Ezzulia Interview:
Markus Heitz
Door W.J. Maryson | Ezzulia.nl
7 april 2009 | Toen Markus Heitz eind vorig jaar ons land met een bezoek vereerde, had ik het vaste voornemen hem stevig en diepgaand aan de tand te voelen over fantasy, zijn succes en zijn plannen. Een fikse griep gooide roet in het eten, maar ik sprak met Markus af dat ik hem in maart per mail alsnog zou interviewen. En zo geschiedde.
Markus Heitz plaatste met zijn veelgeprezen serie De Dwergen de eeuwige bijrolspelers uit de moderne fantasy in het volle licht van de schijnwerpers. Hij slaagde met vlag en wimpel in zijn poging de dwerg en alles wat dit volk bezighoudt van nieuwe allure te voorzien en gaandeweg ook nog eens een bekend thema nieuw leven in te blazen. Dat maakt van hem één van de belangrijkste fantasy-auteurs van dit decennium.
"Zeker als schrijver ben je nooit klaar met leren"
Wanneer wist je dat je schrijver wilde worden?
Ergens halverwege het gymnasium bedacht ik
dat het wel heel cool zou zijn, als auteur door het leven te gaan en geld te
verdienen met wat je allemaal verzint. Maar eerst sloeg ik de weg richting
leraar in, besloot tijdens die studie een andere richting te kiezen en dacht: ik
word journalist. Dat was ik ook, tien jaar lang. Uiteindelijk kwam ik toch bij
mijn droomberoep terecht: Auteur. Scheppend artiest.
“Why horror?”
vroeg men Stephen King ooit. Zijn antwoord vind ik even legendarisch als
treffend: “Do you think I have a choice?”
En dus: Markus: waarom fantasy?
Omdat het als eerste mijn aandacht had. Ik
heb 16 jaar van mijn leven met roleplaying doorgebracht en was veel in
Fantasywerelden onderweg. Vandaar de aanvankelijke focus op het genre, waarbij
ik echter niet ben blijven steken. Algauw kwamen urban fantasy en science
fiction erbij en in de komende jaren ga ik me zeker nog verder in andere genres
bekwamen. Daarvoor zijn er eenvoudigweg teveel mogelijkheden: detectives, humor…
We zullen zien.
Wat zijn volgens jou je sterkste elementen bij het schrijven? Plot, personage, beschrijvingen, of iets anders?
Goede vraag! Ik heb geen idee. Ik denk dat
het vooral het het totaal, de hele mix van dit alles is. Ik probeer een
verrassende plot en veelzijdige karakters te scheppen. Met beschrijvingen
probeer ik niet te veel in details te treden, om de lezer genoeg ruimte voor
zijn eigen fantasie te laten.
Vind je dat belangrijk, de lezer voldoende ruimte voor eigen fantasy te laten? Ik ken schrijvers die alles beschrijven, alles inkleuren en de lezer tamelijk precies vertellen hoe de huizen in de stad er uit zien, van buiten en van binnen. Daar zijn schrijvers bij die veel lezers hebben. Of is het ook “moderner” om ruimte voor de gedachten van de lezer over te laten?
Dat is denk ik een kwestie van smaak. Ik
herinner mij dat boeken met te precieze uitleg mij al snel irriteerden, omdat
het verhaal me meer interesseerde dan het kleinste, onbelangrijke detail. Daarom
laat ik meer ruimte voor de eigen verbeelding. En ik wed dat de lezer zelfs bij
boeken waar alles exact beschreven is, ook zijn eigen voorstelling maakt.
Over personages: welke figuur is je eigen favoriet in de reeks van De Dwergen?
Lastige vraag. Rodario staat bovenaan, maar
ook Biondil en natuurlijk Tungdil, omdat hij zo’n enorme ontwikkeling doormaakt.
Maar wat maakt een personage dan eigenlijk interessant?
Een personage, een karakter kan om
verschillende redenen interessant zijn. Dat begint bij uiterlijkheden, maar ook
geheimen die een personage met zich meedraagt, waarvan delen stukje bij beetje
tevoorschijn komen; daarmee kan een schrijver spelen. Ook het bij elkaar brengen
van verschillende karakters onderstreept vaak de bijzonderheid van het
individuele karakter.
Hoe ga je om met kritiek, recensies? En dus ook met recensenten?
Ze horen erbij. Waardeoordelen zijn altijd
subjectief en juiste als schrijver verbaas ik me er steeds weer over, dat mensen
over een boek zulke sterk uiteenlopende meningen kunnen hebben. Kritiek is
behulpzaam als hij opbouwend wordt geformuleerd. Zeker als schrijver ben je
nooit klaar met leren.
Ben je de afgelopen jaren wezenlijk veranderd als schrijver?
Ik merk het zelf nauwelijks, maar mijn
redacteuren beweren dat ik “beter” ben geworden, wat dat ook mag betekenen. Ik
schrijf sinds tien jaar boeken en sinds 2004 doe ik daar niets anders meer
naast. Als je je dagelijks vele uren met schrijven bezighoudt, moet er
verandering zichtbaar zijn, anders blijf je stilstaan en dat is natuurlijk niet
goed. Mijn nieuwsgierigheid, mijn honger naar nieuwe thema’s is er nog altijd en
dat is heel, heel belangrijk.
Doe je zelf iets wezenlijk anders ten opzichte van je begintijd? Werk je nu bijvoorbeeld meer met een soort scenario?
Nee. Mijn manier van werken is dezelfde
gebleven. Die was altijd al “omvangrijk”. Elke roman is gepland, van het begin
tot het eind.
Veel van je boeken zijn vertaald. In hoeveel talen?
Heel West-Europa, als ik enkele aanstaande
vertalingen mee mag rekenen. Verder Rusland, Hongarije, Tsjechië, Polen, China,
Japan, Korea en de USA (deze zomer). De Skandinaviërs ontbreken nog op mijn
lijst, wat ik jammer vind. Immers: daar zijn de trollen en de dwergen in ruimte
mate voorhanden, tenminste: in de legenden.
Vind je dat niet lastig: een vertaling in het Russisch of Pools niet kunnen lezen?
Nee hoor, dat maakt me niet uit. Anders moet
ik razendsnel heel veel talen leren. Daarvoor heb ik helaas geen tijd, omdat ik
boeken moet schrijven.
Waaraan werk je momenteel en welke projecten liggen nog in de ijskast?
Momenteel werk ik aan een science fictionproject, een klassieke space opera die al heel lang in mijn gedachten rondwaart en eindelijk de computer in wilde. De tijd is rijp voor het heelal. Daarna zijn er wat vampieren aan de beurt en daarna… Ach, dat weet ik nog niet.
De foto van Markus Heitz is gemaakt door Thomas Füssler (gebruikt met toestemming).
Wil je reageren op dit interview?
Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt
voor de discussie over de boeken van Markus Heitz.
Kijk
hiervoor op ons boekenforum.
Interviews
Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.