Skip to: site menu | section menu | main content

 

Currently viewing: www.ezzulia.nl » Grote Interviews


Nieuwe recensies op de Ezzulia website:

Judith Visser:
Time-out


De thriller laat je dankzij het goede gebruik van deze thema’s op het puntje van je stoel zitten en de schrijfster neemt je in een rap tempo mee door verschillende lagen in het verhaal


Marelle Boersma:
Vals alarm




Een goede thriller grijpt je vanaf de eerste pagina bij de strot. Dat doet Vals alarm


Karin Slaughter:
Gevallen




Ondanks dat het een van de mindere boeken van Karin Slaughter is, staat het toch garant voor een paar avonden leesplezier


S.J. Watson:
Voor ik ga slapen


Voor ik ga slapen is een fantastisch debuut. Wat een geweldig boek!


Lotte & SÝren Hammer:
Misbruik




Een veelbelovend debuut, met toch een paar beginnersfoutjes


Kristina Ohlsson:
Verzwegen




Rondom het thema mensensmokkel bouwt ze een slim plot waarbij na jaren de tijd voor vergelding is aangebroken


Arne Dahl:
Requiem




Wederom een zeer geslaagde thriller van Arne Dahl die na elf boeken klaar is met het a-team 


Tom Egeland:
Het evangelie van Lucifer




Na het lezen van de laatste pagina stort je op aarde neer gelijk de gevallen engel Lucifer. Knap gedaan.


Nicci French:
Blauwe maandag




Deze nieuwe Nicci French, het eerste deel in een lange serie, is een aanrader. Dat deel twee maar snel komt!


Jeffery Deaver:
Carte Blanche




Carte blanche is een modern James Bond-boek waarvan Ian Fleming, al lummelend op het privťstrandje van zijn Jamaicaanse buitenverblijf Goldeneye, enorm zou hebben genoten


Yrsa Sigurdardottir:
Neem mijn ziel




Een niet onaardige misdaadroman echter zonder de duistere diepgang en ijzige huivering van haar landgenoot Indriūason







































































 




















































 

 

 


 

Ezzulia interview
Natasza Tardio

Door Kim Moelands | Ezzulia.nl
(Twitter: @KimMoelands)
 


13 maart 2012 |  Natasza Tardio werd geboren in 1969 in Assendelft, een klein Noord-Hollands dorp. Op haar achttiende schreef ze voor het eerst een toneelstuk, dat werd opgevoerd onder begeleiding van studenten van de toneelschool in Amsterdam. Vanaf dat moment liet het schrijven haar niet meer los.

Na het behalen van haar HBO-propedeuse aan de Lerarenopleiding in Amsterdam, voltooide Natasza Tardio haar studie aan de Hoge School voor Journalistiek in Utrecht. Als ghostwriter schreef ze een aantal indrukwekkende boeken, waaronder de biografie van Peter van den Hurk. Als freelance redacteur en journaliste schrijft Natasza Tardio artikelen en interviews voor verschillende tijdschriften,bladen en websites.

Moordvrienden is haar debuut als Young Adult auteur.

 


"Ik hou ervan om veel verschillende dingen te doen"


Moordvrienden is een Young Adult thriller, waarom heb je voor dit genre gekozen?

Dat is eigenlijk vanzelf gegaan. Ik heb een verhaal geschreven en toevallig paste dit in het Young Adult genre. Ik wilde heel graag voor de groep jongvolwassenen schrijven, omdat ik dat een hele bijzondere leesgroep vind. Ik vind het leuk om in de wereld van jongeren te stappen en hier over te schrijven.

 

Vond je het lastig om je te verplaatsen in minderjarige jongens en meisjes? Hoe heb je dat gedaan?

Nee, dat vond ik niet heel erg lastig. Ik heb een puberzoon van zestien en nog een jongere zoon van elf, die op het punt staat om de pubertijd in te gaan. Mijn oudste zoon heeft me af en toe tips gegeven ten aanzien van het taalgebruik van jongeren (lacht). En dan waren er nog altijd vriendjes van hem die zeer bereid waren om mij van advies te voorzien.

 

Heb je veel research moeten doen?

Ik heb sinds 2008 research gedaan voor Moordvrienden, hoewel het verhaal toen absoluut nog niet in mijn hoofd zat, alleen dat ik iets wilde gaan doen met het concept geweld op scholen, pesten, eenzaamheid en losgeslagen jongeren. Het afgelopen anderhalf jaar heb ik mijn research uitgebreid. Ik heb veel uitgezocht over ‘highschoolshootings’ in Amerika en Europa, geweldsdelicten onder jongvolwassenen, maar ook heb ik naar daderprofielen van jongeren en de bewuste daad die zij pleegden gekeken en heb ik contact gezocht met een Amerikaanse man die in de jaren ‘50 op een school een klasgenoot heeft doodgeschoten. Helaas is dat interview niet van de grond gekomen, maar door het bekijken van veel documentatiemateriaal, krantenartikelen, praten met psychologen, hulpverleners, politiemensen, maar ook jongeren, heb ik me goed kunnen voorbereiden op het verhaal dat ik uiteindelijk ben gaan schrijven.

