Hoe ben je op het idee gekomen voor het verhaal in Anders?

Daar kan ik nou zelden echt antwoord op geven, omdat ik, met mijn slechte geheugen, vaak vergeet hoe ik op een idee kwam. Ik weet wel nog dat het een mooie lentedag was en ik buiten in de hangmat lag. Vrienden die op bezoek waren sliepen nog. Ik genoot van de ochtendrust en plots kwam het idee bij me op. In de tuin zitten heeft dat effect nog wel eens op me. Mijn fantasie sloeg weer eens op hol en ik vroeg me af hoe het zou zijn als er ‘mythische’ wezens tussen ons in zouden leven, vrienden met ons zouden zijn, we naast hen zouden zitten in het restaurant, we voor hen zouden werken en dat zonder dat we beseffen wat ze zijn.
 

In Anders spelen anderssoorten een belangrijke rol. Welke van deze anderssoorten spreekt jou het meeste aan en waarom: Engel, duivel, vervormer of vampier?

Ik wilde de soorten, althans in het begin, beperken tot zes en dan de meest voorkomende uit de mythologie/literatuur nemen: duivels, engelen, elfen, vampiers, heksen en vervormers. Met deze zes verklaar ik meteen ook de bizarre fenomenen die mensen in de geschiedenis hebben waargenomen en waarom. In deel twee, waar ik nu aan werk, ga ik daar zelfs nog dieper op in; waar komen de verhalen over de weerwolven vandaan? Waarom zouden vampiers in mist kunnen veranderen?

Mijn favoriete soort? Ik denk vervormers. Het lijkt me een fantastische gave om te hebben, behalve de bijverschijnselen…

Heb je veel van jezelf in de hoofdpersoon Manon Maxim gestopt? Manon is bijvoorbeeld gek op haar Glock pistool en doet aan diverse vechtsporten. Zou je graag zoals zij willen zijn? Ben je net zo goed als zij in ju jitsu?

Nee, Manon is niet op mij gebaseerd, maar wel op een vriendin van me, mits enkele aanpassingen natuurlijk. Ik heb ju jitsu gekozen omdat ik daar het meest vanaf weet, maar ik ben er lang niet zo goed in als zij… En eigenlijk is de Beretta 92F mijn favoriete pistool (lacht). Als Manon niet door haar adoptievader opgeleid zou zijn in wapengebruik en gevechtsporten, zou ze zoals iedere vrouw kunnen zijn met onze typische vrouwelijke twijfels en onzekerheden.
 

Kon je veel van jezelf kwijt in het boek? In hoeverre laat je persoonlijke ervaringen of meningen bewust een rol spelen?

Bij dit boek ben ik zoveel mogelijk bij de realiteit gebleven. Het huis waarin Manon woont, heb ik gebaseerd op een huis waarin ik zelf heb gewoond en ken ik dus heel erg goed. De meeste plaatsen uit het boek bestaan ook echt. Zelfs enkele andere personages uit het boek zijn gebaseerd op werkelijk bestaande personen. Ik wilde dit keer zo weinig mogelijk fantasie gebruiken en zo dicht mogelijk blijven bij wat ik kende. Manon is qua persoonlijkheid wel compleet anders dan ik en dat heb ik bewust gedaan. Ook haar meningen en overtuigingen. Maar uiteraard sluipen er altijd dingen van jezelf in elk personage, hoe je het ook probeert tegen te gaan… En hoewel sommige schrijvers beweren dat ze niet via hun boek proberen om kritiek op de maatschappij te geven, denk ik dat het bijna onbegonnen werk is. Maar in deze reeks doe ik het wel veel minder dan in de Fantasiejagersreeks.
 

De Belgische kroegcultuur komt goed terug in dit boek. Je bent zelf Belgisch, maar getrouwd met een Nederlander en hebt ook in Nederland gewoond en gewerkt. Wat zijn voor jou de grootste verschillen tussen België en Nederland? Waar voel je je het meeste thuis?

Eigenlijk voel ik me thuis in beide landen en in geen enkele. Als ik in Nederland ben, wil ik daar weer wonen en dat vooral omdat Nederlanders zoveel opener en socialer zijn in de omgang. Vreemden groeten je op straat, ze spreken je makkelijker aan en zijn behulpzamer uit zichzelf. Maar als ik bijvoorbeeld in Amerika ben, voel ik me op sommige punten daar goed en zou ik daar willen wonen. En terug in België, voel ik me weer op en top Belgje. Het is vreemd, maar ik kan werkelijk zeggen: ik zou overal kunnen wonen, de wereld is mijn thuis. En zelfs daarbuiten.
 

Worden jouw boeken meer in België of in Nederland gelezen? Denk je dat er verschillen zijn tussen de ‘typische’ Nederlandse en Belgische lezer?

