Skip to: site menu | section menu | main content

 

Currently viewing: www.ezzulia.nl » Grote Interviews






















 





 




 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

EZZULIA PRIMEUR
Liesbeth van der Wels

Door Eric Herni | Ezzulia.nl


6 januari 2009 | Onlangs verscheen de thriller Risicofactor: Gangstergirl van Liesbeth van der Wels, een "factionthriller" in de stijl van Tomas Ross, over Klaas Bruinsma en zijn relatie met Mabel Wisse Smith. Uit angst voor represailles uit het criminele circuit heeft de auteur gekozen voor een pseudoniem en woont ze momenteel volledig anoniem in Japan. Exclusief voor Ezzulia.nl en het dagblad SP!TS gaf zij haar eerste interview.
 


"Ik wil Klaas Bruinsma laten herleven"


Wil jij je in het kort even voorstellen en iets over je boek vertellen? 

Ik ben Liesbeth van der Wels, schrijfster van Risicofactor: Gangstergirl. Het gaat over de affaire Mabel Wisse Smit en Klaas Bruinsma. Hoofdpersoon in het boek is Chantal Noten. Zij is een van de weinige fictieve personen in mijn boek. Bijna iedereen is gebaseerd op prominente personen uit de Amsterdamse onderwereld waarvan een aantal niet meer leeft, zoals Klaas Bruinsma. Behalve Klaas Bruinsma, zijn moordenaar Martin Hoogland en Mabel heb ik iedereen een andere naam gegeven. Al die bekenden uit de kring van Klaas komen er in voor: Thea Moear, Etienne Urka, John Mieremet, Steve Brown, noem maar op! Met Gangstergirl geef ik mijn mening over wat zich tussen Mabel en Klaas heeft afgespeeld. Het overgrote deel van het boek is ook nog eens gebaseerd op gebeurtenissen die echt hebben plaatsgevonden in het leven van Klaas Bruinsma en de mensen uit zijn omgeving.
 

Heb je altijd al auteur willen worden? 

Ik geloof niet dat ik altijd al auteur wilde worden. Toen ik jong was, leek het me fantastisch om hartchirurg te worden. Mijn opa had een bypassoperatie ondergaan en ik denk dat ik dat daardoor ook wilde. Gelukkig is dat nooit wat geworden want ik geloof niet dat ik voor dat vak in de wieg ben weggelegd. Veel te lange studie! Ik heb voor een andere studie gekozen, maar die studie heb ik nooit afgemaakt. Dat ik schrijf is een ontwikkeling van de laatste jaren. Door verschillende problemen ben ik een tijd arbeidsongeschikt geweest en toen ben ik uit verveling begonnen. In die tijd speelde de affaire Mabel Wisse Smit. Dat riep zoveel herinneringen op aan mijn studententijd dat het mij inspireerde. Af en aan heb ik bijna vijf jaar aan Risicofactor: Gangstergirl gewerkt. Vooral de research kostte veel tijd. Nu werk ik aan de opvolger en dat doe ik fulltime. Maar ik kan er eigenlijk niet van leven.
 

Wat is de aantrekkingskracht van Klaas Bruinsma? En wat voegt jouw boek toe aan alles wat er al over hem is geschreven?

Alle boeken over hem zijn non-fictie boeken. Ik wil Klaas Bruinsma laten herleven. Wie was hij? Wat motiveerde hem? Hoe was het om met hem te leven? Non-fictie verhaalt over zijn misdaden. Ik wil de persoon Klaas Bruinsma laten zien, inclusief zijn goede kanten. Want die had hij natuurlijk ook. Hij was een fascinerend persoon, iemand die niet onopgemerkt bleef. Hij kon het beste uit anderen halen. Hij leefde van de misdaad, terwijl hij uit een rijk milieu kwam. Dat de huidige prinses Mabel zich in haar studententijd tot hem aangetrokken voelde, maakt het alleen maar opwindender!
 

Wat heb je allemaal aan research moeten doen?  

