Ezzulia Interview:
Michèle van Rees
Door Jürgen Joosten | Ezzulia.nl
19 maart 2009 | Michèle van Rees debuteert vandaag als thrillerauteur met Nr. 19, een psychologische thriller welke in de pers tot dusver voornamelijk lovende recensies krijgt. Op de eerste verkoopdag ligt het boek voor de ludieke prijs van slechts € 1,90 in de boekwinkel. Een voordeeltje van de liefhebbers van thrillers aangezien Nr. 19 daarna voor € 14,95 moet worden verkocht.
Jürgen Joosten ging op zoek naar Michèle van Rees en had een aardig gesprek met haar over Nr. 19, de bovengenoemde actie en de toekomstplannen van de auteur.
"Over een paar weken hoop ik weer rustig te kunnen schrijven"
Kun je jezelf voorstellen, wie is Michèle van Rees?
In het kort? Ik ben getrouwd, 38
jaar oud en werk parttime als Studieadviseur aan de Erasmus Universiteit in
Rotterdam, voor de Rotterdam School of Management. En parttime als schrijfster,
uiteraard.
Hoe belangrijk is het feit dat je als een van de winnaars naar voren kwam uit de manuscriptenwedstrijd van Uitgeverij Verbum?
Natuurlijk was ik daar enorm blij
mee! Los van dat feit was gelukkig al besloten dat Nr. 19
uitgegeven zou gaan worden. Dat het straks echt in de boekhandel ligt vind ik
fantastisch. Daar komt dan nog alle media-aandacht bij, die het boek en ook
ikzelf nu krijgen. Het is heerlijk om zoveel enthousiaste reacties te krijgen!
Heb je nadien nog veel gesleuteld aan het manuscript?
Ja, ik heb nog flink geschaafd,
geschrapt, herschreven, uitgediept en toegevoegd.
Op 19 maart is jouw fictie debuut nr. 19 te koop voor maar 1,90. Wat heb jij met het getal 19?
Grappig dat je dat vraagt! Ik had
voorheen niets met het getal 19, maar dat is nu wel anders!
Wat vind jij ervan dat het boek maar 1,90 gaat kosten?
Dat is iets waar ik uiteraard
helemaal achter sta, dat is in goed overleg besloten. Ik vind het een mooie,
ludieke actie. Het duurt trouwens maar één dag, daarna is de vaste prijs 14,95.
Je schreef eerder de dieetroman “Mijn maat is vol! Van XL naar S”. Dit boek was autobiografisch. Heb je ook veel van jezelf in “Nr. 19” gestopt?
Absoluut niet zoals dat het geval
was bij Mijn maat is vol!. De belevingswereld van de hoofdpersoon uit
Nr. 19 is niet de mijne. Nr. 19 is pure fictie. Het is voor
mij wel heel natuurlijk om details, grotere aspecten, bepaalde voorvallen of
persoonskenmerken te halen uit mijn omgeving en mijn leven, zowel uit het
verleden als het heden. Ik put uit de werkelijkheid, die inspireert me. Er
zullen altijd overeenkomsten te vinden zijn met situaties die ik ken of mensen
uit mijn omgeving, waarvan ik me van enkele misschien niet eens bewust ben dat
ik ze gebruikt heb.
Kun je in enkele zinnen vertellen waar Nr. 19 over gaat?
In meer abstracte termen over
machteloosheid, verdriet, wreedheid, eenzaamheid, manipulering en angst. Over de
wil om te overleven en de onnavolgbare werking van de menselijke geest. Concreet
gaat het over een vrouw die onder andere door pech en een ongelukkige samenloop
van omstandigheden slachtoffer wordt van een extreem egocentrische,
tegelijkertijd vrijwel geniale, maar uiterst hardvochtige man die haar op een
manier mishandelt die praktisch onzichtbaar maar nadrukkelijk en levenslang
voelbaar is. Het is beslist geen vrolijk verhaal, net zo min als de afloop. Als
lezer weet je daarover meer dan de hoofdpersonen zelf...
Zelf ben je lerares geweest op een basisschool,
hoe belangrijk waren deze ervaringen?