Volgens een van mijn uitgevers, Kramat, verkoop ik beter in Nederland. Ik denk dat het komt omdat er wel degelijk een verschil in de leescultuur zit. De meeste lezende Belgen (en dat zijn er al minder dan in Nederland) denken dat literatuur en (auto)biografische boeken de enige genres zijn en alles daarbuiten minderwaardig is. Nederlandse lezers staan meer open voor fantasie en volgen ook niet zo de mainstream, maar ontwikkelen een eigen persoonlijke voorkeur. Dat idee heb ik althans.
 

Ben je van plan om een serie boeken te schrijven over Manon Maxim?

Dat zou ik erg leuk vinden, temeer omdat ze nog zoveel te vertellen heeft en ik haar en de personen rond haar zo sympathiek vind dat ze vanzelf uit mijn pen vloeien. Ze gaan ook soms hun eigen weg en ik ben alleen maar benieuwd waar het naartoe zal leiden. Ik kan niet zeggen wat er voor haar in het verschiet ligt in deel twee zonder dingen te verraden die in deel 1 gebeuren (lacht). Maar ik zou er absoluut een serie van willen maken, tenminste als de lezers daarvoor te vinden zijn.
 

De serie Fantasiejagers telt inmiddels drie delen. Kun je wat meer vertellen over de toekomst van deze serie? Hoeveel delen ben je nog van plan te schrijven?

Het verschijnen van deel vier staat gepland voor februari 2011. En inmiddels is deel vijf al een flink stuk gevorderd. Afhankelijk van de uitgever, de vraag van lezers en ook natuurlijk mijn inspiratie, volgen er nog meer delen, maar hoeveel is nog niet zeker. Misschien stop ik na deel vijf wel, maar dan is de stripversie er natuurlijk ook nog. Daar blijf ik het scenario voor schrijven, wat wel compleet anders is, maar ook erg leuk.
 

Het eerste deel van deze reeks wordt verfilmd. Kun je hier wat meer over vertellen? Heb je zelf inspraak in hoe de film eruit gaat zien?

De film staat gepland voor 2012, maar zoals de producer zegt: het is allemaal afhankelijk van geld. Dream Journey Studios wil er een groot project van maken, maar heeft daar dan ook een groot budget voor nodig. Het is dus wachten op financiers en intussen probeert de regisseur met andere projecten zijn naam op te bouwen. Het scenario voor de film heb ik al deels ingezien en daar heb ik ook wat over te zeggen. Tot zover ben ik het er zeker mee eens. Ik kan me meer dan goed vinden in de visie van regisseur Pedro Chaves en hoop dus echt dat de film er komt, maar niets is zeker natuurlijk.

Je bent niet alleen schrijver, je bent ook slaapanalist. Wat houdt dat precies in?

Als je slaapproblemen hebt, of vermoeidheidsklachten overdag, word je doorverwezen naar een slaapcentrum. Daar krijg je elektroden op je hoofd en lichaam geplakt die functies meten zoals je hersengolven, oogbewegingen, spiertonus etc… Twee dagen en nachten blijven deze elektroden erop zitten. Die gegevens worden naar mij opgestuurd en analyseer ik. Ik bekijk iedere dertig seconden van die 48 uur en ga na waardoor iemand slecht slaapt of overdag vermoeid is. Is zijn EEG normaal? Heeft hij geen ademstops? Bevat zijn slaap alle slaapstadia? En zo meer. Er zijn namelijk meer dan tachtig soorten slaapstoornissen.
 

Analyseer je je eigen dromen ook? Inspireren je dromen je ook in je schrijfwerk?

Ik schrijf de dromen die ik me nog herinner altijd op, ja, maar analyseer ze niet echt. Ze zijn voor mij wel even belangrijk als een dagboek en ik gebruik ze inderdaad vaak bij het schrijven, maar dan vooral in de Fantasiejagersreeks.
 

Je hebt zowel romans als meerdere korte verhalen gepubliceerd. Wat schrijf je het liefst en waarom?

Werkelijk allebei! Soms heb je meer zin in het verder schrijven aan een roman en daartussenin krijg ik dan een idee en heb ik zin om dit in een kort verhaal te verwerken. Ik kan er namelijk niet tegen als ik een idee krijg en dit niet kan verwerken in een verhaal. Het moet opgeschreven worden en gelukkig kan dat dan in een kort verhaal. Ik ben altijd bang dat het idee anders verloren gaat!
 

Zit er voor jou veel verschil tussen het schrijven van een kort verhaal, een roman en een serie romans?

Bij een serie gaat er meer werk in alles eromheen zitten; de ontwikkeling en eigenschappen van de personages, het uitzoeken van de woonplaatsen, de omgevingen, etc. Want daar moet je in elk deel consequent in blijven. Ik houd van elk verhaal uit een serie een verkorte versie bij in een schriftje en van elke serie heb ik ook een schriftje waar alle personages, middelen, omgevingen in beschreven staan. Een kort verhaal schrijf je en dan is dat klaar. Dat zou hetzelfde zijn bij een roman die niet bij een serie hoort, maar tot nu toe zijn het telkens series die ik schrijf, dus moet ik alles goed bijhouden.
 

Waar haal je je inspiratie uit?

