Interview:
Rachel Hore
Door Natasza Tardio | Ezzulia.nl
17 november 2008 | Vorige maand kwam Rachel Hore’s derde boek Zomers Licht uit bij De Boekerij. Het boek zit vol engelensymboliek en vertelt een prachtig verhaal over de zoektocht van het hoofdpersonage Fran naar haar verleden. Hiervoor wordt de geschiedenis uitgezocht van een speciale beeltenis gemaakt in glas in lood. Het verhaal zit ingenieus in elkaar en brengt twee werelden in kaart, die van Fran, maar ook die van Laura die ruim honderd jaar eerder leefde. Hore laat geen losse eindjes bestaan en heeft elke verhaallijn tot in detail uitgeschreven.
In het interview dat ik met haar hield ga ik
in op de thema’s die Hore in haar boeken aansnijdt, haar karakters en
haar manier van schrijven. Zomers Licht is een aanrader voor iedereen die
eens heerlijk wil wegdromen en zich mee wil laten voeren in een verhaal dat laat
zien dat geschiedenis voor altijd een stempel drukt op de levenden.
"De mens houdt van schoonheid"
Je hebt inmiddels drie boeken geschreven. Kun je iets meer vertellen over hoe je bent begonnen met schrijven?
Ik heb eerst ruim 18 jaar in de
uitgeverswereld gewerkt, begonnen bij een religieuze uitgever. Daar ben ik min
of meer toevallig ingerold. Ik kreeg te maken met een breed scala van fictie en
werd verliefd op de branche en het werken met auteurs. In die tijd schreef ik
alleen maar gedichten en korte verhalen. Ik was gewoon nog niet zelfverzekerd
genoeg om iets anders te schrijven en zeker geen boek.
Hoe kwam je
eerste boek Droomhuis tot stand?
Na de geboorte van mijn eerste kind
verhuisden mijn man en ik naar een rustigere omgeving, waar de kinderen konden
opgroeien. Ik vond de overgang destijds zeer moeilijk. Toen stierf mijn vader
aan een hartaanval en bleef ik achter met schuldgevoelens en spijt dat ik niet
dichter bij hem was geweest, zodat ik hem meer had kunnen bezoeken. Tijdens deze
periode begon ik met het schrijven van korte verhalen, meer scènes eigenlijk. Ik
sprak ook met anderen en leerde meer over de stress die mensen ondergaan in het
zoeken van de balans tussen werk en privé. Vrouwen konden zich makkelijker
aanpassen dan mannen en dat gegeven vond ik erg interessant. Dit heb ik dus ook
gebruikt in Droomhuis, waarin Kate samen met haar man Simon verhuist naar
het platteland van Suffolk. Kate heeft eerst aanpassingsmoeilijkheden, maar
gaat meer en meer op in het plattelandsleven, terwijl haar man zijn leven in
Londen niet kan loslaten en de nieuwe woonomgeving maar niet lijkt te kunnen
accepteren. Ik begon nieuwe verhaallijnen te schrijven en ze sprongen vanzelf in
mijn hoofd. Ik las over een veiling van de inboedel van een oude man, daar ben
ik naartoe gegaan en ik vond dat zeer fascinerend. Het huis van de man sprak mij
bijzonder aan en al snel kwam ik op het idee om zo’n huis de spil van mijn
eerste roman te laten zijn.
Kun je iets vertellen over de thema’s die in jouw romans spelen en meer specifiek in jouw roman Zomers Licht?
Mijn romans hebben meerdere thema’s in zich.
Verlies, afkomst, romantiek en herbeginnen komen herhaaldelijk terug.
Familiegeschiedenis speelt ook een grote rol in mijn boeken. Ik heb zelf
geschiedenis gestudeerd en veel mensen zijn emotioneel gehecht aan
familiegeschiedenis. Het zijn thema’s die ik fascinerend vind en waar ik
eindeloos over kan schrijven. Mijn lezers zijn heel divers in wat ze uit mijn
romans halen. De één vindt het een liefdesverhaal, de ander een spannende
detective of een boek vol geschiedenis. Dit is afhankelijk van de lezer.
Waarom denk je dat het thema ‘afkomst’ steeds terugkeert in jouw romans?
