Skip to: site menu | section menu | main content

 

Currently viewing: www.ezzulia.nl » Grote Interviews











































































































 

 

 


 


 


 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Ezzulia interview
Kath Kelly

Door Natasza Tardio | Ezzulia.nl
 


13 september 2009 | In haar boek Leven voor een habbekrats – hoe ik een jaar leefde van een euro per dag gaat Kath Kelly de uitdaging aan om een jaar lang van een euro per dag te leven. Ze had een goede reden, ze wilde sparen voor de trouwdag van haar broer. Een overhaaste beslissing, genomen laat op de avond, samen met haar vrienden in de kroeg. In twaalf hoofdstukken, beschrijft het boek hoe Kelly dit jaar doorkomt.

Na het lezen van Leven voor een habbekrats besluit ik om vier weken lang dezelfde uitdaging aan te gaan. Samen met mijn gezin leef ik 28 dagen van één euro per dag per persoon. Na deze vier weken die uitdagend, interessant en ontzettend leuk waren, spreek ik Kath Kelly en praat ik met haar over haar ervaringen, haar boek en de uitdagingen en vraagstukken die wij beiden tegenkwamen tijdens het leven van slechts een euro per dag.
 


"Ik ben behoorlijk eigenwijs"


Het voornemen om een jaar van een euro per dag te leven kwam nogal plotseling en onder de invloed van wat alcohol. De volgende dag echter besloot je dit toch door te zetten. Waarom?

Ik ben behoorlijk eigenwijs, daarbij had ik een paar mensen verteld over mijn voornemen om van een euro per dag te leven, dus gevoelsmatig wilde ik niet op mijn woord terugkomen. Voor mij geldt, als ik ergens een beslissing over heb genomen, dan houd ik mij daar ook aan. Zo ben ik nu eenmaal. Natuurlijk had ik twijfels en zelfs wat spijt de volgende dag, maar ik wilde het gewoon proberen!
 

Wat was voor jou de grootste uitdaging tijdens het jaar waarin je leefde van zo weinig geld?

Ik denk dat de grootste uitdaging lag in het geheimhouden van mijn nieuwe levensstijl en dat met name voor mijn collega’s en familie. Ik wilde dat ze zich ten opzichte van mij normaal zouden gedragen en hun gedrag niet zou veranderen door mijn euro-per-dag levenstijl. Soms was dit best lastig, vooral als ik werd uitgenodigd op een locatie buiten mijn woonplaats. Liften was dan een goede optie, maar waarom ik dit deed moest ik natuurlijk weer geheim houden. Net als de reden waarom ik geen lunch meer kocht in het bedrijfsrestaurant. Allemaal zaken die je normaal gesproken vanzelfsprekend vindt.
 

Nadat ik jouw boek Leven voor een habbekrats had gelezen, hebben mijn gezin en ik 28 dagen geleefd op slechts 1 euro per dag/per persoon. We hebben dit uiteindelijk gered, maar met twee opgroeiende kinderen was dit niet altijd gemakkelijk. Denk je dat het makkelijker is om van 1 euro per dag te leven als je geen kinderen hebt?

Je had waarschijnlijk last van de druk die kinderen met zich meebrengen: 28 dagen is een lange periode als je uitgaven probeert te vermijden! Zelf denk ik dat het delen van ideeën belangrijker en waardevoller is en op lange termijn meer oplevert. Met een gezin heb je nu eenmaal meer ideeën en mogelijkheden.
 

In het begin van Leven voor een habbekrats besloot je om je broer niet te vertellen hoe je het geld voor zijn huwelijk bij elkaar hebt gekregen. Je was ook niet van plan hem dit ooit te vertellen, maar na de publicatie van jouw boek neem ik aan dat hij inmiddels op de hoogte is. Hoe reageerde hij?

De dag voor mijn boek uitkwam en ik in de nationale pers en op televisie zou verschijnen, ben ik naar mijn broer gegaan en heb hem een exemplaar van het boek gegeven. Ik wilde niet dat hij het op een andere manier dan van mij te weten zou komen. Hij was natuurlijk zeer verrast en nadat hij en zijn vrouw het hadden gelezen vonden ze het erg grappig! Ze hadden geen idee gehad waar ik mee bezig was geweest of hoe ik hun huwelijkscadeau had bekostigd.
 

