Zowel in Rood licht als in Breekijzer speelt het thema sociale druk/beïnvloeding een rol. Is dat een bewuste keuze?

Sociale druk speelt in beide verhalen inderdaad een rol, maar daar zit geen bepaalde bedoeling achter. Ik wil graag de andere kant van een verhaal laten zien. In Rood licht schreef ik over een slachtoffer van een loverboy toen juist iedereen riep dat dergelijke slachtoffers alleen maar naïeve, domme meisjes zouden zijn. Zonder dat mensen echt wisten hoe meisjes in zo’n situatie terechtkomen. Met Rood licht wilde ik laten zien hoe het er in werkelijkheid aan toe ging. Niet om te shockeren, maar meer om mensen met de waarheid te confronteren – ook al is het fictie. En in Breekijzer, over een jonge jongen die door omstandigheden op het verkeerde pad raakt, wilde ik laten zien waarom iemand gaat inbreken. Die persoon heeft een verhaal, een naam, een achtergrond, een reden waarom hij daar is en dat soort dingen doet.

 

In Breekijzer weet je hoofdpersoon Sam ondanks de misstappen die hij maakt toch sympathiek neer te zetten. Is het belangrijk voor je dat de lezer empathie voor hem heeft en zijn daden begrijpt?

Dank je, dat was inderdaad mijn bedoeling. Ik vond het belangrijk dat de lezer hem in elk geval zou kunnen begrijpen. Als de lezer ook nog met hem meevoelt, ben ik helemaal tevreden.

 

Je werkt ook als journalist. Haal je de inspiratie voor je boeken voornamelijk uit je werk? Welk thema zou je bijvoorbeeld nog wel eens willen verwerken in een boek?

Mijn werk als journalist geldt als belangrijke inspiratiebron. Ik zou niet zonder willen en kunnen. Ik kom bijna dagelijks wel iets tegen wat ik zou kunnen verwerken in een roman, als thema, als grapje, of gewoon een goede dialoog... Er is op dit moment wel weer een actueel onderwerp waar ik me in vast heb gebeten, maar meer kan ik daar helaas nog niet over zeggen…

 

Zowel in je vorige boek als in Breekijzer zijn je hoofdpersonen om en nabij of net uit de puberleeftijd. Vind je deze leeftijdscategorie interessant om over te schrijven?

Het is zeker een interessante leeftijd. Op die leeftijd word je soms geconfronteerd met lastige keuzes, terwijl je er niet altijd klaar voor bent om die keuzes te maken. Late tieners zijn vaak impulsief, maar weten soms nog niet zo goed hoe ze met de consequenties van hun daden moeten dealen. Dat maakt ze niet naïef, maar onvolwassen – een interessant spanningsveld.

 

Over zowel Rood licht als Breekijzer hangt een bepaalde triestheid heen. Het zijn beide hartverscheurende verhalen. Vind jij dat over onze huidige maatschappij ook een sluier van triestheid hangt?

Je hebt gelijk dat de verhalen misschien weinig opbeurend zijn. Maar los van de politieke situatie in ons land, die wel in een dergelijke sluier verstrikt zit, zou ik niet willen stellen dat de maatschappij me droevig stemt. Het leven is zo mooi als je het zelf maakt, zo is het ook wel weer.

 

Ging het schrijven van Breekijzer je makkelijker af dan Rood licht?

Het schrijven van Breekijzer ging me eerlijk gezegd niet makkelijker af dan Rood licht. Ik moest me verplaatsen in een jongen van 18, die een heftig trauma achter de rug had, dus dat was een uitdaging. Als het te makkelijk is, vind ik er niets aan. Er moet wel een uitdaging zijn. Als ik even vastzit, gooi ik alles gewoon aan de kant en ga ik iets heel anders doen. En overleggen met mijn redacteur helpt natuurlijk ook!

Is het schrijven van boeken goed te combineren met je werk als journalist of wens je stiekem wel eens dat de dagen 48 uur hadden?

Zo, 48 uur in een dag zou lekker zijn! Het is druk, maar het combineren gaat me goed af en ik vind het ook leuk. Van tijd tot tijd moet ik wel even rust nemen, om mijn hoofd leeg te maken voor het schrijven, maar daar wordt aan gewerkt… Ik kan het steeds beter.

 

Welke boeken lees je zelf graag en welk boek zou je de lezers van Ezzulia absoluut aanbevelen?

Ik lees van alles. Van mooie romans tot superspannende thrillers. Ik heb me voorgenomen wat meer spannende boeken te lezen, omdat ik dat eigenlijk maar weinig deed. Voor ik ga slapen, van S.J. Watson vond ik heel knap geschreven. Het verhaal zit zo kundig in elkaar, daar kan ik van genieten. Een graf in Gaza van Matt Beynon Rees wil ik ook aanraden: die heb ik een paar jaar geleden gelezen en ik denk er nog af en toe aan. Dat vind ik bijzonder. Mijn lievelingsboek is al een paar jaar Razernij van Sergio Bizzio. Waarom? Bizar, mooi, grappig, spannend en verdrietig. Lees maar gewoon…dan ben je het ongetwijfeld met me eens.

 

Je schrijft ook korte verhalen. Gaat dat je even makkelijk af als het schrijven van boeken?

Ik schrijf de laatste tijd maar weinig korte verhalen, moet ik bekennen. En dat komt vooral door een gebrek aan tijd. Het verschil is dat je in een kort verhaal heel snel tot de kern moet komen. In een boek kun je jezelf daar wat meer de tijd voor geven. Verder is het zo dat bepaalde verhalen en ideeën zich nu eenmaal beter lenen voor een kort verhaal dan voor een roman. Dan zit er gewoon niet meer in.

 

Ben je alweer begonnen met het schrijven van een nieuw boek en zo ja, wil je daar al iets over vertellen?

Jep, ik werk zelfs aan twee ideeën tegelijk. Ik zou er graag meer over vertellen, maar nu is dat nog te vroeg. Volgende keer, goed?

 

 

Foto: Jeppe van Pruisen
Met dank aan: Uitgeverij Cargo

Eindredactie: Gerd Boeren

        

 

 

---

Meer over Milou van der Will op Ezzulia:

Kijk hier | Interview uit 2010 n.a.v. Rood licht

 

 

---

Breekijzer
Auteur: Milou van der Will
Uitgeverij Cargo
ISBN: 978 90 234 6885 1
Paperback
Prijs: € 18,90
Verschenen: januari 2012

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een knal rukt de zestienjarige Sam uit zijn slaap. Samen met zijn broertje Lucas is hij getuige van een onvoorstelbaar familiedrama. Zijn vader begaat een crime passionnel en schiet zichzelf en zijn vrouw dood. Het is een levenslang trauma voor de beide broers. Twee jaar later slaagt Sam erin met zijn grote liefde Sophie eindelijk een mooie toekomst op te bouwen. Maar als hij uit geldnood een klus aanneemt voor een vriend, keert het lot zich wederom tegen hem en raakt hij langzaam in de greep van een internationale bende.

Ondertussen stuit Sophie onverwacht op de dagboeken van Sams moeder en ontdekt mysterie op mysterie. Ze gaat op zoek naar de waarheid achter het familiedrama en wordt geconfronteerd met een pijnlijke en gevaarlijke geschiedenis waarvan in de politierapporten geen melding wordt gemaakt.

 

---