Skip to: site menu | section menu | main content

 

Currently viewing: www.ezzulia.nl » Grote Interviews







Foto: John Dolan




























































 





















































































































 

 

 


 


 


 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Ezzulia interview
Norbert Vonnegut

Door Remko Meddeler | Ezzulia.nl
 


21 april 2010 | Meer dan twintig jaren bracht hij door in de wereld van het grote tot zeer grote geld. Hij kent het door velen zowel bejubelde (vroeger) als verguisde (nu) Wall Street als zijn broekzak. Tegenwoordig houdt Norbert “Norb” Vonnegut (52) een veelbezocht blog over vermogensbeheer bij en schrijft hij financiŽle thrillers. Zijn eerste boek Goud geld, waarin een effectenmakelaar het schokkende verhaal ontdekt achter de moord op zijn zeer vermogende vriend, verscheen onlangs bij Verbum Crime. Vonnegut was vorige maand in Nederland als gastspreker tijdens een financieel seminar van NRC Focus. Een mooie gelegenheid om hem tien vragen voor te leggen over de wondere wereld van Wall Street, zijn thrillerdebuut en zijn aanbidding van … friet met mayo.

 


"Inspiratie kun je niet met een schakelaar aan- en uitzetten"


Uw naam wordt vaak in ťťn adem genoemd met Kurt Vonnegut, schrijver van het wereldberoemde Slaughterhouse-Five (1969). Is hij echt familie van u?

Kurt was een verre neef van me en een geweldige bron van inspiratie … op een manier die je je kunt voorstellen, maar ook op een manier die je nooit zelf had kunnen bedenken. Als hij niet zo’n geweldige schrijver was geworden, had hij vast een goede baan op Wall Street gevonden. Hij was altijd van alles aan het promoten. Ik kan me nog goed zijn reactie op de uitnodiging voor ons huwelijksfeest in 1985 herinneren: “Sorry dat ik er niet bij kan zijn. En misschien is het wat voorbarig, maar mijn zoon woont bij jullie in de buurt en als je eens een goede kinderarts nodig hebt…” Het was een fantastische man en ik weet dat de hele familie hem mist.
 

Heeft u het werkelijk volgehouden om meer dan twintig jaar op Wall Street te werken? En wat deed u daar eigenlijk precies?

Ik heb voor Wall Street-iconen als Morgan Stanley en Paine Webber gewerkt. Vijf jaar lang als bankier (waarvan drie in AustraliŽ) en zestien jaar als effectenmakelaar en financieel adviseur. Ik beheerde meer dan een miljard dollar aan vermogen.
 

Het eerste deel van de vorige vraag was flink suggestief. Dat komt omdat ik vele verhalen heb gelezen over de harde, bizarre wereld die Wall Street vormt. Ook Goud geld heeft me geleerd dat het onmogelijk is om er echte vriendschappen op te bouwen en dat er lange werkdagen worden gemaakt die vooral draaien om hebzucht. Hoe heeft u zich daarin staande gehouden?

Het maakt niet uit hoe hard het er op een werkplek aan toe gaat als je regelmatig met goede en fijne mensen mag samenwerken. Dat gezegd hebbende, ik werd de afgelopen jaren elke ochtend om vijf uur wakker om twee uur aan Goud geld te schrijven voor ik aan het werk ging. Ook na het werk en in de weekenden schreef ik. Dankzij mijn ontlading tijdens het schrijven kon ik overdag op Wall Street flink productief zijn. Het is erg belangrijk om af en toe te ontspannen. Ook ik ken de verhalen van mensen die het niet volhouden. Dat is erg triest.
 

Kunnen we stellen dat de financiŽle crisis van het moment te wijten is aan de hebzucht op Wall Street? Of is dat te makkelijk?

Hebzucht kan een rol hebben gespeeld. Maar ik denk dat we simpelweg in een neerwaartse spiraal terecht zijn gekomen. Niemand had verwacht dat grote Amerikaanse bedrijven miljardenverliezen zouden lijden. Ergens denk ik dat de crisis ťťn groot onbedoeld en onverwacht domino-effect is geweest. Maar over de details kunnen we uren praten en discussiŽren.
 

Dan maken we het even wat concreter: heeft u enig idee hoe we megalomanen als de ogenschijnlijk stinkend rijke belegger Charlie Kelemen uit Goud geld (in Nederland beter bekend onder de naam Dirk Scheringa) kunnen laten stoppen met het “stelen” van geld van argeloze burgers?

Jazeker. Ik heb het op mijn blog in detail uitgelegd. Het komt er in het kort op neer dat ik pleit voor een duidelijke scheiding tussen het managen en het bewaren van geld. Lees er meer over op de website van Acrimoney (klik hier). En lees hier hoe je slecht gedrag van vermogensbeheerders kunt herkennen.
 

De Amerikaanse wiskundige Paul Wilcott vertelde onlangs in een Nederlands tv-programma over de financiŽle crisis dat het schrijven van een boek de beste manier is om de wereld te waarschuwen voor gevaar. Heeft u daarom Goud geld geschreven?

Ik hou van het vertellen van een goed verhaal. Ik schreef Goud geld vooral om een verhaal over vriendschap en bedrog te kunnen neerzetten. Het leerzame aspect is mooi meegenomen, maar een bijkomstigheid.

