Twee zomers is je debuutroman. Was dit ook het eerste idee voor een boek dat je ooit kreeg of heb je al eerdere pogingen gedaan om een roman te schrijven?

Ja, dit is echt mijn eerste roman. Ik heb wel veel andere teksten geschreven zoals columns, cabaret, hoorspelen, radiosoap en een televisieserie. Toen ik Nederlands studeerde heb ik tijdens de cursus creatief schrijven een novelle geschreven, maar daar is verder niets mee gebeurd. Ook ben ik aan twee jeugdboeken begonnen, maar die heb ik nooit afgemaakt.

Ik heb dus wel een hoop gedaan en geprobeerd, maar nooit eerder een roman. Dat heeft er ook mee te maken dat ik daar geen tijd voor had door mijn werk, waarin ik steeds meer het baasje moest spelen. Omdat ik dat helemaal zat was, hebben mijn vriendin en ik ervoor gekozen om te verkassen naar Frankrijk. Daar wilde ik niets anders gaan doen dan schrijven. Het eerste jaar deed ik helemaal niets, maar sinds het tweede jaar sta ik elke dag op tijd op om te schrijven en ben ik dus fulltime schrijver.
Wanneer wist je dat je schrijver wilde worden?

Ik had vooral altijd de wens om iets voor publiek te doen. Dat is ook de reden dat ik bij de omroep ben gekomen en in het theater heb gewerkt. Ik wilde altijd al dingen maken voor mensen of dat nou radio, televisie of theater was. Toen het idee ontstond om naar Frankrijk te verkassen, kwam ook direct het idee omhoog om daar te gaan schrijven. Frankrijk is de perfecte plek daarvoor, het is hartstikke rustig. En dat doe ik nu dus al drie jaar met heel veel plezier.
 

Heb je twijfels gehad over je beslissing om naar Frankrijk te verhuizen en te gaan schrijven?

Nee, zeker niet over het wonen in Frankrijk, we wonen hier met heel veel plezier. Over het schrijven wel. Als je aan iets nieuws begint, weet je niet waar het schip gaat stranden. Gelukkig heb ik een hoop mensen in mijn omgeving die hebben meegelezen met eerdere versies en zij hebben mij heel goed geholpen met stevige kritiek. Ik denk dat je nooit uitgeleerd raakt en altijd uiterst geconcentreerd moet zijn om het goed te doen. Ik vind het prettig dat het proces van leren door blijft gaan en dat ik aan iets begonnen ben wat zoveel mogelijkheden biedt. Het schrijven is voor mij een leerschool die nooit zal ophouden.
 

Waar komt je inspiratie vandaan?

Omdat het mijn eerste boek was, wilde ik gaan schrijven over iets dat ik ken. Ik ben geen volleerd schrijver die hele verhalen uit zijn duim kan zuigen en heb dus bewust gekozen voor een gebied dat ik ken, Limousin, en een wereld die ik ken, de radiowereld. Met dat idee ben ik gaan spelen en gaan zoeken hoe ik het een met het ander in verband kon brengen. Zo kwam ik op het idee om een Nederlandse radiojournaliste naar de Franse regio te laten verhuizen en daar staan natuurlijk veel oude huizen, iets waar ik sinds ik hier woon ook heel bekend mee ben. Dus ik maak toch wel heel erg veel gebruik van eigen ervaringen.
 

Hoe ziet je gemiddelde schrijfdag eruit?

Ik begin meestal om negen uur en werk tot een uur of drie. In de loop der jaren is dat echt een vast patroon geworden. Ik begin meestal met het herschrijven van wat ik de vorige dag heb geschreven. Daarna werk ik nieuwe scènes uit. Als ik die klaar heb ga ik de hond uitlaten en bij terugkomst ga ik de nieuwe scènes kritisch bekijken en herschrijven. Het laatste half uur besteed ik aan het blind vooruit schrijven van nieuwe ideeën waar ik hopelijk de volgende dag weer mee verder kan.
 

Raak je gemakkelijk afgeleid of kun je overal schrijven?

Als het slecht gaat, dan merk ik wel dat ik heel veel koffie drink, maar echte afleiding is er hier niet. De telefoon gaat niet en mijn internetverbinding is slecht.

Ik heb tot nu toe alleen maar in mijn werkkamer geschreven op de computer. Ik heb wel eens geprobeerd om met pen en papier in de tuin te zitten, maar dat vond ik niets. Buiten is er veel te snel afleiding; mooi weer, de hond, de tuin doen. Schrijven moet voor mijn gevoel echt achter de computer. Maar als ik eenmaal geconcentreerd ben dan vliegt de tijd voorbij. Het is geweldig om zo aan de touwtjes te kunnen trekken en voor God te kunnen spelen.
 