In de eerste plaats heb ik heel veel gelezen. Achter in het boek heb ik een lijst gemaakt van de boeken die ik las, al is die lijst niet volledig. Daarnaast heb ik uitgebreid gebruik gemaakt van internet, tijdschriften, kranten, enzovoort. Ik heb ook mijn eigen herinneringen aan die tijd opgefrist en gesproken met een aantal mensen.
 

Hoeveel gelijkenissen zitten er tussen Chantal Noten, de hoofdpersoon in je boek, en Liesbeth van der Wels? 

Niet veel. Wat een overeenkomst is, is dat ik net als Chantal door mijn grootouders ben opgevoed. Bij Chantal zijn de ouders gescheiden. In mijn geval zijn mijn ouders verongelukt toen ik zeven was. De vergelijking gaat dus niet helemaal op. Chantal groeide op in een voormalig vissersstadje aan het IJsselmeer. Dit heb ik voor een deel gebaseerd op een oom van mij die in Elburg woonde en bij wie ik logeerde toen ik klein was. Hij vertelde altijd verhalen over het oude vissersleven. Ik kan me niet alles herinneren wat hij me vertelde, maar wel zijn verlangen naar het oude leven.
 

Hoe wordt iemand “een expert op het gebied van polderpenoze en Klaas Bruinsma”? Ook voor jou blijft het toch gokken hoe Bruinsma uiteindelijk zijn macht is verloren? 

Er zijn verschillende meningen over hoe Klaas Bruinsma zijn macht verloor. Volgens de een raakte hij aan de cocaïne en werd hij helemaal paranoïde. Volgens een ander gebruikte hij alleen sporadisch cocaïne en had hij tot het eind de controle over zichzelf. Met alle gegevens die ik heb verzameld heb ik mijn theorie gevormd. Ja, dat is voor een deel gokken. Maar ik denk dat ik er niet ver naast zit. Thea Moear zegt dat Klaas Bruinsma niet aan de cocaïne was verslaafd en ik ben geneigd haar te geloven. Zij heeft hem in zijn laatste dagen verschillende keren ontmoet. Ik denk zelf dat zijn wisselende buien het gevolg waren van langjarig hasjgebruik. Nou ben ik geen echte drugskenner, maar ik heb me er wel in verdiept. In de verklaringen van zijn vertrouwelingen kom ik symptomen tegen die samenhangen met langjarig hasjgebruik.
 

Hoe zie jij de uiteindelijke rol van Mabel Wisse Smit?  

De waarheid komt niet aan het licht, tenzij iemand met bewijsmateriaal komt en dat verwacht ik niet meer. Maar je kunt nooit weten. Nu is het het woord van de een tegen het woord van de ander. Ik vind het niet erg dat ze met Friso is getrouwd. Dat moeten zij lekker zelf weten, toch? Ik vind het wel prettig dat ze niet de koningin kan worden. Daar zou ik toch geen prettig gevoel bij hebben gehad. Zelfs in de brief aan Balkenende werd er om de waarheid heen gedraaid. Dat toon ik ook in mijn boek aan. Nou, als je al eerder de halve waarheid hebt verteld, dan ben je gewoon niet lekker bezig, denk ik dan. Het gaat toch om het Koninklijk Huis, niet om een doorsnee huwelijk. Ik vind het ook niet normaal als Balkenende met net zulke draaierijen komt op de momenten dat het er echt op aan komt. Maar ja, de affaire ligt achter ons. De angel is uit het conflict, dus wens ik haar verder veel geluk.
 

Het is een veelgehoorde klacht van misdaadauteurs dat het in Nederland moeilijk is om een nieuw boek onder de aandacht te brengen. Wat zijn jouw ervaringen als debutant?