Soms heb ik het gevoel dat mijn fantasie een eigen leven leidt, los van mij, alsof ideeën op onverwachte momenten in mijn hoofd gestopt worden. Ik wou dat ik wist waar ik mijn inspiratie precies vandaan haal, want dat zou het voor mij veel eenvoudiger maken. Hups, een lade openen van de kast en de ideeën eruit halen (lacht). Maar ik moet toegeven dat mijn man ook een uitstekende muze is. Hij heeft mij al drie ideeën gegeven die verwerkt zitten in korte verhalen voor Parelz (Ultiem en De Nationale Loterij) en ook losse ideeën voor de Fantasiejagersreeks. Gelukkig staat zijn naam (Hartman) ook op het boek. Het zou anders niet eerlijk zijn (lacht). Ook mijn schoonvader (zo zoon, zo vader) heeft mij al een idee gegeven voor een kort verhaal.
 

Wat vindt je familie ervan dat je schrijft? Lezen ze jouw werk?

Ze hebben me altijd al gekend als een schrijfster, al van toen ik negen jaar oud was. Mijn ouders hebben me ook gesteund daarin en me gemotiveerd om vol te houden. Maar, behalve mijn moeder, zijn het absoluut geen lezers. Toch probeert mijn broer, Gil, het wel af en toe en hij zegt dat hij mijn boeken leuk vindt. Ik denk dat mijn vader wacht op de stripversie en mijn broer op de filmversie, meer hun soort medium. Gelukkig is mijn man wel leesverslaafd en kan ik mijn ei volledig bij hem kwijt.
 

Hoe ziet jouw werkweek eruit? Schrijf je bijvoorbeeld elke dag? Hoeveel uren kun je achter elkaar doorschrijven en wat is voor jou de fijnste plek/ tijd om te schrijven?

De meeste perioden schrijf ik iedere dag, zelfs in het weekend. Ik ben een ochtendmens, dus ik schrijf vooral ‘s morgens (hoe vroeger, hoe liever) en soms nog in de namiddag. Afhankelijk van waar ik zit in een verhaal, kan ik tot acht á tien uur aan een stuk schrijven. Als ik aan een kort verhaal schrijf, dan is het werkelijk de hele dag en de volgende dagen doorwerken tot het af is. Dan zit ik in die roes van het verhaal en omdat ik weet hoe het zal aflopen, wil ik het ook afschrijven. Een roman verloopt meestal anders, omdat het einde ook voor mij nog een verrassing is. In het begin is het een pagina of slechts enkele zinnen per dag. Maar naarmate het verhaal verder vordert en ik naar het einde toe schrijf, meer en meer. Dan ben ik volledig ondergedompeld in het verhaal en kan ik niet meer stoppen.

Hoe ziet jouw werkplek eruit? Kan je overal werken of zijn er bepaalde voorwaarden waar de omgeving aan moet voldoen?

Ik kan overal werken, maar hoe ouder ik word, hoe meer rust ik rond me verlang (lacht). Ik heb een erg fijne werkplek. Een ruime kamer die uitkijkt op de tuin. Mijn man heeft een prachtig, enorm groot bureau gemaakt en aangezien ik ook een kunstliefhebber ben, is de kamer vooral gedecoreerd met kunstwerkjes gemaakt door anderen of door mezelf. Naast me hangt dan ook nog eens een poster van Magritte, mijn favoriete en meest inspirerende: ‘Het rijk der lichten’.
 

Ben je al bezig met een volgend boek en kun je iets over je toekomstige schrijfplannen vertellen?

Momenteel ben ik bezig aan deel twee van de Manon reeks, dat hoogstwaarschijnlijk de titel Verborgen krijgt. Als de eerste ruwe versie daarvan af is, laat ik die even rusten en schaaf ik ondertussen verder aan deel vijf van de fantasiejagers. Dat is het fijne aan het schrijven van twee series: je hebt altijd wel iets om te schrijven. Tussendoor, afhankelijk van de binnenkomende ideeën, schrijf ik uiteraard nog korte verhalen voor Parelz. Trouwens, wanneer ik stop met de Fantasiejagers heb ik al een idee voor een nieuw boek of misschien zelfs een serie, die ik dan tegelijk met de Manon reeks zal schrijven. Deze is gebaseerd op een kort verhaal dat ik geschreven heb, De gave, dat binnenkort bij uitgeverij Parelz verschijnt. En verder het scenario voor de stripreeks. En wie weet wat er nog komen gaat…

 

Kijk hier voor de korte verhalen van Mel Hartman bij uitgeverij Parelz.
 

---

Anders
Auteur: Mel Hartman
Serie: Manon Maxim
Eerste deel
Uitgeverij Kramat
ISBN: 978 90 7955 230 6
Paperback
Prijs:
Verschenen: juni 2010

De officiële presentatie van Anders, het nieuwe boek van Mel Hartman, is vanavond om 19:00 uur in de forumzaal van de bibliotheek van Oostende (Wellingtonstraat 7).

 

 

 

 

 

 

 

 

Kijk voor meer over Mel Hartman op de website van De Boekenplank | kijk hier
 

---