Die waren slechts een beetje
relevant. Natuurlijk was het handig dat ik weet hoe het is om voor de klas te
staan maar ik heb vooral uit praktische overwegingen de hoofdpersoon een baan op
een basisschool gegeven. Voor het verhaal was het onder meer van belang dat ze
dicht bij huis werkte en in een omgeving waarin het contact met collega's
beperkt bleef.
Door je hoofdpersoon geen naam te geven leeft de lezer misschien wel meer mee met het vrouwelijke personage, heb je dat bewust gedaan?
Op een gegeven moment heb ik daar
inderdaad een bewuste keuze voor gemaakt. Van te voren stond het voor mij nog
niet vast dat ze geen naam zou krijgen, totdat ik me afvroeg hoe de hoofdpersoon
moest gaan heten. Haar naam deed er eigenlijk niet toe, vond ik. Sterker nog: ik
besloot dat de lezer net als ik zelf zoveel mogelijk mee moest kunnen leven met
de hoofdpersoon. Daarnaast wilde ik de afstand tot haar zo klein mogelijk
houden. Ik lees nu reacties waaruit blijkt dat de hoofdpersoon emoties oproept
en mensen lang bijblijft. En het valt trouwens niet iedereen op dat ze geen naam
krijgt. Het lijkt er dus op dat mijn opzet heeft gewerkt.
De hoofdstukken zijn afwisselend van perspectief. De ene keer geschreven vanuit de dader de andere keer vanuit de slachtoffer? Was het moeilijk om je in de man te verplaatsen?
Nee, dat staat voor mij gelijk aan
het mezelf verplaatsen in de vrouwelijke hoofdpersoon.
Je hoofdpersonage, juf van groep 7, had een relatie met Erwin de gymleraar. Is het geen cliché dat docenten zoveel relaties op de werkvloer hebben?
Meen je dat nou? Dat is mij in
ieder geval niet bekend, laat staan dat ik het beeld heb dat dat een gewoonte
zou zijn in het onderwijs! Ik zou hooguit de conclusie trekken dat de
hoofdpersoon het, wat haar relatie tot Erwin betreft, dicht bij huis heeft
gezocht, maar ik geloof niet dat dat specifiek geldt voor docenten of leraren.
Waar ontmoet je zoal je partner? Toch vaak op school, werk, vereniging... maar
misschien zit ik er wel helemaal naast?
Hoe geloofwaardig is het verhaal?
Hoe geloofwaardig is soms de
werkelijkheid? Het is toch onvoorstelbaar dat zo iemand als Fritzl in Oostenrijk
zijn dochter zoveel jaren in de kelder heeft opgesloten terwijl niemand het
wist? Een oordeel over wat er gebeurt in Nr. 19 laat ik helemaal aan de
mening van de lezer.
Is het boek een typische vrouwenthriller zoals de achterflap van het boek vermeldt?
Allereerst wil ik benadrukken dat
de quote die je hier bedoelt onderdeel is van een recensie van
vrouwenthrillers.nl.
Zij geven hiermee aan dat ze het boek een echte vrouwenthriller vinden en
geschikt voor de doelgroep van de site. In mijn ogen impliceert dat geen
beperking, maar een accent op een bepaalde categorie waarin het boek kennelijk
past. Ik heb het verhaal zelf altijd een thriller genoemd. Maar het is nooit
exclusief voor vrouwen bedoeld geweest, en ik wil ook absoluut geen mannelijke
lezers uitsluiten. Anders gesteld: als iemand bijvoorbeeld aangeeft: ‘Dit is
echt een boek voor mij!’, dan bedoelt diegene meestal niet dat het ook niet een
boek voor iemand anders zou kunnen zijn!
Wat vind je van de vergelijking met de andere Nederlandse thrillerschrijfsters die in de media is gemaakt?
Over vergelijkingen met anderen
kan ik niet zoveel zeggen. Alle aandacht die er in gesproken of geschreven woord
voor Nr. 19 is, beschouw ik als een compliment. Kennelijk is het de
moeite waard om er aandacht aan te besteden. En het staat een ieder vrij om
Nr. 19 te vergelijken of bijvoorbeeld, zoals we bij je vorige vraag
bespraken, in een bepaalde categorie te plaatsen.
Nr. 19 is je thrillerdebuut, hoe is het boek in de pers/media ontvangen?
Vrijwel unaniem lovend!