Ik heb net Daglicht van Marion Pauw gelezen. Ik was echt wel even onder de indruk, vooral door de manier waarop ze haar autistische hoofdpersoon neerzet. Gewoon ontroerend. Ik vind vooral dat er de laatste jaren veel leuke auteurs bijgekomen zijn, zoals Saskia Noort en Simone van der Vlugt. Ik weet nog niet wat ik van de publiciteit voor mijn boek moet denken. Ik heb er niet zo’n zicht op nu ik niet in Nederland woon. Dit is wel mijn eerste interview. Maar dat komt omdat ik daarvoor heb gekozen. Ik heb nu RTL Boulevard en de Wereld draait door laten lopen. Had je mij op tv kunnen zien. Ik ben niet lekker bezig, zal mijn uitgever denken!
 

Er verschijnen steeds meer misdaadromans die onder een pseudoniem zijn geschreven. Waarom heb jij daarvoor gekozen? Maakt een pseudoniem het promoten van je boek niet (nog) veel moeilijker?  

Ja, het maakt het veel moeilijker. Zoals ik al zei, laat ik kansen lopen. Maar het is hoe dan ook lastig omdat ik niet meer in Nederland woon. Ik heb voor een pseudoniem gekozen omdat ik absolute vrijheid wil om mij te uiten. Ik schrijf toch over bestaande personen die in het verleden niet op een dode meer of minder hebben gekeken. Of ik bang moet zijn, weet ik niet. Fysiek misschien niet. Maar verbale intimidatie kan net zo pijnlijk zijn en dat kan ik gewoon niet hebben. Na jarenlang depressief te zijn geweest, wil ik gewoon geen risico’s nemen. Nou, dan maar een pseudoniem! Hier voel ik mij nu het prettigst bij.
 

Waarom gaat een Nederlandse auteur in Tokyo wonen?  

Ik ben hier niet gaan wonen omdat ik auteur ben hoor! Ik ben niet op de vlucht! ;) Twee jaar geleden is mijn opa overleden. Na alle stress van zijn ziekbed, de begrafenis en het afwikkelen van de erfenis, besloot ik om er een jaartje tussenuit te gaan. Ik had plannen om een wereldreis te maken, in elk geval naar Indonesië waar mijn opa opgroeide. Uit zijn erfenis heb ik genoeg overgehouden om me dat te veroorloven. Een penvriendin van mij, Hanne, kreeg een nieuwe functie aangeboden in Tokyo. Na de dood van mijn opa hebben we heel intensief contact gehad. Zij stelde voor om samen naar Tokyo te gaan en een appartement te delen. Nou dat leek me wel wat en zo is het ervan gekomen. We zijn samen nog naar de Olympische Spelen geweest. En met de kerst gaan we naar Java en Bali. Het is echt een geweldige tijd die we hier hebben. Ik merk gewoon dat het me goed doet om uit Nederland weg te zijn. Het geeft me de rust om te schrijven. Ik heb me voorgenomen in elk geval een jaar hier te blijven. Daarna zie ik wel.
 

Hoe ziet jouw schrijfproces eruit? Waar komt je inspiratie vandaan? 

Ik haal mijn inspiratie uit de Amsterdamse onderwereld, wat ik erover hoor, wat ik erover lees. Ik ben nu al maandenlang bezig met de research voor het volgende boek. De aantekeningen stapelen zich op. Het is bijna onoverzichtelijk, soms om gek van te worden! Zo ben ik ook bij Risicofactor: Gangstergirl te werk gegaan. Uiteindelijk komt er wel een lijn in. Dan schrijf ik een korte samenvatting en die ga ik uitwerken. Vervolgens komt het echte werk, het schrijven.
 

Was het moeilijk om een uitgever voor je boek te vinden? En waarom heb je gekozen voor een kleine uitgever als Just Publishers? 

Ik heb niet gekozen voor Just. Het contact met Just is via een tussenpersoon verlopen die meer verstand heeft van de boekenwereld. Hij kwam met Just en ik vond het prima. Daarna is er e-mail contact geweest tussen mij en Hans van Maar van Just. Op koninginnendag mailde ik Hans het manuscript. Later liet hij weten dat hij het wilde uitgeven. Ik blij!!!
 

