Skip to: site menu | section menu | main content

 

Currently viewing: www.ezzulia.nl » Grote Interviews






























 

 

 


 


 


 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Ezzulia interview
Lenette van Dongen

Door Natasza Tardio | Ezzulia.nl


20 september 2008 | Deze maand komt Lenette van Dongen’s tweede bundel columns uit, genaamd: Morgen ga ik weer van hem houden. Het is een nieuwe verzameling van een zeer talentvolle, veelzijdige vrouw, die dit jaar 50 wordt. Namens Ezzulia hield ik onlangs een kort interview met haar.
 


"Soms zou je mij beter kunnen muilkorven"


Wat vind je zelf van je columns?

Soms kun je zelf niet echt je column op waarde schatten op het moment en meestal ben ik nooit echt tevreden over een column. Toen ik echter de columns van drie jaar geleden teruglas, was ik er achteraf gezien toch best wel tevreden over.

Vond je het gemakkelijk om te kiezen welke columns in je boek kwamen?

Voor Opzij schrijf ik slechts één keer per maand een column. De bundel behandelt de laatste drie jaar en eigenlijk staan ze er bijna allemaal in. Het schrijven van een column duurt meestal zo’n  vier uur, maar soms kan ik wel twee dagen over een column doen. Deze mogen best serieus zijn, maar het moet wel mijn tekst blijven. Ook heb ik de volgorde niet veranderd. Er zit in de columns een logisch verband, maar ook een chronologisch verband. Deze heb ik behouden.
 

Je bent een zeer veelzijdig mens. Als je moet kiezen uit alles wat je doet, waar gaat dan je voorkeur naar uit?

Wat ik het fijnste vind is de afwisseling. Tijdens de musical Doe Maar heb ik me sufgenoten, een jaar met collega’s op stap, geweldig, maar nu vind ik het ook weer heel leuk om alleen in het theater te staan. Mijn nieuwe theatervoorstelling ‘Nike’ is er één waarbij ik helemaal alleen op het podium sta. Back to basic, meer stand-up. Het is een vertolking van mijn blik op de wereld. Ook op het podium ben ik eerlijk en stel ik mezelf de vraag: ‘Hou je nog vrienden over wanneer je zo bent, en wat is echt?’
 

Wat is volgens jou het verschil tussen theater en het schrijven van columns?

Bodylanguage is belangrijk. Bij een column kun je mooiere zinnen maken. Bij een theatervoorstelling speelt ook de interactie mee. Dit is wel een belangrijk verschil.
 

Wat vind je het leukst aan het schrijven van columns?

Ik vind het leuk om dingen een ziel te geven.  Ik probeer dit vooral te bereiken door het inbrengen van  magisch denken, iets dat je vaak bij kinderen ziet. Ik probeer in columns het herkenbare zo te brengen dat het bestaansrecht krijgt. Ook geniet ik zeer van de schrijfkunst van anderen en probeer er bepaalde elementen zelf ook in te brengen. Als je dit op een authentieke manier doet krijgt het bestaansrecht. Wat ik absoluut wil vermijden is dat het een soort dagboekschrijven wordt. Hopelijk ben ik daar in geslaagd.
 

Eén van de columns die mij bijzonder aansprak was ‘Tandplak’. Wat inspireerde jou om deze column te schrijven?

Wat ik probeerde over te brengen tijdens het schrijven van deze column is de moedeloosheid die zich uitbreidt naar iets anders. Bijvoorbeeld het uitpakken van je vakantiekoffers. Ik kan daar zo tegenop zien en dit maar blijven uitstellen, terwijl als je het opruimt het zo gebeurd is.  In ‘Tandplak’ heb ik dit thema proberen over te brengen op de lezer. Het is volgens mij  namelijk heel  herkenbaar.
 

In de column ‘Een kaarsje voor mijn pa’ beschrijf je op een zeer authentieke manier de sfeer in Italië. Is het noodzakelijk voor jou om alles echt zelf te hebben meegemaakt, of schrijf je soms ook uit je fantasie?

Ik kan alleen maar schrijven over iets dat ik zelf heb meegemaakt. In ‘Een kaarsje voor mijn pa’ vond ik de kerkklokken op  een bandje en de elektrische kaarsjes echt verschrikkelijk. Door dit soort moderniseringen gaat de diepte uit de dingen en dat doet pijn.
 

In jouw columns verwijs je vaak zijdelings naar God. Hoe speelt religie en spiritualiteit een rol in jouw leven?

Op dit moment ben ik hier niet meer dagelijks mee bezig. Spiritualiteit en religie is een hele lange tijd zeer belangrijk geweest in mijn leven. Dit kwam omdat antwoorden van buitenaf niet de oplossing gaven. Ik ben op zoek gegaan in mezelf en begon de vragen die ik had te analyseren. Vragen zoals: ‘Wat houdt me tegen, waarom reageer ik zoals ik reageer, stel dat je liefde bent, hoe komt het dan dat je snauwt?’ Dit is werkelijke spiritualiteit. Het spirituele pad heeft te maken met een Godsbeeld. Ten eerste om rust te creëren, maar ook om niet mee te vliegen met iedereen die wat wil. Deze zoektocht had als doel om te zeggen: ‘Dit is wat ik voel van binnen en ook van buiten. Anderhalf jaar geleden heb ik dit doel bereikt toen mijn vader overleed. Nu wil ik genieten van elke dag. Ook heb ik minder nodig.’
 

