In Koningen van de Himalaya beschrijf je het Nepal na de moorden van kroonprins Dipendra van Nepal in juni 2001. Dipendra moordde bijna zijn hele familie uit, juist op het moment dat jij en je zus door het land trokken.

Het was echt bizar om mee te maken. Op de avond van onze eerste reisdag vond vlakbij ons hotel de koninklijke massamoord plaats. Wat een mooi begin van een prachtige reis door Azië had moeten worden liep bijna meteen uit op een totale catastrofe. In eerste instantie hadden we helemaal niets in de gaten, want we waren meer bezig met het verwerken van de immense cultuurshock en de jetlag. Een paar uur later zagen we opeens de opgebaarde dode lichamen van het Nepalese Koninklijk Huis in een stoet aan ons voorbij trekken. Twee dagen later braken er grimmige rellen uit tussen de bevolking, het leger en de politie. Er vielen doden, het land was in shock. En wij ook. Toen ook nog eens het vliegveld werd gesloten wisten we dat we echt in de problemen zaten. We waren dan ook blij dat we per bus naar Tibet konden vluchten. Ironisch genoeg een land waaruit duizenden mensen jaarlijks proberen weg te komen.

Wanneer kwam je op het idee om er dit boek over te schrijven, en waarom?

Aan het einde van de reis wist ik dat dit boek er zou komen. Van te voren heb je als je op reis gaat bepaalde verwachtingen, maar ik had in mijn stoutste dromen niet kunnen bedenken dat we zoveel interessante, gevaarlijke en vreemde gebeurtenissen zouden meemaken. Ik weet zeker dat ik zo’n reis in m’n hele leven nooit meer zal meemaken. Dat kan gewoon niet. Buiten dat was ik erg onder de indruk van de culturen van Nepal, Tibet en Thailand. Volgens mij zijn er maar weinig boeken over Tibet en Nepal, die niet toeristisch of spiritueel van aard zijn. De koningsmoord in Nepal, de boeddhistische cultuur van Tibet en de Tibetaanse Zaak heb ik afzonderlijk willen uitdiepen en toegankelijk willen maken voor een breder publiek. Daarom heb ik het reisverhaal in twee delen opgesplitst. Een belangrijke beslissing waar ik achteraf zeer content over ben. De Tibetaanse cultuur staat namelijk zwaar onder druk.

 

Wie zijn de Koningen van de Himalaya?

Allereerst heeft de titel Koningen van de Himalaya betrekking op de drie koningen van Nepal, waarvan er in een kort tijdsbestek in onze nabijheid dus twee van overleden. Hierdoor waren er binnen vier dagen drie verschillende koningen aan de macht. De titel slaat ook op de veelal moedige, vriendelijke en vrijgevige mensen en reizigers die ons op onze reis hebben vergezeld. Ik heb aan de meesten veel steun gehad en ongelooflijk veel van ze geleerd. Daarnaast slaat de titel indirect op de Dalai Lama, aangezien hij de hoogste religieuze leider en tot voor kort ook hoogste politieke vertegenwoordiger van Tibet was. En 'last but not least’ slaat de titel op de machtige hoogste bergtoppen van de wereld die ik van dichtbij heb mogen bewonderen. De echte koningen en koninginnen van de Himalaya. De schoonheid van de bergen en de kracht van de natuur zet alles in een ander perspectief. Daarbij vergeleken stellen wij als mensen helemaal niets voor. Helaas heeft lang niet iedereen dat door.

 

Op welke manier heeft deze reis jouw leven veranderd?

Naast het feit dat de reis de band tussen mij en mijn zus aanzienlijk heeft versterkt, hebben alle ervaringen me laten inzien hoe belangrijk flexibiliteit, geduld en vooral vrijheid is voor de geest en persoonlijke ontwikkeling. Ik heb extreem veel geleerd en kijk nu vanuit een veel breder perspectief tegen zaken aan. In de toekomst wil ik me dan ook, als het mogelijk is, fulltime met schrijven en reizen gaan bezig houden. Er zijn naar mijn idee namelijk meer mogelijkheden in het leven dan tot je 65e vijf dagen per week werken ’van 9 tot 5’ bij hetzelfde bedrijf en er alles aan doen om je pensioen veilig te stellen. Een bepaalde zekerheid creëren is natuurlijk belangrijk - zeker als je kinderen hebt - maar door deze reis ben ik juist meer 'out of the box' gaan denken. Een denkwijze waarmee je de wereld kunt ontdekken en veranderen. 'Geluk' bestaat immers in vele vormen en als ik later oud ben en terugkijk op mijn leven wil ik mezelf niet kunnen verwijten dat ik bepaalde zaken die ik altijd heb willen doen niet heb geprobeerd.

