Skip to: site menu | section menu | main content

 

 
Currently viewing: www.ezzulia.nl » Lezers Interview


Rianne Lampers















































 

Rianne Lampers

 

 

 

 

 

 

 

 

Naam: Rianne Lampers
Woonplaats: Capelle aan de IJssel
Forum naam: Celtica

 

1. Welke drie boeken wil je bij je hebben als je zou stranden op een onbewoond eiland?
Dit vind ik eigenlijk een moeilijke vraag, want als ik erover nadenk, dan zijn er heel wat boeken die me aan het hart gaan. Een keuze maken, is dan alles behalve gemakkelijk. Maar ik zal een poging wagen. 

Grimbolds Geheimen van Nicolas Stuart Gray.
Ik denk wel eens dat ik diep van binnen een beetje in mijn jeugd ben blijven steken. Ik heb nog steeds een groot zwak voor de boeken die ik toen las. Mijn eerste keus is dan ook Grimbolds geheimen van Nicolas Stuart Gray, uitgegeven in mijn geboortejaar 1963. Ik herinner me nog precies de dag dat ik het uit de bibliotheek haalde. Ik was elf jaar, het was winter en het had een beetje gesneeuwd. Teruglopend naar huis werd ik bekogeld met van die kleffe sneeuwballen, maar dat was alleen maar grappig. Onder mijn arm had ik veilig mijn leeswinst geklemd. Veel vrienden had ik niet, daar was ik te dromerig en te eigenwijs voor. Ik zat liever op de bank met een boek in mijn handen. De achterflaptekst van dit boek weet ik niet meer zo goed, maar volgens mij vertelde het me dat het verhaal over de vondeling Dassie ging die door de zwarte kat Grimbold meegenomen zou worden naar de betoverende nachtwereld. Een wereld van mysterie en magie, die voor de meeste mensen niet toegankelijk was, maar wel voor dromers, zangers en dichters. En Dassie was een dromer. Het boek is een aaneenschakeling van avonturen, met als rode draad het redden van Gareth, de onuitstaanbare zoon van de vreselijke tovenaar Zabel.
Hoewel het misschien niet eens zo’n bijzonder jeugdboek was, heeft het een onuitwisbare indruk bij me achtergelaten. Ik heb jarenlang elke mogelijke tweedehandsboekwinkel bezocht om het boek te vinden, zonder resultaat. Uiteindelijk heb ik een beduimeld bibliotheekexemplaar te pakken kunnen krijgen, maar ik blijf hopen op een meer ongeschonden boek. Via Amazon.com heb ik wel de Engelstalige versie op de kop weten te tikken, iets waar ik heel verguld mee ben! 

A Dark Lantern van Elizabeth Robins.
Het tweede boek dat ik mee zou nemen, is A dark lantern van Elizabeth Robins. Dit was ooit een eigentijdse roman, jaar van uitgave: 1905. Ik heb het geërfd van mijn oma. Zij had een voorliefde voor de Engelse cultuur. Ze had niet veel bezittingen en toen ze wist dat ze doodging, heeft ze alles wat ze nog had gemerkt met briefjes voor wie het bedoeld was na haar dood. Aangezien ook ik anglofiel ben, had ze mij dit boek toebedacht. Nu was ik pas vijftien of zo toen zij stierf en het duurde tot mijn twintigste voor ik het boek voor het eerst echt opensloeg om te gaan lezen.
Het verhaal gaat over Katherine Dereham, Kitty voor vrienden. Kitty’s moeder was getrouwd met een man van een lagere klasse. Na haar dood heeft Kitty de rest van haar jeugd doorgebracht op een Frans internaat. Met zeventien jaar woont ze bij haar peetmoeder en peetvader lady en lord Peterborough en debuteert tijdens een tiara, een bal. Tijdens dat feest ontmoet ze voor het eerst prins Anton von Breitenlohe-Waldenstein en ze is meteen verliefd, al beseft ze dat
pas als iemand tegen haar zegt dat ze verliefd is. Het probleem met deze liefde is dat zij van te lage komaf is, zelfs al is ze ingelijfd bij de adel via haar peetouders. Maar zij is een droomster, zij gelooft er stellig in dat liefde alles overwint. Dat dit niet zo is, krijgt ze danig voor de kiezen. Na allerlei ontmoetingen en liefdesverklaringen, biedt prins Anton haar aan om zijn maîtresse te worden, aangezien iets anders voor hen onmogelijk is...
Zeer kort na haar allereerste ontmoeting met de prins, ontmoet ze een heel ander soort man. Vastbesloten om af en toe eens iets met haar vader te ondernemen, besluit ze om met hem naar één van zijn feesten te gaan. Daar ontmoet ze Garth Vincent, een jongeman met ogen als donkere lantaarns. Hij is op dat moment net klaar met zijn medicijnenstudie. Ze vindt hem wel grappig en flirt een beetje met hem. Wat ze niet beseft, is dat hij tot over zijn oren verliefd op haar is, iets waar ze al snel achterkomt. Hij staat op een bepaald moment bij haar aan de deur en vraagt haar plompverloren ten huwelijk. Ze is verbluft en zegt natuurlijk nee. Uiteindelijk heeft Anton háár hart gestolen, voor haar bestaat er geen andere man.
Jaren later, als ze weet dat er nooit sprake zal zijn van een huwelijk tussen Anton en haar, is Kitty een nerveus wrak. Ze heeft al allerlei hulp geprobeerd, maar niets heeft geholpen. Dan raadt iemand haar aan om de dan fameuze arts Garth Vincent te raadplegen. Met haar afwijzing in haar herinnering, durft ze dat niet, maar uiteindelijk ziet ze geen andere mogelijkheid. Als arts is hij meedogenloos en vanaf het moment dat ze onder zijn hoede komt, verandert haar leven radicaal.