 

Wat heeft je geÔnspireerd tot het schrijven van Moordvrienden?

Dat is een hele lastige vraag. Ik denk dat er heel veel factoren zijn die hebben bijgedragen tot het schrijven van Moordvrienden. Actualiteiten in de media, gebeurtenissen die je zelf meemaakt. Ik zou zo niet iets specifieks kunnen noemen. Op een gegeven moment had ik gewoon een verhaal in mijn hoofd en toen heb ik het opgeschreven.

 

Welk karakter is je het meest dierbaar en welke hoofdpersoon was het leukste om te schrijven?

Al mijn karakters zijn mij dierbaar en eigenlijk zijn ze allemaal leuk om over te schrijven, anders had ik ze niet als hoofdpersoon gekozen. Maar ik denk dat Iris, Milo’s moeder, mij het meest dierbaar is. Haar worsteling om haar zoon te helpen, terwijl ze eigenlijk altijd een beetje in de duisternis blijft tasten, vind ik herkenbaar en aangrijpend. Als moeder wil je het beste voor je kind, zelfs als het lijkt te ontsporen. De leukste hoofdpersoon om te schrijven? Tja, ze waren allemaal wel interessant om te schrijven, maar als ik dan toch echt moet kiezen dan kies ik voor Cindy. Zij maakt zo’n verandering door als persoon, dat vond ik zelf heel leuk om te doen. Maar ook Milo en Finn zijn mij heel erg dierbaar.

 

Je hebt al een aantal boeken op je naam staan als ghostwriter, wat heeft je doen besluiten om een ‘eigen’ boek te gaan schrijven?

Ik schrijf al sinds mijn achtste dingen voor ‘mezelf’ en eigenlijk zijn de biografieŽn en levensverhalen die ik heb geschreven gewoon een andere kant van schrijven. Een kant die ik heel leuk vind. Het is dus ook niet zozeer of/of, maar meer en/en. Ik hou ervan om veel verschillende dingen te doen. Als mens, maar ook als schrijver. Ik werk ook meestal aan meerdere dingen tegelijkertijd.

 

Is er veel verschil tussen ghostwriting en je eigen fictieverhaal schrijven? En waar gaat je voorkeur naar uit en waarom?

Ik heb niet echt een voorkeur, maar natuurlijk is er wel verschil. Bij het schrijven van een levensverhaal van iemand anders kun je natuurlijk niet zomaar je eigen lijn gaan volgen en het verhaal aanpassen. Ik denk ook niet dat het verschil zozeer ligt in het schrijven als ghostwriter of niet, maar meer in het schrijven van fictie of non-fictie. Beide vind ik interessant om te doen. Overigens is bij de boeken die ik als ghostwriter heb geschreven altijd mijn naam vermeld als de melding dat ik het boek heb geschreven.

 

Kost het schrijven van een eigen boek meer of minder energie dan een boek schrijven als ghostwriter?

Het levensverhaal van iemand anders opschrijven kost best veel energie. Dit komt door veel factoren. Vaak zijn mensen beschadigd of zien ze je als een plaatsvervangend psycholoog. Omdat ik een mensenmens ben, is het voor mij bijzonder lastig om altijd afstand te houden. De pijn van anderen neem ik snel over en zeker als ik het namens hen moet schrijven. Je moet helemaal in dat karakter stappen, net als bij fictie overigens, met als enige verschil dat het karakter niet stopt met bestaan als je klaar bent met schrijven.

Ben je van plan om verder te schrijven in het Young Adult genre of heb je plannen voor een ‘volwassen’ roman of thriller?

Wat de toekomst brengt weet ik niet. Als je mij twee jaar geleden zou hebben gevraagd of ik een Young Adult thriller zou gaan schrijven, zou ik waarschijnlijk nee hebben gezegd. Maar de wereld is niet zwart-wit. Je kunt het leven niet uitstippelen en als je dat wel probeert ontzeg je jezelf hele mooie dingen. Ik zal zeker nog een Young Adult boek gaan schrijven. Ik vind het bijzonder leuk om te doen, ik vind mijn publiek heel erg interessant en ik heb nog tal van ideeŽn, maar het zou zo maar kunnen dat een van die ideeŽn een boek voor volwassenen wordt, hoewel Moordvrienden ook zeer geschikt is volwassenen.

 

Het einde van Moordvrienden is verrassend en schokkend en zou in principe ruimte laten voor een vervolg.

Op dit moment geloof ik niet zo zeer in een echt vervolg. Het verhaal biedt zeker ruimte daartoe, maar op een gegeven moment moet je ook iets overlaten aan de lezer. Aan de andere kant geldt hierbij hetzelfde als bij de vorige vraag. Ik weet niet wat de toekomst brengt. Als er zich een verhaal aandient, dan schrijf ik het. (lacht)

 

In Moordvrienden zitten best wat gewelddadige scŤnes, vond je het lastig om die te schrijven?