Volgens je uitgever moet jouw boek vooral liefhebbers van Saskia Noort en Esther Verhoef bijzonder aanspreken. Waarom denk je dat en waarin moet de verwantschap (of vergelijking) dan met name gevonden worden? 

Net als Saskia Noort en Esther Verhoef heb ik een jonge vrouw als hoofdpersoon. Ik wil mezelf liever vergelijken met Simone van der Vlugt, niet dat ik zo goed ben hoor! Dat durf ik niet te zeggen. Zij spreekt me aan in de manier waarop ze altijd met haar hoofdpersoon omgaat. Daar kan ik me goed in verplaatsen. Dat heb ik ook met het debuut van Saskia Noort. Of Risicofactor: Gangstergirl ook aanspreekt bij hun publiek, durf ik niet te zeggen. Het is toch wel moeilijk om je eigen werk te beoordelen! Het onderwerp, de georganiseerde misdaad, is echt iets anders dan wat mijn collega’s doen. Ik zie het zelf als een mix van zeg maar Saskia Noort met de factie van Tomas Ross en true crime. Ik noem het zelf een onderwereldthriller. Ik ben niet zo heel goed op de hoogte van alle subgenres, maar is dit een unieke combinatie?

Wat is het mooiste, leukste, meest opmerkelijke dat je tijdens het schrijven van je boek hebt meegemaakt? 

Bij mijn research kwam ik soms opvallende toevalligheden tegen. Zoals dat Mabel de dochter is van een man die verdronk, terwijl Friso vernoemd is naar een man die verdronk. Wat moet ik daarmee, dacht ik. Het waren teveel toevalligheden om er niet iets mee te doen. Het leek me leuk ze te verwerken en dat heb ik gedaan. Ik hoop dat die gedeeltes zoiets oproepen van: “Hé, wat interessant, dat wist ik niet.” Als een soort trivia die je wel eens op websites ziet.
 

Vrouwelijke auteurs van spannende romans zijn de laatste jaren enorm succesvol in Nederland. Heb jij daar een verklaring voor? 

Het is toch gewoon veel leuker om een boek te lezen met een hoofdpersoon in wie je je kunt verplaatsen? Het roept herkenning op, het is spannend, soms grappig, en leest lekker vlot. Ik vind het in elk geval heerlijke boeken om te lezen. Wat mij betreft mogen er nog meer van zulke boeken verschijnen!
 

Kan je goed omgaan met kritiek? 

Ik zou het echt niet weten. Nog niet. Vooraf dacht ik dat kritiek relatief is. Wat de een spannend vindt, wordt door een ander saai gevonden. Wat de een slecht geschreven vindt, wordt door een ander als literair bestempeld. Iedereen viel over Nieuwe buren van Saskia Noort, terwijl ik het wel een goed boek vind. Voor mijn boek heb ik nog maar één recensie gelezen. Maar daarin staan dingen die helemaal niet kloppen met de inhoud van het boek. Zo zou Klaas Bruinsma in mijn boek worden vermoord door mijn hoofdpersoon, Chantal Noten. Nou, dat is dus echt niet zo! Iedereen weet dat Martin Hoogland hem vermoordde, en dat wordt ook herhaaldelijk in mijn boek duidelijk gemaakt. Dat vind ik niet zo leuk. En je kunt je er niet tegen verdedigen. En er wordt beweerd dat mijn boek fictie is. Nou, niet dus. Het grootste deel is geen fictie, dat kan ik je verzekeren! Je moet alleen een Bruinsma-kenner zijn om de fictie van de non-fictie te kunnen onderscheiden. Dat is nog een leuke puzzel voor wie zich er verder in wil verdiepen. Ik geloof ook echt dat wat zich tussen Mabel en Klaas Bruinsma heeft afgespeeld, precies zo gegaan is als ik in Risicofactor: Gangstergirl beschrijf. Het is mijn mening, maar die is toch gebaseerd op een aantal feiten en verklaringen van betrokkenen. Het boek lijkt misschien fictie, omdat de hoofdpersoon verzonnen is. Ik moest ook wel. Het gaat toch over hoe Klaas Bruinsma door eigen mensen werd verraden. Gebeurtenissen uit die tijd hebben tot op de dag van vandaag gevolgen als je bijvoorbeeld al kijkt naar de vetes tussen de Hollandse maffia en de Joego’s. De moord op Bruinsma hangt daarmee samen. Roddels en verdachtmakingen kunnen grote gevolgen hebben. Dat heb ik uit mijn research wel geleerd. Ik wil niet bestaande personen in gevaar brengen.
 

