Wil je jezelf en je nieuwe boek voorstellen aan de bezoekers van Ezzulia?

Ik ben Maria Genova, ik woon zo’n achttien jaar in Nederland. Ik ben getrouwd en ik heb twee jongens van acht en tien jaar. Ik heb journalistiek gestudeerd en ik werk als journalist en schrijver. Mijn laatste boek heet Vrouwen die mannen geloven. Het gaat over een vrouw in midlifecrisis: ze heeft alles om gelukkig te zijn, maar toch ziet ze dat op de een of andere manier niet in. Ze verlaat haar man en gaat op zoek naar een nieuwe uitdaging. Pas als ze in de handen van de Russische maffia valt, beseft ze wat ze allemaal op het spel heeft gezet. Het boek is een combinatie van fictie en non-fictie. Wat ik over de maffia en het leven van de jetset vertel, is niet verzonnen.

 

Welke weg heb jij moeten bewandelen om uiteindelijk een contract bij een uitgeverij te krijgen?

Ik wist helemaal niets over het uitgeverswereldje. Mijn eerste manuscript Communisme, sex en leugens heb ik lukraak gestuurd naar acht of negen uitgeverijen die ik op internet had gevonden. Drie reageerden dat ze het wilden hebben en met de snelste ging ik in zee. Toen het boek net gedrukt was, kreeg ik een mail van een vierde uitgever of mijn manuscript nog beschikbaar was. Dat zegt genoeg hoe lang het meestal duurt voordat uitgevers reageren. Voor schrijvers is dat heel frustrerend. Uitgeverij Conserve veranderde niet veel aan het manuscript. Zelfs mijn werktitel bleef hetzelfde: Communisme, sex en leugens. Dat vond de uitgever niet slecht klinken en de titel dekte de inhoud.

 

Is het leuk om jezelf auteur te kunnen noemen?

Het was nooit echt mijn droom om schrijver te worden. Ik wilde van kleins af aan journalist worden en dat is me gelukt, zelfs in zo’n gek klinkende taal als het Nederlands. Mijn eerste boek ontstond min of meer toevallig, uit verbazing dat er in Nederland geen boek was verschenen over het leven van de gewone mensen tijdens het communisme. De geschiedenisboeken gaven wat mij betreft een vertekend beeld hoe we de dictatuur beleefd hebben.

Inmiddels heb ik vier boeken geschreven, als ik een kinderboekje meetel, en ik vind het schrijverschap fantastisch. Ik denk dat ik het voor de rest van mijn leven blijf doen, wellicht in combinatie met journalistiek werk. Veel mensen vinden het heel wat als je zegt dat je schrijver bent. Soms willen ze zelfs met mij op de foto. Dat vind ik nog steeds heel grappig, want ik ben zo gewoon als wat.

 

Is het schrijven makkelijk te combineren met je andere werkzaamheden?

De meeste schrijvers in Nederland kunnen niet alleen van het schrijverschap leven, want de meeste boeken verkopen niet meer dan duizend exemplaren. Gelukkig hebben al mijn boeken beter dan dit verkocht, maar nog steeds is het niet haalbaar om alleen van het schrijverschap te leven. Ik weet ook niet of ik het zou willen. De journalistiek geeft me inspiratie, omdat ik zo veel verschillende mensen ontmoet.

 

Wat doe je om je boek onder de aandacht van het publiek te brengen?

Als auteur heb je niets te zeggen over het inkoopbeleid van de boekhandels. Als je nog geen naam hebt, wordt je boek heel voorzichtig of zelfs helemaal niet ingekocht. Dat zag ik bijvoorbeeld bij het boek Man is stoer, vrouw is hoer (over loverboys en vrouwenhandel in Nederland). Veel boekhandels en vooral de grote ketens wilden het eerst niet, maar door radio, tv en mond-tot-mond reclame werd het boek populair en toen konden ze niet anders dan ook het boek bestellen. Het werd uiteindelijk in twee maanden tijd drie keer herdrukt. Het enige wat je als auteur aan publiciteit kunt doen, is actief zijn op social media. Dat zorgt voor naamsbekendheid. Ik heb zo’n drieduizend volgers op Twitter en via Twitter word ik ook regelmatig voor lezingen uitgenodigd.  

Hoelang heb je erover gedaan om je boek te schrijven?

Ik doe altijd zo’n jaar tot anderhalf jaar over een boek. Ik probeer elke dag te schrijven of onderzoek te doen. Soms lukt dat niet omdat de kinderen bijvoorbeeld geen school hebben of omdat ik te veel journalistiek werk moet doen. Meestal werk ik ‘s nachts. Dan is het hier zo lekker rustig en dan heb ik ook de meeste inspiratie. Honderd procent tevreden ben ik nooit. Ik kan eindeloos schrappen en herschrijven. Meestal schrap ik minstens een kwart van mijn manuscript. Soms met pijn in mijn hart, maar liever dat dan het risico lopen op langdradige scènes.