Wat me wel opviel is dat in de
enige minder positieve recensie die ik tot nu toe gelezen heb, helemaal niets
positiefs vermeld staat, terwijl in de enthousiastere reacties toch altijd wel
een kritiekpuntje te vinden is. Maar dat kan ook toeval zijn, natuurlijk.
Wat is de leukste reactie die je hebt gehad?
Van verschillende kanten heb ik
reacties gehoord in de trant van "in één keer uitgelezen"; "ontzettend
spannend"; "ik moest gewoon weten hoe het af zou lopen".
Ga je nog meer thrillers schrijven?
Dat is wel de bedoeling! Over mijn
volgende thriller wil ik best iets kwijt, maar het verhaal bevindt zich nog in
zo’n pril stadium… Wanneer ik nu zaken prijsgeef, heb ik het gevoel er aan vast
te zitten en het niet meer te kunnen veranderen. In de eerste fase van het
schrijven wil ik liever ongeremd creatief zijn, ik wil mezelf nu liever dus nog
geen beperkingen opleggen. Maar: een jonge man met geheimen is (voorlopig!) de
hoofdpersoon.
Naast auteur ben je ook werkzaam bij de Erasmus Universiteit, is dat goed te combineren?
Dat moet nog blijken! De laatste
maanden zijn nogal hectisch geweest. In november verscheen Mijn maat is
vol!, daarna heb ik hard gewerkt aan de laatste versie van Nr.
19 en alles wat daar bij komt kijken en nu gebeurt er van alles op
promotioneel gebied! Over een paar weken hoop ik weer 'rustig' te kunnen
schrijven...!
Hoe wordt in je nabije omgeving gereageerd op jouw debuut?
Iedereen leeft enthousiast en vol
interesse mee. Nog maar weinig mensen hebben het gelezen, ik heb mijn
auteursexemplaren nog maar pas in mijn bezit, dus hoe ze het boek vinden, weet
ik nog niet!
Lees je zelf ook veel?
In tijden dat ik niet zelf intensief schrijf, lees ik zoveel als ik kan. Ik vind lezen heerlijk! Ik lees graag Nederlandstalige literatuur, maar ook vertaald werk. Favoriete schrijvers.. (en het rare is, dan weer niet álle boeken van die schrijver/ster!): Isabel Allende, Marianne Fredriksson, Esther Verhoef, Bernhard Schlink, Nicci French, Renate Dorrestein, Vonne van der Meer, Gerard Reve, Jan Siebelink, Khaled Hosseini, Carlos Ruiz Zafón, Arthur Japin en nog zoveel meer! Waarom? Dat is heel persoonlijk. Een bepaalde manier van schrijven, in combinatie met het verhaal natuurlijk. Ik kan genieten van een mooie zin, een taalvondst, van fantasierijke vertelsels maar ook weer van een sobere, eenvoudige tekst. Of van humor, ik heb ook genóten van de Shopaholic! serie van Sophie Kinsella en van de Bridget Jones serie. Ik herlees zelfs af en toe nog boeken van Cissy van Marxveldt, veel mensen zullen haar niet eens kennen. Ik vind haar schrijfstijl prachtig.
Nr.
19
Auteur: Michèle van Rees
Uitgeverij Verbum
ISBN: 978 90 7427 428 9
Paperback
Prijs: 1,90 (na 19 maart 2009: 14,95)
Een afgelegen straat in Rotterdam met huizen rijp voor de sloop. Alle bewoners zijn vertrokken, behalve zij van nummer 19. De leuke jonge juf van groep 7 die net haar grote liefde Erwin de deur heeft gewezen. Zij woont er nog wel. Alleen.
De nieuwe schaakleraar op Het Baken heeft maar één wens. Zij is er perfect voor, vindt hij. Hij gijzelt haar in haar eigen huis en neemt de controle van haar leven tot in de kleinste details over. Ze is verlamd door verdriet en angst. Natuurlijk onderneemt ze pogingen om aan hem te ontsnappen. Maar niemand lijkt haar te geloven. Ze moet het helemaal zelf zien op te lossen en maakt een plan. De uitweg die ze kiest, heeft gruwelijke consequenties...
Wil je reageren op dit interview?
Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt
voor de discussie over de boeken van Michèle van Rees.
Kijk
hiervoor op ons boekenforum.
Interviews
Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.