Nee, dat vond ik zeker niet lastig. Op het moment dat ik schrijf zit ik helemaal in het verhaal en ben ik de persoon over wie ik op dat moment schrijf. Met alle emoties die daar bijhoren. Wat wel lastig is, is om het daarna weer terug te lezen. Daar had ik meer moeite mee. Speciaal de scŤnes die in de epiloog en proloog worden beschreven grepen mij wel aan.

 

Was het lastig om een uitgever te vinden? Hoe ben je uiteindelijk bij je huidige uitgever terecht gekomen?

Het klinkt een beetje raar, maar het was niet bijzonder lastig om een uitgever te vinden. Door mijn werk als literair journalist heb ik veel contacten met allerlei verschillende uitgeverijen en uitgevers, en voor dit verhaal had ik mijn zinnen gezet op uitgeverij Pimento. Hun manier van werken, de boeken die zij uitgeven, maar ook hun professionaliteit spreken mij bijzonder aan. Tijdens een kort gesprek heb ik Mariska Budding, uitgever van Pimento en Hannerlie Modderman, aquirerend redacteur bij Pimento, verteld over mijn idee en heb ik ze vier pagina’s met wat korte scŤnes gegeven. Na een paar dagen kreeg ik al een reactie en gelukkig waren ze heel enthousiast. Ik kon aan de slag. Achteraf ben ik heel blij dat ik voor Pimento heb gekozen. Het is precies gegaan zoals ik had verwacht. Een enorme professionaliteit, maar ook de begeleiding is meer dan uitstekend.

 

Werk je alweer aan een nieuw boek en wil je daar wat meer over vertellen?

Ik ben net weer begonnen aan een nieuw boek en dat zal wederom een young adult boek worden. In principe vertel ik nooit zoveel over de boeken waar ik aan werk. Alles kan nog veranderen, soms lijkt het wel of de personages zelf bepalen waar ze naartoe willen (lacht). Maar wat ik wel kwijt wil is dat het verhaal een spin-off is van Moordvrienden. Niet een vervolg dus, zoals je mij eerder vroeg. Het speelt zich een paar jaar later af en de hoofdpersoon is iemand die heel kort zijn/haar opwachting heeft gemaakt in Moordvrienden, maar desondanks erg belangrijk is geweest voor het verhaal.

Verder ben ik bezig met een non-fictie boek dat ik onder mijn eigen naam zal uitbrengen, mocht dit uiteindelijk doorgang vinden. Het gaat hier om een geautoriseerde biografie van iemand die inmiddels in de negentig is. Dit boek zit echter nog in de onderzoekfase, maar het onderwerp is bijzonder interessant.

 

Is het je droom om uiteindelijk fulltime auteur te worden of wil je er graag naast blijven freelancen?

Ik denk dat mijn droom eigenlijk wel is uitgekomen. Ik schrijf fulltime: boeken (non-fictie en fictie), artikelen, interviews, recensies, brochures, en nog veel meer. Ik werk inderdaad als ZZP’er en ben eigenaar van een tekstbureau (e-write.nl), maar ook dat werk bestaat uit schrijven, in welke vorm dan ook. Voor mij hoort het schrijven van boeken hier dan ook gewoon bij. Ik hou gewoon van afwisseling en ik denk dat dat met name mijn droom altijd geweest is. Schrijven, niets meer en niets minder.

 

 

Foto: Gebruikt met toestemming
Met dank aan: Natasza Tardio

Eindredactie: Gerd Boeren

        

 

 


Moordvrienden
Auteur: Natasza Tardio
Uitgeverij Pimento
ISBN: 978 90 499 2536 9
Paperback
Leeftijd: 14+
Prijs: € 16,95
Verschenen: maart 2012

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De vijftienjarige Finn Kimmel schiet een leraar en drie leerlingen op zijn school dood en pleegt daarna zelfmoord. Zijn beste vriend, de veertienjarige Milo Bauers, was erbij, maar het lijkt erop dat hij niet aan deze schietpartij heeft meegewerkt. Toch wordt hij door de politie opgepakt en meegenomen naar het bureau.

Langzaam maar zeker komen er gruwelijke feiten naar boven. Finn zou ook iets te maken hebben met de moord op de vijfjarige DaniŽl Bootsma. Hoe kan het toch dat een ogenschijnlijk normale jongen als Milo bevriend raakte met een jongen die zich ontpopte als massamoordenaar? Lukt het de politie alle feiten boven tafel te krijgen? Of wordt er iets verzwegen?

Moordvrienden is een verontrustende young adult thriller die de lezer tot de laatste pagina zal vasthouden. Nog niet eerder is zo indringend geschreven over de donkere kanten van een gekwelde puberziel in de eenentwintigste eeuw.

 


Wil je reageren op dit interview?

Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt voor de discussie over de boeken van - of dit interview met - Natasza Tardio.

Kijk hiervoor op ons boekenforum.

 


Interviews

Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.

 


 

 

Terug naar boven