Ezzulia
interview
Philip Kerr
Door Natasza Tardio | Ezzulia.nl
23 september 2008 | Philip Kerr (Edinburgh, Schotland 1956) brak internationaal door met zijn briljante Berlijnse-trilogie, bestaande uit Een Berlijnse Kwestie, Het Handwerk van de Beul en Een Duits Requiem. Het bleken zeer goed gedocumenteerde thrillers tegen het decor van het Duitsland van net voor en na de Tweede Wereldoorlog. De hoofdrol in de boeken was weggelegd voor de eigenzinnige privé-detective Bernie Gunther. Al snel volgde er ook andere thrillers en schreef Kerr tevens een fantasyserie voor de jeugd. Vijftien jaar na het laatste deel van de Berlijnse-trilogie blies Philip Kerr het personage van Bernie Gunther onlangs weer nieuw leven in en schreef hij de bejubelde thrillers De Een van de Ander en Een Stille Vlam.
Natasza Tardio ging op bezoek bij Philip Kerr en had een kort gesprek met hem over zijn nieuwe boek.
"Ik zou zelfs schrijven als ik er niet voor betaald werd"
Hoe is het idee voor Een stille vlam ontstaan?
Zoals bij mij gebruikelijk is, ontstaan mijn ideeën tijdens het vele lezen. Ik
wist dat ik mijn hoofdpersoon in Argentinië wilde situeren en dat ik hem de
Perons wilde laten ontmoeten volgde daarna. Maar wat ook vaak voorkomt is dat
er momenten zijn dat ik mezelf een beetje voel zoals de lichaamloze hand uit
Rembrandts magnifieke schilderij Belsazar’s Feest, schrijvend op de muur.
Eigenlijk is het een beetje een mysterie hoe een idee tot stand komt.
Jouw boeken zijn vaak doorspekt met geschiedenis gerelateerd aan de Tweede Wereldoorlog. Waarom fascineert deze periode je zo?
De Tweede
Wereldoorlog is de grootste historische gebeurtenis sinds de Reformatie die,
interessant genoeg, werd gestart door een andere Duitser. Eigenlijk is het zeer
waarschijnlijk dat vijf Duitsers verantwoordelijk zijn voor de grootste
gebeurtenissen in de geschiedenis. Te weten: Gutenberg, Luther, Marx, Hitler en
Einstein.
In Een Stille
Vlam schuw je het niet om bepaalde veronderstellingen, bijvoorbeeld ten aanzien
van Evita Peron, te maken. Kun je wat meer licht werpen over de scheidslijn
tussen de fictieve en waargebeurde elementen in jouw boek?
Als ik
schrijf probeer ik tussen de regels van de geschiedenis te werken. Ik maak
alleen aannames op basis van wat al bekend is. Het is als het ware schrijven
door middel van sturende redenatie, waarbij de structuur van een argument
verondersteld wordt om de conclusie te ondersteunen, maar deze niet met zich
meebrengt. Ze verzekeren zijn waarheid niet.
Welke onderdelen van jouw roman vond je moeilijk te schrijven?
Eigenlijk weet ik dat niet. Waarschijnlijk
vond ik de interviews na het schrijven het lastigste.
Met welk karakter uit Een Stille Vlam identificeer jij jezelf het meest en hoe zou jij je relatie met je karakters in je roman omschrijven?
Bernie is het
personage waarmee ik mijzelf het meest identificeer. Ik maak de karakters
onderdeel van mezelf wanneer ik over ze schrijf, je kunt het vergelijken met een
acteur die zichzelf helemaal in zijn rol verdiept, er compleet in opgaat en
uiteindelijk dat karakter wordt. Dat is het leukste gedeelte. Je moet hun
menselijkheid vinden, ook al lijken ze soms totaal onmenselijk. Dat is het
uitdagende aspect en het geeft heel veel voldoening wanneer ik hier in slaag.
Ook probeer ik om de personages realistisch en echt te laten zijn. Anna is
bijvoorbeeld een hele normale vrouw die zichzelf niet in de armen van Bernie
gooit, iets wat je vrouwelijke antagonisten nochtans vaak ziet doen in romans.
Dat doet geen recht aan het karakter en de werkelijkheid en zou dus heel
onlogisch zijn geweest.
Een Stille Vlam heeft zeer goeie recensies gekregen, en terecht. Kritiek, inclusief zelfkritiek kan echter ook verlammend werken. In hoeverre geloof jij dat je ook kritieken nodig hebt om een betere schrijver te worden en hoe ga je hiermee om?