 

Wat hoop je je lezers te geven met dit boek?

Ik merk dat iedereen die ik ontmoet wel geïnteresseerd is in Nepal en Tibet. Maar als ik iemand vraag om iets over beide landen te vertellen, dan komt 95 procent van de mensen niet verder dan Kathmandu, de Mount Everest en de Dalai Lama.

 

Maar die mensen hebben dit boek nog niet gelezen!

Dat zijn jouw woorden. (lacht) Met dit eerste boek heb ik vooral geprobeerd een spannend reisverhaal te koppelen aan een belangrijke historische gebeurtenis. Maar mensen moeten zelf maar kijken wat ze uit het boek halen. Ik hoop in elk geval op meer bewustzijn en compassie.

 

Ben jij zelf ook boeddhist?

Nee, ik ben geen boeddhist. Dat hoeft ook niet. Ik vind Jezus bijvoorbeeld net als de Boeddha een zeer inspirerend figuur, maar dat betekent niet dat ik christen ben. Deze vorm van hokjesdenken wijs ik dan ook af. Ik heb me van jongs af aan verdiept in verschillende stromingen en culturen waaronder het boeddhisme, maar bijvoorbeeld ook het soefisme en het taoïsme. Filosofie, tradities en rituelen vind ik fascinerend. Bij het boeddhisme spreekt de wijsheid, de compassie en het bewustzijn me sterk aan. Ik kan ook erg genieten van kleine dingen en van de natuur. Dat geeft me innerlijke rust. Mensen maken zich vaak veel te druk over relatief onbelangrijke zaken.

 

Jij en je zus Esther zijn de hoofdpersonen in Koningen van de Himalaya. Wat was haar reactie toen ze zichzelf door haar broer beschreven zag?

Ik heb Esther eens even gebeld hierover. (lacht) Ik dacht dat haar reactie na al die jaren nu wel zou meevallen, maar we kregen meteen een aanvaring over het aantal aanvaringen dat we hebben gehad! Mijn lieve zus is ook iemand die op privacy is gesteld, dus ze vond het niet echt prettig geëxposeerd te worden. Dat is ook een van de redenen waarom ze in het boek een andere naam heeft. Maar ja, we hebben dus inderdaad een aantal twisten gehad over bepaalde passages, met name met betrekking tot de veiligheid van Tibetanen, waarna ik sommige delen heb aangepast. Verder zei ze dat ze diep onder de indruk was van alle details die ik had onthouden, aangezien zij zich sommige zaken en gebeurtenissen niet meer zo goed kon herinneren. Ze is later nog vaker in Nepal en Tibet geweest en vrijwel alles wat ik beschreven had bleek te kloppen! In dit verband is het misschien leuk om te weten dat zij mij geholpen heeft met redigeren, en dat ik vice versa aan haar prachtige stedengids over Florence uit de Dominicusreeks heb meegewerkt. Ik had dus een soort van wisselgeld.

 

Ze is zelf dus ook schrijfster! Toeval of komen jullie toevallig uit een schrijversfamilie?

Mijn oma van vaders kant heette Jenneke Schriever. Met zo'n achternaam kan het niet misgaan natuurlijk! Nee, wat is toeval? Mijn vader heeft zo’n twaalf jaar geleden een boek geschreven over zijn tijd als directeur bij de befaamde zwakzinnigeninstelling Dennendal. Op dit moment is hij bezig met een roman over de ontwikkeling van een mensenleven na het einde van de Tweede Wereldoorlog. Ik moet zeggen dat de opzet veelbelovend is.

 

Wilde je altijd al schrijver worden?

Ontdekkingsreiziger, archeoloog of journalist! De eerste tien jaar van m’n leven heb ik grotendeels in Leiden gewoond. Op regenachtige weekenden nam mijn vader mij en m’n oudere broer mee naar het Museum van Volkenkunde, het Rijksmuseum van Oudheden en Naturalis. De Egyptische tempel, de mummies, de opgezette dinosaurus, en alle prachtige verhalen waren overweldigend. De fascinatie voor reizen en het schrijven van verhalen is vast hieruit voortgekomen. Dat kan niet anders.

 

Wie zijn je voorbeelden?

