Ezzulia interview
Loes den Hollander
Door Eric Herni | Ezzulia.nl
5 juli 2009 | In een paar jaar tijd is Loes den Hollander uitgegroeid tot een auteur die met groot gemak zo'n vijftigduizend exemplaren van haar spannende boeken weet te verkopen. Met name Broeinest en Dwaalspoor bleken bestsellers te zijn en ook haar nieuwe thriller Driftleven weet bij haar fans de juiste snaren te raken. Tussendoor bracht Den Hollander ook een mooie verhalenbundel op de markt en werd ze door Simon de Waal gevraagd om mee te werken aan de verhalenbundel Summercrime.
Voor Ezzulia een goed moment om weer eens een aantal vragen op Loes den Hollander af te vuren.
"Er zitten nog heel veel ideeën in mijn hoofd"
Je debuteerde in 2006 met Vrijdag en hebt nu – drie jaar later – al zes boeken geschreven. Een gemiddelde van twee per jaar. Hoe lukt jou dat?
Gewoon doorschrijven. Doorwerken,
kan ik beter zeggen. Ik duik echt in een manuscript en als ik eenmaal op gang
ben, schrijf ik rustig 2000 woorden per dag. Met die productie duurt het hooguit
drie maanden voordat de eerste versie van een boek er ligt.
Hoeveel tijd steek je in research? Ben je voor Driftleven naar Leeuwarden geweest?
Ik google veel op internet, haal
informatie uit kranten en tijdschriften, stel vragen aan mensen die me iets
kunnen vertellen over bepaalde onderwerpen, heb leuke contacten met de politie
en ga ook op stap, bijvoorbeeld naar Leeuwarden. Daar heb ik inderdaad een dag
rondgezworven om de route uit te zoeken die Emma ging maken en om de omgeving
goed te kunnen neerzetten.
Welk van je boeken is jou het meest dierbaar?
Men gebruikt niet zomaar de term
'geesteskind'. Ieder boek is een kind. Zo voelt dat echt. En ieder boek heeft
iets speciaal dierbaars. Mijn voorkeur is afhankelijk van mijn stemming. De ene
dag kan ik zielsveel van Vrijdag houden en verderop in de week kan
Driftleven mijn lieveling zijn. Ze komen allemaal regelmatig aan de beurt.
Je bent nu bezig met het schrijven van je boek Wisselgeld. Wordt dat je eerstvolgende boek of heb je nog een ander ‘op voorraad’. En kan je al iets van de inhoud verklappen?
Wisselgeld wordt de eerstvolgende literaire thriller. Dat staat gewoon weer op de cover en daar gaan we verder niet moeilijk over doen. Het boek verschijnt in januari 2010. Maar eerst verschijnt nog mijn tweede verhalenbundel, in oktober.
Wisselgeld gaat over een man en een vrouw die niet alleen hun leven, maar ook hun huwelijk in elkaar zien storten als hun jongste kind wordt vermoord.
Er is inderdaad ook nog
'voorraad'. Anderhalve thriller en een roman.
Hoe kwam je op het idee voor het personage van Emma? Heeft je carrière in de gezondheidszorg geholpen bij het creëren van Emma?
In de meeste boeken die ik schrijf
komen stevig gestoorde mensen voor. Voor die personages heb ik veel ideeën
verzameld in de jaren dat ik werkzaam was in de psychiatrie. Vanuit die
inspiratiebronnen is Emma ontstaan. Ik heb uiteraard niet een echte Emma
verpleegd, zij is tevoorschijn gekomen uit verschillende persoonskenmerken.
Er zit in Driftleven wat meer seks dan in je vorige boeken. Is dat bewust of past het gewoon goed bij het verhaal en de personages?
Driftleven gaat over diepe
driften, die heel intense gevoelens veroorzaken. De hoofdpersonen zijn
dertigers. Ik zou het vreemd vinden om deze personen, met hun heftige emoties,
zonder seks het boek te laten doorkomen. Dat lijkt me buitengewoon
ongeloofwaardig.
Wat merkt Loes den Hollander van de kredietcrisis?
Wat de verkoop van mijn boeken
betreft: daar krijg ik van de uitgever geen alarmerende berichten over.
Je hebt jarenlang in de gezondheidszorg gewerkt. Word je angstig als je verhalen hoort over de varkensgriep die vanuit Mexico de wereld rond gaat? Zou zo’n onderwerp terug kunnen komen in een van jouw boeken?
Ik word niet zo gauw angstig. Als de varkensgriep in mijn eigen omgeving uitbreekt, zal ik zeker voorzorgsmaatregelen treffen om er fris van te blijven. Ik heb in de jaren dat ik directeur was van een gezondheidszorginstelling regelmatig met griepgolven in de organisatie te maken gehad, die zowel bewoners als personeel vloerden. Er was allereerst kalmte nodig om overzicht te krijgen en daarna was het een zaak van je gezonde verstand gebruiken, om de zaken niet uit de hand te laten lopen.