In je columns verwijs je regelmatig naar het zoeken naar rust in je leven. Na je burn-out lijkt het dat je meer dan ooit een balans hebt gevonden in je leven. Is dit een juiste interpretatie?

Ik heb hard gewerkt om alle shit eruit te vegen en heb het nu heel erg naar mijn zin. Ik doe de dingen waar ik zin in heb en heb er geen moeite meer mee om nee te zeggen of mijn eigen mening te geven. Dat creëert inderdaad balans en heel veel rust. Ook heb ik er nu veel minder moeite mee om deze rust in te plannen. Heb net twee maanden rust gehad. Er zit een volumeknop op alles, ook op rust. En deze volumeknop gebruik ik inmiddels zonder moeite.


Foto: Rene van der Hulst
 

Als je jezelf zou moeten beschrijven, wat is dan een eigenschap die er echt uitspringt?

Ik ben erg impulsief en hou ervan om te communiceren in sfeer. Dit zie je terug in het theater, maar zeker ook in mijn columns. Ik doe continu mensen na. Een goed voorbeeld hiervan is wanneer ik bijvoorbeeld samen met een vriend of vriendin op straat  loop en ik voor mij iemand heel nasaal hoor spreken . Wanneer mij dan op dat moment een vraag wordt gesteld, antwoord ik door die persoon na te doen. Soms zou je mij beter kunnen muilkorven.
 

Je wordt op 1 december 50. Als je 10 jaar terugkijkt, wat is er dan veranderd?

Ik denk dat ik meer voor mezelf leef. Ik stond op mijn veertigste nog deuren te rammen , met als doel deze te openen. Ik denk dat ik nu de deurknop eindelijk heb gevonden. Ook ben ik zuiniger op mezelf, maar ook op anderen. Zuiniger, minder beschuldigend en eerlijker. Het scheelt zoveel gedraai en gedoe als je eerlijk bent. Op dit moment in mijn leven heb ik het gevoel dat ik echt een nieuwe doorstart heb gemaakt. Eigenlijk heb ik het gevoel dat ik nu echt begin aan een nieuw leven. Wat ik ook ervaar is dat ik nu veel meer vreugde in mijn leven heb dan 10 jaar geleden.
 

Heb je ooit het idee opgevat om een roman of ander soort van boek te schrijven?

Een roman schrijven is niet zo gemakkelijk als een taart bakken. Ik speel af en toe wel met gedachten, maar er moet wel een echt verhaal opkomen. Natuurlijk is het niet uitgesloten. Ik zie mijzelf wel bijvoorbeeld een soort van humoristisch boek schrijven. Maar goed, wie weet wat de toekomst brengt.
 


En dan is het alweer voorbij. Het interview eindigt wat gehaast, na 30 minuten geeft  Lenette  aan dat ze op het punt staat om te golfen ;-).  Ik krijg gelukkig nog wel de gelegenheid om een tweetal vragen te stellen, maar het is duidelijk dat Lenette er een eind aan wil breien en aangezien ik de meeste van mijn vragen heb kunnen stellen, nemen we na  37 minuten afscheid. Het was een leuk gesprek met een talentvolle, veelzijdige en bruisende vrouw, die ondanks haar drukke leven met theatershows, musicaluitstapjes en televisieoptredens,  ook in staat is gebleken om wederom een mooie bundel met columns af te leveren.  

*  Lenette van Dongen (1958) is cabaretière, schrijver van columns en is regelmatig in verschillende programma’s op televisie te zien. Ze schreef al eerder een bundel  en trad o.a. op in de musical Mamma Mia en Doe Maar. Van haar hand verscheen eerder de bundel Lenette. Ze woont en werkt in Amsterdam.

Voor meer informatie over de theatershow van Lenette van Dongen | klik hier

 


Bibliografie Lenette van Dongen:

2005: Lenette
2008: Morgen ga ik weer van hem houden
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Morgen ga ik weer van hem houden
Auteur: Lenette van Dongen
Uitgeverij Contact
ISBN: 978 90 254 2896 9
Paperback
Prijs: 12,50

Cabaretière en columniste Lenette van Dongen deelt rake klappen uit aan kruidentheemutsen, de grote bek in de sportschool, het multitaskende moderne vrouwenleven en dubbel D-borsten. Ze stelt met verbazing vast dat anno nu handwerken not done is en prinsen nog altijd gewoon mannen zijn. Maar ze schrijft ook integer en oprecht over ouder worden, de dood en haar liefde voor het leven: 'Voorlopig ben ik niet te stuiten en dans ik op de wolken en is de wereld van mij.'

In deze tweede bundel columns geeft Lenette wederom haar eigenzinnige kijk op het leven. Vol lef schrijft ze over de onderwerpen die haar het meest na aan het hart liggen. Ontroerend en grappig. Want wat de meneren van de Stanford-University-School-of-Medicine met het wetenschappelijk onderzoek ook denken, vrouwen hebben wel humor.

 


Wil je reageren op dit interview?

Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt voor de discussie over de boeken van Lenette van Dongen.

Kijk hiervoor op ons boekenforum.
 


Interviews

Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.

 


 

 

Terug naar boven