Wat is nu zo speciaal aan dit verhaal, dat het midden houdt tussen een kasteelroman en een doktersroman? Voor mij is dat de manier waarop Elizabeth Robins de klassenverschillen neerzet. Vooral voor vrouwen was het vreselijk moeilijk om te voldoen aan de normen. Kitty komt uiteindelijk ongetrouwd samen te wonen met Garth en raakt dan zelfs zwanger, iets wat compleet not-done was in die tijd. Ook andere zaken in het boek raakten me. Zoals de opiumverslaving van Kitty’s vader, de snelle vooruitgang met auto’s die net op de markt verschenen, het constant heen en weer sturen van telegrammen, de roddel en achterklap, de Boerenoorlog. Het is een tijdsbeeld, waar geen hedendaags geschreven verhaal over die tijd tegenop kan.
 

Wolfsklem van Piet Vroon.
Naast deze twee boeken zou ik nog mee willen nemen Wolfsklem - De evolutie van het menselijk gedrag van Piet Vroon. Over dat boek kan ik bitter weinig vertellen, want ik heb het nog niet gelezen! Het staat nog altijd geduldig in mijn kast te wachten tot ik de tijd vind om hier eens echt voor te gaan zitten.
Het is alweer heel wat jaren geleden dat ik Tranen van de krokodil - over de te snelle evolutie van onze hersenen -  las, ook van Piet Vroon. Deze helaas te vroeg overleden wetenschapper wist mijn aandacht op onnavolgbare wijze vast te houden. Ik heb dit boek als een hongerige wolf verslonden! Zijn vertelwijze is luchtig en toegankelijk, hier en daar met grappige toespelingen. Dat maakt dat zijn boeken niet lezen als wetenschappelijke werken. Mijn leven lang ben ik al geboeid door hoe de mens in elkaar steekt, zowel fysiek als psychisch. Boeken zoals deze vind ik dan ook enorm verrijkend.  

Behalve deze boeken zou ik absoluut voldoende voedsel én muziek bij me willen hebben. En natuurlijk genoeg pennen en papier om te kunnen schrijven, want op alleen lezen kan ik niet teren!

2. Met welke auteur zou je graag eens een half uurtje willen praten?
Dat moet wel Clive Barker zijn. De eerste keer dat ik Weefwereld van hem las, dacht ik: wow! Op een bepaalde manier vond ik zijn fantasie ontzettend herkenbaar, maar tegelijkertijd zo nieuw en anders. Er is nog veel wat ik zou willen lezen en hij is een van de schrijvers van wie er nog genoeg is wat ik nog niet gelezen heb.

Ik denk dat ik van hem zou willen weten of hij altijd al een beetje een ‘twisted mind’ gehad heeft, wanneer hij begonnen is met het uitschrijven van zijn fantasie en wat men er in het begin van vond. Waarschijnlijk is het half uur dan al snel volgepraat. Of ik met hem ook over andere dingen zou praten, hangt ervan af of we elkaar zouden liggen als gesprekspartner. Anders is een half uurtje lang genoeg!

3. Hoeveel boeken lees je ongeveer per jaar? En in welk boek ben je op dit moment bezig?

De laatste jaren lees ik eerlijk gezegd weinig gedrukte boeken, niet meer dan zo’n vijf tot acht per jaar. Ik werk fulltime, heb een partner en kinderen en tja, als ik dan moet kiezen, dan schrijf ik liever. Dat betekent overigens niet dat ik niet lees. Ik ben lid van de Verhalensite, waar ik verhalen en gedichten plaats, maar waar ik vooral ook veel lees. Ik redigeer ook graag, waardoor het niet alleen bij lezen blijft. Het is gewoon fijn om anderen te mogen helpen bij het verbeteren van hun werk. Daarom lees en redigeer ik zo af en toe manuscripten van andere hobbyschrijvers. Momenteel ben ik bezig in een lijvig boekwerk van zo’n collega-schrijver, met als hoofdthema hekserij. Een heerlijk verhaal vol spanning! 