Ik zie de varkensgriep niet snel in een van mijn boeken terechtkomen, omdat die mij tot nu toe geen inspirerende ideeën verschaft. Maar ik sluit niets uit.
Hoe verzin je iedere keer de namen van je belangrijkste personages?
Ik gebruik nu en dan namen van
mensen die ik ken, maar dat zijn dan nooit slechteriken. Ik vind het een leuke
sport om naambordjes van mensen te bekijken. Dat kan in winkels, achter
loketten, bij balies. Daar ontdek ik vaak namen die ik bij personen in een nieuw
boek of verhaal vind passen. Ik noteer ook namen die ik in tijdschriften vind.
Maak jij je zorgen om zaken als geloofwaardigheid van je boeken?
Het is absoluut mijn intentie om
geloofwaardige verhalen te schrijven. Dat is volgens mij nodig om het verhaal
boeiend te maken en de lezer het gevoel te geven dat het echt gebeurt of zou
kunnen gebeuren. Maar dat betekent niet dat iedere lezer zich in het verhaal kan
inleven.
Wat vind je van de erkenning voor thrillerauteurs in Nederland? Zou je de Gouden Strop willen winnen of ben je daar niet echt mee bezig?
Ik voel me in geen geval miskend. En ik vind dat de verkoopcijfers van spannende boeken gunstig genoeg zijn om vast te stellen dat lezers de Nederlandse thrillerauteurs erkennen. En daar gaat het, wat mij betreft, om. Erkenning van de lezers. Dat inspireert me om mezelf als auteur te ontwikkelen.
Mocht het ooit zover komen dat ik
word genomineerd voor de Gouden strop, dan wil ik hem zeker winnen. Maar ik ben
er verder niet mee bezig.
Je
hebt onlangs ook een verhalenbundel uitgebracht. Ga je daar mee door en komt er
ooit nog een tweede bundel?
De verhalenbundel, Loslaten, is goed ontvangen. Er is al een derde druk
van verschenen.
Het schrijven van korte verhalen is leuk om tussendoor te doen. Even weg uit een manuscript, een uitstapje maken. Meestal lukt het me niet om maar één verhaal te schrijven. Als ik eenmaal op de verhalendrive zit, worden het er meestal meer.
Momenteel werk ik aan de tweede
bundel, die in oktober gaat verschijnen: Vreemde liefde. De titel is ook
weer het hoofdthema. Ieder verhaal heeft iets met vreemde liefde te maken. Ieder
verhaal zou Vreemde liefde kunnen heten. Toch zijn de onderwerpen
allemaal anders.
Je hebt ook een zeer verrassend verhaal geschreven voor Summercrime. Was het lastig om iets te schrijven vanuit een gegeven dat je niet zelf hebt bedacht?
Simon de Waal benaderde me
met de vraag of ik aan de bundel wilde meewerken. Ik was direct enthousiast. Ik
vond het een geweldig goed idee om allemaal vanuit hetzelfde kader een verhaal
te verzinnen en dan af te wachten wat iedereen ervan gemaakt heeft. Het was
totaal niet lastig om het gegeven dat we aangereikt kregen in het verhaal te
verwerken. Ik wist al heel snel wat ik ermee ging doen. En ik kon een
persoonlijke ervaring in het verhaal verwerken. Ik heb namelijk jaren geleden
als vrijwilliger gevangenen bezocht.
Bij je vorige boek Broeinest werd het cadeauboekje Wodka-Jus gratis weggegeven. Hoe waren de reacties?
Van Wodka-Jus werden
aanvankelijk 10.000 exemplaren gedrukt. Het was de bedoeling het daarbij te
houden. Maar de actie sloeg zo goed aan dat het er uiteindelijk 40.000 werden.
We hebben veel enthousiaste reacties gekregen. En natuurlijk ook minder
enthousiaste. Zo gaat dat nu eenmaal.
Hoe ziet het schrijfproces van Loes den Hollander er uit?
Ik schrijf gewoon achter mijn
laptop in de eetkamer, terwijl mijn man en honden dicht in de buurt zijn. De
televisie kan aan staan, er kan buiten een drumband voorbijkomen, er kunnen
schreeuwende kinderen langslopen, het maakt niet uit. Ik schrijf gewoon door.
Het is mogelijk dat ik de honden beloof dat ik met ze naar buiten ga, maar eerst
'even' een stuk moet afmaken en er een uur later achterkom dat ze nog steeds
braaf zitten te wachten en ik een heel hoofdstuk verder ben. Ik schrijf vrijwel
iedere dag. Als ik net aan een nieuw boek ben begonnen, werk ik hooguit drie uur
per dag aan het manuscript. De eerste 100 bladzijden zijn altijd een zoektocht
naar het verhaal, de personen, de spanning, de ontwikkeling. Ik weet vanaf het
begin hoe de plot er gaat uitzien. Echte rituelen heb ik niet. Of je moet de
noodzaak om eerst een bak koffie te drinken voordat ik überhaupt in staat ben om
ergens over na te denken een ritueel willen noemen.
Wat voor rol speelt je echtgenoot in je schrijfproces?