Ik denk dat dit thema steeds terugkeert omdat ik het zelf zeer interessant vind. Ik heb dit zelf ook ervaren tijdens mijn leven. Toen ik vijf jaar oud was verhuisde ik van Londen naar Hong Kong en dit was voor mij een zeer slechte timing. Ik vond het heel moeilijk om nieuwe vrienden te maken en toen ik op mijn achtste terugkeerde naar de UK was dit weer zeer problematisch voor mij.
Het heeft veel indruk om mij gemaakt en heeft
er zeker voor gezorgd dat dit onderwerp een rol blijft spelen in mijn verhalen.
In al jouw boeken speelt de Victoriaanse tijd een grote rol. Waar komt je voorkeur voor deze periode vandaan?
De twintiger jaren hebben mij altijd
gefascineerd. Dit kwam grotendeels door mijn grootmoeder die altijd verhalen
over deze periode vertelde en allerlei kleding en voorwerpen uit deze tijd had.
Hierin verkleedde ik mij dan. Ik denk dat ik een helder beeld heb over deze
periode en de gebruiken die destijds golden. Mijn moeder was één van een
drieling, waarbij er één kind overleed. De priester heeft toen de baby in de
kist van een vreemde gestopt, iets wat in die tijd vaker voorkwam, en mijn
grootouders het plaatje hiervan gegeven. Dit plaatjes raakten ze kwijt en
hierdoor wisten ze dus niet meer waar hun overleden baby terug te vinden was.
Dit is altijd een teer punt gebleven. Deze elementen, verlies en geschiedkundige
gebruiken, laat ik in mijn romans weer tot leven komen.
Wat kun je ons over de karakters in jouw romans vertellen?
De vrouwen in mijn boeken dienen als een
soort van filters om duidelijk te maken wat er aan de hand is en wat er gebeurt.
Hiervoor dienen ze intuïtief en intelligent te zijn. Ook moeten ze een terugblik
in het verleden werpen. Het zijn stuk voor stuk krachtige en zelfverzekerde
vrouwen, die vaak pas later hun plaats in het geheel vinden, maar deze plaats
vinden ze wel op eigen kracht. Tot op zekere hoogte hoop ik dat ik ook zo’n
soort vrouw ben.
Hoe kwam je op het idee om in jouw roman ‘Zomers Licht’ de kunstvorm glas in lood te belichten en te gebruiken? Je gaat zeer gedetailleerd in op het proces om glas in lood te maken, maar ook op de geschiedenis van deze kunstvorm.
Glas in lood vind ik schitterend, net als dit
te ontdoen van alle moderne zaken. Mij spraken vooral de details in deze
kunstvorm aan en voor mijn boek moest ik mij dus ook verdiepen in hoe glas in
lood wordt gemaakt. Ik ben naar een avondcursus ‘glas in lood’ gegaan en heb
geleerd hoe ik een simpel glas in lood raam kan maken. Het is een zeer moeilijke
techniek en zeker niet makkelijk te leren. Zelf ben ik ook een groot bewonderaar
van Edward B.J. net als mijn hoofdpersonage. Het boek Month in the country
van J.L. Carr speelde zich af in een kerktuin. Hierin werd een fresco
gerestaureerd. Toen ik dit boek las bedacht ik mij dat het opnieuw creëren van
iets schitterends en tegelijkertijd het opbouwen van relaties een prachtig
uitgangspunt voor mijn roman was. Ook sprak mij de ‘Droom van Gerontius’ heel
erg aan. Hierdoor kwam ik op het idee om het verhaal te vertellen van een man
die min of meer buiten bewustzijn in bed ligt. Fran ontvouwt zijn verhaal door
de historie van een oud glas in lood raam uit te zoeken en zijn, maar ook Frans,
geschiedenis wordt langzaam en zeker duidelijker, zonder dat hij hier zelf
actief iets aan bijdraagt. Wat mij in glas in lood aansprak is de vele
mogelijkheden die het bood om mijn verhaal te vertellen. De schoonheid van licht
en diens aantrekkingskracht tezamen met het feit dat je het, ondanks deze
schoonheid, toch nooit echt kunt vertrouwen is iets dat ik op zoveel mogelijk
manieren heb laten terugkomen in Zomers Licht.
