon.

Maar schijn bedriegt. Haar huwelijk wankelt en de verbouwing van hun huis, die geleid wordt door haar echtgenoot en een 'groene' aannemer, dreigt uit te lopen op een ramp. Dan accepteert Mathilde, wanhopig als ze is, de helpende hand van een oud vriendje. Daarmee manoeuvreert ze zich in een zodanige positie waaruit geen uitweg meer mogelijk lijkt.

 

Kijk hier voor een eerder interview met Saskia Noort in onze Kort & Krachtig reeks.

 


Wil je reageren op dit interview?

Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt voor de discussie over de boeken van Saskia Noort.

Kijk hiervoor op ons boekenforum.
 


Interviews

Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.


 

 

 

 

Terug naar boven