Als het nodig is, kan mijn echtgenoot een geduldige luisteraar zijn, vooral als ik in de beginfase van een nieuw boek allerlei ideeën achter elkaar ratel, zonder me te bekommeren om een kop of een staart. Hij stelt soms kritische vragen over de geloofwaardigheid en hij is goed in staat om op te merken of/dat ik op hol sla. Ik lees hem wel eens spontaan zinnen voor die ik zelf mooi vind en vraag dan zijn mening. Die is soms anders dan ik verwacht. Ik denk na over wat hij erover zegt. Als hij echt met zijn ogen begint te rollen, denk ik extra diep na.
Foto: Marc Moussault
Je zit – ongetwijfeld in volle tevredenheid – bij Karakter uitgevers. Hoe ben je daar ooit terechtgekomen? Heb je ook contact met andere auteurs bij je werkgever?
Ik heb Karakter toevallig ontdekt, toen ik aan het googelen was op Uitgevers. Ik vond hun website heel uitnodigend en vroeg of ze geïnteresseerd waren in het boek dat ik had laten beoordelen door een manuscriptbeoordelingsbureau. Dat boek heette Vrijdag om de veertien dagen. Otto Haan reageerde onmiddellijk en zei dat hij het boek graag wilde lezen. Ik verstuurde de digitale versie op zondagavond en dinsdagmiddag belde hij me om te zeggen dat hij me wilde spreken. Zes maanden later verscheen Vrijdag.
Karakter organiseert regelmatig
leuke bijeenkomsten voor alle auteurs en zakelijke contacten. Zo leer je elkaar
kennen. Ik heb regelmatig contact met Marelle Boersma en Corine
Hartman. Leuk contact. Het gaat altijd ergens over.
Wat zijn je plannen voor de toekomst?
Er zitten nog heel veel ideeën in
mijn hoofd, dus voorlopig wil ik schrijven. Nieuwe thrillers, nog een nieuwe
roman. Maar eerst moet de eerste roman natuurlijk nog verschijnen. Ik denk dat
dit gaat gebeuren in 2010. Verder vind ik het werk van buitengewoon ambtenbaar
van de burgerlijke stand in Alkmaar steeds leuker worden. Dus daar ga ik ook nog
een tijdje mee door. En we willen nog een keer verhuizen. Misschien iets meer in
de richting van het midden van het land. Daar zijn we over aan het nadenken.
Nog goede boeken gelezen de laatste tijd?
Echt wel. Het manuscript van In vreemde handen, de nieuwe thriller van Corine. Genoten! Ik heb er een mooie quote voor gemaakt, die staat nu in de nieuwe catalogus.
Het diner van Herman Koch vond ik goed geschreven. Dicht bij huis van Linwood Barclay was opnieuw genieten. Ik vond zijn eerste ook al zo goed. Een paar dagen geleden kreeg ik bij boekhandel Feijn in Alkmaar een dun boekje in mijn handen gedrukt. Adres onbekend, van Kathrine Kressmann Taylor. Dat heeft diepe indruk op me gemaakt. Ongelooflijk, hoe iemand met zo weinig woorden zo'n compleet verhaal kan vertellen. Het is in 1934 geschreven, maar de boodschap is nog zorgwekkend actueel.
Momenteel lees ik Perfecte
familie van Pam Lewis. Tot nu toe vind ik het heel goed. Er ligt nog
een stapel boeken te wachten om gelezen te worden. Als ik stevig in een
schrijfproces zit, lees ik weinig. Wisselgeld is klaar en ik schrijf nu
verhalen voor de nieuwe bundel. Daar heb ik nog twee maanden tijd voor, dus nu
kan er weer gelezen worden. Na Perfecte familie wil ik beginnen in De
zomer van Kim Novak van Hakan Nesser. Maar De voyeur van
Brian Freeman ligt ook al te lonken. Ik vind Brian een leuke man. Dus
die zou zomaar kunnen winnen.
Driftleven
Auteur: Loes den Hollander
Karakter Uitgevers
ISBN: 978 90 6112 770 3
Paperback
Prijs: € 19,95
Er is iets met Emma. Ze is anders dan andere mensen. Ze weet hoe dat komt, maar ze ontdekt al op jonge leeftijd dat ze daar beter niet openhartig over kan zijn. Het noodlot lijkt een oogje op haar te hebben. Ze verliest steeds de mannen van wie ze houdt. Dat maakt haar woedend. De woede zoekt een uitweg in een niet alledaagse vorm.
Er is iets met Cees. Dat komt door een gebeurtenis uit zijn jeugd, die zijn leven blijft beïnvloeden. Cees is verliefd op Emma. Maar hij vindt Emma vreemd. Te vreemd. Hij verlaat haar. Emma wil hem terug. Cees weigert.
De gevolgen zijn niet te
overzien...
Wil je reageren op dit interview?
Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt
voor de discussie over het interview met - en de boeken van - Loes den
Hollander.
Kijk
hiervoor op ons boekenforum.
Interviews
Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.