Over verhalen gesproken, dit overkwam mij eerder vandaag hier in Amsterdam. In Amerika is speeddaten een georganiseerd evenement dat zich meestal in een cafť afspeelt en bedoeld is om in twintig minuten kennis te maken met een andere alleenstaande in de hoop dat er iets moois opbloeit. Je kunt dus nagaan hoe verbaasd ik opkeek toen na mijn presentatie bij NRC Focus een knappe jongedame op mij afkwam die vertelde dat ze een speeddater was. Ik liet haar mijn trouwring zien en vertelde dat ik waarschijnlijk niet tot haar doelgroep behoorde. Ze stond perplex en legde uit dat ze slechts mensen met gelijke interesses aan elkaar wilde voorstellen zodat niemand alleen stond met zijn of haar hapje en drankje. Aldus geschiedde en ik had een fantastische avond vol interessante gesprekken. Weer een goed idee dat de Amerikanen van de Europeanen moeten overnemen.

U vertelde net dat u twee uur schreef voordat u aan het werk ging. Werkt dat inderdaad zo: u gaat zitten en de inspiratie komt vanzelf?

Nee, je hebt gelijk. Inspiratie kun je niet met een schakelaar aan- en uitzetten. Een idee kan zich ontwikkelen tijdens het fietsen of, voor mijn part, tijdens een tour door de Amsterdamse grachten. Daarom heb ik overal en altijd een notitieboekje bij me.
 

Uw tweede boek The Gods of Greenwich gaat opnieuw over “a tough kid on Wall Street”. Gaan we ooit een niet-financiŽle thriller van Norb Vonnegut lezen?

Zeg nooit nooit. Maar mijn doel is om met mijn financiŽle thrillers de ruimte op de markt te vullen zoals John Grisham dat deed en doet met zijn juridische thrillers. Ik zeg dit in alle bescheidenheid, want Grisham is natuurlijk een geweldige schrijver. Sta mij deze droom toe, okť?

Momenteel wil ik mijn kennis van Wall Street gebruiken voor een spannend boek met een prima leesbaar, alledaags taalgebruik. Maar boek drie zou best een relatie met De Filippijnen kunnen hebben. En boek vier zou zich kunnen afspelen op de open vlakten van Kansas.
 

Deze vraag kan natuurlijk niet uitblijven nu u een paar dagen in Nederland bent: wat vindt u van ons kleine, vlakke landje?

Hoe kan een (race)fietsliefhebber als ik nu niet houden van een land met bijna 17 miljoen inwoners en het op ťťn na grootste aantal fietsen ter wereld. Dat is een prachtig iets. Bovendien is het, buiten het feit dat het Nederlands mij erg exotisch in de oren klinkt, erg fijn dat iedereen Engels spreekt.

Maar er is me in Amsterdam ook iets minder prettigs overkomen. Na de lange vlucht en een middagje schrijven aan mijn tweede boek, liep ik voor een laat diner een rustig restaurant aan het Rembrandtplein binnen. Er liep een dikke kat rond met zijn staart schaamteloos als een antenne in de lucht gestoken. Het maakte de gasten niets uit. Mij wel. Iedereen die de hoge hygiŽnestandaard van Manhattan kent, weet dat dieren niet thuishoren in de horeca. Dus liep ik door naar het volgende restaurant. Weer een dikke kat! Dus opnieuw een deur verder. Gelukkig, hier was geen kat te bespeuren. Maar halverwege mijn maaltijd dook er toch een op. Nu won de nieuwsgierigheid het van de afschuw, dus vroeg ik de serveerster om uitleg. Zij vertelde me dat sinds de aanleg van een nieuwe metrolijn er van alles uit de grond naar boven vlucht. Zoals muizen. Dat is niet iets wat ik wilde horen tijdens het eten, maar ze voegde er direct aan toe dat de kat dit probleem had verholpen. Dus ga je uit eten in Amsterdam, let dan op de aanwezigheid van een dikke kat. Dat is blijkbaar een goed teken.
 

Nu we toch in de stemming zijn, laten we afsluiten met twee voedselvragen: wat gebeurt er met me als ik uw favoriete gerecht “Bah-Toots Meat Loaf” eet en wat is er zo fijn aan die Hollandse friet met mayonaise waarover u twitterde via @NorbVonnegut?

Als je Bah-Toots Meat Loaf eet groei je naar 1 meter 83 met slechts 2 procent lichaamsvet, win je 50 IQ-punten, spreek je vloeiend 17 talen en, als mijn moeder het serveert, ontmoet je een van de mooiste mensen op deze planeet.

En wat die friet betreft, er is gewoon iets geweldig goeds aan de combinatie van aardappelen, zout en vet. Zeker als je vele kilometers gefietst hebt. Helaas is het van dat laatste deze keer niet gekomen, maar dat ga ik goedmaken als ik terugkom om mijn tweede boek te promoten.


 



Goud geld
Auteur: Norbert Vonnegut
Oorspronkelijke titel: Topproducer
Uitgeverij Verbum Crime
ISBN: 978 90 7427 430 2
Paperback
Prijs: € 17,95
Verschenen: december 2009



 

 

 

 


 

 

 

 

Grove O’ Rourke is een hotshot op Wall Street. Hij beheert het vermogen van rijke particuliere beleggers en haalt goud geld binnen voor zijn firma. Compleet onverwacht is Grove getuige van de bizarre en bloederige dood van zijn beste vriend Charlie. In het aquarium van Boston wordt Charlie voor de ogen van vijfhonderd van zijn feestende gasten door drie haaien aan stukken gescheurd. Geschokt en ontdaan is Grove vastbesloten om erachter te komen wie verantwoordelijk is voor de dood van zijn beste vriend. Zijn zoektocht leidt hem naar een wereld waar geld en hebzucht een grote rol spelen. 

 


Wil je reageren op dit interview?

Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt voor de discussie over dit interview met - en de boeken van - Norbert Vonnegut.

Kijk hiervoor op ons boekenforum.

 


Interviews

Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.

 


 

 

Terug naar boven