Hoe ziet je werkkamer eruit?

We wonen in een 250 jaar oud huis. Ik heb een kamer met een open haard en een groot raam vanwaar ik uitkijk op het zuiden. Er staat een groot bureau waar ik aan schrijf, maar de kamer is tevens een muziekstudio waar ik kan componeren. Soms kan ik niet van mijn piano afblijven en moet ik streng zijn voor mezelf. Mijn kamer is vrij chaotisch, maar gelukkig is alles opgeslagen in de computer waar ik schema’s en mappen bijhoud van mijn schrijfwerk.

Foto: Carien Touwen

Kun je goed tegen kritiek?

Ik sta heel erg open voor kritiek en heb er flink van langs gekregen door mijn eerste proeflezers. Dit was mijn eerste boek en ik heb de wijsheid niet in pacht. Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet had verwacht dat schrijven zo ingewikkeld zou zijn. Er komt zoveel bij kijken voordat schrijfwerk uitgeefbaar is. Het was echt een ontdekkingsreis om te zien waar het verhaal uiteindelijk uit zou komen. Ik had bijvoorbeeld heel veel vergelijkingen geschreven die ik wel geestig vond, maar die zijn er allemaal uitgegaan. Ik heb echt heel veel moeten schrappen en ik vind het prachtig om te zien hoe teksten daardoor beter worden. In de omroepwereld was dat vele weggooien ook heel normaal, van twintig uur aan materiaal bleef er soms nog geen veertig minuten over voor de uitzending.

Ik heb ook heel veel geleerd van mijn redacteur, ik was het eens met vrijwel alle suggesties die hij deed. Ik hoop wel dat er steeds minder aanpassingen nodig zijn als ik meer boeken geschreven heb, ik wil steeds beter worden.
 

Hoe heeft Twee Zomers vanuit Frankrijk een uitgever gevonden?

Ik heb het manuscript per post naar in totaal naar vijf uitgevers gestuurd, niet tegelijkertijd maar in twee of drie tranches. Er waren twee uitgeverijen geïnteresseerd, wat mij echt verbaasde. Bij de eerste afwijzing dacht ik echt ‘maak je niet druk, er schrijven zoveel mensen en ik ben nog maar net bezig’. Ik ging ondertussen gewoon verder met mijn tweede boek.

Ik heb mijn manuscript wel verstuurd met hulp van een vriendin die wat mensen in die wereld kende en mij adviseerde waar ik het beste mijn manuscript heen kon sturen. Dat helpt natuurlijk wel, want je komt niet helemaal onder op de stapel terecht.

The House of Books was heel snel met hun reactie en hun begeleiding was zeer goed georganiseerd. Het is dus echt heel snel gegaan en wat dat betreft ben ik een zeer tevreden mens.
 

Werk je al aan een volgend boek?

Mijn tweede boek ligt al op de plank, maar er is nog geen contract voor getekend. De uitgeverij wacht eerst af hoe Twee zomers het gaat doen. Het tweede boek is een psychologische thriller die gaat over drie vrienden, die in Frankrijk de vijftigste verjaardag van een van hen vieren. Ze hebben elkaar sinds hun studententijd niet gezien en het gaat erover hoe die vriendschap stand heeft gehouden over al die jaren. Wanneer een van de vrienden met een jonge, mooie zwarte vrouw komt aanzetten staan de onderlinge verhoudingen tussen de vrienden plotseling op scherp.

Momenteel werk ik aan mijn derde boek dat weer over Chantal gaat, de hoofdpersoon uit Twee zomers. Het verhaal gaat over een succesvolle Nederlandse schrijver die al jaren in Frankrijk woont. Van zijn boeken wordt een Franse vertaling uitgebracht en dan blijkt dat hij schrijft over het dorp waarin hij woont. Mensen menen zichzelf te herkennen in zijn verhalen en gaan proberen dat boek tegenhouden. Hierin zal het thema racisme ook duidelijk aan bod komen.
 

Beide boeken spelen weer in Frankrijk. Kunnen we dat in de toekomst bij al je boeken verwachten of wil je ook nog over andere locaties schrijven?

Frankrijk is mijn plek, dat is waar ik woon en op Frankrijk en de Limousin ben ik nog lang niet uitgekeken. Ik wil wel andere plekken gaan gebruiken, maar ik ben net begonnen en ben nog niet lang klaar met dit decor. Ik heb nog een lijstje met andere plekken waar ik wel naar toe zou willen verhuizen als dit mijn boeken zou dienen. Maar dat zien we in de toekomst wel.
 

Wat is de belangrijkste reden dat je schrijft?