 

Welke personages uit je boeken zijn voor jou favoriet?

Communisme, sex en leugens was autobiografisch, dus het was niet zo moeilijk om in het hoofd van mijn personage te kijken. In Man is stoer, vrouw is hoer speelt Anna de hoofdrol en dat is een werkelijk bestaand iemand. Ik heb niet eens haar naam veranderd. Ik ben zelf gekropen in de bijrol van onwetende burger om te laten zien hoe groot het probleem met de vrouwenhandel in Nederland is. Die rol was me op het lijf geschreven, want ik wist echt niets over al die misselijkmakende toestanden.

Vrouwen die mannen geloven is fictie, maar verschillende personages uit mijn eerste boek komen erin terug. Zo blijkt de lieve blonde jongen Misha bankier van de maffia te zijn geworden en de eigenzinnige jonge Olga is langzamerhand in een suffe huisvrouw veranderd. Hoofdpersonage Mer komt ook terug: al haar dromen en idealen hebben plaats gemaakt voor materialistische zekerheden. Ze heeft het gevoel dat ze iets mist, maar ze weet niet wat.

 

Hoe ontstond de keuze voor de titel en de cover?

Met de titel voor mijn laatste boek had ik het meeste moeite. Mijn werktitel was Miljonairs, maffia en macht, maar mijn uitgever was daar niet zo enthousiast over. Uiteindelijk werd het Vrouwen die mannen geloven. De covers werden door professionele ontwerpers en fotografen gemaakt. Ik mocht steeds meedenken. Een goede cover is heel belangrijk. Eigenlijk moet je een heel afwijkende cover of anders een heel opvallende titel verzinnen om op te vallen tussen al die andere duizenden boeken.

 

Wie zijn jouw favoriete auteurs?

Ik lees werkelijk alle schrijvers en alle genres. Ik kijk in eerste instantie vooral naar titel en onderwerp en dan pas naar wie het boek geschreven hebt. Voor Vrouwen die mannen geloven liet ik me inspireren door de Bulgaarse schrijver Georgi Stoev. Hij was een spijtoptant van de maffia en schreef boeken over wat hij meegemaakt had. Uiteindelijk werd hij vermoord. Vooral de eerlijkheid in zijn boeken sprak me aan.

Momenteel lees ik alle boeken die ik kan vinden over vrouwenhandel en cybercrime, afgewisseld door de nieuwste romans die uitkomen.

 

Heb je al plannen voor een nieuw boek?

Ik ben nu bezig met een vervolg op Man is stoer, vrouw is hoer. Veel mensen vonden dat boek schokkend, maar het vervolg wordt tien keer schokkender. Voor het eerst durven slachtoffers zo openlijk te praten over alles wat ze meegemaakt hebben. Ik heb genoeg onderzoek gedaan om politie en justitie in de verlegenheid te brengen. Maar dat is niet mijn doel: het hele systeem moet op z’n kop, want pooiers zijn in Nederland vogelvrij, terwijl hun slachtoffers enorme trauma’s oplopen. Ik heb gezien dat een boek heel wat teweeg kan brengen, dus ik ga nog een poging wagen om de pen als wapen te hanteren. Ik hoop dat het resultaat heel spraakmakend wordt en mensen aan het denken zet.

  

Foto: Kato Tan
Met dank aan Maria Genova

Eindredactie: Gerd Boeren

Kijk hier voor de website van Maria Genova

---

Vrouwen die mannen geloven
Auteur: Maria Genova
Uitgeverij Conserve
ISBN: 978 90 5429 307 1
Paperback
Prijs: € 14,95
Verschenen: november 2010

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een jonge vrouw heeft alles om gelukkig te zijn en toch komt ze op een punt in haar leven waarbij ze zich afvraagt: 'Is dit alles?' Op zoek naar het antwoord verlaat ze haar Nederlandse man en vertrekt naar Bulgarije. Haar vaderland is echter onherkenbaar veranderd. Ze ziet van heel dichtbij de overweldigende luxe van de jetset, maar ook al die oude mensen die in de afvalbakken iets eetbaars proberen te vinden. Haar zoektocht naar geluk leidt naar Moskou, waar haar leven in een nachtmerrie verandert als ze in handen van de Russische maffia valt. Dan ziet ze eindelijk in dat ze door haar midlifecrisis het meest waardevolle, de ware liefde, op het spel heeft gezet.

Vrouwen die mannen geloven - Miljonairs, maffia en macht is een boek over verlangen, materialisme en idealen. Het vertelt op meeslepende wijze over wat er misging in Rusland en in Oost-Europa na de val van het communisme. Waar kwamen al die multimiljonairs opeens vandaan en hoe kon het gebeuren dat het merendeel van de bevolking in diepe armoede verviel? Dit boek is een scherpe observatie van hoe mensen veranderen als ze de idealen uit hun jeugd verruilen voor materialistische zekerheden.

 

---