Grote voorbeelden heb ik nooit gehad. Op de een of andere manier zit het schrijven er gewoon in en langzaam maar zeker komt het er steeds meer uit. Het is nu eenmaal een passie en na een dag schrijven, hoe frustrerend het ook soms is, kan ik een mate van ‘geluk’ ervaren. Het schrijven an sich heeft voor mij dan ook weinig te maken met 'wie schrijft die blijft', alhoewel ik wel blij ben dat juist dit autobiografische werk is uitgegeven. Het is toch aardig om te weten dat andere generaties op termijn kunnen lezen wat er toen allemaal gebeurd is. Van mijn overleden opa's en oma's weet ik veel te weinig. Dat ervaar ik echt als een gemis.

 

Wat zijn je schrijfrituelen?

Dat wisselt. Normaal gesproken probeer ik elke dag te schrijven, maar ik ben van nature niet echt een ochtendmens. Daarom heb ik vroeger ook vaak 's nachts gewerkt. Maar als ik in ons familiehuis in Tsjechië ben schrijf ik meestal 's ochtends vroeg. Aangezien het huidige script autobiografisch is werk ik niet met schema’s. Dat is niet nodig, want het verhaal zit in m’n hoofd. Desalniettemin komt er veel onderzoek bij kijken. Ik lees dan ook veel andere boeken en websites. Maar als ik in een flow kom, dan kan ik zonder probleem tot diep in de nacht doorwerken. 'Go with the flow' is voor mij dan ook een belangrijk motto.

 

Je bent nu met je tweede boek bezig. Wanneer kunnen we dat verwachten?

Inmiddels ben ik ruim over de helft en ik hoop het voor de zomer van 2012 af te hebben. Het boek speelt zich af in Thailand en Maleisië. Het is een avontuur vol paradijselijke eilanden, jungle, cultuur, duikbelevenissen, feesten, onaangename ontmoetingen en liefde. Een soort Eten, Bidden en Beminnen dus, maar dan beschreven vanuit een mannelijk perspectief met waargebeurde James Bond-achtige avonturen. Verder wil ik nog graag een boek schrijven over Vietnam. Ik ben daar samen met twee Vietnamese vrienden geweest en dan gaan er deuren open die zonder hen vast voor mij gesloten waren gebleven.

Daarnaast staat een boek met een kritische analyse over Nederland op het programma dat ik samen met mijn vader ga schrijven. Ook m’n zus is nog niet van me af, maar daar kan ik nu nog niet te veel over kwijt. Op de lange termijn zou ik ook ‘fantasy’ willen schrijven. Een genre waarvan ik vroeger veel boeken heb gelezen. Zoals de prachtig geschreven Het Lied van IJs en Vuur saga (George R.R Martin, red.), waar ze nu de tv-serie ‘A Game of Thrones’ van hebben gemaakt. Ik heb dus nog genoeg te doen de komende jaren!

Eindredactie: Gerd Boeren 

 

 

 

---

Koningen van de Himalaya
Auteur: Lennaert van Veen
Uitgeverij Aspect
ISBN: 978 94 6153 023 3
Paperback
Prijs: € 18,95
Verschenen: maart 2011

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Op 1 juni 2001 vermoordde de Nepalese kroonprins Diprendra bijna al zijn familieleden, waaronder zijn vader koning Birendra en zijn moeder koningin Aishwarya. Nepal stond in vuur en vlam. Het prachtige en ooit zo vredige koninkrijk in de Himalaya zou nooit meer hetzelfde zijn…

In dit boeiende, autobiografische reisverhaal beschrijft de auteur in geuren en kleuren de chaos die hij in Nepal van dichtbij meemaakte tijdens en na dit koningsdrama. De letterlijk adembenemende en levensgevaarlijke vlucht uit Kathmandu die de auteur hierop ondernam,voerde hem dwars door de Himalaya over het Tibetaans Plateau naar het mythische Lhasa.

Dit boek is evenwel niet alleen een verslag van een unieke reis die vervlochten is met de koninklijke massamoord. Het is ook een enerverend verhaal met meerdere lagen waarin talloze fascinerende reiservaringen op een toegankelijke, soms humorvolle manier gekoppeld worden aan de rijke geschiedenis, spiritualiteit en cultuur van Nepal en Tibet (met speciale aandacht voor het Tibetaans boeddhisme en de Tibetaanse kwestie).

Deze vlot geschreven historische reisbeschrijving van een wereld die razendsnel aan het verdwijnen is, is daarmee tevens een inspirerende introductie tot twee van de mooiste en meest tot de verbeelding sprekende landen ter wereld.

 

---