Ik heb me wel voorgenomen om wat meer uitgegeven boeken te gaan lezen. Naast het manuscript heb ik dus Jachtseizoen van Anko van der Wouden liggen en de gedichtenbundel Woordverleiding - Zonder verzuim van Sabine Luypaert. Deze Vlaamse dame is een echte woordkunstenaar!

Eigenlijk lees ik zo’n beetje alle genres, het hangt af van mijn emotionele gesteldheid wat voor verhaal ik kies. Ik ben geďnteresseerd in van alles en vind dat een goed geschreven liefdesverhaal net zo fijn kan zijn om te lezen als een SF- of een horrorboek. Wel moet er een zekere mate van spanning en actie in zitten. Alleen maar innerlijke strijd, met weinig dialogen, of ellenlange beschrijvingen, kunnen mijn aandacht niet vasthouden. Literatuur zal ik dan ook niet zo snel pakken, net zomin als reisverhalen.

4. Wat is het beste boek dat je dit jaar hebt gelezen?

Aangezien het jaar nog maar net begonnen is, kijk ik toch liever nog terug naar afgelopen jaar. Dan is het beste boek dat ik gelezen heb Old man’s war van John Scalzi, een echte SF, met volop gevechten tussen de sterren. Het concept vind ik briljant gevonden. Het verhaal speelt zich af in de toekomst, ruimtereizen zijn mogelijk, maar niet voor iedereen. De gemiddelde leeftijd is inmiddels 90 jaar en als je de 75-jarige leeftijd bereikt hebt, mag je ervoor kiezen in het interstellaire leger te gaan. Je kunt dan echter nooit meer terug. De hoofdpersoon doet dit, met de gedachte dat alles beter is dan langzaam aftakelen. En hij wil graag zien wat er buiten de aarde te beleven is en hoe de Colonial Defense Forces gebruik weten te maken van bejaarden als soldaat. Dat wilde ik natuurlijk ook weten en het verhaal heeft me zo weten te boeien, dat ik het amper opzij kon leggen. Voor SF-liefhebbers een absolute aanrader!

Het tweede beste boek was Een droom in een droom van Ingrid Levens. Dit is een boekje met korte verhalen uit haar leven. Soms is het vertelperspectief bijzonder, zoals het verhaal Tacus dat verteld wordt door een parkiet. Er staan grappige verhalen in, maar vooral ook heel indringende, waarbij ik het niet droog heb kunnen houden tijdens het lezen. Toch heb ik het boek met een tevreden en ontroerd gevoel kunnen sluiten.

Een derde beste boek is de novelle Gevangene van het Licht van Fiona Ambrosius. Dit is een vlot geschreven fantasyverhaal, waar ik één groot nadeel aan vond: het is werkelijk veel te kort! Hopelijk komt er in de toekomst meer werk uit van deze veelbelovende schrijfster.

5. Bij welke boekhandel koop je doorgaans je boeken?
Een echte voorkeur voor een boekhandel heb ik niet. Selexyz/Donner in Rotterdam is prachtig, maar er is zoveel aanbod, dat ik er last krijg van ‘kiespijn’. De Slegte vind ik minstens zo fijn, gewoon omdat daar zo ontzettend veel betaalbare boeken liggen én omdat er een tweedehandsafdeling is. Ik heb een tijdje oude boeken verzameld en was toen regelmatig daar te vinden. De geur van oude boeken, het gevoel dat ik krijg van vergeelde pagina’s, dat blijft me trekken. Maar ik heb een tijd gekend dat ik echt heel weinig geld te besteden had en om toch aan geld voor hoognodige dingen te komen, heb ik indertijd veel van mijn boeken verkocht.

Boeken ruilen heb ik vorig jaar gedaan op de boekenruilbeurs die de NS geďnitieerd had op het Centraal Station van Utrecht. Ik ben toen zowaar op RNN tv verschenen met een klein interview! Het valt me niet echt moeilijk om boeken weg te doen als ik weet dat ik ze zelf niet meer zal lezen. Daarentegen heb ik ook boeken die pas weg mogen als ik er zelf niet meer ben. Zoals de drie boeken die ik mee zou nemen naar een onbewoond eiland, maar ook de Merlijn- en Arthurserie van Mary Stewart, Inwijding van Elisabeth Haich, Lenka van Jan Prochászka, De geheime tuin van F.H. Burnett, de Narnia-serie van C.S. Lewis en nog een hele reeks boeken met voor mij nostalgische waarde.
 


 

Wil je reageren op dit interview?
Op het forum van Ezzulia is een topic over dit interview. Geef daar je mening of discuseer met andere bezoekers van Ezzulia.

Kijk hier voor het speciale topic.

 

 

 

Terug naar boven

Terug naar boven