Ezzulia interview
Lucas Zandberg
Door Carien Touwen | Ezzulia.nl
Twitter:
@CarienTouwen | Website:
www.carientouwen.com
19 september 2012 | Van Lucas Zandberg (1977) verscheen onlangs alweer zijn derde historische roman: Mayling. Lucas debuteerde in 2007 met Sisi’s winterlied en in 2010 verscheen zijn tweede roman De laatste maîtresse. Lucas stapte voor Mayling over van uitgeverij Conserve naar de Arbeiderspers omdat hij zijn carrière een nieuwe impuls wilde geven.
Mayling is een meeslepende roman over de ongekend ambitieuze vrouw van de Chinese generaal Chiang Kai-Shek. De opkomst van Mao Zedong brengt haar idealen van een modern, democratisch China echter in gevaar en voor haar roem betaalt ze een hoge prijs. Lucas Zandberg dook diep in haar uiterst lange leven en kleurde haar verhaal op prachtige wijze in.
"Reizen door Azië doet je beseffen hoe verwend de meeste Nederlanders zijn"

Met Mayling heb je alweer jouw derde historische roman geschreven. Alle drie zijn het prachtige romans waarbij er ongemerkt veel interessante geschiedkundige feitjes voorbij komen en de lezer iets opsteekt. Hoop je dat mensen iets van jouw romans leren?
Dat vind ik een erg mooi compliment. Het is niet specifiek mijn bedoeling, maar het is wel een fijne bijkomstigheid. Zo mailde een lezer me laatst dat hij door het lezen van Mayling meer te weten is gekomen over wat er in Azië gebeurde tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Hoe ben je deze hoofdpersoon op het spoor gekomen? Ze haalde in de jaren dertig en veertig de cover van Time Magazine drie keer, maar haar bekendheid is tegenwoordig een stuk kleiner…
De eerste keer dat ik over haar hoorde was in 2003, toen ik voor het eerst in China was. Ze leefde nog en het intrigeerde mij dat ze ooit de machtigste vrouw ter wereld was en daarna compleet in de vergetelheid raakte. Het idee voor een roman werd geboren, maar ik moest het laten bezinken, zeker omdat ik toen nog geen schrijver was. Na mijn twee vorige romans en nog wat omzwervingen door Azië kon ik er ineens niet meer omheen: ik moest deze roman schrijven.
Hoe heb je informatie verzameld om dit boek te kunnen schrijven? Was het anders dan voor Sisi’s winterlied en De laatste maîtresse?
Ik heb in China gereisd en veel over Mayling en haar tijd gelezen. Het was anders omdat het een andere cultuur betreft, die erg gesloten is, en er weinig bekend is over haar persoonlijkheid. Als romanschrijver maakte dat het voor mij gemakkelijker. Sommige mensen denken dat ik alleen maar bekende gegevens hervertel in romanvorm, maar ik heb dit verhaal behoorlijk vrij ingekleurd. Natuurlijk kun je niet om historische feiten heen, maar voor de rest heb ik vrijwel alles zelf verzonnen.
Op de omslag van Mayling staat dat je vele omzwervingen in Azië gemaakt hebt. Wat heb jij met dit continent en waarom?
Azië biedt veel natuurschoon en een rijke culturele geschiedenis. Bovendien zijn de mensen vaak erg aardig, zelfs als ze bijna niets hebben. Reizen door Azië doet je beseffen hoe verwend de meeste Nederlanders zijn.
Je hebt wederom voor een sterke vrouw als hoofdpersoon gekozen. Is dat toeval of heb je een voorkeur om in het leven te duiken van ‘powervrouwen’?
Veel jongere schrijvers komen met romans die dicht bij hun eigen belevingswereld liggen, maar vaak zijn die verhalen alleen interessant voor de schrijver zelf. Als schrijver wil ik graag gelezen worden. Daarom kies ik mijn onderwerpen omdat ik denk dat ze anderen kunnen interesseren in romanvorm. Sommige mensen vinden het overigens raar dat ik over vrouwen heb geschreven, alsof je als man alleen over mannen zou moeten schrijven. Ik vind het juist een uitdaging om me te verplaatsen in personages die wat verder van mij af staan.
Mayling leefde grotendeels in een tijd waarin vrouwen weinig te zeggen hadden. Waarom lukte het haar wel om zich op de voorgrond te schuiven en zoveel invloed uit te oefenen? Was het alleen haar karakter of ook haar afkomst die meespeelde?
Het was een combinatie van beide. Met alleen een sterk karakter zou ze in het hiërarchische China niet ver zijn gekomen en een goede afkomst gaat niet noodzakelijkerwijs samen met doorzettingsvermogen. Zeker voor een vrouw in die tijd heeft Mayling iets unieks bereikt.
Vrijwel het hele boek door zien we hoe Mayling zich zorgen maakte over haar gezondheid. Desondanks bereikte ze een hoge leeftijd van 105 jaar. Denk jij dat ze een hypochonder was of gebruikte ze haar gezondheid als excuus om regelmatig even uit China te ‘ontsnappen’?
Allebei. Het is vrij absurd dat iemand die zo oud wordt zich voor elk
wissewasje laat opnemen in een privékliniek. Die hypochondrie heb ik dan
ook uitgewerkt als een van de vrolijke noten en ik hoor gelukkig van
lezers dat ze dat grappig vinden. Ik vind het belangrijk dat serieus
bedoelde romans zo'n komisch element bevatten. Ik houd niet van romans
waarin de auteurs geen greintje gevoel voor humor tonen. Shakespeare
bewees in zijn tragedies al hoe belangrijk het is om de toeschouwer af
en toe te laten lachen, al is het maar op een tragikomische manier.