Wie zijn je favoriete auteurs? 

Hella Haasse is nog steeds een favoriet vanwege Indonesië. Ik ben er nog nooit geweest maar ik heb me al wel een beeld van het land gevormd door haar boeken en door mijn opa. Ik ben benieuwd hoe het daar werkelijk is. Daarnaast lees ik graag thrillers. Zoals Simone van der Vlugt. En natuurlijk lees ik heel veel true crime. Dat kunnen heel saaie boeken zijn: een opsomming van misdrijven, zonder uitdieping van de karakters. Daarin ligt dus nog een mooie uitdaging voor mij. Wie zijn deze mensen, wat motiveert hen, wat raakt hen?
 

Wat kunnen wij de komende jaren verwachten van Liesbeth van der Wels? 

Ik werk nu aan een nieuw boek dat hopelijk volgend najaar uitkomt. Ik wil er nog niet teveel over zeggen omdat het toch gevoeliger ligt dan Risicofactor: Gangstergirl. Ik weet nu al dat een aantal mensen niet blij zal zijn met wat ik schrijf. De Amsterdamse onderwereld is namelijk weer het decor. Ik kan je wel verklappen dat het verhaal een heel verrassende insteek krijgt. Of het me lukt dat waar te maken, moet ik nog ontdekken, maar ik heb er al ontzettend veel zin in. Het is echt een uitdaging.
 

 


Risicofactor: Gangstergirl
Auteur: Liesbeth van der Wels
Just Publishers
ISBN: 978 90 77895 47 4
Paperback
Prijs: € 17,95

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Risicofactor: gangster girl is een fascinerende faction-thriller waarin Liesbeth van der Wels maffiabaas Klaas Bruinsma doet herleven. Hoofdpersoon Chantal Noten is achttien als zij in 1980 bevriend raakt met Bruinsma. Tot zijn gewelddadige dood in 1991 maakt zij deel uit van zijn criminele entourage. Ze is getuige van megadeals waarbij voor tienduizenden kilo's hasj worden verscheept. Ze maakt liquidaties mee. En ze is er ook bij wanneer Mabel Wisse Smit in het leven van Bruinsma komt. Ruim tien jaar later ziet Chantal kans wraak te nemen op de vrouw die zij verantwoordelijk houdt voor de dood van haar vriend. Dit alles leidt tot een bloedstollende ontknoping.

Deze faction-thriller lost de vele mysteries op die tot op deze dag voortbestaan over Klaas Bruinsma. Hoe kon zijn eens zo machtige imperium instorten? Welke omstandigheden leidden tot zijn dood? En wat was de fatale rol die Mabel Wisse Smit daarbij speelde? Liesbeth van der Wels beschrijft hoe het echt gegaan kan zijn. Zij ontpopt zich daarbij als een expert op het gebied van polder penose en Klaas Bruinsma. Met haar faction debuut treedt Liesbeth van der Wels in de voetsporen van Tomas Ross. Maar ze geeft aan het genre een onmiskenbaar vrouwelijke draai die liefhebbers van Saskia Noort en Esther Verhoef zullen waarderen.

 


Wil je reageren op dit interview?

Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt voor de discussie over de boeken van Liesbeth van der Wels.

Kijk hiervoor op ons boekenforum.
 


Interviews

Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.


 

 

 

 

Terug naar boven