Het is
eigenlijk net als vliegen. Je besteedt er weinig aandacht aan zolang het goed
gaat, maar wanneer het vliegtuig binnen vijf minuten drie kilometer omlaag
stort, kun je niet anders dan er aandacht aan besteden. Het werkt hetzelfde met
recensies. De slechte onthoud je, maar uiteindelijk heb ik geen critici nodig om
van mezelf een betere schrijver te maken. Ik ben zelf degene die ervoor zorgt
dat ik scherp blijf en mezelf continu voortduw.
Wat is bij het schrijven je grootste bron van inspiratie?
Ik denk dat
ik een zeer ambitieus mens ben. Ik voel me bijna nooit geïnspireerd. Er zijn
schrijvers die alleen maar kunnen schrijven op basis van inspiratie en er zijn
schrijvers die dwangmatig schrijven; ik behoor zeker tot de laatste groep. Ik
schrijf al sinds mijn kindertijd. Ik zou zelfs blijven schrijven als ik er niet
voor betaald werd.
Je schrijft eveneens zeer succesvolle kinderboeken. Wat trekt je aan in het schrijven voor kinderen/jongeren en volwassenen?
Bij het
schrijven van jeugdboeken is het belangrijk om het kind in mezelf te vinden. Het
is een beetje alsof je Matisse bent. Het afwerpen van de verfijning die
volwassenheid met zich meebrengt, op zoek naar de eenvoudige onschuld in zijn
meest pure vorm. Het is erg bevrijdend om weer twaalf te zijn.
Wat voor soort boeken lees je zelf en welke schrijvers bewonder je?
Ik bewonder
alle schrijvers die volhouden te schrijven, hoe slecht een boek ook is, het
vereist een zekere discipline om het voor elkaar te krijgen. Dickens is
mijn favoriete schrijver, net als Shakespeare. Ook ben ik een groot
bewonderaar van Graham Greene.
Wat kunnen we in de toekomst van je verwachten en kun je ons al iets over je nieuwe boek vertellen. Zal Bernie wederom een rol spelen in je nieuwe roman?
Ik ben momenteel bezig met mijn volgende boek en Bernie zal inderdaad een rol spelen in mijn volgende roman. In deze roman gaat hij naar Cuba en het verhaal begint in 1934. Zelf zal ik voor dit verhaal ook naar Cuba reizen om research te doen. Ook heb ik net weer een nieuw kinderboek afgerond. Ik hou ervan om het schrijven van jeugdboeken en boeken voor volwassenen af te wisselen.
Foto's: Adrie
Mouthaan (gebruikt met toestemming)
Bibliografie Philip Kerr:
Op volgorde van vertaling:
Bernie Gunther reeks:
1992: Een Berlijnse Kwestie
1992: Het Handwerk van de Beul
1993: Een Duits Requiem
2007: De Een van de Ander
2008: Een Stille Vlam
Kinderen van de Lamp:
2005: Het Achnaton Avontuur
2006: De Blauwe Djinn van Babylon
2007: De Slangenkoning van Kathmandu
Overige boeken:
1993: Een Concept voor Moord
1994: Zwart Vlees
1996: Het Gebouw
1996: Esau
1997: Het Vijfjarenplan
1998: De Tweede Engel
2004: Gijzeling op Krediet
Een Stille Vlam
Auteur: Philip Kerr
Oorspronkelijke titel: A Quiet Flame
De Boekerij
ISBN: 978 90 225 4879 0
Paperback
Prijs: 18,95
1950. Bernie Gunther is met vele Duitse landgenoten naar Buenos Aires uitgeweken, waar alleen de hoofdcommissaris van de politie zijn identiteit kent. Dan wordt een jong meisje vermoord onder gruwelijke omstandigheden, die verdacht veel lijken op die van de laatste zaak waar Bernie aan werkte in Duitsland en die hij nooit wist op te lossen. Het hoofd van de geheime politie vermoedt dat de moordenaar moet worden gezocht onder een van de duizenden ex-nazi's die na 1945 in Argentinië zijn neergestreken. Wie anders dan Bernie Gunther kan hij vervolgens om hulp vragen? In de zoektocht naar de dader komt Bernie meer te weten dan waar de Argentijnse geheime dienst op had gerekend.
Opnieuw een indrukwekkende thriller met Bernie Gunther in de hoofdrol, in een verhaal dat zich deels afspeelt in het vooroorlogse Duitsland, maar voor het grootste deel in het Argentinië van de jaren vijftig, toen Juan en Evita Peron op het hoogtepunt van hun macht waren.
Wil je reageren op dit
interview?
Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt
voor de discussie over de boeken van Philip Kerr.
Kijk
hiervoor op ons boekenforum.
Interviews
Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.