Er zijn genoeg mensen die nog nooit een historische roman hebben gelezen. Hoe zou je hen ervan overtuigen dit genre, of liever nog, Mayling eens te proberen?
Veel van die mensen lezen alleen maar boeken in hetzelfde genre, bijvoorbeeld thrillers. Van een goede thriller kan ik zelf ook erg genieten, maar het zou me gaan vervelen als ik nooit eens iets anders zou lezen. Verandering van spijs doet eten. Soms denkt men dat historische romans saai, moeilijk of overdreven romantisch zijn, maar een goede historische roman is dat juist niet. Michelle Visser, die Veronique schreef, noemde Mayling op haar website een prettig leesbaar, bij vlagen grappig en zeer boeiend verhaal. Als dat lezers niet overtuigt, dan weet ik het ook niet meer.
Je bent met dit boek overgestapt van uitgeverij Conserve naar De Arbeiderspers. Kun je uitleggen waarom je deze stap gezet hebt?
Daar zijn meerdere redenen voor geweest. De belangrijkste daarvan is dat ik me als schrijver wil blijven ontwikkelen. Ik had het gevoel dat ik zou stagneren in mijn ontwikkeling als ik was gebleven waar ik was.
Wat is denk jij het verschil tussen een ‘grote’ en een ‘kleinere’ uitgever?
Er zijn veel verschillen. Een belangrijk verschil is dat je bij een kleine uitgeverij meer zelf moet doen. Dat kan hartstikke leuk zijn als je daarvan houdt. Bij een grote uitgeverij komt je boek gemakkelijker in de boekhandel te liggen en is er een groter budget om dingen voor je te doen.
Wat vinden je gezin en familie ervan dat je schrijft? Lezen ze jouw boeken? Geven ze feedback?
Mijn dochter is net één jaar oud geworden, dus ze is nog wat jong om mijn boeken te lezen. Zoals in iedere familie houdt niet iedereen van lezen, maar de familieleden die wel lezen, lezen mijn romans vaak ook. Ze kunnen verrassend kritisch zijn.
Wat zou je nu doen als je geen schrijver was?
Ik denk dat ik dan een andere passie had gevonden om mij op uit te leven, al zou ik niet weten wat. Een leven zonder een passie lijkt me saai.
Wat hoop jij nog te bereiken als schrijver?
Nog wel het een en ander. Zo hoop ik te worden vertaald. Maar ik besef ook dat ik voor iemand van mijn leeftijd - ik ben nu vierendertig - al een aantal mooie prestaties heb neergezet. Mayling krijgt bijvoorbeeld meer aandacht van serieuze media dan mijn vorige romans. En dit jaar stond ik voor het eerst op het podium op Manuscripta. Ik geniet dus vooral van het hier en nu.
Waar ben je nu mee bezig? Schrijf je al aan een volgende roman of heb je je handen vol nu je recent vader bent geworden?
Sinds ik vader ben geworden gaat het allemaal wel wat trager dan voorheen, vooral omdat ik niet zo’n vader wil zijn die zijn vrouw compleet laat opdraaien voor de verzorging van de kinderen. Maar ik ben wel voorbereidingen aan het treffen voor mijn vierde roman, waaraan ik in het najaar wil beginnen. Mijn redacteur bracht mij onlangs op een goed idee. Daarmee ga ik aan de slag.
Foto:
Natasja Veld
Met dank aan De Arbeiderspers
Kijk hier voor een interview uit 2008 met Lucas Zandberg n.a.v. zijn roman Sisi's winterlied.
Kijk hier voor een interview uit 2010 met Lucas Zandberg n.a.v. zijn roman De laatste maîtresse.
Mayling
Auteur: Lucas Zandberg
Uitgeverij De Arbeiderspers
ISBN: 978 90 295 8348 0
Paperback
Prijs: € 19,95
Verschenen: mei 2012

Shanghai, 1917. Na haar
studietijd in de Verenigde Staten keert de jonge Mayling vol westerse
idealen terug naar haar geboorteland. China bevindt zich in een dal na
de val van het keizerrijk en de intelligente, dromerige Mayling wil het
land moderniseren. Net als haar twee oudere zussen huwt ze een man aan
wiens zijde ze haar ambities kan verwezenlijken. Ze wordt de vrouw van
de eerzuchtige generaal Chiang Kai-Shek, een rijzende ster aan het
politieke firmament, en oefent ongekende invloed uit. Mayling weigert
zich te conformeren aan de mannenmaatschappij en ook het Westen raakt
volledig in de ban van haar exotische verschijning, maar de opkomst van
Mao Zedong brengt haar idealen van een modern, democratisch China in
gevaar en voor haar roem betaalt ze een hoge prijs. Mayling is een
meeslepende historische roman over de ongekend ambitieuze 'Madame Chiang
Kai-Shek', door velen beschouwd als de machtigste vrouw van de
twintigste eeuw.
Website:
Wil je reageren op dit interview?
Dat kan op het forum van
Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt voor de discussie over de boeken van
- of dit interview met - Lucas Zandberg.
Kijk
hiervoor op ons boekenforum.
Interviews
Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.