Ik schrijf voor mezelf, maar het plezier is natuurlijk wel een stuk groter als je werk gepubliceerd wordt. Ik ben dan ook buitengewoon blij dat er een boek van mij in de winkel ligt. Om alleen maar voor mijn eigen bureaulade te schrijven zou ik wel een paar jaar volhouden, maar uiteindelijk is het wel de bedoeling dat je andere mensen amuseert. Ik wil ze graag een paar vermakelijke uren bezorgen met mijn boeken. Als ik van iemand hoor dat hij Twee zomers heeft gelezen in hartje winter en daardoor het gevoel kreeg dat hij even in zonnig Frankrijk was, dan is dat voor mij echt een cadeautje.

Zitten er boodschappen verborgen in jouw werk?

In Twee zomers zit geen boodschap verborgen, het boek is echt bedoeld als vermaak. Wel komt de idealisatie van het leven op het platteland aan bod. Mensen denken vaak dat het platteland geen donkere kanten heeft zoals de stad. Ik denk dat de extremen juist veel heftiger zijn dan in de stad, zeker in kleine gemeenschappen zijn de consequenties veel erger. Het gaat hier om een dorp van vijf huizen, zulke kleine dorpen kent Nederland niet. Dat geeft je als schrijver een hele overzichtelijke wereld waarin je alle dorpsbewoners aan bod kunt laten komen.

Met schrijven heb je natuurlijk de vrijheid om hoofdpersonen uit te zoeken die jouw mening kunnen verkondigen als jij daar zin in hebt. Je moet niet een verhaal schrijven om daar een boodschap van jezelf in te verstoppen, maar het is wel leuk als je ergens in het verhaal jouw mening over dingen die je raken in de maatschappij kwijt kunt.

In mijn tweede boek en derde boek komt het thema racisme duidelijk naar voren.
 

Vind je het niet jammer dat je helemaal in Frankrijk woont en dat promotie van je boek dus wat lastiger is?

Nee, niet echt. Ik weet niet of een schrijver zoveel in de publiciteit moet treden. Het gaat om de inhoud van het boek, zelfs de foto op de cover dient alleen de ijdelheid van de auteur. Ik vind mezelf niet interessant, het gaat er om dat mensen het boek boeiend vinden. Maar in juni zal ik waarschijnlijk nog naar Nederland komen voor wat promotieactiviteiten.
 

Lees je zelf veel en wat zijn je favorieten?

Ja, ik lees iedere week wel een boek. De laatste jaren ben ik veel thrillers aan het herlezen, ik merk dat ik er nu heel anders naar kijk, nu ik zelf ook zo met schrijven bezig ben. Nu lees ik ze met professionele aandacht en kan ik de finesse veel meer herkennen. Ik ben groot fan van Minette Walters en Patricia Highsmith. Ik ben een vrij conservatieve lezer en heb maar weinig pas verschenen boeken op de plank staan.
 

Wat zijn je plannen voor de toekomst?

Ik hoop dat het verder gaat, het is voor mij een feest om te schrijven. Ik hoop dat dit boek succesvol genoeg is zodat de uitgever mijn andere boeken ook wil publiceren. Ik heb al wel nieuwe ideeën voor boeken die ik na het derde boek wil schrijven, maar alle prioriteit ligt nu op het afronden van dit boek. Verder hoop ik natuurlijk op een Franse vertaling. Onze Franse vrienden kunnen nu niet lezen wat ik aan het doen ben en dat is best jammer.

 

---

Bibliografie Michael Berg:

2008: Twee Zomers

Twee Zomer
Auteur: Michael Berg
Uitgeverij The House Of Books
ISBN 978 90 443 2075 6
Paperback
Prijs: 16,90

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ze leeft als God in Frankrijk – tot de Duivel zich aandient…

De achtentwintigjarige Chantal Zwart is verslaggeefster en presentatrice bij France Inter, een gerenommeerd radiostation in Parijs. Nadat haar vriend, die tevens Chantals baas is, haar laat barsten, wil ze maar één ding: wég! Ze gaat werken voor een regionale zender in de Limousin, vierhonderd kilometer ten zuiden van Parijs. Vanaf de eerste dag is ze de ster van de nieuwsredactie. Haar nieuwe leven loopt voorspoedig, zeker wanneer Chantal haar droomhuis vindt. In Monteil, een gehucht van vijf huizen dat gelegen is op een plateau, staat een bescheiden landhuis. In de voortuin bloeit een appelboom. Vanuit de achtertuin is het uitzicht adembenemend. De vraagprijs valt mee. Te mooi om waar te zijn. Is er iets mis met het huis… of met Monteil?

 

---