---

Kunt u aangeven wat uw drijfveer was om naast uw werk als forensisch antropologe ook te starten als schrijver van misdaadromans?

In 1994 vielen de puzzelstukjes op hun plek. Door mijn nieuwe baan als professor aan de universiteit kreeg ik tijd om weer eens iets nieuws en ook anders te proberen. In die periode had ik net een zaak afgesloten waarbij een seriemoordenaar in Montreal was betrokken en gebaseerd op deze gegevens had ik een kern voor een boek. Schrijven was op dat moment geen nieuwe activiteit voor me. Ik had al diverse medische boeken en veel wetenschappelijke artikelen op mijn naam staan. Het schrijven van fictie leek me erg aardig en het gaf mij ook een mogelijkheid om mijn wetenschap te ontsluiten bij een breder publiek.

 

In de tien boeken met Tempe Brennan zijn inmiddels een tiental verschillende thema's besproken. Waar komen deze thema's vandaan en zit er nog een ontwikkeling in als het eerste boek wordt vergeleken met het laatste?

Ieder boek tot nu toe is gebaseerd op een echte zaak of op een ervaring die ik heb opgedaan. In vergelijking met de begintijd begeef ik me nu meer op het vlak van de bredere sociale thema's. Zoals de smokkel van bedreigde diersoorten en kinderpornografie op internet.

 

Op een van de Amerikaanse covers staat de aanbeveling dat forensisch antropologe Kathy Reichs zichzelf heeft gekloond in Dr. Temperance Brennan. Kunt u toelichten of uw werk als schrijver van fictie van invloed is op uw werk en uw geloofwaardigheid als wetenschapper.

Ten eerste is er onderscheid aangebracht in de naam die ik gebruik. In mijn wetenschappelijk werk maak ik gebruik van de naam Kathleen J. Reichs terwijl mijn fictie verschijnt onder Kathy Reichs. Ten tweede in mijn wetenschappelijk werk ben ik zeer nauwgezet en in de gelukkige omstandigheid dat ik collega's heb die mij ondersteunen in de verschillende specialisaties van de forensische wetenschap. Wanneer ik een specifieke techniek beschrijf in mijn boeken dan kun je er heel zeker van zijn dat ik de informatie uitvoerig heb bestudeerd en gecontroleerd op juistheid.

In uw boeken vindt de lezer een behoorlijke mix van Engels en Frans, stelt u hiermee geen hoge eisen aan uw lezers en geven zij feedback over wat zij belangrijk vinden in uw boeken?

Via mijn website krijg ik enorm veel feedback van mijn lezers. En het zijn juist de lezers die veeleisend zijn en zij brengen alle onjuistheden die hen opvielen ter sprake. Echter de meeste reacties zijn, gelukkig, zeer positief.

 

Door tv-series zoals Bones, dat gebaseerd is op de karakters uit uw boeken, raken de lezers steeds meer vertrouwd met de forensische wetenschap. Hebben lezers hierdoor andere verwachtingen in vergelijking met tien jaar geleden?

Veel lezers zijn echte liefhebbers van alle wetenschappelijke details, terwijl een andere groep die liefst tot een minimum beperkt ziet. In mijn boeken zoek ik naar een compromis. Ik zal geen wetenschappelijk jargon gebruiken dat niet wordt toegelicht. Verder doe ik mijn best om de wetenschap zo compact en onderhoudend mogelijk te houden.

 

In het laatste boek Tot stof vergaan is een beschrijving opgenomen over wat er in het verleden is gebeurd met de oorspronkelijke inwoners van Acadië. Zijn uw boeken meer bedoeld als ontspanning of is het een manier om specifieke onderwerpen onder de aandacht van een groter publiek te brengen?

In mijn optiek zie ik mijn boeken beide functies vervullen. Bij mij staat voorop dat ik een goed verhaal probeer te schrijven. Echter binnen dit verhaal kan ik de aandacht vragen van mijn lezers voor specifieke problematiek. In mijn laatste boek is de geschiedenis van Acadië hier een voorbeeld van.

In de boeken is er ook veel aandacht voor Tempe en haar sociale omgeving zoals haar knipperlichtrelatie met Ryan, haar zuster Harry en haar dochter. Kunt u aangeven welke rol deze verhaallijnen in de boeken spelen?

Ik wil mijn hoofdfiguur graag een rijk en multidimensionaal gevoelsleven meegeven. Om dat te doen moet ook het privé-leven worden beschreven. Ik wil ook niet dat dit altijd gemakkelijk voor haar is. Tempe heeft haar eigen problemen en aandachtspunten maar doet haar best om zichzelf te verbeteren.

 

Nu het toch over Tempe gaat, heeft u tijdens het schrijven nooit eens gedacht het volgende boek gaat over een compleet andere hoofdpersoon in een heel andere setting.

Nog niet. Ik heb nog steeds veel plezier met Tempe. En ik denk dat we nog een hoop van haar kunnen verwachten.

 

Kunt u aangeven wat er op dit moment speelt in de media in de VS en Canada over Nederland en zijn dit onderwerpen die bruikbaar zijn als thema in een nieuw boek? In andere woorden kunnen we Tempe binnenkort in Amsterdam verwachten?

Op dit moment besteedt de media aandacht aan de discussie over de boom bij het huis van Anne Frank. De meeste Amerikanen vinden dat de boom moet blijven. Ik vind dat Amsterdam een prachtige setting zou zijn voor een verhaal met Temperance Brennan. Een geweldige multiculturele omgeving, wellicht met een lichaam drijvend in een gracht?

Om onze tienkamp af te sluiten, wellicht kunt u delen met de lezers welk type boeken u zelf leest als u hier tenminste tijd voor heeft naast uw werk, het schrijven en het reizen tussen Charlotte en Montreal.

Zelf lees ik graag het werk van James Lee Burke, P.D. James, Ian Rankin en veel anderen. Ik heb ook veel waardering voor de droge humor van schrijvers als Douglas Adams en Terry Pratchett. Hun ongelofelijke creativiteit en vaardigheid laten me vaak hardop lachen.

 

Foto: met dank aan De Boekerij

 

---