Je hebt je partner tijdens jouw uitdaging ontmoet. Hoe kijkt hij tegen dit alles aan?

We begonnen erover te praten omdat ik hem vertelde dat ik deze uitdaging was aangegaan. Dit vond plaats op de werkplaats van zijn 'tuin voor de organische keuken'. Sindsdien heeft hij mij altijd gesteund. Afgelopen december hebben we samen een maand geleefd van slechts een pond per dag. We hebben een fantastische tijd gehad.

 

Ook ben je inmiddels een andere uitdaging aangegaan, waarbij je alleen voedsel en dranken kocht die binnen een radius van tien mijl werden verkocht. Waarom besloot je dit te doen en hoe ging dit?

Dat was onze laatste uitdaging die we aangingen tijdens een jaar van milieuvriendelijke projecten met het thema “het juiste doen”. We wilden zien of het mogelijk was om de afstanden die we aflegden om voedsel te kopen terug te brengen naar loopafstand. We hebben het gehaald, maar we misten koffie, chocola en rijst. Heel erg.
 

Denk je dat het gemakkelijker is om je 1 euro uitdaging uit te voeren in een stad dan in een dorp? En zo ja, waarom denk je dat?

Ik denk dat steden en dorpen beide verschillende uitdagingen kennen. Je krijgt meer hulp van mensen in een kleinere plaats en op het platteland zijn meer fruit en andere levensmiddelen die je bij wijze van spreken langs de weg kunt kopen. Echter, in een stad is er meer gratis entertainment om van te genieten, en marketingacties waar gratis voedsel en drank wordt weggegeven. Dus het heeft beide voor- en nadelen.
 

Toen ik deze uitdaging voor een maand deed, vroegen veel mensen mij wat ik deed bij plotselinge uitgaven. Bijvoorbeeld: wat doe je als je koelkast er plotseling mee stopt? Hoe ging jij hiermee om en welk advies zou jij aan anderen geven?

Ik ontdekte www.freecycle.com, waar je kan zoeken naar dingen of verzoeken om zaken die iemand anders bereid is om weg te geven. Het is ideaal voor precies dat soort situaties, hoewel ik persoonlijk denk wel zonder koelkast te kunnen leven. Zelf ben ik opgegroeid zonder koelkast, simpelweg omdat mijn ouders er geen hadden. Net als een auto. Dit duurde ongeveer tot mijn vijfde. We kregen een telefoon toen ik ongeveer tien was en centrale verwarming ook rond die tijd. Uiteindelijk heb ik het allemaal overleefd (lacht). Natuurlijk begrijp ik dat het lastig is wanneer je kleine kinderen hebt, maar ik heb zelf geen kinderen en heb Leven voor een habbekrats vanuit mijn perspectief geschreven. Toen ik het boek schreef was ik single en ik weet dus ook niets van de uitdaging die het meebrengt om kinderen op te voeden met weinig geld. Nogmaals ik heb dit boek vanuit mijn perspectief geschreven. Het is geen ‘Hoe te overleven…’ boek. Ook pretendeer ik niet een expert te zijn in milieuzaken of economische omstandigheden. Ik ben gewoon iemand die haar best wil doen in moeilijke tijden. Dat gezegd hebbende denk ik oprecht dat iedereen meer kan besparen dan men denkt en meer kan doen om het leven een positieve wending te geven. Meer dan men zelf voor mogelijk houdt.
 

Eén van de beste tips in jouw boek is hoe plezier te hebben zonder geld uit te geven. Bijvoorbeeld door naar gratis festivals te gaan. Heb je ooit overwogen om een vervolgboek te schrijven met praktische tips over hoe te leven met minder geld en toch nog steeds plezier te hebben?

Ja, ik ben bezig met een vervolg. Bruce, mijn partner, en ikzelf, leven van heel weinig geld en we hebben nog steeds een geweldige tijd samen. Tips om dit voor elkaar te krijgen komen in mijn volgende boek.