Verlies is ook een thema dat telkens terugkeert in jouw romans. Is hier een speciale reden voor?
Ja, dat is waar. Eigenlijk weet ik niet goed
waarom dit in al mijn romans terugkeert en wat dit betekent. Het komt inderdaad
steeds terug en is natuurlijk ook een zeer menselijke emotie.
Zou je jezelf
als een intuïtieve- of planmatige schrijfster omschrijven?
Ik denk dat ik meer een intuïtieve
schrijfster ben, dit maakt het echter af en toe wel veel lastiger. Soms ben ik
al halverwege het boek en dan weet ik plotseling waar het allemaal om draait,
terwijl ik in het begin er al van overtuigd was dat ik dit allang wist ;-). Bij
het schrijven van mijn volgende boek ben ik wel meer planmatig bezig en heb ik
een ruw framewerk gemaakt.
Je schrijft in je roman ‘Zomers Licht’ veel over engelen. Wat fascineert je zo aan engelen?
Ik ben altijd zeer geïnteresseerd geweest in
engelen, niet zoals Amber, één van de karakters in Zomers Licht, maar het
hele concept rondom engelen heeft mij altijd geïntrigeerd. Voor mij betekent dit
dat ik engelen zie als grote wezens die in een parallel, spiritueel universum
leven, een wereld die je niet kan zien. Sommige van hen heb ik ietwat speels in
het boek neergezet. De mens houdt van schoonheid en engelen maken zeker deel uit
van deze schoonheid. Zelf ben ik, tot op zekere hoogte, altijd geïnteresseerd
geweest in New Age. Daarin heb ik wel een overeenkomst met Amber, hoewel het bij
haar veel sterker aanwezig is.
In jouw romans komen telkens nieuwe karakters voor, weliswaar met soms dezelfde eigenschappen, maar ze zijn toch steeds anders. Heb je wel eens overwogen om een karakter in een volgend boek weer te laten meespelen?
Ik heb dat wel eens overwogen, maar denk dat
je dit dan moet opzetten in het begin van het boek. Ik heb dit nooit gedaan
omdat ik het eigenlijk wel heel erg leuk vind, maar vooral uitdagend, om telkens
een nieuw karakter te verzinnen. Maar zoals je al zei, de karakters hebben zeker
overeenkomsten met elkaar, dus tot op zekere hoogte gebruik ik sommigen
eigenschappen toch weer in een nieuwe roman.
Kun je jouw lezers al iets over je volgende boek vertellen?
Van mijn nieuwe roman heb ik inmiddels een ruwe schets gemaakt. Ik vind het moeilijk om er iets over te zeggen, behalve dan dat astronomie en sterren een rol zullen spelen in dit verhaal. Het is niet specifiek over astrologie. Ik ben min of meer naar het verhaal toegetrokken door een plek in Norfolk, een oude toren. Ik weet niet of deze toren werd gebruikt om naar de sterren te kijken, maar het had hier zeker voor gebruikt kunnen worden. Eén van de thema’s in dit boek is beschaving versus natuur. Een vrouw speelt wederom de hoofdrol en het speelt zich af in de late achttiende eeuw. Het gaat om een vader en een dochter.
Zomers Licht
Auteur: Rachel Hore
Oorspronkelijke titel: Lost Angels
De Boekerij
ISBN: 978 90 225 4943 8
Paperback
Prijs: 18,95
Fran Morrison reist als muzikant de wereld over, maar als haar vader wordt getroffen door een hersenbloeding keert ze terug naar haar geboorteplaats om het kleine familiebedrijf, een glas-in-loodatelier, te runnen. De pastoor van een nabijgelegen kerk geeft de opdracht om een gebroken raam te restaureren; een prachtig victoriaans kunstwerk met als middelpunt een vrouwelijke engel. Terwijl ze werkt aan deze restauratie gaat Fran in haar vaders documenten op zoek naar het verhaal achter dit raam, en ze ontdekt een geschiedenis die verrassend veel parallellen vertoont met haar eigen leven…
Wil je reageren op dit interview?
Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt
voor een discussie over de boeken van Rachel Hore.
Kijk
hiervoor op ons boekenforum.
Interviews
Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.