Een paar mensen mailden mij tijdens mijn 1 euro uitdaging met de opmerking dat het makkelijk is om zo’n uitdaging aan te gaan wanneer je geld hebt en het dus een vrije keuze is. Wat zou je tegen deze mensen willen zeggen?

Ik wist inderdaad dat het maar een jaar zou duren. Maar je moet je als mens altijd blijven realiseren dat niemand weet hoelang ze geld zullen hebben: er kan van alles gebeuren in het leven! Niets is zeker en rijkdom verandert net zo snel als het wisselen van de seizoenen. De huidige crisis heeft ons dat geleerd. Ik geloof dat we het beste uit het moment moeten halen en moeten genieten van wat we hebben. Volgend jaar zou je zomaar nog rijker of misschien wel veel armer kunnen zijn. Wie weet?
 

Ik ontving eveneens een e-mail van een vrouw die mij vertelde dat goedkope producten vaak niet zo goed zijn voor het milieu, of zijn gedistribueerd door bijvoorbeeld kinderarbeid.

In veel gevallen is dat helaas waar. Ik heb geprobeerd om hier aandacht aan te besteden in mijn volgende boek. Het is waarschijnlijk het best om minder van dat soort producten te consumeren: zoals bijvoorbeeld kleding die onethisch is geproduceerd. Hierbij kan het helpen om meer naar locale producten te kijken, producten waarvan je de bron kunt controleren.
 

Wat is het meest vreemde commentaar geweest dat je tijdens deze uitdaging kreeg?

Er was een man die niet kon geloven dat ik een jaar op slechts een pond per dag had geleefd. Volgens hem was het onmogelijk omdat ik dan niet kon hebben betaald voor een glazenwasser!
 

Wat vond je lastig bij het schrijven van dit boek?

Het was soms moeilijk om tijd te vinden en tegelijkertijd mijn leven en werk te laten doorgaan zoals altijd.
 

Op wat voor manier heeft deze uitdaging je leven veranderd?

Ik denk meer na over hoe ik geld uitgeef. Ook word ik meer gevraagd om mensen te adviseren hoe geen geld te verspillen.
 

Waar werk je momenteel aan?

Ik ben bezig om het volgende boek Doing the right thing te schrijven, alsmede de planning te maken van een ander boek: anekdotes over liften. Ook geef ik nog steeds lezingen en signeersessies voor Leven van een habbekrats.

 


Leven van een habbekrats
Auteur: Kath Kelly
Oorspronkelijke titel: How I Lived On Just A Pound A Day
Uitgeverij Forum
ISBN: 978 90 492 0079 4
Paperback
Prijs: € 9,95

 

 

 

 

 

 

 



 

Kath Kelly gaat de uitdaging aan en bewijst dat het mogelijk is om een jaar te leven voor nog geen tien euro per week Kath Kelly was volkomen platzak. Eigenlijk vond ze dat helemaal niet zo erg, aangezien al haar vrienden net zo blut waren als zij, maar er was wel die ene goede reden om voor te sparen: de trouwdag van haar broer Kenny. Laat op de avond, met vrienden in de kroeg, nam ze een overhaaste beslissing: de daaropvolgende twaalf maanden zou ze leven van niet meer dan tien euro per week.

In twaalf hoofdstukken vertelt Kath Kelly hoe op elke cent letten haar een heel andere kant liet zien van haarzelf en iedereen om haar heen. Gedurende haar 'bespaarjaar' ontdekte ze dat hebzucht en verspilling mensen – om nog maar te zwijgen van de aarde – behoorlijk in de problemen kunnen brengen, maar dat je een hele hoop lol kunt beleven voor een habbekrats.
 


Wil je reageren op dit interview?

Dat kan op het forum van Ezzulia, waar een apart topic is aangemaakt voor de discussie over dit interview met - en de boeken van - Kath Kelly.

Kijk hiervoor op ons boekenforum.

 


Interviews

Op Ezzulia staan veel interviews en iedere week komen daar weer nieuwe bij. Kijk hier voor het overzicht van Kort & Krachtig en hier voor de grotere interviews.

 


 

 

Terug naar boven